Της σύνταξης

Με πίστη και ελπίδα…

            Καθώς και πάλι δρασκελίζει βιαστικά το κατώφλι του χρόνου μια νέα χρονιά, φέρνει μαζί της ελπίδες και οράματα για ένα καλύτερο μέλλον. Οι απραγματοποίητες τύχες και προσπάθειες εκείνου που φεύγει φαίνεται να χάνονται μαζί του καθώς το πνεύμα χαράς κι ο ενθουσιασμός κάθε μέλους της παγκόσμιας οικογένειας του ανθρώπου στρέφεται στην υποδοχή του νέου.

            Στην παγκόσμια κοινότητα ο νέος χρόνος πρόκειται να συναντήσει ένα συναίσθημα αυτοσυγκράτησης και αβεβαιότητας, καθώς από τις στάχτες του πολέμου στο Αφγανιστάν δεν φαίνεται να υπάρχουν νικητές και νικημένοι, άπαξ και οι πρωταγωνιστές του αμερικανικού δράματος ελεύθεροι συνεχίζουν το καταστρεπτικό έργο τους σε βάρος των λαών.

            Το ευχάριστο είναι πάντως, ότι με τον τερματισμό των καταιγιστικών βομβαρδισμών στην ασιατική αυτή χώρα η διεθνής κοινότητα προετοιμάζεται να παρέμβει, για να αναλάβει την ανοικοδόμησή της κατακαμένης γης.

            Μολονότι υπάρχουν εκείνοι που ισχυρίζονται ότι ο μπιν Λάντεν και η τρομοκρατική Αλ Κάιντα έχουν νικηθεί. Το βέβαιο είναι ότι τόσο οι ηγέτες όσο και ο μηχανισμός των τρομοκρατών συνεχίζει να παραμένει ελεύθερος με δυνατότητα και πιθανότητες ενός νέου πιο ισχυρού κτυπήματος σε βάρος αθώων πολιτών.

            Τα προβλήματα στη Μέση Ανατολή παραμένουν το ίδιο αξεπέραστα, όπως εδώ και σαράντα χρόνια.

            Το Κυπριακό συνεχίζει να παραμένει άλυτο γι’ άλλα τόσο χρόνια, κάτω από το βλέμμα και τη σιωπηρή αποδοχή της κατοχής από τη διεθνή κοινότητα.

            Στο νότιο Σουδάν οι χριστιανικοί πληθυσμοί αυτής της μωαμεθανικής χώρας συνεχίζουν να σφάζονται αβοήθητοι εξαιτίας του ότι είναι χριστιανοί.

            Στην Κίνα και τη βόρεια Κορέα οι αρχές της ελεύθερης έκφρασης και το θρησκευτικό αίσθημα συνεχίζουν να παραμένουν υπό τον διωγμό της πολιτείας.

            Στη Νότια Αμερική οι λαοί ζούσαν μέσα στις στερήσεις και πεινούσαν τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα, μια πραγματικότητα που συνεχίζεται και σήμερα. Οι έννοιες της δικαιοσύνης, της ισότητας και της ελευθερίας των λαών παραμένουν κενές νοημάτων στα διδακτικά βιβλία. Το δικαίωμα των πολιτών πρόσβασης στην υγεία και την κοινωνική προστασία συνεχίζει να παραμένει ακατόρθωτο. Τουναντίον, μάλιστα, γι’ άλλη μια φορά οι φορείς των κρατικών διοικήσεων προγραμματίζουν «επενδύσεις» των χρημάτων της φορολογίας σε εξοπλισμούς, εξοπλιστικά συστήματα και πολεμικές μηχανές.

            Παράλληλα, συνεχίζει να ταλαιπωρεί τις μάζες των πολιτών της διεθνούς κοινότητας η ανεργία και η αδυναμία πρόσβασης στην εργασία.

            Η παιδεία, η οποία αποτελεί το πιο σπουδαίο σκαλοπάτι προς την ανάπτυξη και πρόοδο, αντιμετωπίζει τρομερά προβλήματα και δυσκολίες εξαιτίας των περικοπών των επενδύσεων των διοικήσεων σε αυτήν.

            Από την πρώτη του 2002 η πλειοψηφία των ευρωπαϊκών χωρών γνωρίζει μια νέα ιστορική αφετηρία με την υποδοχή του ευρώ ως κοινού νομίσματος.

            Πέραν, ωστόσο, των μεγάλων διακηρύξεων και λόγων πολιτικής κατανάλωσης, τα προβλήματα, που απασχολούσαν τους λαούς, παραμένουν, ακριβώς τα ίδια. Είναι, επομένως, δίκαιο να αναρωτηθεί ο παρατηρητής με ποια πίστη και ποια ελπίδα θα μπορεί να προσβλέπει σε ένα μέλλον, το οποίο δεν διαφέρει και πολύ από το παρελθόν.

Πατρίδες