Ο
«μπαχτσές»
και το ΣΑΕ
Χ
ρ ο ν ο γ ρ ά φ η μ α
Γράφει
ο Πολίτης Βάιος Φασούλας
Ολίγον
χαριτολογώντας θα ξεκινήσουμε σήμερα με
το «μπαχτσέ»
και το ΣΑΕ,
το οποίο, αν και
αυτόν τον καιρό είναι
πλήρως αποδιοργανωμένο,
δεν έπαψαν να
υφίστανται και να δυναμώνουν οι
«δονήσεις» του στο
«Κέντρο-Μητρόπολη»
της γης,
να κουνούν την
απανταχού Ομογένεια, να
αναζωογονούν το
καμένο ή φθαρμένο
χώμα και
να ξεπετάγεται
ένας ζηλευτός
«μπαχτσές»
με φρούτα κάθε λογής και …διαθέσιμα
για όλες τις
Ομογενειακές εποχές
και τους ανθρώπους της…
Σίγουρα
απ’ τη μια, στο χορό της αποβλάκωσης των
Αποδήμων και απ’ την άλλη στο χορό της
κονόμας έχουν πιαστεί και
ορισμένα ΟΜΜΕ,
που έχουν πρόσβαση
στο διαδίκτυο και αποτελούν
«φρουτόδεντρα»
με «φρέσκα»
και αρκετά
περιποιημένα
με το ανάλογο άρωμα
φρούτα και
βεβαίως τζάμπα,
φτάνει κανείς να τα
μυρίσει…
Ε
ρε πράγμα
που
έχει αυτός
ο… μπαχτσές!
Ε ρε εδώ
ο καλός μπαχτσές κι
όλα για το ΣΑΕ.
Ε ρε και πού
τον είχαν κρυμμένο μέχρι
τώρα
και
καθόμασταν σαν ντοπαρισμένοι
και λίαν εφησυχασμένοι,
χρόνια τώρα,
ίσαμε δώδεκα
και ξαφνικά, εδώ και κάμποσο καιρό μας
πέταξαν τα σάπια του κατάμουτρα.
Βέβαια
κάποια
μέσα, ηλεκτρονικά
και χαρτιού, δεν
πάψανε
να λειτουργούν γύρω
απ’ τον
σάπιο ιμάντα του ΣΑΕ όλα αυτά τα χρόνια και,
ανάλογα τους αρεστούς τους,
να δίνουν και το
ανάλογο, θετικό ή αρνητικό στίγμα…
Θετικό εκεί
που ο ιμάντας
λαδώνονταν,
αρνητικός εκεί που έμενε ξερός.
Και
καλά,
χωρίς «γράσο» τίποτα δε λειτουργεί
και το κόστος δεν παλεύεται εξ ουρανού.
Μόνο που οι διασκορπισμένοι Έλληνες
Πολίτες ανά τον κόσμο έμεναν
έρμαια και από τα ΟΜΜΕ και
από το ΣΑΕ και
από αντικειμενική
πληροφόρηση και
από τη συσσώρευση προβλημάτων, που το
ΣΑΕ,
υποτίθεται,
γι’ αυτό το σκοπό έγινε
και που τα ΟΜΜΕ,
αν θέλανε, θα
μπορούσαν
να παίξουν άλλο ρόλο.
Αλλά,
δυστυχώς, και
είναι πασιφανές,
οι Απόδημοι
πλέον δε τα
εμπιστεύονται. Μόνο
Μουμουέ αν
ακούν τους σκώνεται η τρίχα.
Ας
μείνουμε λοιπόν λίγο
στο… δροσιστικό
«μπαχτσέ»,
αυτός
που καλλιεργείτε στις
Ηνωμένες
Πολιτείες της
Αμερικής κι αυτό
διότι
κάποιοι
αφελείς
πιστεύουν ότι
μόνο από
την
παγκόσμια «Μητρόπολη»
μπορεί να γίνει κάτι.
Δηλαδή
ό, τι έγινε μέχρι
σήμερα με τα δώδεκα
χαμένα χρόνια,
να συνεχιστεί
και
στο
μέλλον;
Να έχουμε να κάνουμε με παχυλές
κοιλιές,
με
την
παραγωγή φωστήρων
και υπεροπτών, καλαμοκαβαλάρηδων
που ξεχνούν την
καταγωγή τους και
εξελίσσονται
σε μια ΣΑΕδικη
νομενκλατούρα; Ή
είναι τάχα ικανοί αυτοί
που
βγάζει ο Αμερικάνικος «μπαχτσές»
(και ευλογημένος
απ’ το ράσο), ή
μήπως πρόκειται όντως για ένα σαπισμένο
«περιβόλι» που
ορισμένα ΟΜΜΕ μάς
τους παρουσιάζουν
σαν «σωτήρες»
και μοναδικούς που
θα μπορέσουν να
πάνε το ΣΑΕ μπροστά; Βέβαια
εδώ, κατά την άποψή μας, πρόκειται για
καλό λάδωμα και
παραπλανητικό, κι
άλλωστε γνωστό,
τι να τα λέμε τώρα. Όμως:
Το
ΣΑΕ για να επιζήσει και
να λειτουργήσει δεν
χρειάζεται άτομα με
μεγάλη
«κοινωνική
δράση».
Τους ξέρουμε κι αυτούς πολύ πριν την
ύπαρξη του ΣΑΕ. Ας μείνουν στον κόσμο
τους. Το ΣΑΕ χρειάζεται
άτομα αποδεκτά από
όλους που να διψάν για δουλειά και
όχι για ταξίδια αναψυχής, καρέκλα, λεφτά
και δόξα. Τώρα:
Τι περιμένουν
οι οργανώσεις και
οι απανταχού
κοινότητες και τι σκέφτονται να κάνουν
με το ΣΑΕ και το νέο πρόεδρό του,
θεός
και ψυχή τους.
Το ζήτημα είναι αν
θα «κεντραριστούμε»
επί τέλους προκειμένου να έχουμε
πρόσβαση στο ΣΑΕ, σε
ό, τι
επίπονα και δικαίως
διεκδικούμε και
μας ανήκει ή
θα μείνουμε κολλημένοι
στον άδοξο άξονα
των ΗΠΑ;
«Το
λύκο τον βλέπουν (αυτοί
που μπορούν να δώσουν ψήφο και θα
πρέπει
σαν Σ ύ ν ε δ ρ ο ι
να
αναλάβουν
τις ευθύνες
τους) το ντόρο
αραδίζουν», λέει μια λαϊκή παροιμία.
Κι αυτό το λέμε απ’
τα διάφορα που ακούμε
στο χώρο της
Διασποράς, που αμή
τι άλλο δείχνουν
την έρμαια κατάσταση του ΣΑΕ,
του ελληνισμού των Πέντε
Ηπείρων και τον
περιβόητο «μπαχτσέ» που ανθίζει...
Κλείνοντας
επιλέξαμε ένα
απόσπασμα
του
γράφοντα
από
το έμμετρο: «Αχ
ετούτος αιώνας μας».
«Στην
Ευρώπη κι η Ελλάδα βρίσκεται κι αλωνίζει,
/
τον
Πολιτισμό, τη Γλώσσα, συνεχώς τα
χαραμίζει.
Ω
Ελλάδα των αρπάχτρων και λοιπόν
παραρτημάτων / τους
Πολίτες σου εμπαίζεις χάρη ξένων
συστημάτων!
.
Τη
φωνή σου δεν ακούω, της καρδιάς σου τους
παλμούς, /
όλους
γύρω τους φωνάζω, για να διώξω τους
εχθρούς.
Ως
και Κύπρο αφουγκριέμαι, που την παίζουν
στο χαρτί /
Άτλαντες
και Ευρωπαίοι, Ασιάτες και Ρωμιοί.
.
Τους
ομογενείς παιδεύει με τα ομογενειακά
/ θέματα
που όλα καίνε και ανάβουν πυρκαγιά,
και
τους γηγενείς εμπαίζει με σαχλή
πολιτική /
χόρτο
παστεριωμένο τους σερβίρει για ταγή…
.
Η
Ελλάδα των κομμάτων έχει και Οργανισμούς!
/ και για μας τους Αποδήμους
έχει στήσει και θεσμούς
κάτι
ψεύτες και αρπάχτρες έχουν πέσει στη
χλιδή,
/ κάποιοι
που ’ταν να λυπάσαι, νηστικοί, χωρίς
βρακί!
.
Αχ!
τι θέσεις έχουν πιάσει στων Ηπείρων τις
γωνιές
/ μα στα
μάτια μας δεν είναι παρά κούφιες
καλαμιές,
και
ας περνάν σαν τους ασώτους γύπες
παραφουσκωμένοι,
/ όπου
απ’ την καλοζωία λειτουργούν
υπνωτισμένοι!
.
Τους
βροντάς συχνά την πόρτα, και τους λες πως
είσαι δω, /
τους
θυμίζεις τους σκοπούς τους και του λες, «-Παρακαλώ,
για
κοιτάξτε πού πηγαίνουν των Ελλήνων τα
λεφτά;
/ Ποίον
έργο συντελείτε στ’ αποδήμου εσχατιά;
.
Χρόνια
τώρα καρτεράμε κι αδίκως προσδοκάμε…» /Κι
είναι υποχρεωμένοι, σε μας όπου πια
γερνάμε
να
μας δείξουνε πώς είναι του απόδημου η
ψυχή, /
του
πολιτισμού μας δόξα να μη μείνει ορφανή…
.
Μα
αυτοί θεό δεν έχουν και στα σύννεφα
πετούν. /
Πάντα
μας περιγελάνε και τον ίδρο μας σκορπούν,
μα
θα βρούνε το μπελά τους σαν θα φτάσει η
στιγμή
/ η ακμή,
πρέπει να ξέρουν, φέρνει και την παρακμή.
.
Δεν
μπορεί να πάνε έτσι, σαν κωφάλαλη μαγιά, /
’τι
κανείς μας δεν τους θέλει, που ’φτιαξαν
χοντρή κοιλιά,
που
σκοπό τους έχουν βάλει να τρυγούνε τα
λεφτά
/ και
στους απολογισμούς να γράφουν έργα
δήθεν, τρανταχτά.
.
«Μια
του κλέφτη δυο του κλέφτη», λέει ο σοφός
λαός
/ κι ας γράφουν στα
χαρτιά τους:
«Αποδήμου
Οργανισμός».
Νέους
ηγέτες θε να βρούμε, που να νοιάζονται
σταλιά /
τον
πολιτισμό, που γέρνει σαν μια γέρικη
ελιά!
.
Στη
μητρόπολη να πούμε κι αύτη να σοβαρευτεί.
/
Ρητορείες,
υποσχέσεις και που έχει εκτεθεί.
Στην
Ελλάδα των Ηπείρων, αν μιλά στ’ όνομά
της,
/ Πίστη,
σεβασμό κι αγάπη να ’χει στ’
αφουγκράσματά της.
.
Τη
διαφθορά ν’ αδράξει κι όλους τους, να
τους πετάξει
/ και
τους μέσα και τους έξω στα συρτάρια της ν’
αράξει.
Τον
απόδημο ν’ αφήσουν στην τροχιά του να
γυρνά,
/ ήσυχο
απ’ αγιογδύτες! κι η Μητέρα να αγρυπνά.
.
Α!
των Ταξιδιών γραφεία;! ύφος υπεροπτικό! /
Αν
ζητήσεις εισιτήρια, εσέ θωρούν γι’
αρπαχτικό!
Μα
σου δίνουν υποσχέσεις, χαμογέλια της
στιγμής /
κι εσύ;
Ψέμα, φορτωμένος που κοντεύεις να
πνιγείς!
.
Φεύγεις
αγανακτισμένος, οργισμένος κι ο θυμός, /
σου
ανακατεύει σκότια και γυρνά ο ουρανός…
Οι
εικόνες του χωριού σου; φτάνουν τώρα
ζωντανές /
φρίκης, που
ανατριχιάζεις, πονηρές και ζοφερές…
Ε.Ε. – Ελλάδα, Τρίκαλα 03-11-2006 www.fasoulas.de * pelasgos@fasoulas.de