ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ
ΚΑΝΑΔΑΣ
Νέα
από την κοινότητα του Χάλιφαξ
Του
Κόστα Τσιλίκη
Στις 7 Σεπτεμβρίου έφθασε στην
Κοινότητα του Χάλιφαξ από το Τορόντο και
το Μοντρεάλ και άλλες πόλεις λεωφορείο
με 54 ταξιδιώτες, μεταξύ των οποίων και η
κ. πρόεδρος του Δ.Σ. της Κεντρικής
Φιλοπτώχου και μέλη άλλων συμβουλίων
διαφόρων κοινοτήτων συνοδευόμενες
άλλες από τους συζύγους κι άλλες από
φίλες τους.
Την Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου όλοι
εκκλησιάστηκαν στον όμορφο ναό του
Αγίου Γεωργίου και μετά τη διανομή του
αντίδωρου όλοι οι εκκλησιαζόμενοι, απ’
ό,τι συνηθίζεται κάθε Κυριακή, κατέβηκαν
στην κοινοτική αίθουσα για καφέ. Εκεί
τους δόθηκε η πρώτη ευκαιρία να
γνωρίσουν άλλα μέλη της Κοινότητας και
να βγουν στο προαύλιο της εκκλησίας, που
βρίσκεται κοντά στη θάλασσα, και να
φωτογραφηθούν.
Φεύγοντας από την εκκλησία, με τη
συνοδεία του ιερέα, οι ταξιδιώτες
κατέβηκαν στο όμορφο λιμάνι του Χάλιφαξ
για φαγητό σε εστιατόριο πάνω στη
θάλασσα. Εκεί γεύτηκαν την
πατροπαράδοτη ψαρόσουπα, που περiλαμβάνει
όλα τα ψαρικά που έχει η θάλασσα. Τα
έξοδα του φαγητού ευγενέστατα πρόσφεραν
οι κυρίες της Φιλοπτώχου του Χάλιφαξ.
Ακούστηκε ότι «τέτοια σούπα δεν είχαμε
ξαναφάει».
Μετά όλοι, περπατώντας για 20 λεπτά
της ώρας μέσα σε μια ηλιόλουστη μέρα,
παραλία-παραλία φθάσαμε στη γνωστή
αποβάθρα 21 (Pier
21), απ’ όπου ξεμπαρκάριζαν οι
περισσότεροι ξενιτεμένοι, όταν έρχονταν
στη φιλόξενη χώρα του Καναδά. Τώρα το
μέρος αυτό έχει μετατραπεί σε μουσείο,
στο οποίο προσέρχονται χιλιάδες
επισκέπτες, Μάλιστα θεωρείται το υπ’
αριθμόν ένα μουσείο σε αριθμό
επισκεπτών στον Καναδά. Ήταν πραγματικά
συγκινητικό για όσους είχαν αισθανθεί
αυτή την εμπειρία, να βλέπουν τις
φωτογραφίες των πλοίων, που τους έφεραν,
και ν’ ακούν διάφορες ιστορίες πάνω
στην ξενάγηση. Την οργάνωση της υποδοχής
είχαν αναλάβει η πρόεδρος και το
συμβούλιο της Φιλοπτώχου του Χάλιφαξ με
την πρόεδρο του μουσείου.
Μετά την παρακολούθηση της
ιστορικής πληροφοριακής ταινίας του
μουσείου έγινε προσευχή από τον ιερέα
και ομιλίες από την πρόεδρο του μουσείου,
που καλωσόρισε την ομάδα, από την
αντιπρόσωπο του ΣΑΕ στον Καναδά και από
την πρόεδρο της Κεντρικής Φιλοπτώχου
του Τορόντο, η οποία παρουσίασε και
αναμνηστική πλάκα. Ακολούθησαν ομιλίες
του προέδρου της Κοινότητας και της
προέδρου της Φιλοπτώχου Χάλιφαξ, που
παρουσίασαν εκ μέρους της Κοινότητας
αναμνηστική πλάκα. Οι δύο αυτές πλάκες
πρόκειται να τοποθετηθούν στην είσοδο
του μουσείου και είναι γραμμένες σε δύο
γλώσσες, με την ελληνική και καναδική
σημαία.
Συγχαρητήρια ανήκουν στην Κεντρική
Φιλόπτωχο, τη Φιλόπτωχο του Χάλιφαξ και
την Κοινότητα του Χάλιφαξ γι’ αυτή την
εκδήλωση, που θα είναι εκεί για τις
επερχόμενες γενιές να τις βλέπουν.
Μετά από μια ώρα ξεκούρασης το
πρόγραμμα περιλάμβανε δεξίωση για τους
επισκέπτες με χορό στην κοινοτική
αίθουσα, στην οποία χόρεψαν και οι νέοι
της GOYA
πατροπαράδοτους ελληνικούς χορούς.
Τη Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου
επισκεφθήκαμε το Peggy’s
Cove, που είναι ο πιο γνωστός φάρος
και τοπίο της Νόβα Σκότια και είδαμε το
μέρος, όπου έπεσε το αεροπλάνο της Swiss Air
στη θάλασσα, στο οποίο υπήρχαν 16
επιβάτες ελληνικής καταγωγής. Ύστερα
από μια μαγευτική διαδρομή σε παραλίες
κι όμορφα ψαροχώρια φθάσαμε στον τόπο
όπου έχουν θαφτεί τα θύματα του πολύ
τραγικού δυστυχήματα, και μπροστά στο
κοινοτάφιο ο ιερέας έψαλε επιμνημόσυνη
δέηση.
Το λεωφορείο έφυγε μετά για μια πολύ
γραφική, θαλάσσια πόλη, το Λούνεμπουργκ,
όπου γεύτηκαν τους αστακούς. Αργότερα
πέρασαν μέσα στο άλλο μέρος της Νόβα
Σκότια, από το μέρος του Bay
of Fundy, στο οποίο υπάρχουν οι μεγαλύτερες
παλίρροιες του κόσμου. Εκεί
επισκέφθηκαν μια άλλη πολύ γραφική πόλη,
το Ντίγκμπι, όπου δοκίμασαν τα περίφημα scallops, που είναι γνωστά στην περιοχή σαν τα
μεγαλύτερα θαλασσινά αυτού του είδους
στον κόσμο.
Την Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου οι
ταξιδιώτες ξεκίνησαν σε μια ηλιόλουστη
και ζεστή μέρα για το βόρειο μέρος της
Νόβα Σκότια, με προορισμό το πανέμορφο Cape Breton.
Μόλις περάσαμε τη γέφυρα για το νησί,
σταματήσαμε να φάμε σάντουιτς αστακού.
Συνεχίσαμε την ωραία διαδρομή μας
για το Fort
Louisburg, που είναι το μεγαλύτερο εν
ενεργεία οχυρό της Β. Αμερικής. Στην
είσοδο του οχυρού σε περιμένουν οι
φύλακες, ντυμένοι όπως την εποχή του 18ου
αιώνα, με τα τουφέκια τους και τις
σημαίες τους. Την εποχή εκείνη στην
περιοχή αυτή γίνονταν συνεχώς πόλεμοι
για τον έλεγχο της περιοχής, διότι
παρήγαγε πολύ μπακαλιάρο, τον οποίο
έστελναν στην Ευρώπη.
Μέσα στο οχυρό αρχίζει η ξενάγηση. Οι
φύλακες, τα δωμάτια των στρατιωτών, το
μεγαλοπρεπές σπίτι του κυβερνήτη, του
αρχιμηχανικού, τα πολυτελή γαλλικά
έπιπλα, οι στάβλοι των πλουσίων, τα
καφενεία τους, η εκκλησία, το φουρνάρικο,
το οποίο παράγει ψωμί όπως την εποχή
εκείνη. Και το οχυρό με τα μεγάλα κανόνια,
που οι στρατιώτες κάθε λίγες ώρες
βροντούν με πυρίτιδα.
Φεύγοντας από το οχυρό, πήγαμε για τα
ψώνια και μετά κατευθυνθήκαμε για το Glace Bay,
όπου επισκεφθήκαμε το μοναδικό ελληνικό
εστιατόριο, όπου μας περίμενε ειδική
παραγγελία ελληνικού φαγητού και
φρέσκου ολόκληρου ψαριού. Η περιποίηση
θα μας μείνει πραγματικά αλησμόνητη.
Φεύγοντας από το εστιατόριο, λίγα μέτρα
πιο κάτω, είναι το εκκλησάκι της
Κοινότητας, οι Άγιοι Ανάργυροι. Εκεί ο
ιερέας, μαζί με όλους, συνέψαλε την
παράκληση στη Θεοτόκο, για να
ευχαριστήσουμε το Θεό για την υπέροχη
εμπειρία του ταξιδιού. Μετά την
παράκληση μερικά μέλη της Κοινότητας
πρόσφεραν καφέ, μεζέδες και γλυκά στους
επισκέπτες.
Μια κυρία εξήγησε, εκ μέρους της
επιτροπής, την ιστορία των Ελλήνων της
περιοχής και της εκκλησίας. Όλοι
συγκινήθηκαν που είδαν τους ακρίτες του
Ελληνισμού εκεί να παλεύουν για να
διατηρήσουν τα ήθη και τα έθιμα και τη
θρησκεία μας. Ο ιερέας επισκέπτεται την
περιοχή εκεί, όπως και το Newfoundland,
ιεραποστολικώς από το Χάλιφαξ.
Καλοφαγωμένοι και συγκινημένοι φύγαμε,
για να φθάσουμε σε μισή ώρα στο Sydney, την πρωτεύουσα του Κέιπ Μπρέτον.
Αφού κοιμηθήκαμε σε ωραίο
ξενοδοχείο και πήραμε το πρωινό μας,
κάναμε προσευχή και ξεκινήσαμε για το Cabot
Trail, που είναι από τα πιο όμορφα μέρη του
Καναδά. Η διαδρομή ήταν φανταστική.
Θύμιζε πατρίδα. Από τη μια λαγκάδια και
δάση, από την άλλη ωκεανός. Σταματήσαμε σ’
ένα πλάτωμα για φωτογραφίες και να
μαζέψουμε βατόμουρα. Πιο κάτω
σταματήσαμε σ’ ένα τόπο για να δούμε τις
φάλαινες, οι οποίες έπαιζαν βαθιά στον
ωκεανό. Όλοι ενθουσιάστηκαν, γιατί δεν
είχαν ξαναδεί τέτοιο θέαμα.
Το ταξίδι συνεχίστηκε. Στις 11
Σεπτεμβρίου κρατήσαμε ενός λεπτού σιγή
και κάναμε προσευχή υπέρ αναπαύσεως των
θυμάτων της Νέας Υόρκης. Φθάσαμε σ’ ένα
ψαροχώρι για φαγητό και λίγη ξεκούραση.
Ο καιρός είχε αρχίσει να χαλάει.
Ερχόταν κυκλώνας από την Αμερική. Αέρας,
βροχή και σκοτεινιά. Μερικοί ακούν τις
ειδήσεις και πανικοβάλλονται. Πολλά
ερωτήματα. Μήπως, αν αγριέψει η θάλασσα,
δεν μπορέσουμε να πάμε στο Prince Edward Island ή, κι
αν πάμε εκεί και την άλλη μέρα κλείσει η
γέφυρα, πώς θα φύγουμε; Κάποιος
ειδοποιεί τον ιερέα για τους
προβληματισμούς των ταξιδιωτών. «Μη
στενοχωριέστε, όλα θα πάνε καλά με τη
βοήθεια του Θεού», τους λέει εκείνος.
Αρχίζουν τα ανέκδοτα, τα γέλια, τα αστεία
και ό,τι μπορείς να φανταστείς.
Χωρίς
να το καταλάβουμε, πέρασε η ώρα και
περάσαμε με το ferry
boat στο Prince
Edward Island. Κοιμηθήκαμε στο ωραίο
ξενοδοχείο και την άλλη μέρα άρχισε η
θύελλα να κοπάζει. Φάγαμε πρωινό, κάναμε
προσευχή και φύγαμε. Διασχίσαμε το νησί
για το βόρειο μέρος του. Ο ιερέας ξεναγεί,
ενώ συγχρόνως απαντά στα διάφορα
ερωτήματα, που του απευθύνουν οι
ταξιδιώτες. Φθάσαμε στο σπίτι της Anne
of Green Gables. Βλέπουμε μια ταινία για τη ζωή
της συγγραφέα, το σπίτι που έζησε και
ψωνίζουμε δώρα. Παίρνουμε το δρόμο της
επιστροφής.
Δεν γίνεται, όμως, να φύγουμε από το
νησί χωρίς την προμήθεια ψαρικών.
Σταματήσαμε σε μια αγορά στη θάλασσα,
που μόλις έφερναν φρέσκα θαλασσινά.
Γεμίζουμε τα κουτιά με ξηρό πάγο,
αστακούς και στρείδια και
κατευθυνόμαστε για τη γέφυρα, που ενώνει
το νησί με τον κεντρικό Καναδά. Είναι η
μεγαλύτερη γέφυρα πάνω σε κρύο νερό που
παγώνει το χειμώνα στον κόσμο. Είναι μια
σπουδαία εμπειρία να τη διαβείς.
Εντωμεταξύ βγαίνει ο ήλιος και
επανέρχεται η ζεστή, ηλιόλουστη μέρα.
Είναι καιρός να αποχωριστούμε τον ιερέα,
ο οποίος πρέπει να επιστρέψει στο
Χάλιφαξ. Εμείς θα συνεχίσουμε από το New
Brunswick, για να κατευθυνθούμε προς το Κεμπέκ Σίτι,
όπου και θα ξεκουραστούμε πριν
κατευθυνθούμε προς τα σπίτια μας.
Οκτώ ολόκληρες μέρες, μέσα στις
οποίες γυρίσαμε όλο τον ανατολικό
Καναδά. Η ομορφιά της περιοχής, η
φιλοξενία και η ευχάριστη παρέα θα μας
μείνουν αλησμόνητες. Συγχαρητήρια στους
οργανωτές του ταξιδιού και στις
Κοινότητες και σε όλους εκείνους που
περιποιήθηκαν τους εκδρομείς και
προσκυνητές. Ακούστηκαν «δεν θα σας
ξεχάσουμε ποτέ», «να μας ξανάλθετε», «άντε,
να είστε καλά».
*****
Την 1η Σεπτεμβρίου επισκέφθηκαν την
Κοινότητα Χάλιφαξ εννέα συγγενείς των
θυμάτων του δυστυχήματος της Swiss
Air από την Ελλάδα για τέταρτη φορά. Έγινε
επιμνημόσυνη δέηση την Κυριακή 1
Σεπτεμβρίου στην εκκλησία και στις 2
Σεπτεμβρίου έγινε μνημόσυνο στον τόπο
που υπάρχει ο κοινός τάφος όλων των
θυμάτων. Η εκδήλωση αυτή καλύφθηκε από
τα μέσα ενημέρωσης όλου του Καναδά.
Είμαστε ευγνώμονες στους επισκέπτες,
που πάντα θυμούνται την Κοινότητά μας
και τους ευχαριστούμε για τις δωρεές
τους.
*****
Στην Κοινότητα φέτος κοιμήθηκαν εν
Κυρίω μερικά πολύ σημαντικά μέλη της,
και όλοι πενθήσαμε για το χαμό τους.
Είχαμε, όμως, και οκτώ γάμους, μεταξύ των
οποίων και η θυγατέρα του ιερέα μας, η
οποία συνεζεύχθη Ελληνόπαιδο από το
Βανκούβερ. Το μυστήριο του γάμου τέλεσε
ο θεοφιλέστατος επίσκοπος Ανδίδων,
Χριστόφορος, με τον πατέρα της νύφης. Ο
επίσκοπος επισκέφθηκε για πρώτη φορά
την πόλη μας και ενθουσιάσθηκε με το ναό
και την Κοινότητά μας.