ΤΟΡΟΝΤΟ
Το
«Ελληνικό Σπίτι» του Τορόντο
Του
Γιάννη Σάρα
φωτογραφίες
Θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί σαν ένα
από τα σπουδαιότερα γεγονότα της
παροικίας για τα τελευταία χρόνια.
Δίκαια, λοιπόν, η σύναξη της φυσικής
ηγεσίας της παροικίας έτρεξε να
πανηγυρίσει για το μεγάλο γεγονός της
έναρξης των εργασιών της νέας (δεύτερης)
μονάδας του Ελληνικού Γηροκομείου στο
Τορόντο.
Παρόντες στην εκδήλωση όλοι εκείνοι
των ομογενών που πίστεψαν και πιστεύουν
στην κοινωνική υποχρέωση των
ομογενειακών ιδρυμάτων και την ανάγκη
διαπλάτυνσής τους κατά τρόπο που να
μπορούν να αγκαλιάσουν όσο μπορούν
περισσότερους ομογενείς.
Εκείνο όμως που πραγματικά
προβλημάτισε τον παρατηρητή ήταν η «ηχηρή»
απουσία του προέδρου της Ελληνικής
Κοινότητας Μητροπολιτικού Τορόντο (ΕΚΜΤ),
ενός οργανισμού ο οποίος αρέσκεται να
αυτοχαρακτηρίζεται ως εκπρόσωπος της
ομογενειακής παροικίας του Τορόντο, και
ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει
περιέλθει σε «χειμερία νάρκη» με
αποτέλεσμα τη δραματική πτώση των μελών
του και τη δημιουργία συνθηκών
αδιαφορίας της ομογένειας.
Η πραγματικότητα, πάντως, είναι ότι,
παρά την έντονη στρατηγική αυτοπροβολής
του οργανισμού αυτού μέσω ηγεμονικά
αμειβομένων εντύπων της αρεσκείας της
διοίκησης, το μόνο που τελικά
επιτεύχθηκε ήταν η δημιουργία συνθηκών
πόλωσης και αδιαφορίας της συντριπτικής
πλειοψηφίας της ομογένειας για τα κοινά.
Μια άλλη αξιόλογη παρατήρηση από τις
εκδηλώσεις των εγκαινίων της δεύτερης
μονάδας του Ελληνικού Γηροκομείου του
Τορόντο υπήρξε εκείνη της απαράδεκτης
ομολογίας του φαναριώτικης καταγωγής
και εκπαίδευσης γενικού προξένου της
Ελλάδας, Αλέξη Αλεξανδρή, ότι η
κυβέρνηση των Αθηνών δυστυχώς δεν
μπορεί να συμβάλει ή και βοηθήσει
οικονομικά το έργο.
Παρών στην εκδήλωση ήταν και ο
υπουργός Υγείας της επαρχίας του
Οντάριο, ο οποίος με περηφάνεια
επανέλαβε την υποχρέωση της κυβέρνησης
της επαρχίας να βοηθήσει οικονομικά την
ολοκλήρωση του έργου.
Από τη δική του θέση ο μητροπολίτης
Σωτήριος τάχθηκε υπέρ της ολοκλήρωσης
του έργου και υποσχέθηκε την παροχή κάθε
είδους βοήθειας και συμπαράστασης.
Τόσο ο πρόεδρος του ιδρύματος,
γιατρός Παναγιώτης Καραλής, όσο και τα
μέλη της διοίκησής του εργάσθηκαν με
θέρμη, δυναμισμό και ενθουσιασμό, για να
μπορέσουν να οδηγήσουν το ίδρυμα στο
τόσο σπουδαίο σημείο πραγματοποίησης
της δεύτερης μονάδας.
Είναι γεγονός ότι αμέσως μετά τις
σχετικές τελετές της έναρξης των
εργασιών της νέας μονάδας άρχισαν και οι
αναμενόμενοι ψίθυροι εναντίον των
πρωτεργατών του έργου, μια λεπτομέρεια,
την οποία θα πρέπει να θεωρήσουμε σαν «φυσική
συνέπεια» στα πλαίσια της ασκούμενης
πολιτικής πρακτικής όλων εκείνων, οι
οποίοι αντιστρατεύονται το έργο.
Ο
χορός
Μέρες αργότερα ακολούθησε η ετήσια
χορευτική εκδήλωση του ιδρύματος, η
οποία αποσκοπούσε στη συγκέντρωση
χρημάτων για τις ανάγκες της
ολοκλήρωσης του έργου. Απ’ ό,τι μπορούμε
να γνωρίζουμε από πληροφορίες που
συγκτενρώσαμε, στο στάδιο της
προετοιμασίας της εκδήλωσης φαίνεται να
υπήρξαν αρκετές «παραλείψεις» με
αποτέλεσμα ένας αριθμός προσκλήσεων να
μη φθάσει ποτέ στους αποδέκτες.
Μιλώντας προ δύο ημερών με τη Barbara
Hall, πρώην δήμαρχο του Τορόντο και φλογερή
υποστηρίκτρια του Γηροκομείου, τη
ρώτησα για την αιτία της απουσίας της. «Επειδή»,
μου απάντησε, «δεν είχα ιδέα. Δεν πήρα
κάποια πρόσκληση ούτε κάποια ειδοποίηση».
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της διοίκησης
του ιδρύματος, γιατρό Π. Καραλή, ένας
μεγάλος αριθμός προσκλήσεων, οι οποίες
έπρεπε να ταχυδρομηθούν από εθελοντές,
φαίνεται να χάθηκαν, άπαξ και δεν
έφθασαν στα χέρια των παραληπτών.
Η αλήθεια είναι ότι η επιθεώρηση «Πατρίδες»
ειδοποιήθηκε σχετικά από τηλεφώνου την
τελευταία στογμή. Όταν, ωστόσο, μπήκαμε
στην αίθουσα της εκδήλωσης,
διαπιστώσαμε ότι δεν υπήρχε το τραπέζι,
που υποτίθεται ότι είχε δοθεί για τη
φιλοξενία των οικογενειακών μέσων
μαζικής ενημέρωσης. Ύστερα από σχετικό
διάβημά μας για το τί πράγματι συνέβαινε,
φρόντισαν να φέρουν ακόμα ένα τραπέζι.
Για λόγους, ωστόσο, επαγγελματικής
δεοντολογίας θεωρήσαμε επιβεβλημένο να
αποχωρήσουμε αμέσως.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι όλα
τα παραπάνω αποτελούν μια μσρτυρία των
εμποδίων, που αντιμετωπίζει καθημερινά
η διοίκηση στο δύσκολο έργο της. Παρ’ όλ’
αυτά, ο γιατρός Παναγιώτης Καραλής,
πρόεδρος του ιδρύματος, αισιοδοξεί ότι
θα φέρει το έργο σε πέρας. Με τη συνδρομή
και βοήθεια ενός σεβαστού αριθμού
συμβούλων του και τη συνεργασία των
εθελοντών, που βρίσκονται δίπλα του,
είναι βέβαιος ότι οι δύσκολες μέρες
ανήκουν στο παρελθόν.
«Όσο κι αν προσπαθήσουν να μας
σαμποτάρουν», δηλώνει, «και ό,τι κι αν
προσπαθήσουν να κάνουν για να
σταματήσουν το έργο, το βέβαιο είναι ότι
ολόκληρο το συμβούλιο προχωράμε
αποφασιστικά στην ολοκλήρωση του έργου.
Και αυτό τα λέει, όλα».