Οι
κινδυνολόγοι του Κυπριακού
Χρόνια
ολόκληρα τώρα προσπαθούν να εκφοβίσουν
τον Κυπριακό Ελληνισμό με το «φάντασμα»
της αναγνώρισης της υπό την κατοχή των
ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας, περιοχές
της βόρειας Κύπρου. Η τακτική αυτή
συνεχίσθηκε μέχρι το πρόσφατο
δημοψήφισμα στο νησί, με το οποίο
κάλεσαν τους Ελληνοκύπριους να
αποδεχθούν την «κηδεμονία» της Τουρκίας,
αναγνωρίζοντας ίσα δικαιώματα στην
μειονότητα των 120.000 μουσουλμάνων
συμπατριωτών τους, με εκείνα του μισού
εκατομμυρίου των Ελληνοκυπρίων.
Και
όταν τελικά οι αδούλωτοι Ελληνοκύπριοι
ψηφοφόροι αρνήθηκαν να αποδεχθούν
εκείνο το νομικό «έκτρωμα», υπό μορφή
του σχεδίου Κόφι
Αννάν, και πάλι οι «Κασσάνδρες» του
Ελληνικού πολιτικού κατεστημένου και οι
επιδοτούμενοι από αυτούς εκφραστές των
ΜΜΕ συνέχισαν να διακηρύττουν την
επερχόμενη διπλωματική καταστροφή των
Ελληνικών συμφερόντων, « άπαξ και οι
πάντες θα αναγνώριζαν το πολιτικό
κατασκεύασμα των κατεχόμενων εδαφών του
νησιού σαν ξεχωριστή πολιτεία».
Παρ’
όλα αυτές τις προβλέψεις, ωστόσο,
απολύτως κανένα μέλος της διεθνούς
κοινότητας δεν φάνηκε διατεθειμένο να
δημιουργήσει μια νέα κατάσταση στη
διεθνή τάξη των πραγμάτων, με τη πρόταση
για αναγνώριση ως ανεξάρτητης διοίκησης,
μιας περιοχής η οποία τελεί υπό την
στρατιωτική
κατοχή των ενόπλων δυνάμεων άλλης χώρας.
Παρά
δε την συνεχιζόμενη χορεία των
προβλέψεων και κραυγών της επερχόμενης
καταστροφής, τα γεγονότα έρχονται να μας
πείσουν ότι το Κυπριακό παραμένει υπό
τον έλεγχο των Κυπρίων, χάρις στην τόλμη
και αποφασιστικότητα των οποίων
κατόρθωσε να ξεπεράσει τις διπλωματικές
παγίδες και τις λοβιτούρες όλων εκείνων
οι οποίοι πίστεψαν ότι θα κατόρθωναν να
το «θάψουν», προσφέροντας το δωρεά στους
στρατοκράτες της Αγκυρας.
Και
είναι πλέον βέβαιο ότι όχι μόνον κανένας
απολύτως δεν πρόκειται να ασπασθεί την
αρχή ότι η κατοχή εδαφών με την βοήθεια
των όπλων δημιουργεί έννομα δικαιώματα
επί αυτών, μα ακόμα περισσότερο και ότι
καμία διοικητική εξουσία δεν πρόκειται
να διακινδυνεύσει κάτι παρόμοιο το
οποίο θα είχε μετατρέψει την διεθνή
έννομη τάξη σε ζούγκλα.
Καιρός
λοιπόν για τους οπαδούς της φιλοσοφίας
της πολιτικής της αποπομπής των εθνικών
απαιτήσεων και απεμπολής των
συμφερόντων της Ελληνοκυπριακής
κοινότητας, να στραφούν σε κάποιους
άλλους τομείς διασφάλισης των
προσωπικών τους συμφερόντων, δίδοντας
έτσι την ευκαιρία στους Ελληνοκυπρίους
επιτέλους να ασχοληθούν απερίσπαστοι,
από τις παγίδες και τα λοφία εκείνων, για
τη πρόοδο του τόπου τους.
Πατρίδες
