Κράτη,
κυβερνήσεις, πολίτες και το κοινωνικό
βαρόμετρο
Του Βάιου
Φασούλα
Πριν
ξεκινήσουμε το σχόλιό μας, θα στείλουμε
ένα θερμό χαιρετισμό στους Έλληνες της
αμερικανικής ηπείρου, της Αυστραλίας
και της Αφρικής, της Ευρώπης και όπου
αλλού φτάνει η φωνή μας μέσω του
διαδικτύου και βεβαίως στους Έλληνες
της Μητρόπολης, ταγούς και απλούς, και να
τους ευχηθούμε (για όσους ταιριάζει η
εποχή) ένα καλό και απαλό φθινοπώρι. Το
μήνυμά μας είναι ότι θα παραμείνουμε
στις επάλξεις και θα μεταφέρουμε τα
μηνύματά μας, ελληνικά και διεθνή, τα
οποία πηγάζουν μέσα από κράτη-ληστές,
από εξανδραποδισμένες… δημοκρατικές
κυβερνήσεις της Δύσης, από προτεκτοράτα
και καντόνια (τύπου Ε.Ε. και Βαλκανίων),
από επικίνδυνες αναμοχλεύσεις στη Μέση
Ανατολή και στα περίχωρά μας και από
πολίτες,
ανδράποδα,
που συνηγορούν και τινάζουν το
κοινωνικό βαρόμετρο στον αέρα. Ξεκινώντας από την Ελλάδα,
στην οποία περάσαμε τις διακοπές, οι
εντυπώσεις μας δεν έχουν να
παρουσιάσουν κάτι καλό. Αντιθέτως. Πέρα
από τα εσωτερικά της προβλήματα, τα
οποία δεν διαφέρουν από τις άλλες χώρες
της Δύσης, τα εθνικά της προβλήματα,
παρόλο που είναι μεγάλων διαστάσεων,
εσκεμμένα κρύβονται με διάφορες
πολιτικές, όπως του βερμπαλισμού, της
υποκρισίας και της δουλοπρέπειας από
πολιτικούς επιλεγμένους από το λαό,
τον οποίο αποπροσανατολίζουν και
ταλαιπωρούν... Σε ό,τι αφορά εμάς τους
απόδημους Έλληνες, που φιλοξενούμαστε
σε άλλες πατρίδες, δεν μπορούμε να
μένουμε αδιάφοροι για το τί μέλλει
γενέσθαι στη χώρα μας. Γι’ αυτό σήμερα
θα περιοριστούμε στα δρώμενα της
Ελλάδας Με
μαθηματική ακρίβεια η Ελλάδα
μεταβάλλεται σε μια Ελλάδα του αύριο που
δε θα μοιάζει με το σήμερα ή το χτες, όπως
άλλωστε σωστά επισήμανε στην 66η Δ.Ε.Θ.
ο Έλληνας πρωθυπουργός, στις 09.09.2001. Απλά,
η διαφορά μας είναι ότι η Ελλάδα του
αύριο θα είναι «κουρεμένη» από όλες τις
πλευρές. Οι αιτίες για το πώς και γιατί
έφτασε η Ελλάδα σήμερα εδώ που έφτασε,
είναι γνωστές, πολλές και παλιές. Μια απ΄
αυτές είναι και ο δεδομένος ξενόφερτος
τρόπος ζωής που εδώ και δεκαετίες
δούλεψε για την αλλαγή και του χαρακτήρα
και των αξιών των πολιτών. Όσο για το
σήμερα, οι υπό δημιουργία
πολυπολιτισμικές πολιτείες στα πλαίσια
της «Παγκοσμιοποίησης» ό,τι ο
ξενόφερτος τρόπος ζωής δεν πρόφτασε να
χαλάσει και να αλλάξει, τώρα θα
αλλοιωθούν τα πάντα. Σίγουρα
μια πραγματική παγκοσμιοποίηση θα την
ήθελαν όλοι. Μια κοινωνία χωρίς
διακρίσεις. Μια κοινωνία ανθρώπων, που
δε θα φοβάται ο άνθρωπος όταν μένει στο
σπίτι του, που δε θα φοβάται το γείτονα,
που δε θα σκέφτεται τον πόλεμο, που να
μπορεί να φιλοξενεί και να προσφέρει
βοήθεια προς κάθε ανθρώπινη ράτσα. Που
δε θα πληρώνει φόρους στα κράτη-ληστές,
που τον γδέρνουν ασύδοτα. Μια
παγκοσμιοποίηση χωρίς σύνορα, χωρίς
εχθρούς, χωρίς νικητές και ηττημένους,
χωρίς πλούσιους και φτωχούς θα την
ήθελαν όλοι... Όμως
ο Έλληνας πολίτης φοβάται να κοιμηθεί
στο σπίτι του. Για ποια «παγκοσμιοποίηση»
μιλούνε; Της υποταγής του ανθρώπινου
γένους στα κτήνη και στα τέρατα της
αμερικανοκρατίας; Ο
Έλληνας της επαρχίας γίνεται τεμπέλης (κάτι
που δε συνέβη στους Έλληνες της
Διασποράς). Η ανεργία και το φτηνό
μεροκάματο από τη μια και η παρουσία των
εκμεταλλευόμενων μεταναστών από την
άλλη τον κρατούν στην αδιαφορία, στην
ξενόφερτη «διασκέδαση» και στο σπίτι. Οι
μετανάστες, λαθραίοι ή μη…προκόβουν και
πληθαίνουν. Κι εδώ «παραδόξως»
δημιουργείται το εκκολαπτήριο του
ρατσισμού. Ενός ρατσισμού, που, ενώ τα
δημοκρατικά κράτη τον… κυνηγούν, αυτός
μεγαλώνει. Εκ των πραγμάτων ο Έλληνας
κινδυνεύει να γίνει ρατσιστής, όσο οι
πολιτικές των ευνομούμενων κρατών δεν
τον προφυλάσσουν. Απεναντίας, στον ρου
των αντικοινωνικών αντιθέσεων τον
μεταβάλουν σε ρατσιστή ή σε ανδράποδο,
και τον οδηγούν στο περιθώριο. Η
εκκλησία και το κράτος διχάζουν το λαό
και ο επιπρόσθετος
πολιτικοθρησκευτικός ρατσισμός περνά
κάτω από τα αδιάφορα μάτια των πολιτών.
Τα κόμματα, μεγάλα και μικρά, αφηνιάζουν
σαν άλογα που δέχονται σφήκες στα αχαμνά
τους. Το κυβερνών κόμμα «επιτίθεται» με
αποπροσανατολιστικούς χαρακτηρισμούς
στην αξιωματική αντιπολίτευση και
αντίστροφα, ενώ τα κόμματα της αριστεράς
(όσο δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους) παίζουν
τα παιχνίδια των μεγάλων, διατηρώντας
τον κομματικό εγωκεντρισμό τους και την
αδιαλλαξία των δογμάτων τους κρατώντας
την πρόοδο στη γωνία. Σε δόγμα κατέστη
και το κυβερνών κόμμα με την βολεμένη
παρέα του, μεταβάλλοντας τη φυσιογνωμία
του σε καθεστωτικό σύστημα και την
Ελλάδα σε συνοικιακό μπακάλικο.
Συνδικάτα, δήμοι και κοινότητες έχουν
κομματικοποιηθεί και μεταβληθεί σε
πονηρά εργαλεία της εξουσίας αφήνοντας
τους πολίτες ξεκρέμαστους. Ανεργία,
βρωμοεμπόριο, πορνεία, μετανάστες,
φασισμός, ξενοφοβία κ.ά. συγκροτούν το
χάος, που οι πολυπολιτισμικές πολιτείες
παράγουν και υπερηφανεύονται. Και παν απ’
όλα η προπαγάνδα για δήθεν «ανθρωπισμό»,
απροκάλυπτα παρουσιάζει το απάνθρωπο
προσωπείο της «νέας εποχής» στον άσπιλο
πολίτη, της αμερικανοποίησης της
Ελλάδας και γενικότερα του πλανήτη. Τα
χρηματιστήρια χρησιμοποιήθηκαν ως
εργαλεία «ελπίδων» για τις κατώτερες
τάξεις. Εργαλεία, που χρεοκοπούν και
ληστεύουν και χρεώνουν και φτωχαίνουν
περισσότερο τους φτωχούς και τους
καταδικάζουν. Η… αίγλη των ανοιχτών
συνόρων της Ε.Ε. «μαγεύει» και πλανεύει
και εξυπηρετεί το κάθε βρώμικο εμπόριο,
ενώ το νέο ευρωνόμισμα θα χτυπήσει
κατακούτελα τους φτωχούς και
μικρομεσαίους και θα αυξήσει τα κέρδη
στους πλουσίους. Όλα
αυτά και άλλα πολλά τα είδαμε στην
ισχυρή και κοινωνική Ελλάδα, όπως την
παρουσίασε ο Έλληνας πρωθυπουργός στη
Θεσσαλονίκη, και πολλά μας είπαν και οι
ταξιτζήδες των μεγάλων πόλεων. Και οι
ταξιτζήδες είναι οι μόνοι που
μεταβάλλονται σε ακριβές βαρόμετρο,
δέχονται και μεταφέρουν απ’ την κοινή
γνώμη στην κοινή γνώμη τις αντιφάσεις
και τους κινδύνους της κοινωνίας, που η
πολιτεία-κράτος δεν μπορεί ή δε θέλει να
δει. Θέλουμε κράτος μικρό, λένε, για να
μην έχει το δημόσιο πολλά «έξοδα» και
ξεπούλησαν το κράτος στα κοράκια της
Δύσης. Όμως το μικρό κράτος, μέσω του
μεγάλου κεφαλαίου αποκτά μεγάλα χέρια
ληστεύοντας και διαλύοντας. Και το μικρό
κράτος, όπως αυτό παρουσιάζεται
εγκλωβισμένο στα νύχια των Αμερικανών,
δεν μπορεί να λύσει τα μεγάλα εθνικά
προβλήματα. Μπλέκεται περισσότερο κι
αποκτά κι αυτό μεγάλα νύχια που τα χώνει
στην ίδια την Ελλάδα... Όλα
τα παραπάνω αποτελούν προϋποθέσεις για
τον σταδιακό διαμελισμό της Ελλάδας. Δεν
το ευχόμαστε, αλλά τους Έλληνες
πολιτικούς δεν τους εμπιστευόμαστε, και
η νέα τάξη πραγμάτων μιλά από μόνη της.
Να γιατί κάναμε λόγο για κράτη-ληστές,
για εξανδραποδισμένες… δημοκρατικές
κυβερνήσεις της Δύσης, για προτεκτοράτα
και καντόνια και για πολίτες ανδράποδα,
που συνηγορούν και τινάζουν το
κοινωνικό βαρόμετρο στον αέρα. Τέλος, σε ό,τι αφορά τα
Σκόπια (κι εδώ είναι το τραγελαφικό, που
εκτός από την επίσημη Ελλάδα και τους
Έλληνες, όλοι τη λένε «Μακεδονία» και ο
Χαβιέ Σολάνα θα μεσολαβήσει για την
επίλυση του προβλήματος για το όνομα…)
και τους Αλβανούς στην Ελλάδα, όπως
έχουμε ξαναγράψει, σε λίγα χρόνια οι
Έλληνες θα αποτελούν μειονότητα στον
τόπο τους. Οι Έλληνες θα πρέπει να
περιμένουν τα χάσματα των
διαπραγματεύσεων που διεξάγουν...
πολιτισμένα οι βάρβαροι του ΝΑΤΟ και των
ΗΠΑ και συνηγορούν οι Ε.Ε., ο Ο.Η.Ε. και
άλλοι οργανισμοί, χάσματα όμοια με της
Κύπρου, του Αιγαίου, των Σκοπίων και των
ελληνικών μειονοτήτων και, μέχρι να το
χωνέψουν, όλα θα έχουν περάσει…
Στις
30.06.2001
ανάμεσα στ’ άλλα γράφαμε: «Σήμερα
μας χρειάζεται ένας νέος Μεγαλέξανδρος
κι ένας γιγάντιος Βουκεφάλας. Ο μεν
πρώτος να σκορπίσει και πάλι τις αξίες
και να πατάξει τη μοντέρνα βαρβαρότητα,
ο δε δεύτερος (βουκεφάλας) να πατάξει ή
να διώξει όλα τα αφώτιστα γομάρια…» (Σήμερα
συμπληρώνουμε: αν ο Μεγαλέξανδρος
κατηγορήθηκε και για διώξεις Ελλήνων,
ποιος ξέρει, μπορεί - εάν οι τότε Έλληνες
δημιουργούσαν προβλήματα εθνικού
χαρακτήρα όπως τώρα με τους σημερινούς
γραικύλους, κατά την άποψή μας, καλά
έκανε. Εξάλλου για τους ξένους «φίλους»
μας, άντρες ΕΛΛΗΝΕΣ με πολιτικά
αναστήματα και για πολιτιστικές αξίες,
πάντα ενοχλούνταν). Και τελειώναμε: «Ίσως
θα ήταν πιο καλά να φανεί ένας δεύτερος
Ρήγας. Να ξαναπεί πάλι το «ξυπνάτε, ωρέ
ξυπνάτε»! Και
να βάλει στη μεριά τους όλους τους
ψευτοδημοκράτες που καταπατούν τα
ανθρώπινα δικαιώματα…» Για
όσους Έλληνες, εντός και εκτός Ελλάδας,
που θεωρούν τους εαυτούς τους «ξύπνιους»,
εμείς θα τους λέμε πάντα: «Ξυπνάτε, ωρέ
ξυπνάτε»! Γερμανία –
Σεπτέμβριος 2001
Web:
www.fasoulas.de
Ε-mail: vaios@fasoulas.de
|