Αθήνα
2004: Εθελοντισμός και
απόδημοι
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για τη
σπουδαιότητα και τη σημασία της
διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων από
την Αθήνα το 2004. Αποτελεί ένα ιστορικό
γεγονός, μια σπάνια τιμή και μια
μοναδική ευκαιρία για το σύγχρονο
Ελληνισμό να τιμήσει έμπρακτα το πνεύμα
και την ουσία του πολιτισμού των
προγόνων του: την ευγενή άμιλλα και την
προσπάθεια του ατόμου να φθάσει στην
τελειότητα.
Η ανάληψη, όμως, ενός τόσο σοβαρού και σπουδαίου έργου είναι επόμενο να είναι δεμένη με έναν αριθμό δαπανών, προκειμένου να κατορθώσει η διοργανώτρια χώρα να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις μιας σοβαρής διοργάνωσης των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων.
Είναι, ακόμα, γνωστό ότι στη διάρκεια
του σταδίου προπαρασκευής των αγώνων
όχι και λίγες φορές τόσο η Αθήνα όσο και
όλοι οι Έλληνες αισθάνθηκαν την πικρία,
που δημιούργησαν τα υποτιμητικά σχόλια
και οι προσβλητικές αιτιάσεις των μελών
των «αθανάτων», εξαιτίας της βραδύπορης
εκτέλεσης των έργων, που θα έπρεπε να
πραγματοποιηθούν για να στεγάσουν τους
αγώνες.
Έτσι φθάσαμε στην παρούσα φάση με
ένα χρονικό διάστημα δεκαοκτώ μηνών να
μας χωρίζει από την πραγματοποίηση των
αγώνων. Τώρα η Αθήνα έχει επιδοθεί σε ένα
νέο αγώνα δρόμου για την εξεύρεση
εθελοντών, οι οποίοι θα καλύψουν τους
μηχανισμούς της όλης διαδικασίας για τη
διοργάνωση των αγώνων. Σύμφωνα, μάλιστα,
με τους υπολογισμούς των διοργανωτών,
αναμενόταν η υποβολή άνω των 200.000
αιτήσεων εθελοντών για την κάλυψη των
αναγκών και τη σωστή λειτουργία των
αγώνων. Παρ’ όλ’ αυτά, η πραγματικότητα
ήταν τελείως διαφορετική, καθώς μέχρι
στιγμής μόνο 47.000 αιτήσεις έχουν
υποβληθεί. Γι’ αυτόν το λόγο ο
οργανισμός της διοργάνωσης των
Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας δεν
φαίνεται να λυπήθηκε δαπάνες, καθώς η
υπεύθυνη για την επιστράτευση των
αποδήμων άρχισε μια εντατική προσπάθεια
πειθούς , χωρίς ωστόσο αποτελέσματα.
Το ερώτημα και πάλι είναι ποια άραγε
η αιτία αυτής της αδιαφορίας των
αποδήμων; Σύμφωνα με τους υπεύθυνους του
εθελοντισμού, οι ενδιαφερόμενοι θα
πρέπει να ταξιδέψουν στην Αθήνα και πίσω
στο σπίτι τους με δικά τους έξοδα. Κατά
τη διάρκεια της παραμονής τους στην
Αθήνα, τόσο για τους Ολυμπιακούς όσο και
για την περίοδο εξάσκησης στα καθήκοντά
τους, θα πληρώνουν εξ ιδίων το
ξενοδοχείο και το φαγητό τους, και
τελικά όλες οι δαπάνες, που σχετίζονται
με την εκεί παραμονή τους, θα
επιβαρύνουν αποκλειστικά τους ίδιους
και τους γονείς τους.
Εάν, μάλιστα, σκεφθεί κανείς ότι τα
άτομα αυτά θα στερηθούν της ευκαιρίας να
εργασθούν το καλοκαίρι και εάν
υπολογίσει ότι θα πρέπει να
επιβαρυνθούν προσωπικά το λιγότερο με
δέκα χιλιάδες δολάρια, χωρίς καν να
έχουν τη δυνατότητα ή ευκαιρία να
παρακολουθήσουν τους Αγώνες, γίνεται
εύκολα αντιληπτός ο λόγος και οι αιτίες
αυτής της απροθυμίας.
Το βέβαιο είναι ότι τα μέλη της
διοίκησης της διοργανωτικής επιτροπής
αποζημιώνονται για την προσφορά των
υπηρεσιών τους με δέκα εκατομμύρια
δραχμές το μήνα το καθένα. Περιέργως γι’
αυτούς υπάρχουν κεφάλαια, άπαξ και στην
πλειοψηφία τους είναι άτομα φιλικά
προσκείμενα ή και στελέχη του
κυβερνώντος κόμματος. Η δε κυβέρνηση
προσπαθεί να τους προσφέρει ο,τιδήποτε
είναι δυνατό για να τους διατηρήσει
κοντά της. Όταν, όμως, το θέμα έλθει στους
άδολους απόδημους εθελοντές, τόστε τόσο
η κυβέρνηση όσο και η διοργανωτική
επιτροπή ανακαλύπτουν ότι «δυστυχώς δεν
υπάρχουν χρήματα».
Φαίνεται δε εκ των πραγμάτων ότι οι
του Εθνικού Κέντρου αδυνατούν να
αντιληφθούν ότι με κάτι παρόμοια
τερτίπια, όχι μόνο δεν κατορθώνουν το
ποθούμενο, αλλ’ ακόμη περισσότερο έτσι
απομακρύνουν τις νεότερες γενιές από
τις ρίζες τους, καθώς αντιλαμβάνονται
ότι η Αθήνα απλώς προσπαθεί να
εκμεταλλευθεί τη φιλοπατρία τους. Κρίμα…
Πατρίδες