«Ελληνικό
Σπίτι» Τορόντο: Υπό το βλέμμα των
γερακιών
Του
Θωμά Στεφ. Σάρα
Όταν
ένας κοινωφελής οργανισμός για τη
βοήθεια ατόμων περασμένης ηλικίας
οικοδομεί, το έργο του είναι ιερό. Τόσο
ιερό, ώστε η κριτική να περιορίζεται
στις τυπικές προδιαγραφές της
δημοκρατικής πρακτικής.
Είναι γνωστό στην ομογένεια του
Τορόντο, ότι ο οργανισμός του Ελληνικού
Γηροκομείου έχει επιδοθεί με όλες του
τις δυνάμεις σε μια πραγματική κούρσα
ολοκλήρωσης των εργασιών οικοδόμησης
της δεύτερης μονάδας του στο Σκάρμπορο.
Οι εργασίες βαδίζουν ομαλά και, σύμφωνα
με την αναφορά του προέδρου, το αργότερο
μέχρι τον Ιούνιο του 2004 η νέα μονάδα θα
είναι έτοιμη να δεχθεί τους ενοίκους.
Η διοίκηση δηλώνει ότι η προσπάθεια
συλλογής χρημάτων έχει αποδώσει
περισσότερα και από τους υπολογισμούς
των διοργανωτών, το υπουργείο είναι
ικανοποιημένο και η ομογένεια ο μεγάλος
κερδισμένος. Σύμφωνα με τον πρόεδρο,
γιατρό Π. Καραλή, και τα μέλη της
διοίκησης του οργανισμού, οι υπεύθυνοι
κρατικοί φορείς, οι οποίοι επιδοτούν το
έργο, ζήτησαν τη διαβεβαίωση ότι η
παρούσα διοίκηση θα παραμείνει στην
ηγεσία του οργανισμού έως ότου αυτός
δεχθεί όλους τους ενοίκους του. Αυτό
είναι μια τυπική έκφραση ευχής από τη
δημόσια διοίκηση, προκειμένου να
διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία και να
ομαλοποιηθούν οι καταστάσεις γύρω από
τον οργανισμό.
Στη διοίκηση του υπέροχου αυτού
οργανισμού υπηρετούν το τελευταίο
διάστημα μια ομάδα ομογενών, οι οποίοι
θα μπορούσαν άνετα να χαρακτηρισθούν
από τα πλέον δυναμικά στελέχη της
παροικίας. Επιτυχημένοι επαγγελματίες,
γνωστοί επιστήμονες, τραπεζιτικοί και
ομογενείς με πλούσια εμπειρία και
παράδοση παροχής υπηρεσιών στον
οργανισμό.
Η αναφορά του προέδρου, απλή και
μεστή νοημάτων, «το έργο προχωρεί όπως
ακριβώς είχε προγραμματισθεί», οι
συνεργάτες του προέδρου στη διοίκηση, σε
απόλυτη συμφωνία μαζί του, εκφράζουν τη
διάθεσή τους να συνεχίσουν να υπηρετούν
τον οργανισμό, μέχρις ότου καλυφθούν τα
χρονικά περιθώρια της παράδοσης.
Μια ομάδα, ωστόσο, μελών –
μετρημένων στα δάκτυλα της μιας παλάμης
– διαφωνεί. Ο ένας μετά τον άλλο οι
εκφραστές των προβληματισμών της ομάδας
διαφωνούν με τους πάντες και τα πάντα. Το
σπουδαίο είναι ότι καθένας από τους
ομιλητές παίρνει το μικρόφωνο και
συνεχίζει να αγορεύει αδιάκοπα,
κακοποιώντας κάθε έννοια δημοκρατικής
δεοντολογίας και ελεύθερης έκφρασης,
άπαξ και στερεί το δικαίωμα της ίσης
έκφρασης των σκέψεων των μελών της
συντριπτικής πλειοψηφίας. Υπάρχουν
διαφωνίες για την απόλυση υπαλλήλων του
οργανισμού, λες και η γενική συνέλευση
των μελών έχει αναλάβει και καθήκοντα
γενικού διευθυντή, ώστε να αποφασίζει
και για το προσωπικό.
Παρά το γεγονός ότι η διοίκηση
παρουσιάζει αναφορά οικονομικών
πεπραγμένων, ο υπεύθυνος πολιτιστικός
οργανισμός δεν θεώρησε σκόπιμο να
στείλει κάποιον εκπρόσωπό του για να
απαντήσει στις ερωτήσεις των μελών. Ο
λόγος; Το ότι η διοίκηση αποφάσισε να
δώσει αυτή την ευθύνη σε κάποιον άλλο
οργανισμό, ο οποίος προφανώς θα έχει
μεγαλύτερο σεβασμό στα μέλη της γενικής
συνέλευσης.
Παρ’ όλ’ αυτά, υπάρχουν εκείνοι (από
την ίδια πάντοτε ομάδα των μερικών), οι
οποίοι προβληματίζονται από την αλλαγή!!!
Είναι δε τέτοια η ένταση, που δημιουργεί
η ομάδα των αντιφρονούντων, ώστε σε
κάποια στιγμή να απειληθούν επεισόδια.
Η πρόταση της διοίκησης για παράταση
της θητείας των μελών του παρόντος
διοικητικού συμβουλίου έως το Μάιο του
2005 περνά πανηγυρικά. Τρία παρόντα μέλη
μόνο διαφωνούν, ενώ οι υπόλοιποι
αποδέχονται την πρόταση.
Παρ’ όλ’ αυτά, και πάλι κάποιος από
την ομάδα των αντιφρονούντων φέρνει
θέμα απαρτίας, το οποίο όμως δέχεται η
διοίκηση. Η καταγραφή αποδεικνύει την
ύπαρξη απαρτίας. Μια ακόμη προσπάθεια να
σαμποταρισθεί το έργο του οργανισμού
πέφτει στο κενό. Η αποτυχία όμως δεν
φαίνεται να προβληματίζει τους
διαφωνούντες, οι οποίοι ψάχνουν να βρουν
αιτίες για να συνεχίσουν τις επιθέσεις
τους, παρ’ όλον ότι αυτές δεν συγκινούν
κανένα από τα μέλη.
Τα γεγονότα, ωστόσο, έρχονται να
αποδείξουν ότι το όλο σκηνικό των
διαφωνιών ήταν μάλλον «ενορχηστρωμένη
οπερέτα» των ολίγων για να υποκλαπεί ο
χρόνος, να αγανακτήσουν τα μέλη και να
φύγουν. Με τον τρόπο αυτό μάλλον
υπολόγιζαν ότι δεν θα υπήρχε η
απαραίτητη απαρτία και η συνέλευση θα
διαλυόταν χωρίς αποφάσεις. Δυστυχώς γι’
αυτούς, τα γεγονότα δεν εξελίχθηκαν
σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους.
Όσο για το θέμα της αλλαγής των
άρθρων του καταστατικού χάρτη του
οργανισμού, ο πρόεδρος της εταιρίας του
οργανισμού, γιατρός Π. Καραλής, και οι
συνεργάτες του ήταν οι πρώτοι που
δέχθηκαν να αναβληθεί η συζήτηση για νέα
ειδική συνέλευση, ώστε να δοθεί ο χρόνος
και η ευκαιρία σε εκείνους, που
διαμαρτύρονταν, να μελετήσουν τις
αλλαγές.
Το ωραίο είναι ότι μέλος του
οργανισμού διαμαρτυρήθηκε ότι δεν του
επιτράπηκε να παρακολουθήσει σαν
εκπρόσωπος των ομογενειακών μέσων
μαζικής ενημέρωσης (ΟΜΜΕ), και ότι αυτό
ήταν αντιδημοκρατικό. Το κακό γι’ αυτόν
είναι ότι ο ίδιος ήταν μέλος άλλου
οργανισμού, ο οποίος κατά παράδοση
αποκλείει κάθε εκπρόσωπο των μέσων
μαζικής ενημέρωσης που ασκεί κριτική
από τις συνελεύσεις του, χωρίς βέβαια,
περιέργως, να ακουστεί κάποια
διαμαρτυρία από τον ίδιο ή τους
δημοκράτες φίλους του.
