Πίσω στο ευρετήριο

Η άσχημη όψη της φιλοδοξίας.

Είναι κοινό μυστικό όλων των ομογενών ότι ο οργανισμός του Ελληνικού γηροκομείου στο Τορόντο, γνωστός ως “Ελληνικό Σπίτι”, αποτελεί ένα μοναδικό ίδρυμα για το οποίο αισθάνεται περηφάνια κάθε πολίτης ελληνικής πολιτιστικής καταγωγής.

Ο οργανισμός που διοικεί το ίδρυμα έβαλε τις ρίζες του  εδώ και δεκαετίες και με  σκληρή δουλειά, τον ενθουσιασμό και αποφασιστικότητα των μελών των εκάστοτε διοικήσεων κατόρθωσε να δημιουργήσει δύο θαυμάσιες νοσηλευτικές μονάδες οι οποίες μας τιμούν σαν κοινότητα και σαν πολιτιστική οικογένεια.

Η αλήθεια είναι ότι κατά την διάρκεια των χρόνων υπήρξαν και στιγμές άσχημες στην ιστορία του ιδρύματος, καθώς άτομα με προσωπικές φιλοδοξίες ή και συμφέροντα κατόρθωσαν να δημιουργήσουν προβλήματα σπέρνοντας τη διχόνοια και διαίρεση μεταξύ των εκλεγμένων συμβούλων. Σε κάθε παρόμοια περίπτωση ωστόσο, η κοινή λογική και το συμφέρον του οργανισμού φαίνεται ότι επικράτησαν των φιλοδοξιών, με αποτέλεσμα ο οργανισμός να συνεχίσει απρόσκοπτα το έργο του.

Την τελευταία δεκαετία δε και ενώ ο οργανισμός προσπαθούσε να οικοδομήσει την νέα μονάδα του Σκάρμποροου, η διοίκηση βρέθηκε στα χέρια ικανών ομογενών τους οποίους διακρίνει η παιδεία και η οργάνωση των προσωπικών τους υποθέσεων. Παρ’ όλα αυτά δυστυχώς δεν έλειψαν και εκείνοι οι οποίοι πίστεψαν ότι μπορούσαν να επωφεληθούν των καταστάσεων προκειμένου να επιβάλουν την προσωπική ατζέντα. Είναι δε γνωστό ότι το διάστημα αυτό, σχεδόν εκδιώχθηκαν πρόεδροι του οργανισμού, παρουσιάστηκαν ανταρσίες ομάδων μεταξύ των συμβούλων και γενικά υπήρξαν γεγονότα τα οποία μας προβλημάτισαν όλους.

Εξ αιτίας όλων αυτών των πραγματικοτήτων, όπως ήταν επόμενο, άρχισε να μειώνεται και το ενδιαφέρον της ομογένειας για το ίδρυμα με αποτέλεσμα αντί ελεύθερων εκλογών να εφαρμόζεται το σύστημα της ανακήρυξης των μελών των διοικήσεων, λόγω μη ύπαρξης πολλών υποψηφίων για το αξίωμα του συμβούλου. Μια πραγματικότητα η οποία επιβεβαιώνει την δημιουργία ανθρώπινου παθητικού στις τάξεις των μελών του οργανισμού. Όπως ήταν επόμενο την κατάσταση αυτή γρήγορα προσπάθησαν να την εκμεταλλευτούν άτομα και στελέχη προκειμένου να προαγάγουν προσωπικά τους σχέδια και υπολογισμούς. Και ενώ ορισμένοι από αυτούς παρουσιάστηκαν σαν μέλη του οργανισμού μόλις πρόσφατα, άρχισαν να ερευνούν ως αυτοδιορισμένοι “σωτήρες” του ιδρύματος, φθάνοντας μέχρις του σημείου να αρνηθούν το δικαίωμα της υποψηφιότητας ακόμα και στον σημερινό πρόεδρο του οργανισμού, τον αντιπρόεδρο, και πετυχημένους ομογενείς το φιλάνθρωπο πνεύμα και το ενδιαφέρον των οποίων αντικατοπτρίζεται μέσα στις πτέρυγες του μεγάλου ανθρωπιστικού ιδρύματος της ομογένειας. Η κατάσταση αυτή περιπλέκεται ακόμα περισσότερο εάν αναλογισθεί ο αναγνώστης ότι  τα ονόματα εκείνων που δημιούργησαν τη κρίση, δεν αναφέρονται σε καμία κατάσταση μεγάλων δωρητών ή και των αρχικών μελών του οργανισμού, έναντι εκείνων που έκριναν ως ακατάλληλους για την διακυβέρνηση του ιδρύματος, τα ονόματα των οποίων συνεχίζουν να τιμούν το ανθρωπιστικό πνεύμα και την αγάπη και τον παραδοσιακό σεβασμό για τους απόμαχους ομογενείς, με πράξεις ανθρωπισμού και γενναιοδωρίας.

Το καλό είναι ότι στην βιασύνη να βρεθούν στην ηγεσία ορισμένοι από αυτούς, έκαναν το σφάλμα και στράφηκαν στα δικαστήρια, ζητώντας από την δικαιοσύνη να παρέμβει και να απαγορεύσει την διενέργεια ελεύθερων και δημοκρατικών εκλογών των μελών του οργανισμού για την ανάδειξη νέου συμβουλίου, επισφραγίζοντας έτσι το εκλογικό πραξικόπημα που θέλησαν να επιβάλλουν. Όπως ήταν επόμενο η Καναδική δικαιοσύνη τους αρνήθηκε αυτή την “τιμή”, απέρριψε την αίτηση και διέταξε την διενέργεια κανονικών εκλογών.

Το γεγονός αποτελεί μια πραγματική νίκη της ομογενειακής μας κοινότητας, μια νίκη των συμφερόντων όλων εκείνων που ο χρόνος έρχεται αδίστακτα με τις αρρώστιες του να τους θυμίσει πόσο μεγάλη είναι η ανάγκη του ιδρύματος αυτού, και φυσικά την χαιρετίζουμε με ανακούφιση εκφράζοντας τις ευχαριστίες μας στην άξια κυρία Δικαστή.

“Πατρίδες”