Ώρες
αποφάσεων:Εκλογές 2008
Του Θωμά Στεφ. Σάρα
Όταν
ο πρωθυπουργός της ομοσπονδιακής
κυβέρνησης του Καναδά ζήτησε από την
εκπρόσωπο της βασίλισσας την διάλυση
του κοινοβουλίου και την προκήρυξη
εκλογών για την ανανέωση του σώματος,
κανένας απολύτως των Καναδών δεν φάνηκε
να ξαφνιάστηκε. Η διαμόρφωση του όλου
πολιτικού σκηνικού των τελευταίων δύο
ετών άφησε να γίνει ολοφάνερη η
απροθυμία του πρωθυπουργού Στήβεν
Χάρπερ να συνεχίσει να ηγείται μια
κυβέρνηση μειοψηφίας η οποία στις
περισσότερες περιπτώσεις ήταν
υποχρεωμένη να δείχνει ανοχή και να
υποχωρεί στις απαιτήσεις των κομμάτων
της αντιπολίτευσης, προκειμένου να
επιτευχθεί κάποιο νομοθετικό ισοζύγιο ή
και την λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση
των σοβαρών διοικητικών εκκρεμοτήτων
της χώρας.
Το
βέβαιο είναι ότι κατά το διάστημα των 24
αυτών μηνών η κυβέρνηση του κ. Χάρπερ
είχε την τύχη και προνόμιο άσκησης της
εξουσίας κάτω από ομαλές οικονομικές
συνθήκες οι οποίες όχι μόνον έδωσαν στην
κυβέρνηση την ευκαιρία να ασκήσει μια
υπεύθυνη οικονομική πολιτική
μα ακόμα περισσότερο να προχωρήσει
στην μείωση των ορίων της φορολογίας (άμεσης
και έμμεσης),των πολιτών, μα παράλληλα
βοήθησε ώστε τα ταμεία του εθνικού
θησαυροφυλάκιου να παρουσιάσουν ένα
σημαντικό πλεόνασμα το οποίο υποστήριξε
μια πραγματικά σημαντική προσπάθεια του
πρωθυπουργού να εμφανισθεί στο μέσο
ψηφοφόρο ως ο πραγματικός εκφραστής των
συμφερόντων του.
Πέραν
τούτου όμως ο πρωθυπουργός είχε και την
μεγάλη τύχη να διαχειριστεί την εξουσία
σε μία περίοδο την οποία διέκρινε η
έλλειψη σθεναρής ηγεσίας της
αντιπολίτευσης. Στην ηγεσία της
αξιωματικής αντιπολίτευσης, ως γνωστόν,
βρέθηκε αμέσως μετά τις τελευταίες
εκλογές, ένας ακαδημαϊκός με μια
θαυμάσια προσωπικότητα, γνώσεις και
σχετική εμπειρία πάνω στην διοίκηση, ο
οποίος όμως δεν παρουσίασε κανένα
πολιτικό χάρισμα, ούτε και κατόρθωσε για
δύο ολόκληρα χρόνια να συναρπάσει τις
μάζες των Καναδών ψηφοφόρων. Από την
δική του πλευρά, εξ άλλου, ο πρωθυπουργός
κάνοντας έναν πολιτικό ελιγμό και
προσφέροντας προνόμια πολιτικής
αβροφροσύνης στην μικρή ομάδα του
πολιτικού σχηματισμού των διασπαστών
της επαρχίας του Κεμπέκ, όπως την
παραδοχή της ύπαρξης του έθνους του
Κεμπέκ, μέσα στα πλαίσια της καναδικής
ομοσπονδίας, κατόρθωσε να αποσπάσει την
υποστήριξη των βουλευτών αυτής της
εθνικιστικής ομάδας, με την βοήθεια των
οποίων και προχώρησε στην εφαρμογή των
πολιτικών του προγραμματισμών.
Όσο
για το τρίτο πολιτικό κόμμα του
κοινοβουλίου, εκείνο των σοσιαλιστών
του NDP, του οποίου ηγείται ο Τζακ Λέϋτον,
πρώην ακαδημαϊκός και άνδρας με μακρά
πολιτική εμπειρία. Παρά το γεγονός της
χαρισματικής φυσιογνωμίας του ηγέτη του
κόμματος στην πραγματικότητα αυτό
διέθετε έναν μικρό αριθμό εδρών οι
οποίες δεν φαίνεται να βοηθούσαν για την
εφαρμογή πολιτικής επιβολής της θέλησης
του κόμματος πάνω στην κυβέρνηση.
Θα
πρέπει να αναγνωρίσουμε, ωστόσο, ότι ο
έμπειρος ηγέτης του κόμματος κατόρθωσε
με διάφορους πολιτικού ελιγμούς, μέχρις
ενός σημείου, να επηρεάσει την κυβέρνηση
η οποία και αποδέχθηκε εισηγήσεις πάνω
στην χάραξη της πολιτικής της γραμμής.
Με
την έναρξη της τρέχουσας χρονιάς, όλοι
οι πολιτικοί παρατηρητές πίστεψαν ότι
την άνοιξη η κυβέρνηση θα προχωρούσε
στην προκήρυξη εκλογών, καθώς
παρουσίασε με το νομοσχέδιο του
προϋπολογισμού της ένα πακέτο
τροποποιήσεων της μεταναστευτικής
νομοθεσίας με τις οποίες διαφώνησε εξ
υπαρχής η αντιπολίτευση τόσο η
αξιωματική, όσο και εκείνη του NDP.
Για τον πρωθυπουργό η διαφωνία εκείνη
παρουσιάσθηκε ως μια μοναδική ευκαιρία
προκειμένου να διαπιστώσει κατά πόσον η
αντιπολίτευση ήταν αποφασισμένη να
καταψηφίσει τον προϋπολογισμό,
ρίχνοντας την κυβέρνηση, ή να τον
υπερψηφίσει για άλλη μια φορά,
μειώνοντας το κύρος της μεταξύ των
ψηφοφόρων. Τελικά και παρά την άγρια
πολεμική της αντιπολίτευσης, όταν
έφθασε η ώρα της ψηφοφορίας ο
προϋπολογισμός πέρασε, ο δε
πρωθυπουργός παρουσίασε την εικόνα του
ισχυρού ηγέτη στην σκέψη και συνείδηση
του εκλογικού σώματος, το οποίο
προσπαθούσε να αντιληφθεί το παιγνίδι
της αντιπολίτευσης. ΄Ετσι φθάσαμε στο
τέλος του θέρους, στην γειτονική
δημοκρατία των ΗΠΑ ήδη άρχισαν να
εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια της
οικονομικής κρίσης η οποία μεγάλωνε
καθημερινά και αγκάλιαζε περισσότερο
τις αγορές και την αμερικανική κοινωνία.
Εργοστάσια έκλειναν τις πόρτες τους
στέλνοντας στην ανεργία πλήθη εργατών,
σπίτια άρχισαν να υπόκεινται σε
κατάσχεση καθημερινά, οι τράπεζες
άλλαξαν πολιτική δανεισμού ενώ
παράλληλα η οικονομική και κοινωνική
αιμορραγία των δύο πολέμων
της διοίκησης Μπούςς συνέχιζε να
απειλεί την οικονομική υποδομή της
συμπολιτείας. Ήταν πλέον βέβαιο ότι ο
οικονομικός τυφώνας που σχεδόν κτύπησε
όλα τα χρηματιστήρια της γης, σε λίγο θα
περνούσε τα σύνορα σκορπίζοντας τα
μαύρα σύννεφα του πάνω στο οικονομικό
σύστημα της καναδικής αγοράς. Για τον
πρωθυπουργό του Καναδά και το επιτελείο
του δεν υπήρχαν πλέον περιθώρια
αναμονής ή και ανοχής της πολιτικής της
αντιπολίτευσης. Οι συνθήκες κρίθηκαν ως
οι πιο ευνοϊκές για την προσφυγή στις
λαϊκές κάλπες, βέβαιο πλέον ότι νικητές
των εκλογών θα είναι το κόμμα των
Συντηρητικών του πρωθυπουργού Χάρπερ.
Οι εκλογές καθορίσθηκαν για τις 14 του
Οκτώβρη του 2008, και έτσι άρχισε μια
δυναμική εκλογική αναμέτρηση, η οποία
όμως γρήγορα απέδειξε την αδυναμία της
ηγεσίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης
να συναρπάσει το σώμα των ψηφοφόρων,
παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των
στελεχών και εργατών του κόμματος για να
πετύχουν κάτι παρόμοιο. Ένα από τα
μεγαλύτερα πολιτικά σφάλματα των
υπευθύνων του κόμματος των Φιλελεύθερων
ήταν η δημιουργία του λεγόμενου “Πράσινου
Σχεδίου”, ενός πολιτικού σχεδίου τόσο
περιπεπλεγμένου και τόσο δύσκολο στην
αντίληψη του κοινού ψηφοφόρου, ώστε να
μην κατορθώσει ποτέ να τύχει της
υποστήριξης της πλειοψηφία των εκλογέων.
Ήταν ένα στοιχείο το οποίο νωρίς
αντιλήφθηκαν οι επιτελικοί της
προεκλογικής εκστρατείας των
Συντηρητικών και οι οποίοι το έκανα
στόχο της πολιτικής τους, επιφέροντας
μια πραγματική πανωλεθρία στις τάξεις
των Φιλελεύθερων, το αξιόλογο επιτελείο
των οποίων άρχισε να παρουσιάζει
τριγμούς. Σύμφωνα με τις πληροφορίες ο
ηγέτης του κόμματος, μολονότι διέθετε
έναν μεγάλο αριθμό ικανών και
πεπειραμένων πολιτικών στελεχών,
προτίμησε να τους περιθωριοποιήσει και
να αναλάβει προσωπικά την χάραξη
πολιτικής της προεκλογικής του πορείας.
Η πρακτική αυτή, δυστυχώς για τον ίδιο,
αποδείχθηκε καταστροφική.
Το
Συμβούλιο Συντακτών του Ξενόγλωσσου
Τύπου
Τις
πρώτες εβδομάδες μετά την έναρξη της
προεκλογικής εκστρατείας το Συμβούλιο
Συντακτών του Ξενόγλωσσου Τύπου του
Καναδά απέστειλε επιστολή και ζήτησε
από την ηγεσία των τριών μεγάλων
πολιτικών κομμάτων που διεκδικούσαν την
εξουσία χρόνο για την διοργάνωση
συζήτησης στρογγυλής τράπεζας,
προκειμένου αυτοί να αναλύσουν την
πολιτικοί τους και να απαντήσουν στις
ερωτήσεις των εκδοτών μελών του
Συμβουλίου. Στην πρόσκληση
ανταποκρίθηκαν αμέσως τα κομματικά
επιτελεία τα οποία δήλωσαν την διάθεσή
τους να παραστούν σε χρόνο που θα
βοηθούσε το υπάρχον πρόγραμμα. Η πρώτη
συνάντηση καθορίσθηκε από το κόμμα των
σοσιαλιστών του NDP το οποίο ζήτησε η
συνάντηση να πραγματοποιηθεί στο
γειτονικό Μπράμπτον. Μολονότι
προσπάθησα να τους μεταπείσω με την
αιτιολογία ότι η αίθουσα συνάντησης
ήταν πολύ μακριά από το Τορόντο και η
πλειοψηφία των μελών θα είχε δυσκολίες
να παραστεί λόγω κυρίως των αποστάσεων
και της μεγάλης κυκλοφορίας της ώρας της
συνάντησης, εκείνοι επέμειναν με
αποτέλεσμα να υπάρξει μια σχετική
επιτυχία λόγω κυρίως των κυκλοφοριακών
δυσκολιών στις λεωφόρους υψηλής
ταχύτητας. Η επόμενη συνάντηση
πραγματοποιήθηκε με τον πρωθυπουργό κ.
Χάρπερ, με πρωτοβουλία του κόμματος των
Συντηρητικών σε αίθουσα ξενοδοχείου του
Τορόντο, νωρίς τις απογευματινές ώρας
και είχα απόλυτη επιτυχία, καθώς
παραβρέθηκε σε αυτήν ένας μεγάλος
αριθμός μελών. Ο πρωθυπουργός είχε την
ευκαιρία να αναλύσει ολόκληρο το
πρόγραμμα της κυβέρνησης
και να αναφερθεί στα μελόντικα του
σχέδια, απάντησε δε με υπομονή,
πειστικότητα και καλή θέληση στις
ερωτήσεις σαράντα περίπου
αρχισυντακτών οι οποίες περιελάμβαναν
ένα μεγάλο κύκλο θεμάτων τα οποία
απασχολούν τις εθνικές κοινότητες της
χώρας.
Προσωπικά
αναφέρθηκα στην μεγάλη κρίση που
μαστίζει την γειτονική μας δημοκρατία
των ΗΠΑ και εκφράζοντας την γνώμη μου
ότι δυστυχώς για αυτούς το τρένο έχει
χαθεί, τον ρώτησα εάν υπάρχει κάποιο
σχέδιο αντιμετώπισης των επιπτώσεων της
κρίσης πάνω στον Καναδά, ο οποίος εξάγει
το 82% των αγαθών που παράγει στην Αμερική.
Ο συνομιλητής μου αφού μου άκουσε ρώτησε
εάν πραγματικά πιστεύω ότι η κρίση αυτή
είναι τόσο μεγάλη, πρόσθεσε δε ότι
προσωπικά ο ίδιος πιστεύει ότι τελικά θα
την ξεπεράσει η Αμερική. “Η Αμερική
γνώρισε παρόμοιες κρίσεις και στο
παρελθόν”, δήλωσε ο Πρωθυπουργός, “τελικά
όμως κατόρθωσε να τις ξεπεράσει όλες.
Πιστεύεις ότι την φορά αυτή θα
αντιμετωπίσει προβλήματα;”. Δήλωσα στον
κ. Χάρπερ ότι παρακολουθώ την κατάσταση,
από κοντά εδώ και ένα χρόνο και όλες οι
ενδείξεις μου διαβεβαιούν ότι δυστυχώς
είναι πολύ αργά για την Ουάσιγκτον να
αντιδράσει, απλώς πληρώνει τα σφάλματα
των πολέμων και της κακής πολιτικής της
τελευταίας οκταετίας. Αυτή θα μπορούσε
να είναι μια μοναδική ευκαιρία για τον
Καναδά να παρουσιαστεί διάδοχος της
Αμερικής, πρόσθεσα, αρκεί μόνο να
θελήσουμε να το εκμεταλλευτούμε.
Όσο για τους Φιλελευθέρους
περιμένουμε ακόμα να λάβουμε ειδοποίηση
για την ημερομηνία της συνάντησης.
Αναφέρομαι σε αυτή τη λεπτομέρεια
προκειμένου να τονίσω την κατάσταση
στην οποία βρίσκεται το επιτελικό
γραφείο των Φιλελευθέρων και τα
αισθήματα πανικού που τους έχουν
καταλάβει. Εάν μάλιστα λάβουμε υπ’ όψη
μας το ότι το κόμμα αυτό δημιούργησε και
διατηρούσε παραδοσιακά δεσμούς με τις
εθνικές κοινότητες των νέο μεταναστών
της χώρας, ο προβληματισμός γίνεται
ακόμα μεγαλύτερος για το μέλλον και τις
σχέσεις του με τον τύπο των εθνικών
μειονοτήτων.
Κάτω
από αυτές τις συνθήκες πλέον
διαμορφώθηκαν και οι τελευταίες
δημοσκοπήσεις της κοινής γνώμης οι
οποίες φέρνουν του Συντηρητικούς του
πρωθυπουργού κ. Χάρπερ πρώτους στην
προτίμηση των ψηφοφόρων με μεγάλες
πιθανότητες σχηματισμού αυτοδύναμης
κυβέρνησης, ενώ παράλληλα οι πάλαι ποτέ
παντοδύναμοι Φιλελεύθεροι εμφανίζονται
να οδηγούνται σε εκλογική συντριβή,
καθώς εμφανίζονται να έρχονται στην
προτίμηση των ψηφοφόρων ως το τρίτο
κόμμα, προς όφελος των σοσιαλιστών του NDP,
οι οποίοι πλέον παίρνουν τον ρόλο της
αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οι
πληροφορίες μου αναφέρουν ότι προσωπικά
ο ηγέτης του κόμματος δήλωσε ότι ο ίδιος
θα ακολουθήσεις την πορεία του
επιτελείου του και εάν ποτέ του
παρουσιαστεί καιρός θα δεχθεί να
παραβρεθεί στην συζήτηση.
Καλή
τύχη, λοιπόν.
