Μια
ιστορική στιγμή.
Του Θωμά Στεφ. Σάρα
Για
τις δύο φίλες χώρες οι οποίες
διαμοιράζονται το βόρειο ημισφαίριο της
Αμερικανικής Ηπείρου η επίσκεψη του
προέδρου των Ηνωμένων
πολιτειών της Αμερικής στον Καναδά,
έχει πράγματι μια ξέχωρη ιστορική
σημασία.
Η
επίσκεψη αυτή πραγματοποιείται ύστερα
από την αξιόλογη εκλογική νίκη του
Προέδρου George
Bush, και κατά κάποιον τρόπο αποτελεί μια
πράξη καλής θέλησης για την δημιουργία
νέων συνθηκών φιλίας και καλής
γειτονίας μεταξύ των δύο φίλων λαών.
Από
πολιτικής πλευράς θα πρέπει να τονισθεί
ότι οι δύο ηγέτες μέχρι προ των
πρόσφατων εκλογών στις ΗΠΑ,
αντιμετώπιζαν σχεδόν τα ίδια προβλήματα,
έναν σκεπτικισμό και αβεβαιότητα για το
πολιτικό τους μέλλον.
Πρώτος
ο Πόλ Μάρτην, του Καναδά, κατόρθωσε να
διατηρήσει ένα σχετικό προβάδισμα από
τους αντιπάλους του στις εκλογές του
περασμένου Ιούνη, και να κρατήσει “ με
τα δόντια” που θα λέγαμε την εξουσία.
Από
την δική του πλευρά ο Πρόεδρος Bush, έως και την τελευταία στιγμή αγωνίσθηκε
για να κρατήσει την θέση του, μολονότι εκ
των υστέρων αποδείχθηκε ότι η επιρροή
του πάνω στους Αμερικανούς ψηφοφόρους
ήταν πολύ ποιό μεγάλη από ότι θέλανε να
πιστεύουν οι πολιτικοί παρατηρητές.
Σε
άλλες παρατηρήσεις, οι δύο πολιτικοί
άνδρες έχουν να επιδείξουν ελάχιστα
κοινά χαρακτηριστικά σημεία στις
σχέσεις τους.
Και
οι δύο πολιτικοί είναι γόνοι
οικογενειών με πλούσια οικογενειακή
πολιτική παρακαταθήκη. Οι πατεράδες και
των δύο έχουν να επιδείξουν μια γεμάτη
σταδιοδρομία στην υπηρεσία των κοινών.
Τόσο
ο Καναδός πρωθυπουργός, όσο και ο
Αμερικανός Πρόεδρος πριν επιδοθούν στην
πολιτική, διέπρεψαν στον
ιδιωτικό τομέα των επιχειρήσεων,
μόνον ύστερα από χρόνια αποφάσισαν να
ασχοληθούν με τα κοινά.
Πολιτική
βάση του George
W. Bush, όπως
αυτή διαμορφώθηκε στις τελευταίες
εκλογές, αποτελούν οι ψηφοφόροι της
υπαίθρου και των μικρών γεωργικών
πόλεων, σε αντίθεση με εκείνη του Πόλ
Μάρτην, ο οποίος βρίσκεται στην εξουσία
κυρίως, λόγω της προτίμησης των Καναδών
ψηφοφόρων των μεγάλων πόλεων.
Τα
πολιτικά τους συνθήματα, όπως εξ άλλου
και τα πιστεύω τους, διαφέρουν
ριζικά μεταξύ των δύο ανδρών.
Ο
Αμερικανός πρόεδρος, είναι οπαδός της
πολιτικής φιλοσοφίας της άκρας δεξιάς,
σε αντίθεση με τον Πόλ Μάρτην, ο οποίος
κέρδισε τις τελευταίες εκλογές με
συνθήματα και υποσχέσεις αριστερής
προέλευσης και προοδευτικών πολιτικών
ιδεών. Στον τομέα άσκησης της εξουσίας,
είναι γνωστόν ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος
διαχειρίζεται μια οικονομία η οποία
έχει να επιδείξει ένα δημόσιο χρέος πάνω
των τετρακοσίων δισεκατομμυρίων
δολαρίων, έναντι των φιλελεύθερων του
Καναδού πρωθυπουργού, οι οποίοι για
όγδοη συνεχή χρονιά παρουσιάζουν
προϋπολογισμούς με ενεργητικό
αποθεματικό.
Είναι
βέβαιο ότι οι δύο άνδρες έχουν να
επιδείξουν μια προσωπική τους μαρτυρία
για την αφοσίωση τους στην θρησκεία,
μολονότι ο Καναδός πρωθυπουργός από
καθολική οικογένεια δεν αφήνει να
πιστευτεί ότι το θρήσκευμα του
δημιουργεί κάποια
προβλήματα ηθικά η και πολιτικά. Σε
αντίθεση ο Αμερικανός πρόεδρος δεν
αποκρύπτει σε καμία περίπτωση την
επιρροή που ασκεί πάνω του η εκκλησία
και η ηθική της.
Κάπως
έτσι και κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις
πραγματοποιείται η επίσκεψη του
Αμερικανού Προέδρου στην Ottawa και το Halifax,
μια επίσκεψη κομμένη και ραμμένη μέσα
από τις αντιξοότητες και τις πολιτικές
δυσκολίες των δύο ανδρών.
Τι
πρόκειται να προέλθει από αυτήν την
επίσκεψη για τους Καναδούς; κάτω από
αυτές τις συνθήκες δεν θα πρέπει να
περιμένει κανείς απολύτως τίποτα. Το
σύντομο διάστημα της επίσκεψης και οι
συνθήκες κάτω από τις οποίες
πραγματοποιείται είναι αρκετά για να
μας πείσουν ότι το όλο σκηνικό αποτελεί
απλώς μέρος μιας μεγαλύτερης πολιτικής
παράστασης για το μέλλον.
Όπως
κάθε άλλη επίσκεψη αρχηγού κράτους, έτσι
και αυτή του αρχηγού του Λευκού Οίκου
αναμένεται να δημιουργήσει εντυπώσεις
και να διαιρέσει τους Καναδούς σε
εκείνους με φιλικά αισθήματα, καθώς
επίσης και τους άλλους οι οποίοι σε
καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να τον δουν
στους δρόμους της Πρωτεύουσας. Πέραν του
κλεισίματος των δρόμων που πρόκειται να
περάσει ο Αμερικανός Πρόεδρος και η
συνοδεία του, η επίσκεψη αναμένεται να
αναστατώσει κυριολεκτικά τόσο την Ottawa
όσο και το Halifax,
το οποίο είναι μέσα στο επίσημο
πρόγραμμα του Προέδρου, “ για να
ευχαριστήσει” τους κατοίκους της πόλης
για την φιλοξενία που επέδειξαν στους
Αμερικανούς ταξιδιώτες την ενδεκάτη του
Σεπτέμβρη του 2001. Λίγο καθυστερημένα θα
μπορούσε να ισχυρισθεί κάποιος, πιθανόν,
πλην όμως σωτήρια επίσκεψη η οποία του
προσφέρει μια μοναδική αιτιολογία για
να μπορέσει να ξεπεράσει τα επικίνδυνα
νερά του εθνικού κοινοβουλίου του
Καναδά, όπου υπάρχει ο κίνδυνος να
γιουχαϊστεί από τους Καναδούς Βουλευτές.
Παρά το γεγονός ότι ο Πρόεδρος γνωρίζει
τα αισθήματα της πλειοψηφίας των
Καναδών, αποφάσισε αυτήν την επίσκεψη
καθαρά για λόγους πολιτικής
αβροφροσύνης. Με την αρχή της δεύτερης
θητείας της προεδρίας του η ομάδα Bush,
αντιλαμβάνεται ότι αντιμετωπίζει πλέον
τη πιθανότητα ενός νέου πολέμου με το
Ιράν και την Βόρεια Κορέα, η επανάληψη δε
μιας νέας πολεμικής περιπέτειας, όπως
αυτή του Ιράκ, από μόνη την Αμερική είναι
βέβαιο ότι θα αποτελέσει ένα είδος
διπλωματικής καταστροφής για την χώρα
και θα την απομονώσει ακόμα περισσότερο.
Είναι επόμενο λοιπόν για τον Αμερικανό
πρόεδρο να αρχίσει μια διπλωματική
εκστρατεία για την δημιουργία φίλων και
συνθηκών οι οποίες ουσιαστικά θα
βοηθήσουν να ξεπεραστούν τα σοβαρά
προβλήματα που επισώρευσε η περιπέτεια
του Ιράκ. Γνωρίζει, εξ άλλου, το
επιτελείο του George
Bush, ότι ο Καναδάς σαν χώρα χαίρει
εκτίμησης στην διεθνή κοινότητα, ένα
γεγονός πάνω στο οποίο προσπαθεί να
επενδύσει η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.
