«Θα δώσουμε την ευκαιρία στον κόσμο»…

Η μάχη για την αναμόρφωση της πολιτικής

Μια συνομιλία με τον Ντάλτον Μακγκίντι, βουλευτή, αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης της επαρχίας και ηγέτη του Κόμματος Φιλελευθέρων Οντάριο.

Του Θωμα Στεφ. Σαρα

Αρχισυντακτη

            Ο εντιμ. Ντάλτον Μακγκίντι, ο πολιτικός, ο σύζυγος, ο πατέρας. Για τον πολιτικό παρατηρητή αποτελεί ένα πραγματικό φαινόμενο θέλησης, αποφασιστικότητας και δράσης.

            Σαν συνομιλητής παρουσιάζει όλα τα στοιχεία ενός χαρισματικού εργάτη του λόγου. Προικισμένος, αναμφισβήτητα, με το θείο δώρο της ρητορικής τέχνης, ο Ντάλτον Μακγκίντι αποτελεί έναν εξαίσιο εργάτη των κοινών, ο οποίος αργά μα σταθερά οικοδομεί την άνοδό του στην εξουσία.

            Στις σχέσεις του με το κοινό είναι μοναδικός. Απλός, πειστικός, με ένα μοναδικό χάρισμα να προσέχει το συνομιλητή του. Μιλά με τόσο ενθουσιασμό για την ιρλανδική, πολιτιστική του κληρονομιά όσο και σεβασμό για τις πολιτιστικές παραδόσεις των άλλων πολιτών της επαρχίας.

            Πιστεύει στο διάλογο και στην αξιοποίηση της δημοκρατικής πρακτικής. Αυτό τουλάχιστον προδίδουν οι ακούραστες προσπάθειές του να επιφέρει και να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις στον τρόπο λειτουργίας και έκφρασης της δημοκρατικής πρακτικής.

            Προικισμένος από τη φύση με ένα μοναδικό χάρισμα μιας δυνατής προσωπικότητας, ο Ντάλτον Μακγκίντι άνετα καταπιάνεται και αναπτύσσει θέματα κοινωνικού προσανατολισμού, ενώ ταυτόχρονα έχει τη δύναμη και το θάρρος έκφρασης των πολιτικών θέσεών του, έστω κι αυτές έρχονται σε αντίθεση με το κοινό.

            Γόνος οικογένειας πολιτικών, κληρονόμησε από τον πατέρα του την αγάπη προς το συνάνθρωπο και την κοινωνία του.

«Καλυτερεύοντας τον τρόπο, με τον οποίο εργάζεται η δημοκρατία, μπορούμε να προσφέρουμε στο λαό την ευκαιρία πραγματικής συμμετοχής».

Το πορτρέτο του πολιτικού

            Ο Dalton McGuinty γεννήθηκε στην Οτάβα στις 19 Ιουλίου 1955 σε μια οικογένεια με μακρά παράδοση στην πολιτική με το Κόμμα Φιλελευθέρων.

            Ο πατέρας του, Ντάλτον Τζέιμς Μακγκίντι, ήταν κοινοβουλευτικός αντιπρόσωπος της εκλογικής περιφέρειας Ottawa South πριν πεθάνει το 1990.

            Η μητέρα του, Ελίζαμπεθ Μακγκίντι, κατοικεί στην Οτάβα, όπου εργάζεται ως νοσοκόμα.

            Μετά την αποφοίτησή του από το Λύκειο Σέιντ Πάτρικ στην Οτάβα, ο Μακγκίντι εργάσθηκε ως νοσοκομειακός βοηθός στο Νοσοκομείο Βετεράνων Ριντό. Η εμπειρία του στην παροχή υπηρεσιών σε ασθενείς διαμορφώνει αργότερα τη βάση των αξιών του γύρω από τη φροντίδα της υγείας.

            Ο Μακγκίντι πήρε πτυχίο βιολογίας και νομικής από το Πανεπιστήμιο της Οτάβα.

            Πριν μπει στον πολιτικό στίβο, ο Μακγκίντι εργαζόταν ως δικηγόρος και ίδρυσε τη δικηγορική εταιρία McGuinty & McGuinty. Επίσης δίδαξε εμπορικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Κάρλτον.

            Ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα του, ο Μακγκίντι κέρδισε την έδρα της Ottawa South στις εκλογές του 1990. Υπηρέτησε ως επικριτής Ενεργείας, Κολλεγίων και Πανεπιστημίων καθώς και Υποθέσεων Γηγενών για λογαριασμό της αντιπολίτευσης. Ήταν προεδρεύων της Επιτροπής Ολομέλειας για δημόσιους λογαριασμούς.

            Ως ενεργό μέλος του κοινοβουλίου, ο Μακγκίντι εισήγαγε διάφορα νομοσχέδια ιδιωτικών μελών, δύο από τα οποία έγιναν νόμοι. Ένα από τα νομοσχέδιά του καθιστούσε δυσκολότερο το να εθιστούν στο κάπνισμα τα παιδιά, ενώ το άλλο βοήθησε στην αύξηση των δωρεών στα συσσίτια του Οντάριο.

            Η αφοσίωση και προσήλωσή του σε υπηρεσίες του δημοσίου είχαν σαν αποτέλεσμα την εκλογή του, την 1η Δεκεμβρίου 1996, ως ηγέτη του Κόμματος Φιλελευθέρων Οντάριο και αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

            Σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά την εκλογή του ως ηγέτη του κόμματός του, ο Μακγκίντι ξεκίνησε μια επιτροπή εργασίας για θέματα παιδιών. Το Φεβρουάριο του 1998 ο Μακγκίντι παρουσίασε το σχέδιό του για τη βελτίωση της ζωής των παιδιών μας με το όνομα «Τα πρώτα βήματα». Περιέχει 41 προτάσεις, συμπεριλαμβανομένων και των προτάσεων να επιτρέπεται στις μητέρες και στα νεογέννητά τους να μένουν στο νοσοκομείο τουλάχιστον για 48 ώρες μετά τον τοκετό, παροχή εργασιακής προστασίας, απλήρωτες ημέρες μη εργασίας λόγω επείγουσων αναγκών υγείας, καθιέρωση ευρέως προγράμματος επισκέψεων μητέρων και βρεφών στα σπίτια τους και επαναφορά του δεύτερου νηπιαγωγείου.

            Ο Μακγκίντι και η σύζυγός του, Τέρι (το γένος Τάιλορ), δασκάλα στην Οτάβα, παντρεύτηκαν το 1980. Έχουν τέσσερα παιδιά, την Καρλίν, τον Ντάλτον το νεότερο, το Λίαμ και τον Κόνορ.

            Ο Ντάλτον Μακγκίντι και το κόμμα του, το Κόμμα Φιλελευθέρων Οντάριο, φαίνονται να είναι η πρώτη επιλογή των ψηφοφόρων του Οντάριο την εποχή αυτή.

Η συνέντευξη

Ο αρχηγός των Φιλελευθέρων Οντάριο και ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης της επαρχίας, Ντάλτον Μκγκίντι, με το Θωμά Σάρα κατά τη διάρκεια της συνέντευξης.

 ΘΣ:     Είναι χαρά μου να ξανασυζητώ μαζί σας. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την ευκαιρία. Πώς νομίζετε ότι έληξε ο πρώτος χρόνος του 21ου αιώνα;

DM:     Είμαι δυσαρεστημένος, όπως και οι περισσότεροι πολίτες του Οντάριο, όταν μαθαίνω ότι, ενώ έχουμε απολαύσει έξι από τα πιο προσοδοφόρα χρόνια στην ιστορία της επαρχίας, δεν είμαστε σε θέση να αποτρέψουμε μια οικονομική κατιούσα. Κοιτάζουμε τον επόμενο χρόνο με μια κυβέρνηση που μας λέει ότι μπορεί να αντιμετωπίσουμε έλλειμμα 5 δισ. δολαρίων. Κι όμως, αυτή η ίδια κυβέρνηση δεν έχει μάθει ακόμη το μάθημά της. Δεν καταλαβαίνει πως υπάρχουν πολύ περισσότερα σε μια καλή οικονομική πολιτική από το να κάνουμε περικοπές της φορολογίας. Έτσι, παρ’ όλο το έλλειμμα των 5 δισ., εξακολουθούν να θέλουν να περικόψουν τη φορολογία επιχειρήσεων κατά 2,2 δισ. δολάρια. Εξακολουθούν να θέλουν να τοποθετήσουν ένα δισεκατομμύριο δολάρια σε ιδιωτικά σχολεία και εξακολουθούν να σπαταλούν εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε διαφημίσεις του κόμματός τους. Το Κόμμα των Φιλελευθέρων, όμως, έχει εναλλακτική λύση, το Σχέδιο Ασφαλείας Οντάριο.

ΘΣ:          Μπορείτε να μας μιλήσετε για το Σχέδιο Ασφαλείας Οντάριο;

DM:     Το σχέδιό μου αφορά την οικονομική επιβράδυνση. Νομίζω πως πρέπει να χειρισθούμε τα οικονομικά της επαρχίας όπως οι οικογένειές μας στο σπίτι – όταν αρχίζουν τα πράγματα να σφίγγουν, δείχνουμε σύνεση και είμαστε μετρημένοι. Δεν κάνουμε τίποτα υπερβολικό. Πρέπει να κάνουμε το ίδιο με την κυβέρνηση. Κατά τους τελευταίους δύο προϋπολογισμούς η κυβέρνηση των Τόριδων υποσχέθηκε ότι θα επενδύσει ένα δισεκατομμύριο δολάρια σε κατασκευαστικά έργα, σχολεία, δρόμους, γέφυρες, νοσοκομεία και άλλα τέτοιου είδους έργα. Έως τώρα έχουν ξοδέψει μόνο 14 εκατ. σε κατασκευαστικά έργα, αν και είχαν πει ότι θα ξοδέψουν ένα δισεκατομμύριο.

            Ξέρω τί κάνουν. Κάνουν οικονομία στα χρήματα αυτά έως ότου πλησιάσουν οι εκλογές, και τότε θα εκδώσουν θεαματικές επιταγές. Ωστόσο οι καιροί μας δεν είναι συνηθισμένοι, έτσι λέμε «πάρτε τα λεφτά και επενδύστε τα τώρα σε δρόμους, σχολεία, γέφυρες, κολλέγια, νοσοκομεία και πανεπιστήμια, και δημιουργήστε δουλειές στις οικοδομικές εργασίες». Με τον τρόπο αυτόν μπορούμε να εμπνεύσουμε κάποια εμπιστοσύνη στους καταναλωτές, και συγχρόνως να μη διακυβεύσουμε τη μακροχρόνια οικονομική μας ευελιξία, που συμβαίνει όταν κάνεις φορολογικές περικοπές.

ΘΣ:     Από τις 11 Σεπτεμβρίου πολλά έχουν αλλάξει στις αγορές της Βόρειας Αμερικής καθώς και στην οικονομία και στην κοινωνία. Αυτό πιθανόν θα επηρεάσει την οικονομία μας για τα επόμενα πέντε ή έξι χρόνια. Το Οντάριο, το οποίο έχει την ισχυρότερη οικονομία του Καναδά και έχει συμπαρασταθεί πολύ στις Ηνωμένες Πολιτείες, θα επηρεασθεί περισσότερο από κάθε άλλη επαρχία του Καναδά. Έχετε συγκεκριμένες ιδέες σχετικά με το πώς θα χειρισθούμε μια δυνατή οικονομική κατιούσα;

DM:            Μάλιστα. Το 95% των εξαγωγών μας πηγαίνουν στις ΗΠΑ. Είμαστε παντρεμένοι κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες με την αμερικανική οικονομία. Ο λόγος, για τον οποίο είχαμε τόση οικονομική ευχέρεια τα τελευταία εξήμισι χρόνια, δεν είναι λόγω των φορολογικών περικοπών του Μάικ Χάρις. Είναι διότι η αμερικανική οικονομία βρισκόταν σε μεγάλη άνθηση και λόγω του πολύ χαμηλού καναδικού δολαρίου. Είμαστε ένας θαυμάσιος τόπος για να ψωνίζει ο κόσμος. Αλλά εδώ βρίσκεται η πραγματική ανησυχία. Έχουμε προβλήματα στα σύνορα και στον έγκαιρο κόσμο. Τα προβλήματα στα σύνορα σκοτώνουν τις εργασίες. Εκείνο, που θα πρέπει να κάνουμε τώρα, είναι να δουλέψουμε όσο πιο σκληρά μπορούμε σε συνεργασία με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Δεν εννοώ να βγάζουμε διαφημίσεις που κατηγορούν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για το ένα ή για το άλλο. Εννοώ να καθήσουμε και να εργαστούμε μαζί με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, για να σιγουρευτούμε ότι υπάρχει ένα ελεύθερο ρεύμα αγαθών, υπηρεσιών και ατόμων που πηγαινοέρχονται διαρκώς στα σύνορα.

            Επίσης καταλαβαίνουμε – κι όχι όπως κάνει η κυβέρνηση του Χάρις – ότι στη νέα οικονομία οι οδηγοί της ανάπτυξης θα είναι η γνώση και η καινοτομία, η έρευνα και η εξέλιξη, και η εμπορευματοποίηση. Πρόσφατα είχαμε κάνει μια μελέτη στη γενέτειρά μου, την Οτάβα, και ρωτήσαμε τους επιχειρηματίες «τί θα απαιτηθεί για να έρθετε εδώ και να επενδύσετε εδώ»; Θέσαμε την ερώτηση σε ολόκληρη την Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, και συγκεντρώσαμε ένα κατάλογο είκοσι πραγμάτων. Ο αριθμός εννέα στον κατάλογο ήταν οι φόροι. Ξέρεις τί ήταν ο αριθμός ένα; Πολύ εκπαιδευμένοι και μορφωμένοι εργάτες. Γιατί; Διότι είναι σπάνιο να βρεθούν. Έτσι, είναι πραγματικά σπουδαίο να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε καλύτερη δημόσια παιδεία καθώς και τα κολλέγια και τα πανεπιστήμια.

            Η παρούσα κυβέρνηση θέλει χαμηλότερους φόρους στη Βόρεια Αμερική. Εγώ θέλω τους πιο εκπαιδευμένους και μορφωμένους εργάτες. Και γνωρίζω τί θέλει όλος αυτός ο κόσμος. Μπορούν να μετακινηθούν. Είναι σήμερα τόσο ευμετακίνητοι όσο και τα χρηματικά κεφάλαια. Το ανθρώπινο κεφάλαιο είναι τόσο ρευστό όσο και το χρηματικό κεφάλαιο. Τί θέλουν αυτοί οι εργάτες; Οι εργάτες αυτοί λένε «έχουμε οικογένειες και θέλουμε τα καλύτερα σχολεία για τα παιδιά μας. Θέλουμε να ξέρουμε ότι υπάρχει γιατρός στην κοινότητά μας, θέλουμε να είμαστε σίγουροι ότι υπάρχουν αρκετές νοσοκόμες στα νοσοκομεία μας, θέλουμε αέρα που να αρρωσταίνει τα παιδιά μας, θέλουμε νερό που μπορούμε να εμπιστευθούμε». Αυτά είναι τα είδη των πραγμάτων, για τα οποία μιλώ εδώ και ένδεκα χρόνια.

ΘΣ:          Νομίζετε ότι θα έχετε την ικανότητα να εφαρμόσετε όλα αυτά τη στιγμή που γνωρίζουμε ότι τα προβλήματα, που θα αντιμετωπίσουμε στο μέλλον, θα είναι πολύ σκληρά, ιδιαίτερα με έναν πόλεμο, που είναι μόνιμος, αν και δεν θέλουν να το παραδεχθούν; Πώς μπορεί μια οικονομία να βελτιωθεί κάτω από αυτές τις συνθήκες;

DM:     Πρώτ’ απ’ όλα κανείς δεν γνωρίζει πόσο θα διαρκέσει η αρνητική στροφή της οικονομίας. Δεύτερο, η κατιούσα – ξέρω ότι ότι δεν το είπες αυτό, αλλά οι αναγνώστες σου το γνωρίζουν – δεν προκλήθηκε από τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου. Τα οικονομικά λογιστικά μας εδώ στο Οντάριο έδειχναν ότι βρισκόμασταν σε σοβαρή αρνητική φορά πριν συμβεί. Αλλά η 11η Σεπτεμβρίου οπωσδήποτε τη χειροτέρευσε.

            Είναι δύσκολο να αναμένεις πότε θα αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση, αλλά νομίζω πως ένα από τα πράγματα που πρέπει να κάνουμε τώρα είναι να ετοιμαστούμε για την άνοδο. Τώρα είναι ο καιρός να είμαστε συνετοί και μετρημένοι. Δεν νομίζω ότι πρέπει να δημιουργούμε έλλειμμα. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αυξήσουμε τους φόρους. Αλλά, εκείνο που θα έκανα εγώ, είναι να ακυρώσουμε τις περικοπές της φορολογίας των επιχειρήσεων. Αυτό θα μου έδινε 2,2 δισ. δολάρια. Θα ακύρωνε, επίσης, τη φορολογική απαλλαγή των ιδιωτικών σχολείων και θα απαγόρευα τις πολιτικές διαφημίσεις. Έτσι έχω φθάσει τώρα τα 3 δισεκατομμύρια. Με 3 δισ., θα συνέχιζα να υποστηρίζω τη δημόσια εκπαίδευση, τα κολλέγια και τα πανεπιστήμια. Θα σιγουρευόμουν ότι οι εργάτες υψηλής τεχνολογίας, οι πολύ εκπαιδευμένοι εργάτες, θα μπορούσαν να βρουν καλά σχολεία, καλά νοσοκομεία, καθαρό αέρα και καθαρό νερό. Θα θέταμε τα θεμέλια που θα ήταν πολύ ελκυστικά στις επενδύσεις. Αυτό είναι το τί θα έκανα για να ετοιμαστούμε για την ανάπτυξη, η οποία θα έρθει αναπόφευκτα.

            Το άλλο, που νομίζω ότι θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας, άλλος ένας οδηγός ανάπτυξης, θα είναι ανάπτυξη της νέας μας αντίληψης ότι είναι για το ίδιο συμφέρον μας να συνεχίσουμε να επεκτείνουμε το φάκελο της ελπίδας και της ευημερίας. Εκείνο που εννοώ μ’ αυτό είναι το ότι τώρα καταλαβαίνουμε ότι υπάρχουν πολλά μέρη του κόσμου, τα οποία δεν πλησιάζουν στον πλούτο το δικό μας. Περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους στον κόσμο δεν έχουν κάνει ποτέ ένα τηλεφώνημα. Είναι σπουδαίο για μας να βοηθήσουμε τα άλλα μέρη του κόσμου να εξελιχθούν και να απολαύσουν την ειρήνη, την ελπίδα και την ευημερία. Κι όταν το κάνουμε αυτό, θα χρειάζονται θα προϊόντα μας. Ξέρεις ποιο είναι το καλύτερο στίγμα όταν πρόκειται για διεθνή προσέλκυση ενδιαφέροντος; Το καναδικό στίγμα. Ξέρεις ποιο τμήμα της χώρας μας έχει όλη την ποικιλότητα που χρειαζόμαστε, ώστε να το χειριστούμε και να θέσουμε τους εαυτιούς μας στην παγκόσμια αγορά; Το Οντάριο και ιδιαίτερα το Τορόντο. Όλα αυτά είναι περιουσιακά στοιχεία, πάνω στα οποία θα οικοδομούσα.

ΘΣ: Δεν γνωρίζω εάν μετακινήστε με ιδιωτικό αυτοκίνητο μέσα στην ευρύτερη περιοχή του Τορόντο, αλλά οι δρόμοι μας φαίνεται να γίνονται όλο και πιο συνωστισμένοι και δεν φαίνεται να υπάρχουν νέα σχέδια για επέκταση. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, εάν αληθεύουν οι προβλέψεις σας για ανάπτυξη, θα αντιμετωπίσουμε σοβαρά προβλήματα στους δρόμους μας. Έχουμε τεράστια φορτηγά, βαν και ιδιωτικά αυτοκίνητα κολλημένα το ένα πίσω από το άλλο στους δρόμους μεγάλης ταχύτητας του Τορόντο. Πώς ετοιμάζεστε να χειρισθείτε αυτό το πρόβλημα;

DM:            Υπάρχουν μερικά πράγματα που πιστεύω πως πρέπει να γίνουν. Η κυβέρνηση πρέπει να είναι ο ηγέτης που θα φέρει τους συνέταιρους στο τραπέζι. Θα πρέπει να βρίσκονται εκεί η ομοσπονδιακή και η επαρχιακή κυβέρνηση. Οι άνθρωποι θέλουν να έχουν επιλογές. Θέλουν να μπορούν να βγαίνουν από τα αυτοκίνητά τους έτσι ώστε να πηγαινοέρχονται στη δουλειά τους χωρίς να χρειάζεται να είναι κολλημένοι πίσω από το τιμόνι και να πρέπει να ικανοποιούνται με την επιθετικότητα στους δρόμους και όλη την αγανάκτηση και την εξάντληση που έρχονται με την οδήγηση όταν πηγαινοέρχονται στη δουλειά τους.

            Το άλλο, που χρειαζόμαστε, είναι περισσότερους δρόμους και θα πρέπει να καθήσουμε κάτω με τον ιδιωτικό τομέα και να ψάξουμε δημιουργικούς τρόπους, που εξυπηρετούν το συμφέρον του κοινού, όταν πρόκειται να διασφαλίσουμε ότι υπάρχουν περισσότεροι δρόμοι. Θα ήταν ωραίο να πούμε ότι δεν θα χρειαστεί ποτέ να φτιάξουμε περισσότερους δρόμους και να βάλουμε όλο τον κόσμο στη δημόσια συγκοινωνία ή τα ενδοεπαρχιακά τρένα, αλλά δεν είναι ρεαλιστικό.

ΘΣ:     Κατά τα τελευταία μερικά χρόνια οι πολίτες με χαμηλό εισόδημα και μέσα έχουν υποφέρει τρομερά εξαιτίας των περικοπών και εξαιτίας της απάθειας της κοινωνίας γενικά. Έχετε καθόλου πλάνα για τη βελτίωση αυτής της κατάστασης;

DM:            Ζητούμε από την κυβέρνηση να χορηγήσει μια αύξηση του κόστους ζωής σ’ εκείνους που βρίσκονται στην κοινωνική πρόνοια. Η οικονομία αυξάνεται εδώ και εξήμισι χρόνια και ξαφνικά σταμάτησε να αυξάνεται. Αλλά ο κόσμος αυτός βρίσκονται στην ίδια θέση που ήταν πριν από έξι χρόνια, όταν ο Μάικ Χάρις περιέκοψε το επίδομά τους. Πρόσφατα η κυβέρνηση προσφέρει δώρο 100 δολαρίων σαν χριστουγεννιάτικο δώρο. Το πρόβλημα μ’ αυτό (με το πρόγραμμα δώρου) είναι ότι κάνει διακρίσεις εις βάρος των παιδιών οικογενειών που εξαρτώνται από την κοινωνική πρόνοια, διότι το πρόγραμμα δεν επεκτείνεται στους γονείς που βρίσκονται στην κοινωνική πρόνοια.

ΘΣ:     Γιατί το πρόγραμμα αυτό απευθύνεται μόνο σε παιδιά 7 ετών ή μικρότερα; Τί γίνεται μ’ εκείνα που είναι επτάμισι ή οκτώ; Τί γίνεται με τα παιδιά αυτά;

DM:     Οι Τόριδες ξόδεψαν άλλο ένα εκατομμύριο δολάρια αυτή την εβδομάδα σε διαφήμιση που επιτίθεται εναντίον της ομοσπονδιακής κυβέρνησης γύρω από το θέμα της ιατρικής περίθαλψης. Εάν, όμως, ήθελαν πραγματικά να κάνουν κάτι την εποχή των Χριστουγέννων, θα έπρεπε ν ακάνουν κάτι που θα είχε πραγματικό όφελος για τις οικογένειες που αγωνίζονται να επιβιώσουν, παρά να βάλουν χρήματα σε χριστουγεννιάτικο πρόγραμμα δώρου.

ΘΣ:          Πρόσφατα έχετε παρουσιάσει ένα σχέδιο που ονομάζεται Δημοκρατικό Σύνταγμα. Θα μπορούσατε να μου μιλήσετε γι’ αυτό;

DM:     Είμαι πολύ υπερήφανος γι’ αυτό. Πρόκειται για ένα σχέδιο που αφαιρεί την ισχύ από τους πολύ πλούσιους και εκείνους που εργάζονται στα παρασκήνια και την επιστρέφει στους κοινούς πολίτες και τους αντιπροσώπους τους.

            Ένα από τα πρώτα πράγματα, που θα κάνω, είναι να δώσω στον κόσμο την ευκαιρία, μέσω δημοψηφίσματος, να αποφασίσει εάν το τρέχον εκλογικό σύστημα είναι ο καλύτερος τρόπος να εκλέγονται οι πολιτικοί. Τώρα έχουμε ένα σύστημα «προτεραιότητας», που χρησιμοποιούμε για περίπου 150 χρόνια. Πολλοί έχουν εκφράσει την άποψη ότι υπάρχει τρόπος να το βελτιώσουμε. Έτσι, θα το κοιτάξουμε κι αυτό και θα δώσουμε στον κόσμο μια επιλογή να πάρει αυτή την απόφαση.

            Θα δώσουμε, επίσης, στους επαρχιακούς βουλευτές περισσότερη ισχύ για να ψηφίζουν τις γνώμες των ψηφοφόρων τους. Θα υπάρχουν ορισμένες εξαιρέσεις. Εάν κατεβεί κανείς με την πολιτική πλατφόρμα των Φιλελευθέρων του Μακγκίντι, πρέπει να ψηφίσει υπέρ της νομοθεσίας, η οποία πηγάζει από την πλατφόρμα της εκστρατείας. Οι προϋπολογισμοί και οι ομιλίες του θρόνου πρέπει επίσης να υποστηριχθούν αλλά υπάρχουν άλλα πράγματα ανάμεσά τους, και νομίζω πως είναι σπουδαίο για έναν επαρχιακό βουλευτή να μπορεί να εκφράζει τις επιθυμίες τις δικές του και των ψηφοφόρων του.

            Το άλλο είναι ότι θα σταματήσουμε τις πολιτικές διαφημίσεις. Εάν η κυβέρνησή μου θέλει να βάλει κάποια διαφήμιση, θα δώσουμε τη διαφήμιση στον επαρχιακό ορκωτό λογιστή και αυτός θα τη μελετήσει. Αυτός είτε θα πει «Μακγκίντι, η διαφήμιση αυτή στοχεύει στο συμφέρον του κοινού, επομένως μπορείς να τη δημοσιεύσεις και να χρησιμοποιήσεις δημόσιο χρήμα για την πληρωμή της», είτε μπορεί να πει ότι η διαφήμιση δεν είναι προς το συμφέρον του κοινού, ότι πρόκειται μόνο να βάλω το πρόσωπό μου στην τηλεόραση και, επομένως, το κόμμα μου θα πρέπει να την πληρώσει. Η διαφήμιση αυτή τουλάχιστον θα διασφαλίσει ότι κάποιος τρίτος παίρνει αποφάσεις για την προστασία των χρημάτων των φορολογουμένων, να μην ξοδεύονται σε πολιτικές διαφημίσεις.

            Και το τελευταίο είναι ότι θα έχουμε αυστηρούς περιορισμούς όταν πρόκειται για το πόσα χρήματα μπορούμε να ξοδέψουμε για να κερδίσουμε τις εκλογές, πόσα χρήματα μπορούμε να συγκεντρώσουμε σαν κόμμα και για την εκλογή του ηγέτη. Οι Τόριδες πρόκειται να συγκεντρώσουν και να ξοδέψουν ενάμισι εκατομμύριο δολάρια ο καθένας, το οποίο δεν συμπεριλαμβάνει τα μεταφορικά μέσα. Επομένως, συνολικά βλέπουμε το ποσό να ανέρχεται σε δύο εκατομμύρια δολάρια για κάθε άτομο. Τα μεγάλα ποσά γίνονται ανθυγιεινή επίδραση στο Οντάριο.

ΘΣ:     Τί νομίζετε για τους υποψήφιους για την ηγεσία;

DM:     Είναι όλοι το ίδιο, δεν κάνει διαφορά. Όλοι τους κάθονταν γύρω από το υπουργικό τραπέζι, όλοι τους βοήθησαν να σχηματισθούν εκείνες οι πολιτικές. Όλοι τους πιστεύουν ακράδαντα στις πολιτικές αυτές και όλοι τους βοήθησαν στην εφαρμογή τους. Είτε μιλάμε για περικοπές στον έλεγχο του νερού, όπως στην περίπτωση του Γουόκερτον, είτε μιλούμε για την απόλυση χιλιάδων νοσοκόμων, με αποτέλεσμα ελάχιστες νοσοκόμες κατά άτομο στη χώρα. Είτε μιλούμε για τη χρησιμοποίηση δασκάλων ως πολιτικούς σάκκους πυγμαχίας, που σημαίνει ότι τα παιδιά μας δεν προοδεύουν όσο θα έπρεπε, είτε μιλούμε για τις νέες περικοπές της φορολογίας επιχειρήσεων κατά 2,2 δισ. δολάρια. Συνεχίζουν να μας λένε ότι λειτουργούμε με έλλειμμα. Επομένως, εάν λειτουργούμε με έλλειμμα, πώς μπορούμε να κάνουμε περαιτέρω περικοπές στη φορολογία; Κανένας τους δεν είπε ότι είναι έτοιμος να αποσύρει αυτές τις περικοπές. Ξέρω ότι τα μέσα ενημέρωσης αρέσκονται στο να λένε ότι το άτομο αυτό είναι στη δεξιά και το άλλο στην αριστερά ή στο κέντρο. Ωστόσο, τους έχω παρακολουθήσει για εξήμισι χρόνια από πολύ κοντά. Πίστεψέ με, δεν υπάρχει αριστερά και κέντρο. Είναι όλοι τους δεξιά.

ΘΣ:          Επομένως λέτε ότι, όποιος κι αν εκλεγεί, δεν θα επηρεάσει τα πλάνα σας. Έχετε τα σχέδιά σας και πρόκειται να τα εφαρμόσετε όπως έχετε προετοιμασθεί.

DM:            Μάλιστα

ΘΣ:     Όπως κάθε χρόνο αυτή την εποχή, σας ζητούμε κάποιο ιδιαίτερο μήνυμα για τους αναγνώστες μας.

DM:     Πρώτ’ απ’ όλα θέλω να σ’ ευχαριστήσω για την υποστήριξή σου. Θέλω να ευχαριστήσω την ελληνική κοινότητα όχι μόνο για την υποστήριξή τους σε μένα αλλά και για την υποστήριξή τους στην επαρχία μας και για τον εμπλουτισμό τους στην ποιότητα της ζωής μας. Θέλω να τους ευχαριστήσω για τους σπουδαίους ρόλους που έχουν αναλάβει. Είτε μιλούμε για τον επιχειρηματικό κόσμο, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό ή τον ακαδημαϊκό χώρο, η ελληνική κοινότητα έχει θετική επιρροή και εύχομαι σε όλους χαρούμενες γιορτές.

ΘΣ:     Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας και για τη συνέντευξη.