The strong voice of a great community

October 2002

Νέα από τη Βρετανική Κολομβία

 

Των Δημήτρη & Κατερίνας  Αγγελάτου

 

Καλοκαιρινό Φεστιβάλ της Κοινότητας Surrey

 

            Μόλις αρχίζει ο θερμός καιρός το καλοκαίρι στη Βρετανική Κολομβία, αρχίζουν και τα καλοκαιρινά πανηγύρια, πολλά από τα οποία οργανώνονται από τις μειονότητες. Οι Έλληνες μετέχουν σ’ αυτά τα υπαίθρια φεστιβάλ. Η πρώτη ελληνική κοινότητα, που οργάνωσε το ετήσιο φεστιβάλ φαγητού (ή Ελληνικών Ημερών) φέτος, ήταν η Ελληνορθόδοξη Κοινότητα του Surrey. Το φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε από τις 7 έως τις 16 Ιουνίου ε.έ. Θα μπορούσε κανείς να το ονομάσει «ανοιξιάτικο» φεστιβάλ, αφού το καλοκαίρι δεν αρχίζει επισήμως μέχρι τις 21 Ιουνίου.

            Μαζί με το φαγητό και τη μουσική οι παρευρεθέντες απόλαυσαν τις εκτελέσεις χορών από διάφορα χορευτικά συγκροτήματα. Μεταξύ των χορευτικών προγραμμάτων, η σκηνή γέμιζε από παιδιά που επεδείκνυαν τη χορευτική τους ικανότητα. Μερικές δε φορές συμμετείχαν και έφηβοι και ενήλικοι.

            Η Κοινότητα Surrey πραγματοποίησε το πρώτο της φεστιβάλ το 1991, τέλος Αυγούστου, στην περιοχή Νιούτον. Το 1992 το πανηγύρι μεταφέρθηκε στην περιοχή Φλίτγουντ, όπου και πραγματοποιείται κάθε χρόνο. Την ίδια εποχή επίσης μεταβλήθηκε σε διήμερη εκδήλωση στις αρχές Σεπτεμβρίου. Για μερικά χρόνια συνεχίστηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου αλλά άλλαξε σε τριήμερο γεγονός. Κατόπιν για μερικά χρόνια πειραματίστηκε με ορισμένες μέρες του Μάη έως ότου κατέληξε τελικά να γίνεται τον Ιούνιο.

Εδώ δεν μπορούμε να βασιστούμε στον καιρό για το σχεδιασμό μιας υπαίθριας εκδήλωσης, έτσι για μερικά χρόνια η εκδήλωση υπέφερε από βραχή και δροσερό καιρό. Έχοντας το πανηγύρι για αρκετές ημέρες ήλπιζαν ότι τουλάχιστον εν μέρει θα είχαν την τύχη καλού καιρού. Φέτος αποφασίστηκε να παρατείνουν τη διάρκεια σε δέκα μέρες, έτσι ώστε να εξασφαλίσουν καλές μέρες. Την ημέρα πριν από το φεστιβάλ αναμενόταν να αλλάξει ο καιρός και ν’ αρχίσει να φυσάει και να βρέχει. Οι τέντες, οι οποίες είχαν ήδη στηθεί, έπαθαν ζημιά από την καταιγίδα κι έπρεπε να ξαναστηθούν. Ωστόσο τα πράγματα σύντομα άλλαξαν, καθώς ο καιρός έγινε ευνοϊκός για το υπόλοιπο διάστημα του πανηγυριού.

Η αλλαγή της εκδήλωσης σε δεκαήμερο φεστιβάλ εσήμαινε και ότι ο αριθμός των ωρών, που θα πρόσφεραν οι εθελοντές, επίσης θα αυξανόταν. Πολλοί το βρίσκουν δύσκολο να χαρίσουν περισσότερες από μερικές ώρες κάπου κάπου. Έτσι μπορούσε κανείς να δει τους ίδιους ανθρώπους, τις περισσότερες μέρες, να δουλεύουν ακούραστα.

            Οι δωρεές των μελών δεν είναι αρκετές να συντηρήσουν την εκκλησιαστική κοινότητα, κι έτσι πρέπει να βρεθούν άλλοι τρόποι προς το ευρύ κοινό της περιοχής. Με την παράταση του πανηγυριού σε δέκα μέρες είχαν την ελπίδα ότι θα τραβούσαν περισσότερους μη Έλληνες. Αν και ο αριθμός των μη Ελλήνων, που έρχονται στο φεστιβάλ, έχει αυξηθεί με τα χρόνια, τα περισσότερα χρήματα εξακολουθούν να έρχονται κυρίως από τους Έλληνες όχι μόνο του Surrey αλλά και του Βανκούβερ, του Μπάρναμπι, του Ντέλτα και άλλων περιοχών.

 

 

  Η  πρόεδρος της Κοινότητας, Ειρήνη Γοργούνη, επιβλέπει το ψήσιμο της παραδοσιακής σούβλας.

 

 

 

Μερικές κυρίες της Φιλοπτώχου της Κοινότητας Surrey ξεκουράζονται σε κάποια ανάπαυλα, ύστερα από μια πραγματικά κουραστική ημέρα.

 

 

Πεντηκοστή

 

            Στις 23 Ιουνίου γιορτάστηκε η Πεντηκοστή με ιδιαίτερο τρόπο φέτος. Έγινε επιμνημόσυνη δέηση για όλους εκείνους τους ορθόδοξους χριστιανούς, οι οποίοι για αιώνες υπέφεραν ή χάθηκαν στον αγώνα τους να διατηρήσουν την ελευθερία και την πίστη τους. Το μνημόσυνο έλαβε χώρα στο Καναδικό Ορθόδοξο Μοναστήρι Αγίων Πάντων στο Dewdney (Mission) της Β.Κ. Κατά τις 3:30 μ.μ. ξεκίνησε η πομπή από το παρεκκλήσι του μοναστηριού. Λάβαρα και σημαίες (ελληνικές, αρμενικές, σερβικές, ρουμανικές, βυζαντινές, αμερικανικές, καναδικές, της Βρετανικής Κολομβίας κλπ.) ανέμιζαν καθώς προχωρούσε η πομπή προς το κενοτάφιο, όπου τελέσθηκε η επιμνημόσυνη λειτουργία.

            Μεταξύ των γεγονότων που θυμηθήκαμε ήταν η πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453, η γενοκτονία των Αρμενίων χριστιανών το 1915, η γενοκτονία των Ποντίων Ελλήνων το 1917, η γενοκτονία των ελληνορθοδόξων χριστιανών της Μικράς Ασίας το 1922, η καταστροφή των επτά παλαιών χριστιανικών ναών, τα όσα υπέφεραν όλοι οι άνθρωποι των Βαλκανίων κάτω από κομουνιστικά καθεστώτα, η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο το 1974, ο αγώνας του λαού της Γιουγκοσλαβίας και η τρομοκρατική επίθεση εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών στις 11 Σεπτεμβρίου 2001.

            Προάρχων της λειτουργίας ήταν ο αρχιεπίσκοπος Λάζαρος, ο αββάς του μοναστηριού. Βοηθήθηκε από τον επίσκοπο Βαρλαάμ και τον π. Μόζες, επίσης του μοναστηρίου. Ο π. Αντρέι Σόμοφ της Ρωσοορθόδοξης Εκκλησίας Αγίας Ανάστασης του Βανκούβερ και ο π. Τζον Αγιούμπ της Ορθόδοξης Εκκλησίας Αγίου Ηλία του Γουέστμίνστερ επίσης συμμετείχαν στη λειτουργία. Και οι δύο αυτές εκκλησίες ανήκουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία Αμερικής (ΟΕΚ). Το μοναστήρι συνδέεται τώρα με την ΟΕΚ. Συμμετείχαν επίσης ο π. Γκέρις του Ορθόδοξου Ναού Αντιοχείας Αγίου Ιωσήφ στο Γουέστμίνστερ και ο π. Δημήτριος επίσης της Ορθόδοξης Εκκλησίας Αντιοχείας.

            Μεταξύ των παρευρεθέντων στο ιδιαίτερο αυτό μνημόσυνο ήταν η πρόξενος της Κύπρου, Τασούλα Μπέργκρεν, με το σύζυγό της, Λεν. Υπήρχε κόσμος από όλες τις παραπάνω εκκλησίες καθώς και αντιπρόσωποι του Ορθόδοξου Ναού Αγίου Χέρμαν (ΟΕΚ) και του Καναδικού Ορθόδοξου Ναού Αγίου Νικολάου, που επίσης βρίσκεται στη δικαιοδοσία του μοναστηριού.

            Το γεγονός οργανώθηκε από την Ελληνική Πολιτιστική Κοινότητα του Langley και του Fraser Valley. Η κοινότητα αυτή έχει οργανώσει πολλές ελληνοεθνικές εκδηλώσεις τα τελευταία δέκα χρόνια. Για την εκδήλωση αυτή επίσης πρόσφερε τα περισσότερα από τα λουλούδια για το μνημόσυνο.

            Μετά από τη λειτουργία του μνημοσύνου παρατέθηκε μεσημεριανό. Ο μπουφές ήταν μια ποικιλία διαφόρων εθνικών φαγητών, τα οποία είχαν προσφέρει οι παρευρεθέντες. Όλοι απόλαυσαν τη συντροφικότητα, την ειρήνη και την ηρεμία των εδαφών του μοναστηριού.

            Ο ορθόδοξος χριστιανισμός έχει προοδεύσει πολύ τα τελευταία είκοσι χρόνια περίπου. Υπήρξε διαρκώς αυξανόμενη επικοινωνία και συμμετοχή μεταξύ των διαφόρων ορθόδοξων δικαιοδοσιών. Υπάρχει όμως ακόμη πολύς δρόμος να διανυθεί, αλλά η απόσταση συνεχώς συντομεύει.

 

             

 

Μέρος του κοινού, που συμμετείχε στην ειδική επιμνημόσυνη ακολουθία, σε ένα αναμνηστικό στιγμιότυπο για την επιθεώρηση «Πατρίδες».

 

 

Θερινό Φεστιβάλ Ανατολικού Βανκούβερ

Ιούλιος 2002

 

            Η Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Ανατολικού Βανκούβερ (Ναός Αγίων Νικολάου και Δημητρίου) πραγματοποίησε το καλοκαιρινό του πανηγύρι μεταξύ 28 Ιουνίου και 7 Ιουλίου. Το φεστιβάλ αυτό έχει καθιερωθεί με το πέρασμα των ετών και κάθε χρόνο προσελκύει περισσότερο κόσμο από τη γύρω περιοχή καθώς και από πιο μακριά.

            Η εκδήλωση αυτή είναι επίσης μια από τις κύριες ερανικές προσπάθειες της κοινότητας. Οι πωλήσεις των φαγητών ήταν καλές με το αρνί και τους λουκουμάδες στην πρώτη προτίμηση. Και πάλι φέτος προπουλήθηκαν όλα τα λαχεία. Θα είχαν πουληθεί πολύ περισσότερα, αλλά βεβαίως ο αριθμός των λαχείων από την υπηρεσίων τυχερών παιχνιδιών είναι περιορισμένος.

            Όπως πάντοτε, οι εμφανίσεις όλων των χορευτικών συγκροτημάτων ευχαρίστησαν το κοινό. Μεταξύ των παραστάσεων τα μικρά παιδιά έκαναν κατάληψη της σκηνής. Άλλα περπατώντας κι άλλα τρέχοντας προσπαθούσαν να αποδώσουν τους χορούς με δικό τους τρόπο! Ήταν δύσκολο να τους πείσει κανείς να φύγουν από τη σκηνή, κι έτσι κατά τη διάρκεια των παραστάσεων παιδιά κρέμονταν από τις άκρες της σκηνής για να βλέπουν καλύτερα. Ήταν όμως έτοιμα να κάνουν κατάληψη της σκηνής με την πρώτη ευκαιρία. Όταν άρχισε ο ομαδικός χορός, μερικά από τα μικρά αυτά παιδιά πιάστηκαν στο χορό μαζί με τα μεγαλύτερα και πιο έμπειρα στο χορό. Ίσως σε μερικά χρόνια πολλά από αυτά τα παιδιά να αποτελέσουν τους χορευτές που θα εμφανίζονται στο πανηγύρι.

            Εκτός από το φαγητό και τις χορευτικές επιδείξεις το φεστιβάλ παρουσίασε κι άλλα γεγονότα. Η ζωντανή μουσική της ορχήστρας επίσης έφερε τον κόσμο στη σκηνή για χορό. Προβλήθηκαν, επίσης, διαφάνειες από την Ελλάδα και περιηγήσεις της. Εικόνες, σταυροί και άλλα θρησκευτικά είδη διατίθονταν προς πώληση. Κατά το πέρασμα των ετών γάμοι και βαπτίσεις έχουν λάβει χώρα κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ και πολλοί παρόντες είχαν την ευκαιρία να τα παρακολουθήσουν, κι η φετινή χρονιά δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Μια βάπτιση, της κορούλας του Αντωνίου Ζίσκου, έλαβε χώρα την τελευταία ημέρα της δεξίωσης.

            Για αρκετά χρόνια τώρα μια πολυπολιτιστική άποψη έχει προστεθεί στο πανηγύρι. Η Ημέρα του Καναδά, 1η Ιουλίου, πέφτει συις πρώτες μέρες του φεστιβάλ κι έτσι η ψυχαγωγία έχει πολυπολιτιστικό χαρακτήρα με την αντιπροσώπευση πολλών άλλων μειονοτικών ομάδων, που επίσης έχουν κάνει πατρίδα τους τον Καναδά. Μερικές από αυτές τις ομάδες παρουσίασαν προγράμματα και τις άλλες ημέρες του πανηγυριού. Η πρακτική αυτή της πρόσκλησης άλλων μειονοτικών ομάδων να συμμετάσχουν στην «Ελληνική Ημέρα» άρχισε με τις Ελληνικές Ημέρες του Port Coquitlam, που οργανώνονται από τον τοπικό επιχειρηματία Μιχάλη Σαββή και τώρα συνεχίζεται από τις κοινότητες.

             

 

 

Η χορευτική ομάδα των Φιλελλήνων λίγο πριν από τη θαυμάσια εμφάνισή τους στην εκτέλεση παραδοσιακών ελληνικών χορών στο Ελληνικό Φεστιβάλ. Πρώτος αριστερά ο Fred Schulof, ένας λάτρης του ελληνικού πολιτισμού, ο οποίος παρά τα 84 χρόνια του συνεχίζει να διευθύνει τις παραστάσεις της ομάδας των χορευτών.

 

 

 

Καμιά αμφιβολία ότι οι κυρίες της Φιλοπτώχου είχαν πρόβλημα στο ν’ ανταποκριθούν στη μεγάλη ζήτηση των επισκεπτών για λουκουμάδες. Και τί λουκουμάδες!

 

 

           

Δεν θα ξεχάσουμε

Αττίλας ’74

Ο βιασμός της Κύπρου

 

            Ένα ντοκυμαντέρ του Μιχάλη Κακογιάννη, που τραβήχθηκε στην Κύπρο το 1974, προβλήθηκε στον κινηματογράφο Cinematheque στην οδό Howe του κέντρου του Βανκούβερ το Σάββατο 20 Ιουλίου. Ο Ιούλιος του 2002 σημειώνει την 28η επέτειο της διαίρεσης του νησιού της Κύπρου κατά παράβαση του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

            Τον Ιούλιο του 1972 η Τουρκία, χρησιμοποιώντας σαν πρόσχημα το πραξικόπημα κατά του προέδρου Μακαρίου, εισέβαλε στη Δημοκρατία της Κύπρου κατά παράβαση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και όλων των αρχών του διεθνούς δικαίου. Το 37% του νησιού, που αντιπροσωπεύει το 70% της οικονομίας του νησιού, καταλήφθηκε από τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις και βρίσκεται ακόμη υπό κατοχή. Η γραμμή Αττίλα εξακολουθεί να χωρίζει τους Ελληνοκύπριους από τους Τουρκοκύπριους, που προηγουμένως συμβίωναν ειρηνικά. Περισσότεροι από 200.000 πρόφυγες δεν μπόρεσαν ποτέ να γυρίσουν στα σπίτια τους.

            Η ταινία αυτή χορηγήθηκε από την Οργάνωση Διατήρησης του Ελληνισμού, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση. Η οργάνωση πιστεύει πως η ενημέρωση είναι το πρώτο βήμα προς τη λύση των εμποδίων για μια ειρηνική διευθέτηση. Οι ηγέτες της οργάνωσης είναι οι Μιχάλης Χριστόπουλος, Θεόδωρος Φαλιάς, Κωνσταντίνος Γεώργας, Δημήτριος Κωτσαλής, Καλλιόπη Κεφαλά και Μαριάνθη Παπαδοπούλου.

            Περίπου εξήντα άτομα συγκεντρώθηκαν για να δουν το ντοκυμαντέρ και να συμμετάσχουν στη συζήτηση που ακολούθησε. Μεταξύ των παρερευθέντων ήταν η πρόξενος της Κύπρου, Τασούλα Μπέργκρεν. Τη συζήτηση κατηύθυνε ο δρ. Ανδρέας Γερολυμάτος, κοσμήτορας της έδρας ελληνικών σπουδών του Πανεπιστημίου Σάιμον Φρέιζερ.

            Η ταινία έδειξε καθαρά την αγωνία των οικογενειών εξαιτίας της εισβολής. Είκοσι πέντε χρόνια αργότερα περισσότεροι από 1600 Ελληνοκύπριοι αγνοούνταν. Στον επίλογο της ταινίας, σε μια συνέντευξη, ο Τουρκοκύπριος ηγέτης παραδέχθηκε ότι οι άνθρωποι αυτοί είχαν κατά πάσα πιθανότητα σκοτωθεί. Μέχρι σήμερα οι οικογένειές τους δεν μπόρεσαν να βρουν τα λείψανά τους. Οι αγαπημένοι τους πιθανόν να τάφηκαν σε μαζικούς τάφους χωρίς διακριτικά στο βόρειο μέρος της Κύπρου ή ίσως ακόμη και στην Τουρκία.

            Όσοι από τους παρευρεθέντες είχαν κάποτε ζήσει στην Κύπρο συγκινήθηκαν από την ταινία, καθώς τους έφερνε οδυνηρές αναμνήσεις. Μερικοί μάλιστα αναγνώρισαν στην ταινία

ορισμένα άτομα που γνώριζαν. Όλοι δε συμφώνησαν ότι η ταινία έδινε μια ακριβή εικόνα των ιστορικών γεγονότων και θα πρέπει να την παρακολουθήσουν περισσότεροι άνθρωποι. Όποιος θέλει να δει την ταινία, θα πρέπει να επικοινωνήσει με την ηλεκτρονική διεύθυνση greeksforgreece@hotmail.com.

             

 

 

Μια ομάδα από τους διοργανωτές της εκδήλωσης, μέλη της Οργάνωσης Διατήρησης του Ελληνισμού, κατά την παρουσίαση της ταινίας για τον Αττίλα στην Κύπρο.

 

 

Οι Έλληνες του Langley πραγματοποιούν δεύτερο μνημόσυνο

 

            Στις 11 Αυγούστου ε.έ. η Ελληνική Πολιτιστική Κοινότητα του Λάγκλι πραγματοποίησε και πάλι μνημόσυνο για τη μνήμη των ορθόδοξων χριστιανών που υπέφεραν ή πέθαναν σαν αποτέλεσμα καταδιώξεων ή πολέμων κατά τους τελευταίους αιώνες μέχρι τις μέρες μας. Ιδιαίτερα θυμήθηκαν τη γενοκτονία των Ποντίων Ελλήνων το 1917, την εκδίωξη των Ελλήνων από τη Μικρά Ασία το 1922 και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.

            Το μνημόσυνο ήταν μέρος γενικότερων γιορτασμών, που έγιναν στις 11 Αυγούστου στο Μοναστήρι Αγίων Πάντων της Βόρειας Αμερικής στο Dewdney (Mission) της Βρετανικής Κολομβίας. Το μοναστήρι γιόρτασε την ημέρα αυτή αποτίοντας τιμή στη Θεοτόκο «Χαρά του Καναδά». Η θεία λειτουργία έγινε στο ύπαιθρο, διότι υπήρχε πολύς κόσμος και δεν χωρούσαν όλοι στο παρεκκλήσι της μονής. Υπήρχε ένας αριθμός ιερέων και διακόνων από άλλες ορθόδοξες ενορίες, που επίσης συμμετείχαν στη λειτουργία. Μετά από τη λειτουργία έγινε περιφορά της εικόνας «Χαρά του Καναδά» στο χώρο του μοναστηριού προς το κενοτάφιο, που βρίσκεται πιο κάτω στο δρόμο. Η ελληνική και άλλες σημαίες μειονοτήτων κυμάτιζαν κατά την περιφορά. Η πρόξενος της Κύπρου, Τασούλα Μπέργκρεν και ο σύζυγός της, Λεν, κρατούσαν περήφανοι την κυπριακή σημαία. Στο κενοτάφιο έγινε ειδική επιμνημόσυνη λειτουργία. Στη συνέχεια η πομπή ξαναγύρισε στο χώρο της μονής, αυτή τη φορά προς την πηγή του βουνού, όπου έγινε θεραπευτική λειτουργία. Μετά το πέρας της λειτουργίας, οι παρευρεθέντες απόλαυσαν δωρεάν γεύμα και συζητούσαν μεταξύ τους.

 

 

Το Φεστιβάλ του White Rock περιλαμβάνει την «Ελληνική Ημέρα»

 

            Ο δήμος του White Rock πραγματοποιεί το φεστιβάλ του «Από τη Θάλασσα στον Ουρανό» κάθε χρόνο στις αρχές Αυγούστου την Ημέρα της Βρετανικής Κολομβίας. Ενθαρρύνονται οι έμποροι κατά μήκος της παραλιακής περιοχής να συμμετάσχουν. Εδώ και χρόνια τώρα το εστιατόριο «Κόσμος» συμμετέχει στην εκδήλωση πραγματοποιώντας μια μικρή «Ελληνική Ημέρα» την ημέρα αυτή. Οι ιδιοκτήτες του «Κόσμος», Νίκος Ζάμπους και Δημήτρης Θεοδωσάκης, έχουν παρατηρήσει το μεγάλωμα του φεστιβάλ καθώς περνούν τα χρόνια. Οι παρευρεθέντες μπορούσαν να ακούσουν ελληνική μουσική και να παρακολουθήσουν ελληνικούς χορούς την ημέρα αυτή και να επισκεφθούν και τα περίπτερα. Το βράδυ είχαν επίσης την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μια παρέλαση ηλεκτρικών φώτων, που είναι και η λήξη του φεστιβάλ. Η παρέλαση αυτή διαρκεί περίπου δύο ώρες από την έναρξη μέχρι τη λήξη της. Παρελαύνουν επίσης ορχήστρες και άρματα από ολόκληρη τη Βρετανική Κολομβία και μέρη των Ηνωμένων Πολιτειών. Η παρέλαση αυτή ίσως θα ήταν μια καλή ευκαιρία για τη συμμετοχή ελληνικών οργανώσεων.

 

           

 

Ο Νίκος Ζάμπους, συνιδιοκτήτης του εστιατορίου «Κόσμος», με το διευθυντή, Μιχάλη Θεοδοσάκη, απολαμβάνουν την εκδήλωση.

 

 

Αγγελάτου – Dyck

 

            Ο Δημήτρης και η Κατερίνα Αγγελάτου (αντιπρόσωποι της επιθεώρησης «Πατρίδες» για το Δυτικό Καναδά) με ευχαρίστηση αναγγέλλουν το γάμο της μεγαλύτερης κόρης τους, Μαργαρίτας Ναυσικάς, με τον Own Timothy Dyck.

            Η Μαργαρίτα και ο Όουεν έκαναν τον πολιτικό τους γάμο στις 28 Αυγούστου στην παραλία του Κικάι, του νησιού Μάουι της Χαβάης. Παρόντες ήταν τέσσερις φίλοι τους. Άλλοι επτά φίλοι τους επίσης ταξίδεψαν μαζί τους στη Χαβάη. Μετά την τελετή γευμάτισαν στην παραλία. Το νέο ζευγάρι πέρασε το μήνα του μέλιτος στα εξωτικά νησιά.

            Την Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου έγινε η στέψη στο ναό Αγίου Νικολάου στο Λάγκλι της Β.Κ. Τη γαμήλια τελετή έκανε ο αρχιεπίσκοπος Λάζαρος (ο άββας της Μονής Αγίων Πάντων στο Mission της Β.Κ.) βοηθούμενος από τον επίσκοπο Βαρλαάμ και το διάκονο Τζον. Κουμπάρα ήταν η αδελφή της νύφης, Ειρήνη Αγγελάτου και τα στέφανα ήταν εκείνα με τα οποία είχαν στεφανωθεί οι γονείς της νύφης πριν από 32 χρόνια στο ναό του Αγίου Δημητρίου στο Γουίνιπεγκ. Στη μνήμη της γιαγιάς της Ναυσικάς και του παππού της Αντωνίου (και οι δύο έχουν αποβιώσει) η Μαργαρίτα φορούσε ένα ασημένιο βραχιόλι, που κάποτε ανήκε στη γιαγιά της. Η άλλη γιαγιά και ο παππούς της, που μένουν στη Μανιτόμπα, δεν μπόρεσαν να παραβρεθούν στο γάμο εξαιτίας προβλημάτων τηε υγείας τους, αλλά παραβρέθηκαν δεκατρείς συγγενείς τους από τη Μανιτόμπα.

            Μετά τη γαμήλια τελετή, ακολούθησε δεξίωση με ψησταριές για περίπου διακόσια άτομα στο πάρκο Peace Arch στο νότιο Surrey, στην καναδική πλευρά των συνόρων Καναδά-ΗΠΑ. Το γεύμα αποτελούσαν παραδοσιακά ελληνικά φαγητά με σουβλιστό αρνί, σουβλάκι, ντολμάδες, σπανακόπιτα, ψητές πατάτες και ελληνικά μπισκότα.

            Η νύφη είχε σχεδιάσει και ράψει μόνη της το νυφικό της από μετάξι. Επίσης είχε σχεδιάσει όλα τα ενδύματα όλων όσων συμμετείχαν στη γαμήλια τελετή (συμπεριλαμβανομένων και του γαμπρού και των παραγάμπρων) και είχε ράψει τα περισσότερα.

            Η κουμπάρα, Ειρήνη Αγγελάτου, και η κύρια παράνυμφη, Catherina Chui, φορούσαν κόκκινο μεταξωτό, ενώ τα κοριτσάκια με τα άνθη, Κιάννα Ελένη Υδραίου και Shino Cyler φορούσαν φουστάνια από χρυσό μεταξωτό. Ο γαμπρός φορούσε ένα μακρύ χρυσό γιλέκο από χρυσό και άσπρο μεταξωτό, ενώ οι παράγαμπροι και εκείνος που είχε το δαχτυλίδι, Κόλιν Ιωάννης Υδραίου, φορούσε γιλάκο σε χρυσό και μαύρο. Άλλη μια παράνυμφη, η Charlotte Ferreux από το Castlegar της Β.Κ. είχε παρακολουθήσει τον πολιτικό γάμο στη Χαβάη, αλλά δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει την εκκλησιαστική τελετή.

            Η Μαργαρίτα γεννήθηκε και βαπτίσθηκε στο Γουίνιπεγκ της Μανιτόμπα και ήταν περίπου πέντε ετών όταν η οικογένειά της μετακόμισε ατο Surrey της Βρετανικής Κολομβίας. Η Μαργαρίτα παρακολούθησε ελληνικό σχολείο πρώτα στο σχολείο «Σωκράτης» και κατόπιν στο σχολείο «Περικλής». Ήταν επίσης μέλος του χορευτικού συγκροτήματος στην ελληνορθόδοξη εκκλησία Αγίας Σοφίας στο Μπέλιγχαμ της Γουάσιγκτον των ΗΠΑ για αρκετά χρόνια. Παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο Σάιμον Φρέιζερ, απ’ όπου πήρε το πτυχίο της σε θετικές επιστήμες με ειδικότητα στις επικοινωνίες και υποειδικότητα στην ψυχολογία. Συνέχισε τις σπουδές της για να γίνει σχεδιάστρια μόδας. Είχε δικό της κατάστημα νυφικών στο Πορτ Μούντι για περισσότερα από τέσσερα χρόνια. Τώρα εργάζεται για την εταιρία Lululemon Athletica και είναι διευθύντρια του νέου καταστήματος στην οδό Ρόμπσον στο Βανκούβερ. Η Μαργαρίτα γνωρίστηκε με τον Όουεν πριν από δέκα χρόνια. Ο Όουεν γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βρετανική Κολομβία και εργάζεται για την εταιρία Squirrel Systems of Canada.         

 

 

 

Αμέσως μετά την ανταλλαγή των στεφάνων ο Owen Dyck και η Μαργαρίτα Αγγελάτου προετοιμάζονται για το «χορό του Ησαϊα».

 

 

 

            Η διεύθυνση, το προσωπικό και οι συνεργάτες της επιθεώρησης «Πατρίδες» εκφράζουν θερμές ευχές και συγχαρητήρια στη Μαργαρίτα και τον Owen Dyck για ένα βίο ανθόσπαρτο, γεμάτο ευτυχία.

 

 

Πρισίλα Καλλιόπη Μπραστιάνου

Μια ελπιδοφόρα επιστήμονας

 

            Η Πρισίλα Καλλιόπη Μπραστιάνου έχει θέσει ψηλά στάνταρτ και πολλοί νεαροί Ελληνοκαναδοί θα τη μιμηθούν. Είναι μόνον 21 ετών και έχει μια σειρά επιτευγμάτων. Προχωρεί στο να γίνει γιατρός και φυσική επιστήμονας. Έχει τη διάκριση ότι είναι η μοναδική Καναδή φέτος που κέρδισε υποτροφία για την Ιατρική Σχολή Τζον Χόπκιν στη Βαλτιμόρη των ΗΠΑ. Η Πρισίλα θα επιδιώξει καριέρα στην ιατρική και στην ιατρική έρευνα με ειδικότητα στη νευροφυσική.

            Η Πρισίλα ήταν άριστη μαθήτρια καθ’ όλα τα σχολικά της χρόνια κι έχει κερδίσει πολλά βραβεία. Ήταν επίσης η ομιλήτρια κατά την αποφοίτησή της από το Λύκειο Τσαρλς Ε. Λόντον. Έχει δε λάβει το βραβείο του γενικού κυβερνήτη. Της έχουν προσφερθεί πολλές αξιόλογες υποτροφίες, συμπεριλαμβανομένου και του βραβείου των 32.000 δολ. από το Πανεπιστήμιο Μαγκίλ. Επέλεξε να δεχθεί την υποτροφία Hugh M. Brock Mational Entrance Award των 26.000 του Πανεπιστημίου της Β.Κ. και εισήχθηκε στη Σχολή Φυσικής το Σεπτέμβριο του 1998. Συμπλήρωσε δε διπλό πρόγραμμα βιοχημείας/χημείας.

            Διακρίθηκε ως τιμώμενη σπουδάστρια των θετικών επιστημών και ήταν στον κατάλογο των άριστων φοιτητριών επί τέσσερα συνεχή χρόνια. Επιλέχθηκε στους καλύτερους πέντε φοιτητές του Πανεπιστημίου της Β.Κ. και της απονεμήθηκαν οι υποτροφίες Harry Logan Memorial Scholarship, Harold B. και Nellie Boyes Memorial Scholarship. Η Πρισίλα αυτόματα ονομάστηκε Επιστήμονας Westbrook. Τα βραβεία αυτά είναι τα πιο αξιόλογα του Πανεπιστημίου της Β.Κ. και αναγνωρίζουν τις εξαιρετικές επιστημονικές επιτεύξεις, ηγετικές ικανότητες, έκτακτη συμμετοχή σε κοινοτικές εισφορές και ηθική ακεραιότητα. Πριν από δύο χρόνια έκανε έρευνες με έναν φημισμένο χημικό στην Οτάβα για τέσσερις μήνες έχοντας λάβει την υποτροφία Harry Logan Memorial Scholarship και την  Harold B. and Nellie Boyes Memorial Scholarship. Κατά το τελευταίο έτος της στο Πανεπιστήμιο της Β.Κ. έκανε έρευνες για την ασθένεια Άλζάιμερ και η τελική της διατριβή βραβεύθηκε ως η καλύτερη διατριβή του έτους της στη βιοχημεία. Έχει κερδίσει πολλά ακόμη βραβεία για την αρίστευσή της στη χημεία και βιοχημεία.

            Η Πρισίλα δεν είναι μόνο πολύ αφοσιωμένη σπουδάστρια αλλά περνάει και πολλές ώρες δουλεύοντας μέσα στην κοινότητα. Εργάζεται ως εθελόντρια κάθε εβδομάδα στο Νοσοκομείο Παίδων με εφήβους, που έχουν διαγνωσθεί ότι έχουν ανωμαλίες στο φαγητό, κυστική ίνωση (cystic fibrosis) και καρκίνο. Επίσης είναι εθελόντρια σε ένα γηροκομείο. Στο Πανεπιστήμιο της Β.Κ. είναι η ιδρύτρια, αρθρογράφος και συντάκτρια μιας επιστημονικής εφημερίδας για φοιτητές. Υπηρέτησε επικεφαλής μιας ομάδας και ως μέλος μιας ομάδας καλωσορίσματος νέων σπουδαστών και πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών Βιοχημείας, Φυσιολογίας και Φαρμακολογίας. Ήταν αντιπρόσωπος των φοιτητών στη Συμβουλευτική Επιτροπή της Σχολής Θετικών Επιστημών. Ήταν εκπρόσωπος του κοσμήτορα της Φυσικής Σχολής και έκανε ομιλίες σε διάφορες εκδηλώσεις.

            Η Πρισίλα μιλάει με ευχέρεια τρεις γλώσσες, αγγλικά, ελληνικά και γαλλικά. Επίσης παίζει καλό πιάνο και γράφει ποίηση. Πολλά από τα ποιήματα και δοκίμιά της έχουν δημοσιευθεί. Αρκετές φορές προσκλήθηκε από ομοσπονδιακό υπουργό και γενικούς προξένους για να διαβάσει τα ποιήματά της σε μεγάλο ακροατήριο. Προσκλήθηκε από το Ελληνικό Προξενείο ως αντιπρόσωπος του Καναδά για να συνεργασθεί με καθηγητές στην Ελλάδα, για να δοκιμάσουν αλλαγή του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος.  Στον ελεύθεριο χρόνο της της αρέσει να περπατάει, να τρέχει, να σηκώνει βάρη, να τρέχει με roller blades και να ταξιδεύει.

            Η επιθυμία της Πρισίλα να αριστεύει μπορεί εν μέρει να πιστωθεί και στην αφοσίωση και επιμονή των γονέων της, ιδιαίτερα της μητέρας της, η οποία περνούσε ώρες ολόκληρες κάθε μέρα στο να βοηθάει την Πρισίλα και τον αδελφό της στα μαθήματά τους. Η τηλεόραση και τα βιντεοπαιχνίδια δεν συνηθίζονταν στο σπίτι της και δεν απαντούσαν στο τηλέφωνο ή στο κουδούνισμα της πόρτας τις ώρες της μελέτης. Ακόμη και κατά τη διάρκεια των διακοπών μεγάλο μέρος της ημέρας ήταν αφιερωμένο σε μελέτη. Η γλώσσα που μιλιόταν στο σπίτι ήταν αυστηρά η ελληνική και δεν τους έλειπαν ποτέ τα ελληνικά βιβλία. Η Πρισίλα και ο αδελφός της πήγαιναν σε ελληνικό σχολείο αρκετά απογεύματα την εβδομάδα επί δώδεκα χρόνια. Το Σάββατο ήταν η ημέρα που πήγαιναν στη γαλλική ακαδημία για την εκμάθηση της γαλλικής γλώσσας. Η Πρισίλα και ο αδελφός της είχαν δίψα για μάθηση και η δίψα αυτή δεν έχει ακόμη ικανοποιηθεί. Ο αδελφός της, ο Χάρης, είναι επίσης χημικός κι ελπίζει να περάσει μεγάλο μέρος της σταδιοδρομίας του στην έρευνα.

            Ο πατέρας της Πρισίλα, Γιάννης Μπραστιάνος, γεννήθηκε στο νησί της Θάσου, της Καβάλας. Έγινε μηχανολόγος και το 1974 μετανάστευσε στον Καναδά, πηγαίνοντας πρώτα στο Μοντρεάλ και μετά, το 1975, στο Βανκούβερ. Το 1978 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου γνώρισε και παντρεύτηκε τη Μαρία, κόρη του Παντελή και της Καλλιόπης Πατεράκη. Η Μαρία γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη αλλά μεγάλωσε στη Θάσο. Ο γάμος αυτός και η μετοίκηση στον Καναδά ήταν μεγάλη απογοήτευση για τους γονείς της Μαρίας. Και οι δύο γονείς της ήταν γιατροί και είχαν ελπίσει ότι η κόρη τους θα ακολουθούσε το επάγγελμά τους. Ωστόσο η Μαρία επέλεξε να ξεκινήσει νέα ζωή στον Καναδά και να γίνει σύζυγος και μητέρα. Ποτέ της δεν μετάνιωσε για την απόφασή της αυτή και είναι ιδιαίτερα ευχαριστημένη που και τα δυο της παιδιά επέλεξαν τον κλάδο της ιατρικής, ακολουθώντας έτσι τα ίχνη των παπούδων τους.

 

 

 

Μια αξιόλογη προσωπικότητα και μια ενδιαφέρουσα μορφή αυτή της Πρισίλα Καλλιόπης Μπραστιάνου. Μια φωτεινή πνευματική ακτινοβολία που τιμά την ομογένεια.

 

 

Ο «Φάρος» αρχίζει μια νέα περίοδο διαλέξεων

 

            Ο «Φάρος», ο Καναδοελληνικός Πολιτιστικός Σύλλογος, άρχισε την περίοδο των διαλέξεών του για το 2002-03 τη Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου στην επάνω αίθουσα του Ελληνικού Κοινοτικού Κέντρου στο Βανκούβερ. Η διάλεξη αυτή ήταν κάτω από την αιγίδα και του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αμερικής. Ομιλητής της βραδιάς ήταν ο δρ. Franco De Angelis και το θέμα του ήταν «Φαγητά και γεωργία στην ελληνική Σικελία».

            Ο δρ. De Angelis διδάσκει ελληνική ιστορία και αρχαιολογία στη Σχολή Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Κάλγκαρι. Η επίσκεψή του στο Βανκούβερ έγινε με τη χορηγία της Σχολής Κλασικών, Μεσανατολικών και Θρησκευτικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας. Ο «Φάρος» έδειξε μεγάλη ευχαρίστηση που ο εκλεκτός επιστήμονας θα μιλούσε σε εκδήλωσή του κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην πόλη. Ο καθηγητής De Angelis είναι ειδικός στην ελληνική αποικιακή περίοδο της αρχαίας Σικελίας κι έχει περάσει πολλά χρόνια σε αρχαιολογικές ανασκαφές στη Σικελία.

            Ο δρ De Angelis δήλωσε ότι αν και η γεωργία και η τροφή είναι η βάση της επιβίωσης του ανθρώπου, οι ιστορικές μαρτυρίες είναι ελάχιστες στον χώρο αυτό. Πολύ λίγες έρευνες στρέφονται προς αυτή την άποψη της αρχαίας ζωής. Ο ελληνικός πολιτισμός, που επεκτάθηκε πολύ μακρύτερα από τα σύνορα της Ελλάδας και της Σικελίας, ήταν μέρος μιας εκτεταμένης περιοχής. Οι Έλληνες έφθασαν στη Σικελία τον 8ο αιώνα π.Χ. και η Σικελία έγινε έγινε μεγάλη οικονομική δύναμη μεταξύ υων ετών 750-300 π.Χ. Οι Έλληνες της Σικελίας ζούσαν πολυτελώς και οι μάγειρές τους ταξίδευαν σ’ όλο το γνωστό κόσμο.

            Η Σικελία έχει μεγάλο ποσοστό εδάφους κατάλληλο για γεωργική χρήση. Το κλίμα είναι επίσης κατάλληλο για γεωργική παραγωγή, εφόσον είναι πιο υγρό από εκείνο της Ελλάδας. Μια μεγάλη ποικιλία σιτηρών, φρούτων και λαχανικών φύτρωναν εκεί, πολύ περισσότερα απ’ ό,τι χρειαζόταν ο ντόπιος πληθυσμός, κι έτσι ένα μεγάλο μέρος εξαγόταν. Η κερδοφόρα γεωργία βοήθησε κατά πολύ στη χρηματοδότηση κτιριακών έργων, κυρίως ναών και μνημείων, κατάλοιπα των οποίων μπορούν να βρεθούν σε ολόκληρο το νησί. Απόψεις της ελληνοσικελιανής ζωής βρίσκονται ακόμη στο νησί, συνυφασμένα με τη σύγχρονη κουλτούρα της Σικελίας.

             

 

 

Από αριστερά η Gwyneth Lewis (πρόεδρος του «Φάρου»), η Κατερίνα Αγγελάτου (της επιθεώρησης «Πατρίδες»), ο υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Κωνσταντίνος Μπόννης, ο καθηγητής Franco De Angelis, ο καθηγητής Hector Williams, ο καθηγητής Παναγιώτης Παππάς, της έδρας ελληνικών, και ο ομογενής Μάικ Σπυρίδης.

 

 

Ελληνοκαναδός υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος

 

            Ο Κωνσταντίνος Μπόννης μπήκε στην πολιτική αρένα με την υποψηφιότητά του για το δημοτικό συμβούλιο του Βανκούβερ. Μια δεξίωση υπό την αιγίδα του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου την Τρίτη 1 Οκτωβρίου στο Ελληνικό Κοινοτικό Κέντρο δόθηκε ώστε να έχει την ευκαιρία ο κόσμος να γνωρίσει και να συνομιλήσει με τον υποψήφιο καθώς και με τα μέλη της ομάδας του. Ο  Κ. Μπόννης είναι υποψήφιος με την ομάδα Vancouver City Action Team. Οι δημοτικές εκλογές θα γίνουν σε ολόκληρη τη Βρετανική Κολομβία το Σάββατο 16 Νοεμβρίου.

            Ο Κώστας Μπόννης είναι γιος οικογενείας μεταναστών, που έφυγαν από την Ελλάδα για να παράσχουν στα παιδιά τους περισσότερες ευκαιρίες επιτυχίας στη ζωή τους. Είναι 23 ετών, γεννημένος και μεγαλωμένος στο Βανκούβερ. Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας και διευθύνει μια τοπική μικρή επιχείρηση. Χειρίζεται με ευχέρεια την ελληνική και αγγλική γλώσσα και καταλαβαίνει γαλλικά και ισπανικά. Αναγνωρίζει το σπουδαίο ρόλο που παίζουν οι μικρού και μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις στη λειτουργικότητα της πόλης και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις αυτές με τη χορήγηση αδειών από την κυβέρνηση και την εφορία.

            Είναι καιρός οι Ελληνοκαναδοί του δυτικού Καναδά να υποστηρίξουν εκείνα τα μέλη της κοινότητάς τους, που αποτολμούν να κατεβούν στην πολιτική, σε οποιοδήποτε κυβερνητικό επίπεδο. Μόνο με αντιπροσώπευση μπορεί να ακουστεί η φωνή μας.

 

 

 

Ο Κωνσταντίνος Μπόννης, ένας νεαρός και φιλόδοξος ομογενής, ατενίζει το μέλλον με την υποψηφιότητα για την έδρα του δημοτικού συμβούλου του Βανκούβερ.

 

 

Νέος καθηγητής διορίζεται στις Ελληνικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο Σάιμον Φρέιζερ

 

            Το πρόγραμμα ελληνικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Σάιμον Φρέιζερ έχει επεκταθεί και πάλι με το διορισμό ενός συντονιστή γνωσσικού προγράμματος. Ο καθηγητής Παναγιώτης Παππάς έφθασε πρόσφατα, για να αναλάβει τη νέα αυτή θέση. Έχει γεννηθεί στις ΗΠΑ, αλλά μεγάλωσε και σπούδασε στην Ελλάδα. Ο καθηγητής Παππάς θα εργάζεται στενά με το δρα Ανδρέα Γερολυμάτο, τον κοσμήτορα της έδρας ελληνικών σπουδών. Η έδρα αυτή έχει αναπτυχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια και ελπίζεται ότι στο εγγύς μέλλον θα γίνουν περισσότεροι διορισμοί, καθώς το πρόγραμμα συνεχίζει να μεγαλώνει.

 

 

 

Ο νέος καθηγητής της έδρας ελληνικών σπουδών του Πανεπιστημίου Σάιμον Φρέιζερ της Β.Κ., Παναγιώτης Παππάς, ο οποίος ανέλαβε ως συντονιστής του γλωσσικού προγράμματος.