Πίσω στο ευρετήριο

 Οι μουσουλμάνοι που έγιναν… Τούρκοι

Της Χριστιάννας Λούπα*

loupachr@otenet.gr

Την περασμένη εβδομάδα κυκλοφόρησε η ετήσια έκθεση της Central Intelligence Agency, κατά κόσμον CIA, στην οποία υπάρχει μια σημαντική καινοτομία, όσον αφορά τη χώρα μας: στο World Factbook, που εκδίδεται κάθε χρόνο από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες και στο οποίο περιλαμβάνονται χάρτες, σημαίες και αναλυτικές πληροφορίες για κάθε γεωγραφική περιοχή του κόσμου, στη μικρή μας χώρα εμφανίζεται για πρώτη φορά να υπάρχει τουρκική μειονότητα της τάξης του 2%.

 Οι εκθέσεις των περασμένων ετών ανέφεραν για την Ελλάδα: «Έλληνες: 98%, άλλοι: 2%». Φέτος όμως οι «άλλοι» έγιναν «Τούρκοι και άλλοι». Μάλλον θα πρέπει να είναι κανείς πολύ αφελής για να πιστέψει ότι κάτι τέτοιο έγινε τυχαία, τη στιγμή μάλιστα που η Άγκυρα τεχνηέντως και σκοπίμως δημιουργεί ζήτημα τουρκικής μειονότητας στη Θράκη.

Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης άλλωστε, η μειονότητα της Θράκης είναι μουσουλμανική και ούτε κατά διάνοια τουρκική και επομένως πρόκειται για θρησκευτική και όχι εθνική μειονότητα. Γνωρίζουμε δε πολύ καλά ότι τη μειονότητα αυτή απαρτίζουν οι Πομάκοι, σε ποσοστό 33% των μουσουλμάνων της περιοχής, αυτόχθονες, καταγόμενοι από τους αρχαίους Θράκες, οι Τουρκογενείς (ή Τουρκοφανείς, κατά πολλούς μελετητές) και οι Αθίγγανοι. Το πώς τώρα πήρε η μπάλα όλους αυτούς και έγιναν Τούρκοι, παραμένει μυστήριο, διότι άγνωσται αι βουλαί του Πλανητάρχου.

Όλα αυτά ωστόσο, δείχνουν να συνάδουν απόλυτα με τις  δηλώσεις που έκανε τον περασμένο Νοέμβριο ο επιτετραμμένος της αμερικανικής πρεσβείας στην Ελλάδα, κύριος Τόμας Κάντριμαν, στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, όπου τα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας χαρακτηρίζονται ως «εθνικά Τούρκοι». Προφανώς ο κύριος Κάντριμαν παραγνωρίζει σκοπίμως το γεγονός ότι στην Τουρκία ασφαλώς και δεν υπάρχουν «εθνικά Έλληνες», ούτε και επιτρέπεται ίδρυση «Συλλόγου Ελλήνων Τουρκίας».

Συνεχίζοντας τα καλά και συμφέροντα, ο αμερικανός διπλωμάτης – και κατ’ επέκταση η χώρα που εκπροσωπεί – επιμένει σαν τον Προκρούστη να φέρνει στα μέτρα του τα γεγονότα και τις συμβάσεις, άλλοτε τραβώντας κι άλλοτε κόβοντας και συμπληρώνει: «Η Συνθήκη της Λωζάνης είναι πολύ σημαντική, αλλά δεν είναι η τελευταία λέξη στο Διεθνές Δίκαιο», παραπέμποντας στην Τελική Πράξη του Ελσίνκι, που δεν είναι όμως δεσμευτική. Όμως, όπως παρατήρησε ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ κύριος Κουμουτσάκος, σχετικά με την έκθεση της CIA, «ούτε γραφειοκρατίες, ούτε μυστικές υπηρεσίες μπορούν να μεταβάλουν ή να αλλοιώσουν Διεθνείς Συνθήκες».

«Ο ορισμός των ΗΠΑ για τις μειονότητες είναι διαφορετικός από τον ορισμό που χρησιμοποιείται από την Ελλάδα», είπε ο εκπρόσωπος του State Department, Σον Μακόρμακ. Ποιος είναι άραγε αυτός ο ορισμός; Μήπως προσδιορίζεται ανάλογα με τον σκοπό που επιδιώκουν οι ΗΠΑ, που είναι ο εξευμενισμός της Τουρκίας μια και δυσαρεστήθηκε με το Κουρδικό ζήτημα; Μήπως γίνεται εδώ κάποια ανταλλαγή, μια και η Άγκυρα αφ’ ενός επιθυμεί διακαώς να εκτονώσει την εσωτερική πολιτική της ένταση θέτοντας θέμα τουρκικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη και αφ’ ετέρου προσπαθεί να αποπροσανατολίσει την Ευρωπαϊκή Ένωση, που συστηματικά της κάνει συστάσεις για τα δικαιώματα των μειονοτήτων, που έχουν καταπατηθεί στην Τουρκία;

Μήπως οι ΗΠΑ δεν θέλουν επ’ ουδενί λόγω να δυσαρεστήσουν την αγαπητή μας γείτονα, επειδή ο εναέριος χώρος της Τουρκίας είναι ζωτικής σημασίας για τις αμερικανικές επιχειρήσεις στο Ιράκ και το Αφγανιστάν και επί πλέον η Τουρκία αποτελεί κόμβο στο δίκτυο μεταφοράς πηγών ενέργειας, όπως επισήμανε η κυρία Ράϊς και ο κύριος Γκέιτς σε επιστολή τους της 7^ης Μαρτίου προς την πρόεδρο της Βουλής κυρία Νάνσι Πελόσι προκειμένου να αποτρέψουν πάση θυσία την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων; Ο ίδιος ο κύριος Μπους άλλωστε, απέφυγε επιμελώς να χρησιμοποιήσει τον όρο «γενοκτονία», στον εορτασμό της σχετικής επετείου, καθότι η Τουρκία απειλούσε θεούς και δαίμονες.

Κι αναρωτιέται κανείς: ως πότε επιτέλους η Ελλάδα θα πληρώνει ξένους λογαριασμούς; Γιατί, όπως φαίνεται, τώρα που έγινε η αρχή, άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου. Έχοντας υπ’ όψη άλλωστε τις απόψεις  του αμερικανού πρεσβευτή κυρίου  Μποντ (όχι Τζέϊμς), σε συνάντηση του ΟΑΣΕ πριν λίγους μήνες, ότι στην Ελλάδα υπάρχει εκτός από την τουρκική και αλβανική και μακεδονική μειονότητα, μάλλον βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή. Μήπως τελικά η Ελλάδα πρέπει να γίνει ομοσπονδιακό κράτος;

Σφάξε με, αγά μου, ν’ αγιάσω!

*Η Χριστιάννα Λούπα είναι δικηγόρος και συγγραφέας του βιβλίου «Μετά την Καταστροφή, Σμύρνη – Κατοχή» (εκδόσεις Ιωλκός)