Οντάριο:
Η ώρα της αλήθειας
Όταν
προ δέκα περίπου ετών ο τότε αρχηγός των
Συντηρητικών της επαρχίας, Mike
Harris,
ευαγγελιζόταν την «επανάσταση της
κοινής λογικής», τα οικονομικά της
επαρχίας δεν άφηναν κανένα περιθώριο
ψευδαισθήσεων για τους κινδύνους, που
αντιμετώπιζε η επαρχία.
Όταν αργότερα οι Συντηρητικοί
ανέβηκαν στην εξουσία, υποχρεώθηκαν να
εφαρμόσουν μια αυστηρή οικονομική
πολιτική, η οποία περιόρισε τη
διοικητική μηχανή της επαρχίας κι
έστειλε ένα μεγάλο ποσοστό δημοσίων
υπαλλήλων στα σπίτια τους.
Ήταν πραγματικά ώρες δύσκολες τόσο
για τους μηχανισμούς του δημοσίου όσο
και για το μέσο πολίτη της επαρχίας,
καθώς η κυβέρνηση πάσχιζε να θέσει υπό
τον έλεγχό της ένα τεράστιο παθητικό του
προϋπολογισμού, το οποίο διόγκωνε
επικίνδυνα κάθε χρόνο το δημόσιο χρέος.
Αποτέλεσμα εκείνης της αυστηρής και
αντιλαϊκής οικονομικής πολιτικής ήταν η
ουσιαστική αλλαγή του κοινωνικού και
οικονομικού προσωπείου της επαρχίας.
Δημόσιοι υπάλληλοι έχασαν την εργασία
τους, νοσοκομεία έκλεισαν, νοσοκόμες
απολύθηκαν, δημόσιοι υπάλληλοι
υποχρεώθηκαν να παραιτηθούν, το σύστημα
της υγείας και εκείνο της παιδείας
γνώρισαν πρωτοφανείς περικοπές και
συνθήκες τριτοκοσμικές. Οι μισθοί και τα
ημερομίσθια γνώρισαν περικοπές στα
επίπεδα της παρελθούσας δεκαετίας, ενώ η
πιο αδύναμη κατηγορία πολιτών, εκείνη
των ατόμων με αναπηρίες, δέχθηκε τις
πλέον καταστρεπτικές περικοπές.
Το αποτέλεσμα ήταν ν’ αυξηθεί η
ανεργία, να φουντώσει η ανέχεια, και ν’
αγκαλιάσει η απελπισία ένα σοβαρό
αριθμό πολιτών της επαρχίας, καθώς οι
δρόμοι του Τορόντο και των πόλεων του
Οντάριο γνώριζαν έναν πρωτοφανή αριθμό
από άτομα χωρίς στέγη, ασθενείς
πνευματικά, με το προσωπείο της ανέχειας
και αγωνίας ζωγραφισμένο στο πρόσωπό
τους.
Όλα αυτά, όμως, ήταν απόλυτα αναγκαία
για την χρονική περίοδο, προκειμένου να
βοηθηθεί, να ορθοποδίσει η οικονομία της
επαρχίας. Κι αυτή βέβαια δεν είναι μόνο η
δική μας γνώμη. Το γεγονός ότι ο
αρχιτέκτονας αυτής της πολιτικής, Mike
Harris, παρά τα
τόσο σκληρά μέτρα του και μια καθόλου
δημοφιλή πολιτική του πέτυχε την
ανανέωση της εντολής των ψηφοφόρων για
δεύτερη τετραετία, αποτελεί μάρτυρα της
αναγκαιότητας της εφαρμογής της
πολιτικής.
Σήμερα, ωστόσο, ύστερα από μια
ολόκληρη οκταετία, η οικονομική εικόνα
της επαρχίας είναι τελείως διαφορετική.
Οι δύσκολες μέρες της οικονομικής
ύφεσης ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Οι δε
λεωφόροι των πόλεων και της επαρχίας
έχουν γεμίσει με πανάκριβα αυτοκίνητα
υπερπολυτελείας, τα οποία αποτελούν μια
σκανδαλώδη πρόκληση και προσβολή του
κοινωνικού συστήματος δίπλα στις
στρατιές των άστεγων και απελπισμένων
φτωχών, ανέργων, οικονομικά
καταπιεσμένων νέων μεταναστών, των
αρρώστων και των ατόμων με φυσικές και
πνευματικές αναπηρίες.
Το χειρότερο είναι ότι η κατάσταση
στο σύστημα υγείας συνεχίζει να
παραμένει τραγική. Η έλλειψη γιατρών και
νοσοκόμων παραμένει έντονη. Παρόμοια η
κατάσταση και στο σύστημα παιδείας της
επαρχίας, όπου η κυβέρνηση επιμένει στην
εφαρμογή μιας πολιτικής περασμένων
εποχών.
Κι ενώ τα προγράμματα των περικοπών
της φορολογίας χαρίζει εκατομμύρια στον
βιομηχανικό κλάδο και τις μεγάλες
εταιρίες, το κατώτατο επίπεδο βασικής
αμοιβής παραμένει όπως ήταν πριν από
δώδεκα χρόνια.
Το πρόγραμμα, εξάλλου, των
ιδιωτικοποιήσεων, που επιμένει να
εφαρμόσει η κυβέρνηση των Συντηρητικών,
κυρίως στον τομέα της ηλεκτρικής
ενέργειας, αποδεικνύεται ένας
πραγματικός εφιάλτης για το μέσο
κάτοικο του Οντάριο, ο οποίος ξαφνικά
αισθάνεται τις οικονομικές επιπτώσεις
των μέτρων αυτών επάνω του.
Αυτοί όμως είναι μερικοί μόνον από
τους λόγους, που οι σημερινές εκλογές
αποκτούν ιδιαίτερη σημασία και
σπουδαιότητα. Το Οντάριο είναι η
πλουσιότερη και πλέον αναπτυγμένη
επαρχία της Καναδικής Ομοσπονδίας. Σαν
οικονομική οντότητα είναι η ενδέκατη
βιομηχανική διοίκηση από τις οικονομίες
όλης της γης.
Αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη της
διατήρησης αυτών των ιδιαιτεροτήτων και
πρόθυμα δεχόμαστε ένα μέρος από τα μέτρα
των κυβερνητικών προγραμμάτων για την
ενίσχυση του κεφαλαίου και της
βιομηχανίας. Παράλληλα, ωστόσο, είναι
βέβαιο ότι το Οντάριο αποτελεί μια
κοινωνία ανθρώπων, ένας αριθμός των
οποίων έχει ανάγκη και στηρίζεται πάνω
στα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας της
πολιτείας. Ένας μεγάλος αριθμός των
χιλιάδων νεομεταναστών, που καθημερινά
φθάνουν στο Οντάριο, υποχρεώνονται να
δεχθούν να εργασθούν μέσα στα πλαίσια
των κατώτατων περιθωρίων αμοιβής.
Οι γέροντες, οι ασθενείς, οι πολίτες
με ειδικές ανάγκες έχουν αφεθεί στη
μοίρα τους, να ζήσουν στους δρόμους και
στις γέφυρες, άπαξ και δεν μπορούν να
πληρώσουν τα πανάκριβα ενοίκια, που η
κυβέρνηση των Συντηρητικών άφησε σχεδόν
ελεύθερα από περιορισμούς.
Είναι όμως αυτό κράτος κοινωνικό;
Είναι κράτος δικαιοσύνης και κοινωνικής
μέριμνας; Εκφράζει κάποια διοίκηση, η
οποία εφαρμόζεο προγράματα κοινωνικής
δικαιοσύνης και προσφέρει ίσες
ευκαιρίες απολαβής των αγαθών του
πλούτου από όλους τους πολίτες; Όχι,
βέβαια.
Από τις τρεις κύριες πολιτικές
δυνάμεις, οι οποίες διεκδικούν τη λαϊκή
εντολή στις σημερινές εκλογές, οι
Φιλελεύθεροι του Dalton McGuinty
εμφανίζονται προετοιμασμένοι για την
εφαρμογή προγραμμάτων, τα οποία θα
βοηθήσουν τους πολίτες και τα ιδρύματα
της επαρχίας, το σύστημα υγείας και
εκείνο της παιδείας, χωρίς να
επιβαρύνουν με χρέη τον προϋπολογισμό.
Οι σοσιαλιστές του Howard Hampton
πραγματικά μας έχουν εντυπωσιάσει με τα
προγράμματα και τις πολιτικές τους
ιδέες, τον ενθουσιασμό τους, το
αγωνιστικό τους πνεύμα και την αφοσίωσή
τους στις αρχές που εκπροσωπεί η κίνηση.
Κάτω από τα σημερινά δεδομένα της
επαρχίας και του πολιτικού ρεύματος, που
σαρώνει το προεκλογικό σκηνικό, οι
πιθανότητες των σοσιαλιστών του NDP
παραμένουν μικρές για κάποια εκλογική
νίκη με αυτοδύναμη κυβέρνηση. Η αύξηση
των εδρών του κόμματος θα βοηθήσει τον
ικανότατο αρχηγό, Howard Hampton,
να ασκήσει πιέσεις πάνω σε μια κυβέρνηση
Φιλελευθέρων για την εφαρμογή πολιτικών
προγραμμάτων, τα οποία θα ξαναδώσουν στο
Οντάριο τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα
μιας κοινότητας κοινωνικής πρόνοιας και
δικαιοσύνης.
Αυτοί ακριβώς είναι και οι λόγοι, που
συμβουλεύουμε την ομογένεια να δώσει
προτεραιότητα με την ψήφο της στους
Φιλελευθέρους. Είναι καιρός πλέον για
αλλαγή στην πολιτική σκηνή της επαρχίας.
Ανάγκη για νέες ιδέες, νέους ανθρώπους
και νέα προγράματα.
Πατρίδες
