Διατήρησε
ζωντανή την Ολυμπιακή Φλόγα για 22
ολόκληρα χρόνια.
Της Κατερίνας Αγγελάτου.
Οι
συνεργάτες και φίλοι της επιθεώρησης
Πατρίδες, όπως ήταν επόμενο βρέθηκαν
στους δρόμους του Surrey, από όπου
επρόκειτο να περάσει η Ολυμπιακή Φλόγα,
στην προσπάθειά τους να ζήσουν την
διαχρονική σημασία και την σπουδαιότητα
της συμμετοχής του Δημήτρη Αγγελάτου το
1988 στην μεταφορά της ιερής Φλόγας στους
αγώνες του Κάλγκαρη, της επαρχίας της
Αλμπέρτα. Την περίοδο εκείνη ο Δημήτρης
μετέφερε την ιερή Φλόγα της ειρήνης στην
περιοχή του New Westminster της Βρετανικής
Κολομβία διατηρεί δε μέχρι σήμερα την
ειδική φόρμα που φόρεσε σαν δρομέας
εκείνη την ημέρα. Είχε, επίσης μια
πινακίδα την
οποία αρχικά είχε δημιουργήσει για τους
Ολυμπιακούς του Μόντρεαλ του 1976 και
αργότερα την τροποποίησε για εκείνους
του 1988, τέλος την τροποποίησε και πάλι
για τις ανάγκες των αγώνων του 2010. Η
πινακίδα αυτή είχε τοποθετηθεί πάνω στο
δρόμο που θα ακολουθούσαν οι αθλητές με
την ιερή Φλόγα, και η οποία απείχε
λιγότερο από μισό τετράγωνο από την
κατοικία του, την περιέβαλαν δε η
Ελληνική, η Καναδική και η σημαία της
επαρχίας της Βρετανικής Κολομβία. Ενώ δε
οι πολίτες περίμεναν για το πέρασμα της
Φλόγας, ένας μεγάλος αριθμός από αυτούς
σταματούσε μπροστά στην πινακίδα και
τραβούσε αναμνηστικέ φωτογραφίες.
Παράλληλα,
σαν μέρος του εκθέματος υπήρχε και ένα
ομοίωμα ανάμελου πυρσού με τη Ολυμπιακή
Φλόγα του 1988. Η φλόγα διατηρήθηκε στην
οικεία Αγγελάτου σαν ένα ιερό
αντικείμενο με την βοήθεια του γιου της
οικογένειας ο οποίος την διατήρησε
ζωντανή όλα αυτά τα χρόνια. Στην
πραγματικότητα, όταν η φλόγα πήγε στην
οικεία των Αγγελάτων, ο νεαρός Αγγελάτος
έσβησε τον καυστήρα της θέρμανσης και
αμέσως μετά τον ξανάναψε με την ιερή
Φλόγα. Έκτοτε ο καυστήρας συνεχίζει να
καίει με αυτήν διατηρώντας την ιερότητά
της στις παραδόσεις της οικογένειας.
Μολονότι ο Αγγελάτος θέλησε να
ανανεώσει τη Φλόγα με εκείνην των
Ολυμπιακών Αγώνων του 2010, αυτό
αποδείχθηκε αδύνατον εξ αιτίας κυρίως
της άρνησης των ανδρών ασφάλειας να
επιτρέψουν κάτι παρόμοιο. Ενώ όμως ο
βωμός της ιερής Φλόγας
είχε τοποθετηθεί σε κάποιο σημείο
του δρόμου που θα περνούσε ο αθλητής με
την Ολυμπιακή Φλόγα του 2010, κάποιο από τα
μέλη της διοργανωτικής επιτροπής
υπέδειξε ότι θα ήταν καλύτερη τοποθεσία
για τον βωμό να στηθεί στο σημείο που θα
γινόταν η ανταλλαγή του πυρσού μεταξύ
του παλαιού και του νέου δρομέα. Έτσι
λοιπόν η Φλόγα στήθηκε δίπλα στην
Πατρικία Χαντ από το γειτονικό Coquitlam, η
οποία θα παραλάμβανε το πυρσό στην
περιοχή και εκπροσωπούσε την τράπεζα RBC.
Την πυρσό με την Ολυμπιακή Φλόγα μέχρι
το σημείο εκείνο έφερε ο δρομέας Thomas Bach,
αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής
επιτροπής, εκπρόσωπος της Γερμανίας. Οι
δύο δρομείς απαθανατίσαν το γεγονός με
φωτογραφίες που τράβηξαν μπροστά στον
βωμό που έστησε ο Δημήτρης Αγγελάτος.
Θα πρέπει να σημειώσω τον εμφανή
ενθουσιασμό των περαστικών και το
Ολυμπιακό πνεύμα από το οποίο είχαν
κυριευθεί. Μια κυρία από το γειτονικό
Δήμο του Mission
ήλθε μέχρι το σημείο αυτό προκειμένου να
προσφέρει την ευκαιρία στον πεντάχρονο
εγγονό της να δει το ιστορικό γεγονός
της περιφοράς της ιερής Φλόγας.
Σταμάτησε στο σημείο του βωμού επειδή
προσελκύστηκε από τις σημαίες, ενώ άλλοι
μιλούσαν με τόσο ενθουσιασμό για την
εμπειρία τους να δουν την Ολυμπιακή
Φλόγα να μεταφέρεται από τους δρομείς.
Ελληνικές
Κοινότητες: Οι μεγάλοι απόντες των
εκδηλώσεων.
Και
ενώ ατομικά τα μέλη της ομογένειας που
ζουν στην περιοχή της επαρχίας της
Βρετανικής Κολομβίας και σε ολόκληρη
την αχανή έκταση της Καναδικής
επικράτειας με
ενθουσιασμό συμμετείχαν με τις χιλιάδες
των θεατών στις τελετές υποδοχής του
Ολυμπιακού πνεύματος και πήραν μέρος σε
εκδηλώσεις και πανηγυρισμούς
των Ολυμπιακών Αγώνων, οι
οργανωμένες Έλληνό Καναδικές
Κοινότητες ολόκληρης της επαρχίες
ελάχιστη είχαν συμμετοχή και παρουσία
σε αυτές. Η αλήθεια είναι ότι η
διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων
αποτέλεσε μια μοναδική ευκαιρία για
όλους μας να κάνουμε επίδειξης της
εθνικής μας περηφάνιας για την καταγωγή
και τις πολιτιστικές μας παραδόσεις, και
δυστυχώς την αφήσαμε να περάσει
ανεκμετάλλευτη. Σαν παράδειγμα όταν ο
δρομέας με τη ιερή Φλόγα πέρασε από το
Surrey, ο δρόμος του τον έφερε ακριβώς
μπροστά από την ομογενειακή κοινότητα
της περιοχής, και μάλιστα προέβλεπε
αλλαγή δρομέα ακριβώς μπροστά στο
κτίριο της κοινότητας. Μολονότι δε η
πορεία των δρομέων είχε δοθεί στη
δημοσιότητα αρκετά νωρίς εν τούτοις
κανένας δεν φάνηκε διατεθημένος να
εκμεταλλευτεί το γεγονός προς όφελος
της κοινότητας, ή ακόμα και να
παραβρεθεί τυπικά στο μεγάλο γεγονός.
Το
ερώτημα λοιπόν που γεννιέται είναι εάν
πραγματικά ήταν τόσο δύσκολο για τα
στελέχη της κοινότητας να οργανώσουν
κάποιο μικρή τελετή στο προαύλιο της
κοινότητας και να καλέσουν τους μη
Έλληνες θεατές να προσέλθουν και να
γνωρίσουν ορισμένα στοιχεία του
Ελληνικού πολιτισμού, των ηθών και
παραδόσεων μας. Θα ήταν άραγες τόσο
δύσκολο να ετοιμάσουν ορισμένους
μεζέδες, κάποιους καφέδες, λίγα γλυκά
και με την βοήθεια των ελληνικών ρυθμών
θα μπορούσαν να είχαν ξετρελάνει τον
κόσμο και θα κερδίζαμε τόσους
φιλέλληνες που τους έχουμε ανάγκη. Το
άσχημο είναι ότι ακόμα και η Ελληνική
κοινότητα του Βανκούβερ, η μεγαλύτερη
ομογενειακή κοινότητα της περιοχής,
ελάχιστο έδειξε ενδιαφέρον και έκανε
ακόμα λιγότερα προς αυτή τη κατεύθυνση.
Απλά έβαλε μια ανακοίνωση στην
ηλεκτρονική της σελίδα και καλούσε τους
αναγνώστες να πάνε να προϋπαντήσουν την
ιερή Φλόγα στην περιοχή του εμπορικού
κέντρου των ομογενών στο West Broadway,
στις 11 του Φλεβάρη καθώς επίσης και ότι ο
καθηγητής Ανδρέας Γερολυμάτος της έδρας
Ελληνικών Σπουδών θα μετέφερε την Φλόγα
την επομένη 12 του Φλεβάρη. Το μοναδικό
αξιοσημείωτο υπήρξε η δεξίωση που
παρέθεσε προς τιμή των μελών της
Ολυμπιακής αντιπροσωπείας των Ελλήνων
μετά το τέλος των αγώνων, πλην όμως και
πάλι λησμόνησαν να ειδοποιήσουν την
μεγάλη πλειοψηφία των ομογενών να
παραστεί. Εάν δεύτερος προβληματισμός
δημιουργείται για το ποια άραγες ήταν η
αιτία που οι ομογενειακές κοινότητες
δεν δήλωσαν συμμετοχή στην διοργάνωση
της πολιτιστικής Ολυμπιάδας η οποία
πραγματοποιήθηκε στην περιοχή του
μητροπολιτικού Βανκούβερ. Άλλες
πολιτιστικές ομάδες, όπως οι Κινέζοι, οι
Κορεάτες, οι Ινδικής καταγωγής Καναδοί,
έλαβαν μέρος στις εκδηλώσεις με
συμμετοχή μουσικών
και χορευτικών συγκροτημάτων. Για ποιό
λόγο όμως δεν έγινε κάτι παρόμοιο και με
τις ομογενειακές κοινότητες. Με την
αποχή τους άφησαν να σχηματισθεί η
εντύπωση ότι οι Ελληνό Καναδικές
κοινότητες δεν ενδιαφέρονται να
προβάλλουν τις πολιτιστικές τους
παραδόσεις παρά
μόνον όταν έχουν οικονομικό όφελος.
Τελείως αντίθετο ήταν το πνεύμα των
Ινδικών κοινοτήτων οι οποίες κατά
διαστήματα στην διαδρομή της Φλόγας
είχαν στήσει τραπέζια και προσέφερα
φαγητά και νερό στους διερχομένους,
τιμώντας τη μεγάλη γιορτή της ειρήνης.
Είναι ίσως λυπηρό ότι σήμερα αντί να
ασκήσουμε αυτοκριτική για τα λάθη μας,
θα προσπαθήσουμε να κατηγορήσουμε τους
διοργανωτές των Ολυμπιακών Αγώνων για
το ότι δεν μας προσκάλεσαν να πάρουμε
μέρος στις εκδηλώσεις.
Picture:
Ο δρομέας με την Ολυμπιακή Φλόγα
καθηγητής Ανδρέας Γερολυμάτο, σε μια
αναμνηστική φωτογραφία με μέλη του
τμήματος Ελληνικών Σπουδών, μπροστά στο
κτίριο της Ελληνικής Κοινότητας.
Ο καθηγητής
Ανδρέας Γερολυμάτο φέρνει περήφανος τον
πυρσό με την Ολυμπιακή Φλόγα, κάτω από το
προσεκτικό μάτι των ανδρών ασφάλειας.
