ΚΥΠΡΟΣ

Για την Κύπρο

Του Φaνη Μαλκiδη

Σε λιγότερo από μια δεκαπενταετία όλη η φιλοσοφία που θεωρούσε ότι με τη γειτονική Τουρκία, την επονομαζόμενη και δημοκρατία, που είναι χώρα φασιστική, που καταπιέζει τους πάντες και τα πάντα, που αμφισβητεί τους πάντες και τα πάντα και κατέχει την Κύπρο, δεν συζητάμε, κατέρρευσε. Από το Νταβός πέρασαν τόσα ακριβώς χρόνια που σημειώσαμε πριν, και έφτασαν με χαρακτηριστική ευκολία στα Ίμια και στα Στροβίλια, στους χορούς και τις συνδιοργανώσεις, στις ασκήσεις στην Κυπαρισσία και τον Αλμυρό, στις εκθέσεις φωτογραφίας στο χώρο όπου δοκιμάστηκε η ελληνική δημοκρατία, και φυσικά στα γεύματα με τον ηγέτη της κατοχής στην ελληνική μεγαλόνησο Κύπρο.  

Στην πραγματικότητα για όλα αυτά δεν υπάρχει απάντηση στο χώρο της πολιτικής και της διπλωματίας. Η απάντηση πρέπει να αναζητηθεί στον ιατρικό χώρο και πιο συγκεκριμένα στην ψυχιατρική, όπου σε μια παγκόσμια πρωτοτυπία ο θύτης μιλά και τρώει με το θύμα και ενίοτε χορεύουν και τραγουδούν μαζί πάνω από πτώματα. Στον επόμενο χρόνο για παράδειγμα όλα μπορούν να συμβούν, από συμφωνία λύσης κατά το αμερικανικό σχέδιο (διχοτόμησης) έως και θερμό επεισόδιο, από  την αφισοκόλληση όλης της Ελλάδας με την γιγαντοαφίσα «Ισταμπούλ, πόλη με ρυθμούς», έως δηλώσεις του Γιάννου για άμυνα της Ελλάδας απέναντι στον εχθρό (ποιον εχθρό;).

Τι μας λένε οι σεφ της κατοχικής γραμμής που αυτοαποκαλούνται και αναλυτές; «Ο καταλύτης είναι η πορεία της Κύπρου προς την Ε.Ε. Η Άγκυρα και ο Ντενκτάς κατέβαλαν προσπάθειες να ανακόψουν τη διαδικασία. Η προσπάθειά τους απέτυχε, διότι προσέκρουσε στη σαφή τοποθέτηση της Ε.Ε. ότι η Κύπρος θα καταστεί πλήρες μέλος με ή χωρίς λύση.Ο δρόμος της Κύπρου προς την Ε.Ε. έγινε ευκολότερος, λόγω και της συμπεριφοράς του Ντενκτάς και της ‘Αγκυρας”.

Το πλούσιο ελληνικό νότιο τμήμα της Κύπρου θα κατακτήσει οικονομικά το φτωχό και Βορρά, επιχειρήματα που θυμίζουν Σμύρνη πριν την καταστροφή και Κωνσταντινούπολη πριν το 1955 και το 1964. Η ελληνοκυπριακή πλευρά λένε έχει στο οπλοστάσιό της δύο ισχυρά διπλωματικά όπλα: Το πρώτο είναι τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, στα οποία στηρίζει τη διεθνή της αναγνώριση. Το άλλο είναι η αποδοχή ολόκληρης της Κύπρου ως πλήρους μέλους της Ε.Ε. Φυσικά όλοι στην Ευρώπη απορούν με τη στάση της αυτής της χώρας Ελλάδας–Κύπρου που, ενώ απειλείται και αμφισβητείται η υπόστασή της, αυτή συνεχίζει την ίδια πορεία.

Τι συμβαίνει στην άλλη πλευρά;  Ο Μπιράντ μιλάει με τον Κληρίδη στο CNN TURK, διαπλοκή και αίμα δηλαδή στο τετράγωνο. Ο Μιτχάτ Μπερεκέτ μιλά με τον Βασιλείου και κανονίζουν τα της ομοσπονδίας. Ο Ραούφ Ντενκτάς  στο ΝΤV  με φοιτητές από το κατεχόμενο και το ελεύθερο τμήμα, τα γνωστά σεμινάρια που γίνονται με τα δολάρια της αμερικάνικης πρεσβείας στη Λευκωσία. 

Ο Ριντβάν Ακάρ, συμπαραγωγός του Μ. Α. Μπιράντ έχει οδοιπορικό από την κατεχόμενη Κύπρο: «Η ένταση ανάμεσα στους Τουρκοκύπριους και τους εποίκους είναι ορατή και χειροπιαστή. «Τί ζητάτε εδώ;» λένε οι μεν, «Είστε αχάριστοι», απαντούν οι δε.

Ο καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κοτζάελι Σουκρού Χατούν, ο οποίος βρέθηκε στην κατεχόμενη  Κύπρο για ένα ιατρικό συνέδριο - γίνονται και αυτά - γράφει σε άρθρο του στην εφημερίδα «Ραντικάλ: «Σάστισα με τη δημοκρατική παράδοση των Τουρκοκυπρίων. Είναι οργανωμένοι, συνδικαλισμένοι, εργάζονται με υποδειγματική επιμέλεια για τα δικαιώματά τους, η παράδοση αυτή δεν έχει ανάλογό της στην Τουρκία»!!! 

Η ελληνοκυπριακή πλευρά  βιάζεται να κλείσει το Κυπριακό πριν από την ένταξη. Σχολή σκέψης και δράσης που θυμίζει Πιπινέλη, και τώρα πλέον την ασπάζονται όλοι. Την ίδια στιγμή ο προνομιακός συνομιλητής της Αθήνας, μέγας αρχιτέκτων του οικοδομήματος των λευκών κελιών, Ισμαϊλ Τζεμ Ιπεκτσί, προειδοποιούσε ξανά την Ε.Ε. πως η Τουρκία δεν θα αποδεχθεί διευθετήσεις στην Κύπρο με τις οποίες δεν συμφωνεί και ότι «με τις δυνατότητες που έχει θα επιβάλει τη λύση της»...