Της
σύνταξης
Ο
Καναδάς και ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο
Μια από τις πλουσιότερες χώρες της
πολιτισμένης κοινότητας του ανθρώπου, ο
Καναδάς, δίκαια περηφανεύεται για τις
επιτεύξεις του στους τομείς της υψηλής
τεχνολογίας και βιομηχανικής παραγωγής
και γενικά της αναπτυσσόμενης
οικονομίας του.
Για δεκαετίες ολόκληρες τώρα οι
Καναδοί αισθάνονται πλουσιοπάροχα τα
αγαθά της ευδαιμονίας και τα προνόμια,
που συνοδεύουν την ιθαγένειά τους ως
πολιτών αυτής της θαυμάσιας χώρας.
Το γεγονός της πολιτικής
σταθερότητας της χώρας, οι ομαλά
αλληλοδιαδεχόμενες κυβερνήσεις, το
αίσθημα σεβασμού στο νόμο και η κοινή
πίστη όλων στις αρχές της ισότητας
έναντι του νόμου και του αλληλοσεβασμού
μεταξύ μας αποτελούν τις βάσεις, πάνω
στις οποίες οι ομοσπονδιακές
κυβερνήσεις, σε συνεργασία με τις
επαρχιακές θεμελίωσαν το όραμα μιας
πιλοτικής κοινωνίας του μέλλοντος.
Το αίσθημα αυτό, χωρίς αμφιβολία,
ήρθαν να δυναμώσουν οι τελευταίες τρεις
διαδοχικές εκλογικές νίκες των
Φιλελευθέρων του κ. Κρετιέν, οι οποίες
πρόσφεραν στον ίδιο το προνόμιο της
μακράς διακυβέρνησης του τόπου, στη δε
χώρα το αίσθημα πολιτικής σταθερότητας
και οικονομικής προόδου. Σίναι επόμενο,
λοιπόν, ότι κάτω από αυτές τις
προϋποθέσεις η χώρα στο σύνολό της
αισθάνεται αυτή την προνομιακή θέση της
ανάμεσα στα άλλα μέλη της διεθνούς
κοινότητας με ικανοποίηση όλων των
πολιτών της.
Περιέργως, όμως, όταν το μάτι του
ερευνητή πέσει πάνω στην κοινωνική δομή
του πολυπολιτιστικού μωσαϊκού της χώρας,
η εικόνα, που σχηματίζει, δεν φαίνεται να
είναι εκείνη που περιμένει και
προσδοκεί. Παρά τις διακηρύξεις και τις
μεγαλόστομες δηλώσεις των πολιτικών μας
περί του αντιθέτου, η πολιτική των
οικονομικών περικοπών των δαπανών του
δημοσίου, που εφαρμόζεται τα τελευταία
χρόνια, αναμφίβολα έχει υποσκάψει και
έχει διαβρώσει αρχές και αξίες, για τις
οποίες περηφανευόμαστε οι Καναδοί.
Το ιατρονοσοκομειακό σύστημα και
εκείνο της υγείας του Καναδά γνωρίζει
μια πρωτοφανή κρίση, με αποτέλεσμα οι
Καναδοί να διακατέχονται από αισθήματα
αβεβαιότητας και να προβληματίζονται
για το μέλλον.
Το εκπαιδευτικό σύστημα επίσης θα
μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως ο μεγάλος
αδικημένος και θύμα των
κοινωνικοοικονομικών αλλαγών. Τόσο η
πρωτοβάθμια όσο και τα υπόλοιπα επίπεδα
της εκπαίδευσης αγωνίζονται, για να
μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες
και τις υποχρεώσεις τους.
Οι δρόμοι των μεγάλων πόλεων της
χώρας άρχισαν να γεμίζουν από πολίτες,
οι οποίοι εκπλιπαρούν για τη
φιλανθρωπία των περαστικών. Ένα
κοινωνικό φαινόμενο το οποίο αρχίζει να
παίρνει διαστάσεις ανθρωπιστικής και
κοινωνικής κρίσης.
Οι σύγχρονες και σχετικά νέες πόλεις
της χώρας αρχίζουν να παρουσιάζουν
σημάδια κόπωσης και γηρασμού εξαιτίας
της αδυναμίας τους ν’ ανταποκριθούν
στις ανάγκες και απαιτήσεις των δημοτών
τους.
Το φυσικό περιβάλλον και ο
ατμοσφαιρικός αέρας, που αναπνέουμε, ήδη
έχουν μπει στον κύκλο του ανθυγιεινού,
καθώς τα βαριά και θανατηφόρα νέφη
αγκαλιάζουν τους κατοίκους τις
περισσότερες μέρες του καλοκαιριού.
Οι μισθοί και τα ημερομίσθια της
μεγάλης μάζας των εργατών και υπαλλήλων,
πάνω στους οποίους στηρίζεται η
παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα
της χώρας, παραμένουν στα ίδια επίπεδα
την τελευταία δεκαετία, ενώ ο τιμάριθμος
και το κόστος της ζωής συνεχίζουν την
ανοδική τους πορεία, κάνοντας
προβληματική την επιβίωση των πιο
πολλών Καναδών.
Τα ενοίκια των διαμερισμάτων
γίνονται απλησίαστα καθημερινά για τη
συντριπτική πλειοψηφία των Καναδών,
κυρίως των νεοκαναδών, ενώ τα τρία
κυβερνητικά επίπεδα δεν φαίνονται
διατεθειμένα να αναλάβουν την ανέγερση
νέων κατοικιών για άτομα και
οικογένειες με μικρό ή και μεσαίο
εισόδημα.
Και ενώ οι εκπρόσωποι του πολιτικού
συστήματος της χώρας αποφασίζουν για
πρωτοφανείς αυξήσεις για τους ίδιους,
ενάμισι εκατομμύριο παιδιά του Καναδά
ζουν κάτω από συνθήκες φτώχειας. Το
χειρότερο είναι ότι, παράλληλα, τα
συσσίτια και το σύστημα κοινωικής
πρόνοιας της χώρας αρχίζουν να
παρουσιάζουν έκδηλα σημάδια κόπωσης.
Τέλος, στο σύστημα της μετανάστευσης
κρύβεται η μεγαλύτερη τραγωδία, καθώς οι
νέοι μετανάστες έρχονται στη χώρα και
αφήνονται στην τύχη τους, χωρίς καμιά
βοήθεια στη γλώσσα και την
επαγγελματική επιμόρφωση.
Σε όλα αυτά τα τόσο σπουδαία και
σοβαρά προβλήματα οι διοικούντες
αντιδρούν με διερευνητικές επιτροπές
και μελέτες. Επιτροπές και μελέτες οι
οποίες δεν τελειώνουν ποτέ και ούτε
αποφασίζουν να εισηγηθούν κάποια
πρακτική λύση ή και τη λήψη μέτρων
πρόνοιας. Σε μια νεαρή κοινότητα, όμως,
όπως αυτή του Καναδά κι ένα κοινωνικό
και πολυπολιτιστικό μωσαϊκό πολιτών η
ανοχή και αποδοχή αυτής της
πραγματικότητας ισοδυναμεί με «ωρολογιακή
βόμβα», η οποία γίνεται και πιο
επικίνδυνη καθημερινά.
Καιρός, λοιπόν, οι κυβερνώντες να
δουν και να μελετήσουν με κάποια
σοβαρότητα τα νέα κοινωνικά δεδομένα,
και ακόμα καιρός να προχωρήσουν στη λήψη
σοβαρών αποφάσεων, αρχίζοντας με τη
δημιουργία και αποδοχή ενός νέου «κοινωνικού
συμβολαίου», το οποίο θα προβλέπει και
προνοεί για την υγεία, την εκπαίδευση, το
δικαίωμα όλων των Καναδών για εργασία,
το δικαίωμα όλων των παιδιών για άνεση
και εμπειρίες χωρίς οικονομικά
προβλήματα και, τέλος, στοργή και
βοήθεια της πολιτείας προς όλους
εκείνους που καθημερινά φθάνουν στα
απάνεμα λιμάνια της χώρας, έτσι ώστε να
μπορέσουν να ριζώσουν στις νέες εστίες
και με θάρρος να επιδοθούν στην
υλοποίηση των οραματισμών τους για ένα
φωτεινό μέλλον. Το καναδικό όνειρο…
Πατρίδες