ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ
ΟΙ ΑΝΤΙΜΑΧΟΜΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ
Δεύτερο Μέρος
Κωνσταντίνου Σ. Ναλμπάντη, Κολωνία
Προλεγόμενα
Η έναρξη διαπραγματεύσεων και η μελλοντική ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση σκοντάφτει στην αντίθεση των Ευρωπαίων πολιτών, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις και λαμβάνει ευρωπαϊκό πολιτισμικό χαρακτήρα και στηρίζεται σε θεμελιώδεις απόψεις προσωπικοτήτων. Αναζητάτε τώρα φόρμουλα για τον μακρινό και δύσκολο δρόμο της Τουρκίας προς την Ευρώπη. Το χριστιανοδημοκρατικό κόμμα της Γερμανίας και το χριστιανοκοινωνικό κόμμα της Βαυαρίας, άρχισαν να συζητούν το θέμα με τις αντιμαχόμενες θέσεις, ενώ συμφώνησαν αρχικά για την συλλογή υπογραφών παραιτήθηκαν από εσωκομματική αντίθεση. Τώρα ισχυρίζονται ότι δεν είναι ανάγκη συλλογή υπογραφών γιατί διατηρούν την πλειοψηφία στο Μπούντεσρατ - Αντιπροσωπεία των 16 κρατιδίων. Τώρα προωθούν μία «προνομιούχα συντροφικότητα», προνομιακή εταιρική σχέση. Ενώ το κόμμα των Ελεύθερων Δημοκρατών αξιώνει λαϊκό δημοψήφισμα. Ο πρόεδρος της Γαλλίας είναι υπέρ των διαπραγματεύσεων, αλλά δεν τον ακολουθούν οι αντίπαλοι της Τουρκίας, το ίδιο και οι σοσιαλιστές περί Τουρκίας είναι βαθιά διχασμένοι και πλειοψηφικά εναντίον της προοπτικής εισδοχής της Τουρκίας και λαμβάνουν αυξητικά μέρος για το γερμανικό χριστιανοδημοκρατικό μοντέλο παρηγορητικού έμπλαστρου μίας «προνομιούχας συντροφικότητας». Δηλαδή προνομιακής εταιρικής σχέσης.
Ο ευρωπαϊκός τύπος γύρω από την έναρξη διαπραγματεύσεων
Όπως αναφέρει η Neue Zuercher Zeitung, 15.10.2004 γύρω από τη συζήτηση περί Τουρκίας της γαλλικής εθνοσυνέλευσης , για έναρξη διαπραγματεύσεων με την Τουρκία γύρω από την εισδοχή της στην ΕΕ ,όπου αρχικά ο πρόεδρος δεν επέτρεπε να συζητηθεί. Επειδή δεν επετράπη καμία ψηφοφορία, αφορούσε για μια εξάσκηση μακριά από τα πραγματικά γεγονότα. Λιγότερο από το περιεχόμενο απ΄ ότι πολύ περισσότερο ο τρόπος και η επιχειρηματολογία που άρχισε η θερμή συζήτηση. Αρχικά ήθελε ο πρόεδρος Σιράκ και η κυβέρνηση Raffarin να μην συμπεριλάβουν καθόλου την Βουλή, και ότι η απόφαση γύρω από την εισδοχή και η συνταγματική επιχειρηματολογία αποκλειστικά βρίσκεται στην αρμοδιότητα της κυβέρνησης και η νομοθετική εξουσία έχει να παίξει τον ρόλο της μετά τον τερματισμό των διαπραγματεύσεων. Μετά από ισχυρή πίεση των εναντίον της εισδοχής της Τουρκίας αντιπολιτευόμενων κεντρικών με τον Francois Bayrou, αλλά επίσης και από το κυβερνών κόμμα Union pour un mouvement populaire, οπισθοχώρησε ο πρόεδρος και επέτρεπε μια συζήτηση που ξένιζε, βέβαια μόνο με τον όρο, ότι στο τέλος δεν επιτρεπότανε να λάβει χώρα καμιά ψηφοφορία.
Όπως περαιτέρω γράφει η εφημερίδα, η αποφασιστική εμφάνιση του προέδρου για μια εισδοχή της Τουρκίας στην ΕΕ σε δέκα με δεκαπέντε χρόνια σημαδεύει στη Γαλλία ευδιάκριτα τη θέση μίας μειονότητας. Το συνολικό κυβερνητικό στρατόπεδο και επίσης μεγάλα μέρη των αριστερών, ονομαστικά γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό Φάμπιους, έχουν λάβει θέση εναντίον μιας τέτοιας νέας διεύρυνσης της ΕΕ. Για να διευκολύνει τον επόμενο χρόνο την αποδοχή της συμφωνίας του συντάγματος της ΕΕ , διαμέσου ενός δημοψηφίσματος, ανακοίνωσε ο Σιράκ στο μεταξύ ένα όψιμο δημοψήφισμα γύρω από την ενδεχομένη εισδοχή της Τουρκίας.
Οι αντίπαλοι όμως μέλους της ΕΕ της ’γκυρας δεν τους αρκεί και επιθυμούν πολύ περισσότερο να εμποδίσουν ήδη προ της έναρξης των διαπραγματεύσεων και κάνουν μέτωπο με μία συζήτηση στη Βουλή και με την αξίωση και με ένα ψήφο των βουλευτών, αυτό είναι όμως για τον Σιράκ μια δυσάρεστη μελωδία η συνεχιζόμενη απομόνωση των ευδιάκριτα Συνήγορων υπέρ μίας εισδοχής της Τουρκίας στην ΕΕ
Κατά την εφημερίδα DIE WELT,15.10.04, ο RAFFARIN ανέφερε, ότι «η Τουρκία σήμερα είναι πάρα πολύ μακριά από την Ευρώπη». Επίσης και ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των αντιπολιτευομένων σοσιαλιστών, Jean-Marc Ayrault, εννοεί όπως ο Raffarin, ότι η Τουρκία δεν εκπληρώνει ακόμα τους όρους για την εισδοχή στην Ένωση. Τονίζεται ακόμα, ότι ακόμα αν και η ’γκυρα έχει κάνει ευδιάκριτα βήματα στο δρόμο για την δημοκρατική ανάπτυξη, όπως ελευθερία του τύπου, την ισότητα ανδρών και γυναικών και για τις μειονότητες θρηνούν ακόμα μεγάλες ελλείψεις. Εκτός των άλλων έπρεπε η Τουρκία προ μιας εισδοχής να αναγνωρίσει τη γενοκτονία σε βάρος των Αρμενίων. Η Westdeutsche Allgemeine Zeitung, 15.10.04 αναφέρει ότι στην Νοτιοανατολική Τουρκία κατά το πλείστον από κούρδους κατοικημένες περιοχές, επαναλαμβάνονται τα βασανιστήρια. Κάθε τρίτος που συλλαμβάνεται διαμαρτύρονται για κακοποιήσεις και βασανιστήρια. Η έκθεση της κυβέρνησης, ότι δεν υπάρχουν συστηματικά βασανιστήρια είναι λανθασμένη. Από τις οργανώσεις προφύλαξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν καταγραφεί τον Σεπτέμβριο 446 υποθέσεις. Τους τελευταίους έξι μήνες έχει καταγράψει η οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα 692 υποθέσεις βασανιστηρίων. Ο αριθμός είναι ακόμα μεγαλύτερος γιατί τα θύματα των βασανιστηρίων σιωπούν, για να ξεπεράσουν τα ψυχικά τραύματα ή διότι φοβούνται για νέα σύλληψη και σκληρότερα βασανιστήρια. Η Koelner Stadt-Anzeiger, 15., και., 16/17.10 04, περιγράφει τη διάσημη υποστηρικτή των πολιτικών δικαιωμάτων, μακροχρόνια πρόεδρος της ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και βραβευθείσα με το βραβείο Ειρήνης της πόλης του ’αχεν της Γερμανίας, δικηγόρο Eren Keskin, που καταζητείται με ένταλμα σύλληψης από δικαστήριο της Κωνσταντινούπολις. Στα τέλη του 1990 δημοσιοποίησε σε ένα Ντοκουμέντο 143 βασανισμένες γυναίκες. Απειλείται εξαιτίας κριτικών εκφράσεων για τους στρατιωτικούς σε μια ποινή φυλάκισης. Σε βάρος της θαρραλέας δικηγόρου εκκρεμούσαν ενδιάμεσα 100 ποινικές διαδικασίες, αυτή την στιγμή εκκρεμούν μερικές δωδεκάδες ποινικές διαδικασίες. Αρχές του 2002 εξέδωσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα ανθρώπινα δικαιώματα να καταβάλει το τουρκικό κράτος στην Κέσκιν 13.700 Ευρώ. Οι δικαστές στο Στρασβούργο έκριναν, ότι η δικηγόρος σε δύο υποθέσεις υπήρξε θύμα παράνομης διαδικαστικής ποινής. Επειδή είχε εκφραστεί τη λέξη Κουρδιστάν και αυτονομισμός καταδικάστηκε σε 13 μήνες φυλακή, έλαβε αμνηστία και μολαταύτα της αφαιρέθηκε τέλος του 2002 για ένα χρόνο η δικηγορική άδεια εξασκήσεως του επαγγέλματος. Η τωρινή έκδοση σύλληψης της αγωνίστριας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έρχεται λίγες μέρες, μετά την έκθεση της του Συμβουλίου της ΕΕ για πρόοδο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που είχε εκφραστεί για την έναρξη διαπραγματεύσεων με την Αγκυρα. Η έκθεση επαινεί τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες της Κυβέρνησης της ’γκυρας, διαπιστώνει όμως επίσης ελλείψεις στην πρακτική εφαρμογή της νομοθετικής αλλαγής.
Η Σφοδρή συζήτηση στην Εθνοσυνέλευση του Παρισιού
Ο Bayrou εξαπέλυσε σφοδρή κριτική στον πρωθυπουργό, ότι «μεταδίδει από τη Δημοκρατία στη Γαλλία μία αρρωστημένη, αδύνατη εικόνα», συμπληρώνοντας, ότι αν εσείς αμφιβάλλετε , να μπορέσετε να πείσετε, τους 361 βουλευτές (του προεδρικού κόμματος) UMP, πώς μπορείτε τότε να πείσετε εξήντα εκατομμύρια Γάλλους;, είπε ο Bayrou και στη συνέχεια πρότεινε για μια διέξοδο στη κυβέρνηση, την 17. Δεκεμβρίου όχι μόνο διαπραγματεύσεις εισδοχής με την Τουρκία, αλλά επίσης να διαπραγματευθεί με δύναμη για μια προνομιούχα συντροφικότητα.,
δηλαδή προνομιακή εταιρική σχέση. O Bayrou είναι ανένδοτος αντίπαλος μίας τουρκικής εισδοχής στην ΕΕ, DIE WELT, 15.10.04,s.5 Η γαλλική κυβέρνηση θα δυσκολευτεί να πείσει τους πολίτες της για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, αφού σύμφωνα με τη νέα δημοσκόπηση μόνο ο ένας στους τέσσερις Γάλλους υποστηρίζει την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, ακόμα και μετά από αρκετά χρόνια..
Κατηγορηματικά «όχι» στην ένταξη της Τουρκίας λέει το 61% των Γάλλων, ενώ μόνο το 26% συναινεί στην ένταξη της Τουρκίας μετά από αρκετά χρόνια.
Κατά
την Neue
Zuercher
Zeitung,
15.10.04. προσπάθησαν οι κεντρώες δυνάμεις
για μία διέξοδο. Μία τέτοια διέξοδο θα
μπορούσε να είναι να αποκτήσουν σε μία
μορφή ενός ψηφίσματος, που θα γινότανε
με μια πρόταση να ασχοληθεί το Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο για την υποστήριξη της
οικονομικής ανάπτυξης των
Τουρκοκυπρίων.
Ένα αντίστοιχο Ντοκουμέντο βρισκότανε στην Εθνοσυνέλευση και εισήλθε την 9. Ιουλίου.
Και συμπληρώνει η εφημερίδα της Ζυρίχης, μία από αυτό τον κύκλο ελιγμού αποσπασμένη με τη βία διεξαγωγή τουρκικής ψηφοφορίας στο PALAIS BOURBON θα ήτανε αν και αρκετά, να τραβάμε κάτι από τα μαλλιά. Αυτά αφήνουν πίσω μία το λιγότερο παρόμοια διχασμένη εντύπωση όπως η τωρινή ξενίζουσα εξάσκηση με μια συζήτηση χωρίς τελική ψηφοφορία. Ας προβληματισθούμε όμως στο γαλλικό παράδειγμα και να λάβουμε έγκαιρα βασικές, ώριμες και μακροχρόνιες αποφάσεις..
Η πολιτισμική αντίθεση των ευρωπαίων πολιτών για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, πρέπει να μας δραστηριοποιήσει, γιατί από τη στιγμή που θα αρχίσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις μετά εμποδίων, όποια και να είναι η σχέση ή η τελική και μακροχρόνια ένταξη της Τουρκίας ως μέλος ή η ειδική σχέση θα είναι αναπότρεπτη κάθε ευνοϊκή λύση για τα ελληνικά και κυπριακά προβλήματα, και ένεκα τούτου προ της έναρξης των διαπραγματεύσεων πρέπει να εφαρμοστεί το ευρωπαϊκό δίκαιο με βέτο, όπως Ελληνοτουρκικά, Αιγαίο, ανεξιθρησκία, θεολογική σχολή της Χάλκης, περιουσίες των Ελλήνων, αναγνώριση της Κύπρου, κοινοτικό δίκαιο στην Κύπρο, επιστροφή των προσφύγων, αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και των ξένων αποίκων και δίκαια λύση, πριν όλα είναι αργά.
Ευπρόσδεκτος σε κάθε Αντίλογο
Κωνσταντίνος Σ. Ναλμπάντης, Κολωνία
konstantinnalbantis@t-online.de, www.kn-megalexandros.gr
Πηγή: Neue Zuercher Zeitung,
15.10.04, Koelner Stadt-Anzeiger, 15.10.04, Frankfurter Rundschau,
15.10.04, Frankfurter Allgemeine Zeitung, 15.10.04, DIE WELT, 15.10.04,
Sueddeutsche Zeitung, 15.10.04,Westdeutsche Allgemeine Zeitung, 15.10.04, Περιοδικό
FOCUS, Νο.42/2004
, Καθημερινή,
10.10.04.
