Το
Ποντιακό ζήτημα και η αποκατάσταση της
ιστορίας στο προσκήνιο
Εκδήλωση
της Ένωσης Ποντίων Ν. Μαγνησίας
Εκδήλωση
της Ένωσης
Ποντίων Ν. Μαγνησίας διοργανώθηκε στο
Δημαρχείο της
προσφυγικής Νέας Ιωνίας, όπου μίλησε ο
Λέκτορας του Δημοκρίτειου
Πανεπιστήμιου Θράκης και τακτικό μέλος
της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη
Μελέτη των Γενοκτονιών Φάνης Μαλκίδης.
Την
εκδήλωση άνοιξε η πρόεδρος του Συλλόγου
Κ.Ηλιάδου, η οποία καλωσόρισε τους
παρευρισκόμενους, μεταξύ των άλλων,
τον για πρώτη φορά από συστάσεως του
νέου ελληνικού κράτους Ποντιακής
καταγωγής επικεφαλή του Αρχηγείου
Τακτικής Αεροπορίας Δ. Συμεωνίδη, τον
αντιπρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων Π.
Σούρλα, τον υφυπουργό Εσωτερικών Α. Νάκο,
τη βουλευτή Ρ. Ζήση και το Δήμαρχο της
Νέας Ιωνίας Π. Μαβίδη.
Η
Κ. Ηλιάδου αφού αναφέρθηκε στο
σκεπτικό της εκδήλωσης έδωσε το λόγο
στην Ελένη Σπυλίδου αντιπρόεδρο της
Ένωσης Ποντίων Μαγνησίας, η οποία με τη
συνοδεία της λύρας του φοιτητή του
πανεπιστημίου Θεσσαλίας Δ. Πουλίδη
διάβασε ένα μέρος από το ολοκαύτωμα της
Σάντας.
Στη
συνέχεια ο Φάνης Μαλκίδης μιλώντας στην
εκδήλωση ανέφερε και τα εξής:
«Θα
ήθελα εξ αρχής να αφιερώσω την ομιλία
μου στην μνήμη του
Αρμένιου αγωνιστή δημοσιογράφου
Χραντ Ντινκ, στα
τρία θύματα της
επίθεσης στη Μαλάτεια
και στον Ιταλό ιερέα της Τραπεζούντας
Αντρέα Σαντόρο, όλοι δολοφονημένοι από
το τουρκικό (παρακρατικό) καθεστώς. Η
δολοφονία τους αποδεικνύει ότι
το έγκλημα ενάντια στον Αρμενικό και
ελληνικό λαό και στα άλλα έθνη του
οθωμανικού κράτους, συνεχίζεται
και η ατιμωρησία των ενόχων του
αρμενικού και ελληνικού ολοκαυτώματος
οπλίζει τους απόγονους των δολοφόνων
και σήμερα.
Η
πολιτική της γενοκτονίας ενάντια στους
λαούς του οθωμανικού κράτους και
κεμαλικού καθεστώτος, αρχίζει από τότε
και χρησιμοποιεί πάντα την ίδια
δικαιολογία: την απειλή των Αρμενίων και
των Ελλήνων κατά
της οθωμανικής αυτοκρατορίας, του
κράτους των Νεότουρκων
και του κεμαλικού. Πάντα εν ονόματι
αυτής της αιτίας οι Αρμένιοι,
οι Έλληνες οι Ασσύριοι και άλλοι,
από το 1914 έως το 1924 και
θα βιώσουν την εξόντωση και το
διωγμό. Έτσι συντελείται το μαζικό
έγκλημα και θα
υπάρξουν πάνω από δυόμισι εκατομμύρια
θύματα και ο ξεριζωμός πολλών και
ιστορικών λαών από την εθνική τους εστία.
Ήταν η αποκαλούμενη «τελική λύση» για το
αρμενικό και ελληνικό ζήτημα.
Ήταν η «τελική λύση»,
οι πρώτες
γενοκτονίες του 20ού αιώνα και επειδή υπήρξε
ατιμωρησία ακολούθησε το εβραϊκό
ολοκαύτωμα. Ποιος θυμάται τους
Αρμένιους είχε πει ο Χίτλερ
σχεδιάζοντας τη δική του «τελική λύση»,
και ποιος ανέδειξε το ζήτημα του
ελληνικού ολοκαυτώματος
για να μην υπάρξει συνέχεια στην
Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο, Τένεδο, Κύπρο,
στον Πόντο;
Σχεδόν
ένα αιώνα μετά η
τουρκική πολιτική της άρνησης της
Γενοκτονίας δεν έχει αλλάξει στο
παραμικρό από πλευράς τούρκων πολιτικών
και κυβερνήσεων, παρ΄ όλο που τα
τελευταία χρόνια αυξάνουν οι φωνές, μέσα
στην ίδια την Τουρκία, προσπαθούν να
πουν την ιστορική αλήθεια. Το
κατεστημένο δεν τις αφήνει να ακουστούν
πολύ ή τις κατακρίνει και τις καταπνίγει
με όλα τα μέσα που διαθέτει. Η δολοφονία
του Ντινκ το απέδειξε.
Ωστόσο φαίνεται ότι η βία δεν μπορεί
να φιμώσει εντελώς την αλήθεια. Στην
περίπτωση αυτή ανήκει ο Τούρκος
καθηγητής Τανέρ Ακσάμ ο οποίος
έγραψε ένα πολύ σημαντικό βιβλίο για τη
γενοκτονία των Αρμενίων (The
Armenian Genocide
and the
question of
Turkish responsibility,
Τορόντο Νοέμβριος 2006). Στο βιβλίο ο Ακσάμ
αναδεικνύει τις ευθύνες των Νεότουρκων
και των κεμαλικών για τις φρικαλεότητες
ενάντια στους ιστορικούς λαούς του
οθωμανικού κράτους, όπου τονίζει μεταξύ
των άλλων ότι «η ίδρυση της τουρκικής
δημοκρατίας…συνδέεται με το ζήτημα των
εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και
ειδικότερα με την αρμενική γενοκτονία».
Ο Ακσάμ σημειώνει επίσης ότι «υπήρξαν
βίαια μέτρα εναντίον των Ελλήνων στη
διάρκεια του (πρώτου παγκοσμίου) πολέμου
και καλύφθηκαν συχνά με τη μορφή της
μετακίνησης του πληθυσμού….η
κυριότερη εθνοκάθαρση του ελληνικού
πληθυσμού στην Ανατολία συνέβη μετά το
1919».
«Η
πάλη της ανθρωπότητας κατά οποιασδήποτε
επιβουλής είναι η πάλη της μνήμης κατά
της λήθης», έγραφε ο γνωστός Τσέχος
συγγραφέας Μίλαν Κούντερα. Και έχει
απόλυτο δίκιο: παρ΄ όλο που αρκετοί που
δε σχετίζονται με την ανθρωπότητα,
παραβλέπουν τα ιστορικά εγκλήματα στο
βωμό σκοπιμοτήτων, η ανθρωπότητα έχει
χρέος να αγωνιστεί ενάντια σ΄ αυτά με
όλες της τις δυνάμεις. Το πέρασμα του
χρόνου δεν θα είναι σίγουρα εμπόδιο για
τις νέες γενιές των Αρμενίων, των
Ελλήνων και όλων των δημοκρατικών
ανθρώπων σε όλον τον κόσμο και
οπωσδήποτε και στην Τουρκία. Όλοι αυτοί
δεν θα ξεχάσουν και δεν θα εγκαταλείψουν
τον αγώνα, επειδή ξέρουν ότι αργά ή
γρήγορα θα φτάσει εκείνη η στιγμή που το
να αρνείται κανείς τη Γενοκτονία των
Αρμενίων και
των Ελλήνων θα είναι εντελώς αδιανόητο
και ότι κάποια στιγμή θα κερδίσουν την
πάλη της μνήμης κατά της λήθης.
Μόνο τότε, όλοι οι
λαοί θα ζουν
ειρηνικά και πραγματικά φίλοι».
Υ.Γ.
Ο Τούρκος καθηγητής Τανέρ Ακσάμ μαζί με
τον Φάνη Μαλκίδη θα μιλήσουν στις
εκδηλώσεις που διοργανώνει ο Σύλλογος
Ποντίων Σικάγο στις 19 Μαΐου για το
Ολοκαύτωμα του Ποντιακού Ελληνισμού.
