ΟΙ ΝΥΦΕΣ : Ένας διάλογος με τον παραγωγό Παντελή Βούλγαρη
Της
Τιτίκας Σταμούλη
“Κάθε
κινηματογραφική παραγωγή αποτελεί
κάποιο στοίχημα”, ομολογεί ο παραγωγός
Παντελής Βούλγαρης. “Ένα στοίχημα το
οποίο κερδίζεται η χάνεται μέσα στην
κατασκότεινη αίθουσα προβολής του
κινηματογράφου, και μάλιστα στην
πρεμιέρα της. Τα μάτια των άγνωστων
θεατών τα οποία ή την αποδέχονται ή την
απορρίπτουν αποτελούν τον μεγαλύτερο
κριτή για το μήνυμα που προσπαθεί να
μεταφέρει η ταινία.”
Οι
«νύφες» του Παντελή Βούλγαρη
πρωτοπαίχθηκαν φέτος στο διεθνές
φεστιβάλ κινηματογράφου του Τορόντο, θα
πρέπει δε να ομολογήσουμε ότι
αποτέλεσαν ένα στοίχημα κερδισμένο για
τον καταξιωμένο Έλληνα παραγωγό.
Μέσα
από την απλότητα των χαρακτήρων, τον
ανθρώπινο πόνο, τα όνειρα και την
προσπάθεια του καθενός για καλύτερη,
ποιό άνετη, λίγο ποιό ανθρώπινη ζωή, ο
Παντελής Βούλγαρης δημιούργησε μια
παραγωγή που άνετα θα μπορούσε να
χαρακτηριστεί κλασική.
Με
την ευκαιρία της παραμονής του στο
Τορόντο κατόρθωσα να έχω έναν διάλογο
σχετικό με τις «νύφες» και να ακούσω
τις σκέψεις του Παντελή Βούλγαρη και της
πρωταγωνίστριας Βικτώριας Χαραλαμπίδου
για την υπέροχη αυτή παραγωγή.
Η Συνέντευξη
Ερ.
Πιστεύετε ότι οι «νύφες» αποτελούν το
αποκορύφωμα της σταδιοδρομίας σας ως
σκηνοθέτου. Το θεωρείτε σαν την καλύτερη
δημιουργία σας μέχρι σήμερα και τέλος
ποιό ήταν το στοιχείο που σας
εντυπωσίασε για την επιλογή του
συγκεκριμένου θέματος.
Απ.
Πάντοτε όταν τελειώνεις μια ταινία
πιστεύεις ότι είναι η καλύτερη.
Επενδύεις σε αυτήν πολλά όνειρα και πολύ
δουλειά. Συνήθως μια κινηματογραφική
ταινία μπορεί να σε απασχολήσει τρία με
τέσσερα χρόνια, και επειδή αυτή η ταινία
είχε μια πολύ μεγάλη περιπέτεια μέχρι να
ολοκληρωθεί, (για να βρούμε τα χρήματα,
πέρασαν επτά ολόκληρα χρόνια από την
ημέρα που τη σκέφθηκα), έχω επενδύσει
πολλά όνειρα σε αυτήν την ταινία, πλην
όμως δεν μπορώ να πω ότι είναι η καλύτερη
μου. Όλες μου οι ταινίες είναι δικά μου
δημιουργήματα, καταγράφουν τους
προβληματισμούς, τα ερωτηματικά και την
συγκίνησή μου για τον κόσμο την στιγμή
που τις δημιουργώ, πιστεύω δε και ελπίζω
ότι θα κάνω και άλλες ταινίες στο μέλλον.
Εάν λοιπόν είχα κάνει την καλύτερη τότε
σωστά θα μπορούσε να διερωτηθεί κάποιος
γιατί θα έπρεπε να κάνω και άλλη.
Στην
δεύτερη ερώτηση σας που είναι γιατί
διάλεξα αυτό το «σενάριο», η απάντηση
μου είναι ότι πάντα με συγκινούσαν πάρα
πολύ οι μετανάστες. Οι άνθρωποι που
φεύγουν από τα χωριά τους, τις πόλεις
τους, αφήνουν τις χώρες τους και
ξενιτεύονται και φεύγουνε για λόγους
ανάγκης και ταξιδεύουνε μέχρι να
ριζώσουνε σε έναν καινούργιο κόσμο, με
ελπίδες για μια καλύτερη ζωή.
Όταν
άρχισα να ταξιδεύω με αφορμή τις ταινίες
μου, στην Αμερική, τον Καναδά, στην
Γερμανία και όπου αλλού, -δεδομένου ότι
οι Έλληνες βρίσκονται παντού-, πάντα με
συγκινούσε αυτό το θέμα.
Όταν
κάποτε βρέθηκα με την σύζυγό μου στο Ellis island, στην Νέα
Υόρκη, το οποίο έχει γίνει μουσείο
μεταναστών, με όλη αυτή την μαζεμένη
εμπειρία συγκίνησης που είχα αισθανθεί
από κοινού με κάποιο δημοσίευμα της
εφημερίδας Times
της Νέας Υόρκης, το οποίο αναφερόταν
πάνω σε αυτό το ταξίδι που είχανε κάνει
αυτά τα κορίτσια, μου δημιούργησαν τόση
συγκίνηση ώστε να πω στην σύζυγό μου ότι
αξίζει τον κόπο να κάνω μια ταινία πάνω
στο θέμα αυτό.
Αυτό
βέβαια πριν γραφτεί το σενάριο, πριν
ακόμα υπάρξει οτιδήποτε άλλο από τα
απαραίτητα για μια ταινία, και πράγματι
το κάναμε.
ΕΡ.
Ύστερα από την πρόσφατη πρώτη προβολή
της ταινίας σας στο Τορόντο, και την
θερμή αποδοχή της από το κοινό,
πιστεύετε ότι τελικά θα έχει εμπορική
επιτυχία αντάξια των προσδοκιών σας ;
Απ.
Η πρόσφατη προβολή στο Τορόντο,
πραγματικά ήτανε κρίσιμη, γιατί ήταν η
πρώτη φορά που η ταινία παιζότανε μέσα
σε μια αίθουσα με άγνωστο κόσμο και
μάλιστα εδώ στο Τορόντο, με ένα κοινό που
δεν γνώριζε καμιά λεπτομέρεια για το
θέμα της ταινίας μου. Αντίθετα, κάτω στην
Αθήνα και την Ελλάδα γενικά έχουνε
γραφτεί διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με
αυτήν,- επειδή είναι τόσα χρόνια που την
προετοιμάζω-, γνωρίζει δε ο κόσμος το
θέμα της «σενάριου», σε τι αναφέρεται η
ταινία. Εδώ όμως η κρίσιμη βραδιά ήταν
εκείνη της πρώτης προβολής, καθώς περί
τα πεντακόσια άτομα που βρισκόταν μέσα
στην αίθουσα επικοινωνούσαν με ένα θέμα
το οποίο, βασικά, δεν το γνώριζαν.
Το
γεγονός λοιπόν και μόνο ότι υπήρξε μια
πολύ θερμή υποδοχή με σιγουρεύει ότι
είναι μια ταινία που συγκινεί. Ωστόσο,
πάντα υπάρχουν και οι απροσδιόριστοι
παράγοντες σε μια κινηματογραφική
παραγωγή, επειδή ο κινηματογράφος είναι
ένα πολύ ευαίσθητο προϊών.
Η
ταινία θα προβληθεί για το πλατύ κοινό
στις 22 Οκτωβρίου, ελπίζω να είναι το
πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα φυσιολογικό,
να μη υπάρχουν εντάσεις, να μην υπάρχουν
καταστροφές, και να μην αλλάξει και πολύ
ο καιρός. Είναι δε πολλοί οι παράγοντες
και τα στοιχεία εκείνα που καθορίζουν
την εμπορική επιτυχία μιας ταινίας.
Ερ.
Υπάρχουν πολλές ελληνικές
καταξιωμένες ποιοτικά ταινίες οι οποίες
ωστόσο δεν προβλήθηκαν στις
κινηματογραφικές αίθουσες. Ποιό είναι
το στοιχείο που χρειάζεται μια
κινηματογραφική παραγωγή για να
αποκτήσει εμπορική
επιτυχία σε διεθνές επίπεδο ;
Απ.
Αυτό είναι ένα μεγάλο στοίχημα το
οποίο πρέπει να βάλει το Ελληνικό κράτος.
Κατ’
αρχή οι περισσότερες ταινίες που
γυρίζονται στην Ελλάδα, έχουν βασικό
χρηματοδότη το Ελληνικό δημόσιο, γνωστό
σαν Ελληνικό κέντρο κινηματογράφου.
Η
δυνατότητα να πουληθεί μια ταινία,
δηλαδή να σπάσει το φράγμα κυρίως της
αμερικάνικης ταινίας, -επειδή η Ελλάδα
δεν είναι η μοναδική χώρα που έχει
πρόβλημα εξαγωγής ταινιών
κινηματογράφου, όλες οι Ευρωπαϊκές
χώρες αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα-,
είναι το ότι πρέπει να δημιουργηθούν
συνθήκες και να διατεθούν αρκετά
χρήματα, ώστε να γνωρίσει το ξένο κοινό
ότι υπάρχει ελληνικός κινηματογράφος.
Με τον τρόπο αυτό και μέσα σε ένα μεγάλο
χρονικό διάστημα, βήμα-βήμα, χρόνο με
χρόνο, ο ελληνικός κινηματογράφος θα
κατακτά μια θέση η οποία θα τον
επιβάλλει, θα τον καθιερώσει στο διεθνές
στερέωμα.
Ας
μη ξεχνάμε όμως ότι οι περισσότερες
ταινίες γυρίζονται στην ελληνική γλώσσα,
η δε ελληνική γλώσσα μιλιέται από πολύ
λίγους θεατές.
Πως
να γυρίσεις μια ταινία στην αγγλική για
ένα θέμα το οποίο διαδραματίζεται στην
Καστοριά ή την Μύκονο η την Σαντορίνη,
δεν νομίζω ότι κάτι παρόμοιο θα μπορούσε
να αποτελέσει την καλύτερη λύση. Όπως
αντιλαμβάνεσαι θα πρέπει να
μεταγλωττιστούμε και
εμείς.
Πρέπει,
πρέπει, πρέπει, αυτό είναι το πρόβλημα
που αντιμετωπίζουμε.
Ερ.
Ποια είναι κατά την γνώμη σας τα
στοιχεία εκείνα που καθορίζουν ένα
κινηματογραφικό έργο ως ποιοτικό.
Πιστεύετε
ότι επηρεάζεται η ποιότητα από το κόστος
της παραγωγής ;
Απ.
Ο κινηματογράφος είναι μια ακριβή τέχνη.
Σίγουρα ένα θέμα, όπως είναι οι «νύφες»
αποτελεί ταινία κάποιας εποχής και για
τον λόγο αυτό χρειάζεται αρκετά χρήματα
προκειμένου να επιτευχθεί η
αναπαράσταση εκείνης της εποχής, άρα το
θέμα εξαρτάται από το τι χρήματα
υπάρχουν.
Όμως
υπάρχουν και παραδείγματα στον
παγκόσμιο κινηματογράφο που ταινίες οι
οποίες δεν είχανε χρήματα κατάφεραν να
γίνουν επιτυχίες, επειδή ακριβώς οι
δημιουργοί τους εμφυσήσανε μέσα στο
φιλμ ένταση, ιδέες, όνειρα και πείσμα και
έτσι καταφέρανε με πολύ
λίγα μέσα να επιτύχουν. Ο κανόνας
πάντως είναι ότι ο κινηματογράφος
είναι μια τέχνη ακριβή που χρειάζεται
χρήματα προκειμένου να ολοκληρωθεί το
αισθητικό αποτέλεσμα της ταινίας.
Ερ.
Πιστεύετε ότι τα τελευταία χρόνια ο
ελληνικός κινηματογράφος
χαρακτηρίζεται από κάποια στασιμότητα ή
υπάρχουν ποιοτικές ταινίες που δεν
προβλήθηκαν όσο τις άξιζε, και για ποιό
λόγο γίνεται αυτό ;
Απ.
Η κινηματογραφική παραγωγή στην Ελλάδα,
κάθε χρόνο, είναι είκοσι με εικοσιπέντε
ταινίες. Κάθε χρόνο από αυτές ξεχωρίζουν
πέντε ταινίες με καλά σενάρια και
ερμηνείες.
Η
αναλογία δηλαδή των πέντε ταινιών στις
είκοσι δεν είναι μικρή.
Να
σκεφθεί κανείς ότι στην Γαλλία
γυρίζονται κάθε χρόνο εκατόν τριάντα με
εκατόν πενήντα ταινίες, από αυτές οι
πολύ καλές είναι πέντε με έξη. Οι
υπόλοιπες είναι για την τηλεόραση η
ακόμα δεν θα μπορούν να προβληθούν στους
κινηματογράφους.
Δεν
είναι απλό πράγμα η παραγωγή μιας καλής
ταινίας. Ο Ελληνικός κινηματογράφος,
κατά διαστήματα δείχνει και παρουσιάζει
και νέους σκηνοθέτες. Δηλαδή υπάρχει ένα
καλό ποσοστό από αυτές τις ταινίες
στις οποίες αναφέρομαι, που οι
σκηνοθέτες ήταν Έλληνες.
Υπάρχει
επίσης και το «κινηματογραφικό φεστιβάλ»
της Δράμας, στο οποίο παρουσιάζονται
ταινίες μικρού μήκους και που εκεί
ξεχωρίζουν κάποια παιδιά.
Δε
θα το χαρακτήριζα στάσιμο, αλλά μάλλον
χωρίς να έχει λύσει και το πρόβλημά του ο
ελληνικός κινηματογράφος.
Ερ.
Για ποιό λόγο πιστεύετε ότι συμβαίνει
αυτό ;
Απ.
Οι περισσότερες ταινίες από αυτές που
γυρίζονται κάθε χρόνο, βρίσκουν τρόπο
και προβάλλονται μια εβδομάδα οι πολύ
πειραματικές ή οι πολύ ιδιαίτερες δύο
εβδομάδες, αλλά σχεδόν οι περισσότερες
βρίσκουν τρόπο για να προβληθούν.
Το
εξωτερικό αποτελεί μια άλλη ιστορία. Η
προβολή του ελληνικού κινηματογράφου
και η διανομή ταινιών στο εξωτερικό
χρειάζεται μια στρατηγική χρημάτων,
ενημέρωσης αλλά και προσπάθειας από
τους σκηνοθέτες για καλύτερες ταινίες,
μια λεπτομέρεια η οποία προϋποθέτει
χρόνο.
Ερ.
«Οι νύφες» συνδυάζουν μια ξεχωριστή
αγάπη με ένα ιστορικό γεγονός το οποίο
έγινε πριν από 80 περίπου χρόνια.
Πιστεύετε ότι εκτός από τους Έλληνες της
Ελλάδας και της διασποράς, μπορεί να
αγγίξει σαν θέμα το ευρύτερο κοινό σε
παγκόσμια κλίμακα και γιατί ;
Απ.
Αυτό το πιστεύω επειδή το πρόβλημα της
μετανάστευσης δεν έχει πάψει να υπάρχει
και επί πλέον δεν αφορούσε μόνον τους
Έλληνες το 1922. Δυστυχώς ακόμα οι
συνθήκες ζωής, οι συνθήκες που
αντιμετωπίζουνε πάρα πολλές χώρες και
σήμερα αναγκάζουν
τους πολίτες τους να ξεριζωθούνε. Αφορμή
για ομαδική μετανάστευση είναι η φτώχια
και ο πόλεμος, αυτές είναι οι βασικές
αιτίες της μετανάστευσης.
Άνθρωποι
οι οποίοι θέλουνε να μεταναστεύσουν για
να γίνουν καλύτεροι επιστήμονες ή για να
βρούνε μεγαλύτερη διέξοδο στα
επιχειρηματικά τους σχέδια, δεν
χαρακτηρίζονται σαν μετανάστες αυτής
της μορφής. Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα είναι
μια χώρα πολύ κοντινή στις χώρες του
πρώην ανατολικού μπλοκ, έχει δεχθεί πάρα
πολύ μεγάλο αριθμό μεταναστών.
Έτσι
λοιπόν «οι νύφες» ενώ μιλάνε για ένα
πρόβλημα του 1922, ουσιαστικά,- και αυτό το
πιστεύουμε όσοι εργασθήκαμε για την
ταινία-, μιλάνε και για τον σημερινό
μετανάστη.
Ερ.
Η ταινία γυρίστηκε σε ελληνικό
έδαφος και διαπιστώνεται μια σημαντική
εξέλιξη στα σκηνικά και τα
κουστούμια, αντάξια των μεγάλων
παραγωγών του εξωτερικού. Πιστεύετε ότι
θα αποτελέσει την αρχή μιας μετακίνησης
ξένων παραγωγών στην Ελλάδα καθώς
επίσης και στη δημιουργία μεγάλων
κινηματογραφικών στούντιο, όπως
συμβαίνει στο Μαρόκο, την Μάλτα, την
Ουγγαρία, κ.λ.π. ;
Απ.
Καλοί σκηνογράφοι και καλά σκηνικά
έχουν υπάρξει και πριν από τις «νύφες».
«Οι
νύφες» δεν ανακαλύπτουνε πράγματα τα
οποία ήδη υπάρχουνε. Υπάρχουνε πολύ
καλοί σκηνογράφοι και καλοί
κατασκευαστές και σε παλαιότερες
ταινίες με επιτεύγματα σκηνογραφικά.
Όσο
για την δεύτερη ερώτηση είναι
ανεξάρτητη από αυτό. Δηλαδή εάν η Ελλάδα
καταφέρει να δημιουργήσει τις
προϋποθέσεις για να έρχονται κυρίως
αμερικανικές εταιρίες η ακόμα και
ευρωπαϊκές για να γυρίζουν ταινίες στην
Ελλάδα, αυτό υπονοεί ένα άλλο πρόβλημα
που πρέπει να λυθεί από την κυβέρνηση.
Δηλαδή την δημιουργία ενός γραφείου το
οποίο θα δίνει πληροφορίες για την χώρα
μας. Πληροφορίες για τα τοπία, τον
πληθυσμό, για το τι καλλιτεχνικό ή και
μηχανολογικό δυναμικό υπάρχει. Είναι
ένα αίτημα το οποίο προτείναμε και στις
προηγούμενες κυβερνήσεις, δυστυχώς δεν
έχει γίνει ακόμα, ενώ θα μπορούσε
κάλλιστα να είχε βρει τις ίδιες λύσεις
με την Μάλτα και μάλιστα σε καλύτερες
και μεγαλύτερες προϋποθέσεις γιατί η
Ελλάδα έχει την ηλιοφάνεια και τις
συνθήκες ηλιοφάνειας
που έχει το Hollywood,
για αυτό ακριβώς τον λόγο πήγανε στο Hollywood,
επειδή διαθέτει πάρα πολλές μέρες
ηλιοφάνειας. Θα μπορούσαν να
προβλεφθούν όλα αυτά τα θέματα. Δυστυχώς,
η κυβερνητική πολιτική ήτανε, όλα αυτά
τα χρόνια, μακριά από κάθε έμπνευση και
λύση σε αυτόν
τον χώρο ο οποίος θα έφερνε συνάλλαγμα
και τεχνογνωσία. Έτσι θα μαθαίναμε και
εμείς πως γυρίζονται οι ταινίες από τους
ξένους, επίσης θα άφηνε και ένα μεγάλο
κέρδος στον χώρο του κινηματογράφου
ώστε να γυρίζονται ποιό άνετα οι
ελληνικές ταινίες.
Ερ.
Η πολυτάραχη ιστορία της χώρας μας έχει
πολλά θέματα που μπορούν να γίνουν
κινηματογραφικά έργα. Πιστεύετε ότι
είναι μια καλή εποχή να παιχτούν
στους κινηματογράφους ελληνικά
θέματα ;
Απ.
Η πολυτάραχη Ελληνική ιστορία πράγματι
έχει πολλά θέματα. Η πολυτάραχη όμως
ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου
δεν έχει τα απαραίτητα κεφάλαια για να
κάνει ταινίες της εποχής, γιατί εάν
σκεφθούμε ότι θέλουμε να κάνουμε τώρα
κάποια ταινία με θέμα από το 1940, δεν
υπάρχει ούτε ένα χωριό ή μια πόλη που να
μοιάζει με εκείνην την εποχή. Δεν έχουμε
ρούχα, ούτε και αυτοκίνητα εκείνης της
εποχής. Αντιλαμβάνεσαι ότι για να
αρχίσει κάποιος να σκέφτεται κάτι
παρόμοιο χρειάζεται μεγάλα κεφάλαια.
Προσωπικά
εμένα με ενδιαφέρει πολύ η Ελληνική
ιστορία.
Η
ιστορία της επανάστασης του 1821. Είναι
όμως αδύνατο να κάνω κάτι άπαξ και δεν
υπάρχει μια φουστανέλα, ένα όπλο από
εκείνα της εποχής.
Ερ.
Το 2004 χαρακτηρίσθηκε από το διεθνή τύπο
ως χρονιά του Ελληνικού πολιτισμού. Μέσα
σε αυτά τα πλαίσια βλέπουμε και την δική
σας παραγωγή.
Νομίζετε
ότι αυτό αποτελεί μια ευκαιρία για να
ασχοληθείτε περισσότερο με παραγωγές
ελληνικής θεματολογίας ;
Απ.
Πάντοτε όλες μου οι ταινίες ήταν και
είναι ελληνικής θεματολογίας, δεν έχω
ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό. Γνωρίζω
την Ελλάδα, στην Ελλάδα ζω, μεταφέρω δε
στην τέχνη μου την συγκίνηση και τον
ενθουσιασμό μου για την Ελλάδα.
Πράγματι
η φετινή χρονιά ήταν μια επιτυχημένη
χρονιά. Η χώρα μας ακούστηκε παντού.
Φέραμε και κάναμε πολύ καλούς
Ολυμπιακούς Αγώνες και πιστεύω ότι ο
κύκλος δεν θα πρέπει να σταματήσει εκεί,
αντίθετα θα πρέπει να εργασθούμε
περισσότερο τώρα που τέλειωσαν οι
αγώνες.
Ερ.
Μετά την δική σας γενιά, κατά την γνώμη
σας, έχουν εμφανισθεί νέοι ταλαντούχοι
σκηνοθέτες ικανοί να συνεχίσουν το έργο
σας ;
Ap.
Ναι το πιστεύω. Ακόμα και η γενιά του
γιου μου ο οποίος είναι 23 χρόνων δείχνει
μέσα από τις μικρές ταινίες που συνήθως
κάνουνε και πηγαίνουνε στο φεστιβάλ της
Δράμας, ότι και ταλέντο έχουνε και αγάπη
για τον κινηματογράφο.
Αυτό
που θα δείξει στο χρόνο είναι εάν έχουνε
και γερό στομάχι, γιατί πέρα από όλα αυτά
χρειάζεται και μεγάλη αντοχή για να
ξεπερνά κανείς τις πολλές δυσκολίες που
έχει αυτό το επάγγελμα.
Ερ.
Προσωπικά εσείς τον ενθαρρύνατε για να
κάνει αυτήν την επιλογή ;
Απ.
Ούτε τον ενθάρρυνα, ούτε και τον
απογοήτευσα.
Η
επιλογή αυτή είναι απόλυτα δική του.
Είναι σεβαστή. Είναι παιδί μου και θα
πρέπει να κάνει μόνος του την επιλογή να
αισθανθεί την αγάπη για την τέχνη αυτή.
Απλά
αυτό που θα ήθελα εγώ να πω είναι το εάν
πράγματι κάνει για αυτήν την δουλειά,
επειδή είναι μια τέχνη που θα πρέπει να
δεις πέντε εικόνες για να καταλάβεις τι
έχει στο μυαλό του ένας άνθρωπος.
Δεν
είναι το ίδιο με ένα κείμενο, ένα ποίημα,
τρεις μουσικές νότες, αλλά είναι μια
ταινία. Αυτό το κατάφερε με μια μικρή
ταινία που έκανε και έτσι μπορεί να
προχωρήσει. Αυτό που μπορώ να κάνω εγώ
είναι να του ευχηθώ να έχει τύχη, αντοχή
και αγάπη για την τέχνη του
κινηματογράφου.
Ερ.
Προετοιμάζετε μια νέα παραγωγή ; έχετε
κάποια σχέδια για το άμεσο μέλλον ;
Απ.
Πολλά πράγματα υπάρχουν στο μυαλό μου,
αλλά όμως αυτό που καταλήγει κάποιος,
κυρίως όταν τελειώνει μια ταινία, είναι
στο πως αυτή η ιδέα που έχει στο μυαλό
επιμένει να δημιουργηθεί και έρχονται
έτσι τα πράγματα ώστε τελικά την κάνεις.
Προσωπικά
την ώρα αυτή δεν έχω κάποιο σενάριο
έτοιμο, πλην όμως την ώρα αυτή.
Σας
ευχαριστώ κ. Βούλγαρη για την ώρα σας και
σας εύχομαι κάθε επιτυχία.
Η
Βικτόρια Χαραλαμπίδου είναι μια
ταλαντούχος ηθοποιός η οποία γεννήθηκε
και σπούδασε την τέχνη της υποκριτικής
στην Ρωσία και την Ελλάδα.
Η
Βικτόρια σήκωσε στους ώμους της το βάρος
της κύριας ηθοποιού της ταινίας του
Παντελή Βούλγαρη.
Με
την ευκαιρία της προβολής του έργου
κατόρθωσα να ανταλλάξω δυο κουβέντες με
την Βικτόρια.
Ερ.
Θα ήθελα να ρωτήσω εάν αυτή ήταν η πρώτη
ταινία σας που άντεξε και έχει προβληθεί
στο εξωτερικό ;
Απ.
Είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία που
έχω κάνει. Είναι η πρώτη ταινία που
προβάλλεται σε φεστιβάλ κινηματογράφου
του εξωτερικού. Προηγουμένως έλαβα
μέρος σε μια ταινία μικρού μήκους η
οποία είχε πάρει μέρος στο φεστιβάλ της
Δράμας. Είχε πάει επίσης σε φεστιβάλ της
Γαλλίας, πλην όμως δεν είχα παραβρεθεί
εγώ η ίδια.
Ουσιαστικά
αυτή είναι η πρώτη μου εμπειρία από
διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου.
Ερ.
Πως αισθανθήκατε μετά την θερμή υποδοχή
σας από το κοινό, ύστερα από την προβολή
της ταινίας σας ;
Απ.
Πιστεύω ότι ήταν το καλύτερο κοινό.
Ήτανε μια μεγάλη στιγμή για μένα . Η
καλύτερη περίπτωση για μένα ήταν αυτό το
κοινό, το τόσο θερμό, γιατί και εγώ η ίδια
την έβλεπα για πρώτη φορά την ταινία
ολοκληρωμένη, η δε αποδοχή της από το
κοινό με βοήθησε να ξεφύγω από την πίεση
και το άγχος που αισθανόμουν.
Με
συγκίνησε επίσης το γεγονός της
αποδοχής μου όχι μόνο από τους ομογενείς
που έβλεπαν την ταινία μα και από το
αγγλόφωνο κοινό, τους Καναδούς που
παρακολούθησαν την προβολή της. Γνωρίζω
ότι στο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου
του Τορόντο έρχονται πολλοί επισκέπτες
για να βρουν ταινίες.
Και
αυτό ,φυσικά, είναι ένα πολύ συγκινητικό
στοιχείο άπαξ και η ταινία δεν στοχεύει
μόνον σε ένα ελληνόφωνο κοινό και μια
ομογένεια, αλλά απευθύνεται και σε ένα
ευρύτερο κοινό.
Αισθάνθηκα
υπερήφανη και ευτυχισμένη από την
επιτυχία της ταινίας. Εργασθήκαμε όλοι
σαν μια οικογένεια για την υπέροχη αυτή
παραγωγή.
Ερ.
Σας ευχαριστώ και καλή επιτυχία.
