Τα
οργισμένα παιδιά Αράβων ή μαύρων
Αφρικανών μεταναστών
γεννημένοι στη Γαλλία, με γαλλική
υπηκοότητα, υψώνουν τη φωνή τους με
βίαιες εξεγέρσεις για να δώσουν διέξοδο
στην οργή τους, τη δυστυχία, απογοήτευση,
απελπισία και ζώντες στα υποβαθμισμένα
προάστια και χαρακτηριζόμενοι από τον
υπουργό ως «αλητεία και αποβράσματα της
κοινωνίας».
ΤΑ
ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
ΕΞΕΓΕΙΡΟΝΤΑΙ
Κωνσταντίνου
Σ. Ναλμπάντη, Κολωνία
k-nalbantis@hotmail.de
, www.kn-megalexandros.gr
Προλεγόμενα
Τα
γεγονότα της Γαλλίας προκαλούν
απανταχού της Ευρώπης συζητήσεις, γύρω
από τις
προοπτικές, προωθήσεις δραστηριοτήτων,
επιτυχημένης ενσωμάτωσης και κυρίως
κριτικάρουν τις μακροχρόνιες
παραλείψεις, την μη ανεκτικότητα των
άλλων, τις ανισότητες ευκαιριών και την
μη ειρηνική συνύπαρξη, αλλά κυρίως τον
κοινωνικό τους αποκλεισμό των
μεταναστών της δεύτερης και τρίτης
γενιάς.
ΤΑ
ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ
ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΕ
Οι
σφοδρές εξεγέρσεις από τα γαλλικά
προάστια της εξαθλίωσης τραντάζουν την
κοινωνική ειρήνη στη χώρα. Είναι
οργισμένοι νέοι, γεννημένοι στη Γαλλία
παιδιά Αράβων ή μαύρων αφρικανών
μεταναστών, που υψώνουν τη φωνή τους για
να ακουστούν όσο δυνατότερα γίνεται και
να δώσουν διέξοδο στην οργή, απογοήτευση,
απελπισία και από τα απωθημένα που έχουν
μαζέψει, ζώντες στο
κοινωνικό αποκλεισμό στα υποβαθμισμένα
γκέτα και προάστια του Παρισιού και
άλλων επαρχιών.
Οι
Γάλλοι έπρεπε να κατανοήσουν, ότι η
πολιτική τους στο θέμα της ενσωμάτωσης
απέτυχε. Μια λύση σημαίνει περισσότερα
χρήματα για να ξαναζωντανέψουν τα
προάστια και να αναβαθμιστούν με
καλλίτερες συνθήκες ζωής, γιατί τα
πελώρια αντικοινωνικά και αντι-περιβαλλοντικά
συγκροτήματα δημιουργούν μαρασμό,
απάθεια, πλήξη, επιθετικότητα, και τα
σχολεία που προσφέρουν εκπαίδευση
χαμηλού επιπέδου με υψηλή
εγκληματικότητα και τελεία ερήμωση της
περιοχής.
Αλλά
επίσης και σε άλλες χώρες της Ευρώπης
και στην Πατρίδα μας, την Ελλάδα, έχει
ξεσπάσει με την ευκαιρία αυτή μια
συζήτηση για τη εξέγερση ισλαμιστών
μεταναστών, που φαίνεται να είναι
προβληματική με την συμβίωση
μειονοτήτων με την πλειοψηφία του
πληθυσμού, ένεκα της διαφοροποίησης και
άρνησης αποδοχής. Ο φόβος μεγαλώνει, ότι
σύντομα ο σπινθήρας θα μπορέσει να
υπερπηδήσει τη βία και σε άλλες χώρες.
Τι
μπορεί όμως να πράξε η Ευρώπη;
και μπορεί να είναι ικανοποιημένη,
να φράξει τα σύνορά της και να πιέζει
τους γείτονές της και να πάρουν αυτοί το
ρεύμα των μεταναστών; Κάθε τόσο ακούμε
την κραυγή για ένα σχέδιο „Marschall
Plan“ για την
Αφρική, που θα δώσει τη δυνατότητα να
δώσει στους μετανάστες μία υποφερτή ζωή
στην Πατρίδα τους. Βλέπε και προηγούμενα
άρθρα μου: www.kn-megalexandros.gr .
Στην
ΟΛΛΑΝΔΙΑ οι Μαροκινοί και οι Τούρκοι δεν
έχουν πλέον εργασία. Η ανεργία κάτω από
τους Τούρκους και Μαροκινούς είναι
τέσσερις φορές υψηλότερη,
απ΄ ότι για τον εντόπιο πληθυσμό. Και αν
αυτοί κατορθώσουν να βρουν μια θέση
εργασίας, τότε πληρώνονται άσχημα:
Περίπου 13.000 Ευρώ κερδίζουν οι Μαροκινοί
και οι Τούρκοι τον χρόνο κατά μέσον όρο,
ενώ οι λευκοί Ολλανδοί περίπου 20.000.
Νεαροί
Μαροκινοί χωρίς προοπτικές σπρώχνονται
στην εγκληματικότητα και υποδαυλίζουν
με αυτό φόβους και προκαταλήψεις στην
κοινωνία από την οποία προέρχονται.
Η
πολυπολιτισμική κοινωνία
που εφαρμόζεται στην Ολλανδία, όπου ο
καθένας έχει την ελευθερία, να ζει
ανάλογα με τον πολιτισμό του και τη
θρησκεία του και να μιλά την ίδια του τη
γλώσσα, έτσι που να έχουν όλοι τους τις
ίδιες ευκαιρίες, φαίνεται να κινδυνεύει.
Στις εγκληματικές πράξεις σα βάρος
του
ολλανδού σκηνοθέτη VAN
GOGH
και στον υπόγειο σιδηρόδρομο του
Ιουλίου του 2005 ήτανε οι δράστες
γεννημένοι εκεί ήτανε ή Ολλανδοί ή
Μεγάλοι Βρετανοί ή έζησαν εκεί από τη
γέννησή τους.
Ο
Guido
Steinberg,
αναφέρει ότι με αυτά τα περιστατικά
έγινε η ισλαμική τρομοκρατία τελειωτικά
σε ένα εσωτερικό πρόβλημα της Ευρώπης.
Αυτοί οι δράστες, αναφέρει, ήτανε ήδη προ
των περιστατικών επηρεασμένοι από τον
ισλαμικό κόσμο, επιτιθότανε όμως με
στόχους στην χώρα υποδοχής. Ο πόλεμος
του Ιράκ ήτανε εδώ κυρίως μόνο
ως αφορμή, όμως η βιοτική τους
κατάσταση και το υποκειμενικό αίσθημα
ζωής στην ευρωπαϊκή
κοινωνία ήτανε η αιτία.
Όλο
και περισσότεροι άνθρωποι στην Ευρώπη
είναι της άποψης, ότι στις προσπάθειές
μας για μια
ενσωμάτωση στην κοινωνία, αποτύχαμε και
με αυτή όμως ισχυροποιούνται οι
ριζοσπαστικές τάσεις στα διαφορετικά
θρησκεύματα.
Εκεί,
όπου Πολιτεία και οικογένεια δεν
μεταδίδουν και δεν μεσολαβούν αξίες,
προκύπτουν άλλα πρότυπα. « Οι νέοι
άνθρωποι έχουν βρει στην μονοθεϊστική
τους θρησκεία, ότι δεν φέρνει σε αυτούς
πλέον η Δημοκρατία: Κανονισμούς,
τυποποιήσεις, καλά και κακά και τόσα
άλλα».
Η
δολοφονία του Ολλανδού σκηνοθέτη Theo
Gogh, την 2.
Νοεμβρίου 2004 ήτανε κατ΄ αρχάς ένας
τακτικός νεωτερισμός , το λιγότερο για
τους ισλαμιστές τρομοκράτες στην Ευρώπη.
Ο δολοφόνο, Mohammed Bouyeri,
γεννήθηκε στην Ολλανδία και
χαρακτηριζότανε για
μεγάλο χρονικό διάστημα
σαν παράδειγμα μοντέλου
για μια επιτυχημένη ενσωμάτωση ενός
μετανάστη της δεύτερης γενιάς.
Αυτός
μιλούσε άπταιστα ολλανδικά και συνέταξε
και τις απειλητικές του επιστολές στα
ολλανδικά.
Το
ότι οι τρομοκράτες σε δηλώσεις τους
αποκλειστικά ανέφεραν την ολλανδική
εσωτερική πολιτική,
δίνει ευδιάκριτα, ότι τα μοτίβα για
την ριζοσπαστικοποίησή του πρέπει να
αναζητηθούν μέσα υπερπήδησης των
προβλημάτων στην ίδια τη χώρα.
Οι
τρομοκράτες, που την 7. Ιουλίου 2005 βόμβες
σε τρεις υπόγειους σιδηρόδρομους και σε
λεωφορείο του Λονδίνου έθεσαν εκρηκτικά
μηχανήματα και δολοφόνησαν
52 άτομα, ανήκαν επίσης στη δεύτερη
μεταναστευτική γενιά. Οι τρεις από τους
τέσσερις προερχότανε από το Πακιστάν
και ήρθαν στη ζωή στη Μεγάλη Βρετανία.
Ένας τέταρτος ήτανε από την Τζαμάϊκα και
σε νεανική ηλικία αλλαξοπίστησε
στο Ισλάμ, ζούσε από δύο ετών της ηλικίας
του στην Αγγλία. Ο κίνδυνος των
τρομοκρατικών επιθέσεων στην Ευρώπη
παραμένει σε υψηλό βαθμό και τον επόμενο
χρόνο και τα αίτια είναι πολλά.
Η
ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙ Η ΑΜΗΧΑΝΗ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Ασταμάτητοι
οι νέοι των γαλλικών γκέτο 13 μέρες μετά
την αρχή της αναταραχής που είχαν
καταλάβει σχεδόν όλη την Γαλλία,
άρχισαν να μειώνονται και παρόλα που
καίγονται ακόμα εκατοντάδες αυτοκίνητα
και ο υπουργός εσωτερικών ανακοίνωσε
αυστηρές ποινές και ραγδαία μέτρα
απέλασης.
Από
τους πολιτικούς και ειδικότερα από τον
Νικολά Σαρκαζί απορρίπτοντας
τους νεαρούς ως «αληταρία και
αποβράσματα της κοινωνίας» έδωσε αφορμή, οι παραμελημένοι
και καταβριζόμενοι νέοι από τις
μεταναστευτικές οικογένειες, νέοι και
χωρίς μελλοντικές προοπτικές, να
δημιουργήσουν την
προσοχή με τις επιθετικές
πράξεις τους.
Οι
αμήχανες και αδέξιες προφητείες του
Σιράκ το 1995, που ανέφερε προφητικά για
προβλεπόμενες ταραχές, δεν έπραξε όμως
ενδιάμεσα τίποτε για να αντιμετωπίσει
τα προβλήματα για
την ισονομία και ισοτιμία, μόρφωση και
επιμόρφωση, αλληλεγγύη, και ίσες
πιθανότητες ευκαιριών. Η βία, στις
περιφερειακές πόλεις του Παρισιού είναι
το αποτέλεσμα μίας αθόρυβης διαδικασίας,
του ακρογωνιαίου λίθου από
την
ανεργία, την απελπισία και την ελλιπή
μόρφωση και επιμόρφωση. Γενική είναι η
κραυγή σε όλη την Ευρώπη, ότι τα παιδιά
των μεταναστών πρέπει να προωθηθούν
καλύτερα.
Μέχρι
την περασμένη νύχτα έκαψαν 1 400
αυτοκίνητα και συνελήφθηκαν 400 πρόσωπα
με ένα νεκρό και πολλούς τραυματίες.
Οι «καλοί» Γάλλοι πολίτες φοβούνται.
Οι πολιτικοί απαιτούν ένα σκληρό
προσανατολισμό, που η αστυνομία
δυσκολεύεται να διαπεράσει και ενώ
είναι δύσκολο να βρεθούν δυνατές λύσεις,
που μπορεί κανείς να διαπραγματευθεί με
διάλογο και με τη βάση, και εκεί όπου δεν
υπάρχουν συνομιλητές.., έτσι η γυμνή βία
γεννιέται, όπου λείπει κάθε μορφή για
διαπραγμάτευση και κάθε ηθική
απουσιάζει..
Ακόμα
και αν η γαλλική κυβέρνηση που
επαναφέρει από την εποχή του αλγερινού
πολέμου το 1954-1962 την απαγόρευση της
κυκλοφορίας για την αντιμετώπιση της
βίας και 15 ιμάμηδες και υπεύθυνοι
μουσουλμανικών ενώσεων προσπαθούν να
κατευνάσουν τα πνεύματα, αν και είναι
δύσκολο να βρεθούν δυνατές λύσεις, διότι
δεν υπάρχει ο συνομιλητής των
διαπραγματεύσεων, όπου απουσιάζει κάθε
μορφή διαπραγμάτευσης και ηθικής.
Και
παρόλα που κηρύχτηκε κατάσταση
πολιορκίας ακόμα καίγονται αυτοκίνητα
και υπηρεσίες και η απελπισμένη,
επικίνδυνοι και παραμελημένη νέα τάξη,
που κατά τα φαινόμενα απειλεί χωρίς
στόχο να καταστρέψει σε ακατοίκητη
περιοχή το τετράγωνο των κατοικιών τους.
Αν
επιδιώκουμε να περιορίσουμε την
εξάπλωση της αγωνιστικής ζώνης από
μιμητές , Στο Βερολίνο, τη Βρέμη
και Κολωνία πρέπει να ληφθούν
παραγωγικότερα μέτρα για τους νέους.
Οι
κοινωνικές ευδιάκριτες θραύσεις στην
ευρωπαϊκή κοινωνία κυλούν κατά μήκος
εθνικών και θρησκευτικών γραμμών και
συγχρόνως διαπιστώνουν πολιτιστικούς
τάφους. Αν οι νέοι πάρουν
το αίσθημα, ότι
σε αυτήν την κοινωνία δεν έχουν καμιά
θέση, μπορούν και σε εμάς να αρχίσουν τα
ίδια με τη Γαλλία.
Τα
εθνικά μας εκπαιδευτικά συστήματα δεν
μπορούν να υπερπηδήσουν Αυτό το χάσμα,
γιατί παντού έχουν αποτύχει.., όπου το
ποσοστό των μεταναστών είναι μεγάλο.
Παντού κλείνουν τις πόρτες τα
εκπαιδευτικά συστήματα, μόρφωση,
εκπαίδευση και περαιτέρω επιμόρφωση για
τα παιδιά των μεταναστών.
Οι
παραδοσιακοί μέθοδοι μάθησης και αγωγής
αποτυχαίνουν επίσης και για εντόπιους
μαθητές από τα κατώτερα κοινωνικά και
εργατικά στρώματα
και ετούτο το φαινόμενο αποδείχτηκε και
στην Ελλάδα και τη Γερμανία από τα
καταστροφικά αποτελέσματα
της έρευνας PISΑ, αλλά
ακόμα και στη διαπίστωση των πιο
διεφθαρμένων ευρωπαϊκών χωρών !!
Οι
προσφορές και στη Γαλλία με μισή καρδιά
μεταρρυθμίσεων, που επιδρούν μετά
από χρόνια, βοηθάει λίγο τους
παραμελημένους και υβριζομένους που
βρίσκονται χωρίς μελλοντικές
προοπτικές και με αυτό δημιουργούν
προσοχή με τις επιθετικές
διαταραχές καίγοντας
ιδιωτικά αυτοκίνητα και κάθε τι που
αντιπροσωπεύει και περικλείει την
εικόνα της Πολιτείας.
Σε ένα καταστροφικό όργιο βίας κάθε
βράδυ εξελίσσεται το μίσος, η απελπισία,
η απογοήτευση των νέων από τις
περιφερειακές πόλεις.
Ο
ΤΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΕΤΑΙΡΩΝ ΜΑΣ
Οι
σφοδρές διαταραχές στη Γαλλία έχουν
προκαλέσει απανταχού της Ευρώπης μια
συζήτηση για τα αίτια. Πίσω από αυτήν την
καθυστερημένη συζήτηση βρίσκεται ο
φόβος μήπως θα μπορούσαν να ξεσπάσουν
παρόμοιες αναταραχές επίσης και αλλού,
αλλά και στη δική μας Πατρίδα. Το ίδιο
μπορεί να συμβεί και στο Βερολίνο
προσεχώς ή και τα επόμενα δέκα χρόνια,
όπου εκεί λειτουργούν οι παράλληλες
κοινωνίες.
Το
πρόβλημα όμως δεν είναι νέο, γιατί η
Ευρωπαϊκή Ένωση από το 1999 προωθεί
προγράμματα μέτρων για την
καταπολέμηση και την προφύλαξη του
κοινωνικού αποκλεισμού. Σε αυτό το
πρόγραμμα ανήκει κυρίως η δημιουργία
θέσεων εργασίας, αλλά επίσης και η
προσπάθεια, να ενσωματώσουν τους
κατοίκους στην κοινωνία, όπου ζούνε.
Γι΄
αυτό το λόγο έχει αναπτυχθεί ο όρος MANAGEMENTκαταλύματος.
Πολλές συνοικίες πόλεων, όχι μόνο
γαλλικά Banlieue-
γκέτο, έχουν αναπτύξει καταλύματα με
υψηλή κοινωνική εκρηκτική ύλη.
Αιτίες
είναι οι οικοδομικές αποσυνθέσεις
ερείπωσης, η εισχώρηση μαζών στην αγορά
που συνεχίζεται από ανθρώπους χωρίς
ευκαιρίες δυνατοτήτων και η αποχώρηση
εκείνων που μπορούν να το κατορθώσουν.
Παρόμοια όμως όπως σε άλλες μεγάλες
πόλεις εισήγαγαν επίσης και στο
Βερολίνο το MANAGEMENT
καταλύματος που ο στόχος του είναι να
δραστηριοποιήσουν αυτόνομα βοηθούμενο
δυναμικό, καθώς επίσης και να
καταπολεμήσουν την απελπισία και την
έλλειψη προοπτικών.
Στη
Γερμανία σε 17 περιοχές με ειδική ανάγκη
ανάπτυξης θα διαμοιραστούν 16 εκατ. Ευρώ
από τα μέσα κρατιδίων, Ομοσπονδίας και
της ΕΕ. Μεγάλη σημασία δίνεται σε αυτήν
την πρωτοβουλία στην εκλεγμένη ομάδα
των ενδιαφερομένων, που μπορεί να
αποφασίζει για την λογική χρησιμοποίηση
των μέσων.
Τα πιο κάτω
ερωτήματα που αφορούν την Ελλάδα:
-
Είναι άραγε
η ελληνική πολιτική ενσωμάτωσης πιο
προοδευτική και πιο
-
επιτυχημένη;
-
Υπάρχει
στην Πατρίδα μας ισότιμη αμοιβή και
ισότιμες ευκαιρίες στην αγορά;
-
Έχουν άραγε
τα παιδιά των μεταναστών στην Ελλάδα
καλύτερη ζωή και είναι λιγότερο
επιθετικά;
-
Ζουν οι
ξένοι μετανάστες ενσωματωμένοι στην
ελληνική κοινωνία και το εκπαιδευτικό
σύστημα;
-
Είναι η
ανεργία των παιδιών των μεταναστών
υψηλότερη και διαρκή περισσότερο;
-
Θεωρούνται
οι μετανάστες μας ενσωματωμένοι
ως πολίτες της Πολιτείας μας ή ως
άνομη πληθυσμιακή ομάδα;
-
Υπάρχει η
πολιτική της κοινωνικής απάθειας
απέναντι στους μετανάστες μας;
ΠΗΓΗ.ARTE,
ARD, Frankfurter Rundschau, Tageszeitung, Koelner Stadt-Anzeiger, Der
Spiegel.
Ευπρόσδεκτος σε κάθε Αντίλογο
Κωνσταντίνος
Σ. Ναλμπάντης, Κολωνία
k-nalbantis@hotmail.de,
www.kn-megalexandros.gr
Επιτρέπεται
η αναμετάδοση, αναδημοσίευση, αρκεί να
αναφέρεται η πηγή
