|
ΕΛΛΑΔΑ Η
αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας
και
ιστορικής μνήμης στη Θράκη Του
Φάνη Μαλκίδη Ήταν
10 Σεπτεμβρίου του 1969, μήνας που ο
Ελληνισμός θρηνεί χιλιάδες θύματα της
Ιωνίας και της Κωνσταντινούπολης
όταν όλοι οι Αλεξανδρουπολίτες «αυθορμήτως»
βρέθηκαν στο κέντρο της πόλης τους, εκεί
στου «Παπαστράτου», για να υποδεχθούν
τους ερχόμενους από την Κεσσάνη
θιασώτες της τότε ελληνοτουρκικής
φιλίας, το Γ. Παπαδόπουλο και τον Σ.
Ντεμιρέλ. Ο δικαστικός και τότε «πρωθυπουργός»
Κόλλιας συμπλήρωνε την εικόνα «χαράς
και συμφιλίωσης». Αφού τα αγήματα
απέδωσαν τις σχετικές τιμές (…),
ακολούθως πεζή οι δύο αντιπροσωπείες
κατευθύνθηκαν προς
το ξενοδοχείο «Αστήρ», όπου και
ξεκίνησαν οι συζητήσεις. Οι Τούρκοι
έτοιμοι για όλα από τους τότε ανθρώπους
που προωθούσαν τη συνεργασία - ο
Ντεμιρέλ είχε αναφέρει ότι
«η πρωτοβουλία ήταν ολοκληρωτικά
ελληνική. Πήγα να μάθω τί με ήθελαν, δεν
μπορούσα να αρνηθώ», ενώ
οι Έλληνες αμήχανοι και ανήμποροι να
πουν οτιδήποτε. Η
χούντα έδινε προτεραιότητα και μεγάλη
σημασία στην ελληνοτουρκική φιλία, ο Π.Πιπινέλης
μάλιστα ανέφερε σχετικά: «Η Ελλάδα
κατανοεί γιατί η Τουρκία απολαμβάνει
πάντα προνομιακής οικονομικής και
στρατιωτικής υποστηρίξεως, μόνον η
Ελλάς είναι ειλικρινής σύμμαχος διότι
είναι η μόνη χώρα με την οποίαν δεν
χωρίζουν άξιοι λόγου παράγοντες». (1) Ο
επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της
χούντας, καλούσε την Άγκυρα να
κατανοήσει ότι «δι’ ημάς τους
Έλληνας το Κυπριακόν είναι θέμα εθνικόν,
δια τους Τούρκους είναι απλώς θέμα
μειονότητος». Όμως η λύση του
Κυπριακού πρέπει να καταλήγει στην «ενίσχυση
της ελληνοτουρκικής φιλίας άρα και στην
ικανοποίηση των τουρκικών αιτημάτων». (2)
Και
πρόσθετε: «η πολιτική της ύφεσης στα
Βαλκάνια δεν
είναι ποσώς ασυμβίβαστος με την
πολιτικήν της αδιαταράκτου και απολύτου
εμπιστοσύνης εις τας βασικάς γραμμάς
και επιδιώξεις της ατλαντικής συμμαχίας,
της οποίας εννοούμεν να ακολουθώμεν την
γραμμήν εις το γράμμα και εις το πνεύμα.
Ως το ισχυρότερον μέλος της
συμμαχίας αι ΗΠΑ έχουν επωμισθή το
πρωταρχικόν βάρος εις την παροχήν προς
την Ελλάδα και την Τουρκίαν
στρατιωτικής βοηθείας αναγκαίας δια την
τήρησιν των υποχρεώσεών των προς το ΝΑΤΟ».
(3) Ο
Γ. Παπαδόπουλος, σε επίσκεψή του στην
Κύπρο (9-12 Αυγούστου 1967) δήλωνε «πως την
Ελλάδα και την Τουρκίαν συνδέει η ανάγκη
της από κοινού αντιμετωπίσεως
κοινού κινδύνου και
έναντι του πρωταρχικού αυτού
συμφέροντος άπασαι αι υφιστάμεναι
διαφοραί είναι κατ’ ουσίαν δευτερούσης
σημασίας». (4) Τον
ίδιο μήνα ο Ι. Λαδάς, εκ των πρωτεργατών
του πραξικοπήματος, δηλώνει ότι «ήταν ανάγκη άρσεως των
διαφορών ώστε να συνεχισθή αδιαταράκτως η
φιλία των δύο χωρών, Ελλάδος και
Τουρκίας αι οποίαι και αποτελούν
ακρογωνιαίον λίθον της συμμαχίας εις
την εύπαθην περιοχήν της νοτιανατολικής
Μεσογείου». (5) Στον
«Αστέρα» συζητήθηκαν πολλά σοβαρά
θέματα και η κατάληξη ήταν να απαιτήσει
η τουρκική πλευρά την αποχώρηση του
ελλαδικού στρατού από την Κύπρου, όπερ
και εγένετο σε τρεις μήνες. Η συνέχεια
είναι γνωστή αυτής της πτυχής της
ελληνοτουρκικής προσέγγισης. Στις
συζητήσεις στην Αλεξανδρούπολη ο
Ντεμιρέλ έθεσε
και το ζήτημα, «των
μουσουλμανικών μειονοτήτων της Θράκης,
του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της
Ίμβρου και της Τενέδου». Στο κοινό
ανακοινωθέν αναφερόταν: «Οι πρόεδροι
των κυβερνήσεων επισκόπησαν τας
διμερείς σχέσεις, εις ο σημείον
ευρίσκονται σήμερον, λαμβάνοντες υπ΄
όψιν τα κύρια στοιχεία των
Ελληνοτουρκικών διαφορών.
Εξέφρασαν την πεποίθησή των ότι τα
μακροχρόνια συμφέροντα των δύο χωρών
απαιτούν την σύσφιγξιν των δεσμών
φιλίας, καλής γειτονίας και συνεργασίας
μεταξύ των δύο χωρών εν τω πνεύματι της
εγκαρδιότητος, το οποίο εδημιούργησαν
οι δύο μεγάλοι πολιτικοί άνδρες,
Ατατούρκ και Βενιζέλος, λαμβανομένου
υπ΄όψιν και του γεγονότος ότι
ανήκουν εις την αυτήν συμμαχίαν. (6) Τα
χαμόγελα και οι χειραψίες
αποθανατίστηκαν από το γνωστό
φωτογράφο της πόλης Γ. Παναγιώτου
και υπάρχουν στο αρχείο του, ενώ ο κάθε
ενδιαφερόμενος μπορεί να δει τις πιο
χαρακτηριστικές στο βιβλίο του Μιχάλη
Χαραλαμπίδη «Αγώνας σε δύο Μέτωπα. Η
αναγνώριση τα ποντιακής γενοκτονίας», που
κυκλοφόρησε φέτος. Τριάντα
δύο χρόνια αργότερα τον ίδιο μήνα και
στις 14 Σεπτεμβρίου, μέρα που ο
Ελληνισμός τιμά τα θύματα της
γενοκτονίας στην Ιωνία,
θα βρεθούν στην ίδια πόλη και στο
ίδιο ξενοδοχείο (…) Έλληνες και Τούρκοι
με τις άνωθεν ευλογίες να
ξανασυζητήσουν. Όπως είναι ήδη γνωστό, τον
Οκτώβριο του 1998 δημοσιεύθηκε στην
εφημερίδα της Κυβέρνησης (ΦΕΚ 13/10/1998) ο
νόμος για τη γενοκτονία του ιωνικού
Ελληνισμού, που αναφερόταν ότι «ορίζεται
η 14η Σεπτεμβρίου κάθε έτους ως
ημέρα εθνικής μνήμης της γενοκτονίας
των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το
τουρκικό κράτος». Μετά
την 19η Μαίου, όπου οι Τούρκοι απαιτούν
από τους Έλληνες
να χορεύουν και να τραγουδούν στην
κατοχική γραμμή της Κύπρου, να στέλνουν
την κρατική ορχήστρα μουσικής στην
Άγκυρα, να παίζουν ποδόσφαιρο και να
χορεύουν στην Κομοτηνή,
να μπορούν προσγειώνουν τα
αεροπλάνα τους στην προσφυγική Νέα
Αγχίαλο και να αποβιβάζονται στην
Κυπαρισσία, τώρα ευτελίζουν με την
συγκατάθεση της ελλαδικής (παρα)εξουσίας
– η κατάθεση στεφάνου στο Χίτλερ των
Ελλήνων Κεμάλ είναι μια μικρή απόδειξη
μαζί με τις χειραψίες και τις συζητήσεις
με τους Γκρίζους Λύκους - και την 14η
Σεπτεμβρίου. Επαναλαμβάνεται
στη γενέθλια γη μας, την Αλεξανδρούπολη
το έγκλημα με τις συζητήσεις, που
άνοιξαν και
διευκόλυναν την οδό για την κατοχή στην
Κύπρο, και τώρα αμφισβητούν το δικαίωμα
στη μνήμη των Ελλήνων, αλλά και την
κυριαρχία στην ελλαδική Θράκη. Οι
συνάξεις αυτές, που είτε βαφτίζονται
επιχειρηματικές, είτε αυτοδιοικητικές,
είτε αθλητικές, είτε ο,τιδήποτε άλλο,
προωθούν τη αμφισβήτηση της ελληνικής
ιστορίας, την αλλοίωση της μνήμης
και στηρίζουν
το ρατσισμό στο τουρκικό κράτος. Σ΄
αυτές τις συναντήσεις
και συζητήσεις οφείλει να αντισταθεί
κάθε έντιμος δημοκράτης
που σέβεται το παρελθόν του και
προστατεύει το παρόν και το μέλλον. Σε
διαφορετική περίπτωση ο εγκληματικός
τουρκικός ρατσισμός θα επικρατήσει και
θα επαληθευτεί το ρηθέν του Αριστοφάνη,
ότι ως γνήσιος Έλληνας δεν έχω
μνήμη. Σημειώσεις: 1.
Περιοδικό «Θέσεις
και Ιδέαι». τεύχος 11/1969,
σελ.78-79 2.
Περιοδικό «Θέσεις
και Ιδέαι», ο.π σελ.78-79 3.
Πιπινέλη Π. Περιοδικό «Θέσεις και Ιδέαι»,
τεύχος 6/1970, σελ.56. και «Σκέψεις δια την
κρίσιν της Δύσεως» 4.
Παπανδρέου Α. «Η Δημοκρατία στο
απόσπασμα», Αθήνα 1974, σελ.343 5.
Εφημερίδα «Ελεύθερος
Κόσμος» 28/8/1967 6.
Εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος» 11/9/1967 Υ.Γ.
Όταν ολοκληρώθηκε το κείμενο,
ανακοινώθηκε με μια
λακωνική ανακοίνωση η ματαίωση της
συνάντησης…
|