Βιβλιοπαρουσίαση
Σελαμί Κουρνάζ
Απομόνωση. Οι πολιτικοί κρατούμενοι αποκαλύπτουν τα λευκά κελιά. Εκδόσεις ο Αγώνας τηλ. 210-3848330, Αθήνα 2007.
Η κυκλοφορία του τρίτου βιβλίου στην ελληνική γλώσσα για τα λευκά κελιά– το πρώτο ήταν για τη συμπαράσταση στους αγωνιστές (Αθήνα 2000) και το δεύτερο ήταν του Αχμέτ Κουλακσίζ για τις κόρες του Τζανάν και Ζεχρά (Αθήνα 2004)- συμπίπτει με μία σημαντική περίοδο για το κίνημα στις τουρκικές φυλακές. Η νέα εγκύκλιος που εκδόθηκε από το υπουργείο Δικαιοσύνης της Τουρκίας , ταυτόχρονα με πολλές τεχνικές λεπτομέρειες, παραθέτει κάποια σημεία σχετικά με την εξέλιξη της Αντίστασης μας: Με την ανωτέρω εγκύκλιο, «επιτρέπεται η άνευ όρων συνεύρεση των κρατουμένων (μέχρι τώρα μόνο όσοι αποδέχονταν τις προϋποθέσεις της διοίκησης των φυλακών απολάμβαναν κάποια δικαιώματα, ενώ οι άλλοι πολιτικοί κρατούμενοι γίνονταν αντικείμενο πιέσεων και βασανιστηρίων)». Αυτό είναι το σημαντικότερο βήμα για το σπάσιμο της απομόνωσης.
Επίσης, σύμφωνα με την ίδια εγκύκλιο «το υπουργείο Δικαιοσύνης αποδέχεται την συνεύρεση μέχρι δέκα ατόμων για δέκα ώρες την εβδομάδα,».( με τη δέσμευση ότι οι ώρες θα αυξηθούν σε είκοσι)
Η ικανοποίηση του αιτήματος της συνεύρεσης και μίας σειράς άλλων αιτημάτων, τα οποία μπορεί να ακούγονται μικρά και ασήμαντα, αλλά για την παύση της ύπαρξης των λευκών κελιών, της ανάγκης συνεύρεσης με άλλους πολιτικούς κρατούμενους και άλλα ζητήματα, χρειάστηκε να δώσουν τη ζωή τους 122 συνάνθρωποί μας στην Τουρκία, 600 έμειναν ανάπηροι και πολλοί άλλοι πεθαίνουν στα νοσοκομεία. Ο δικηγόρος Μπεχίτς Αστσί, η Γκιουρτζάν Γκιορούρογλου, μητέρα δύο παιδιών, και η κρατούμενη στην φυλακή του Ουσάκ, η Σεβγκί Σαϊμάζ, που ακολούθησαν τους 122 μάρτυρες, εκπλήρωσαν το καθήκον τους, έδωσαν τέλος στην αντίσταση τους και τέθηκαν υπό ιατροφαρμακευτική παρακολούθηση.
Τούρκοι, Κούρδοι και άλλοι αριστεροί και δημοκράτες αγωνιστές ξεκίνησαν μία μεγάλη απεργία πείνας το 2000 με κεντρικό αίτημα το τέλος της «μεταρρύθμισης» στις τουρκικές φυλακές, της κατασκευής δηλαδή φυλακών τύπου F («λευκά κελιά»), οι οποίες έχουν σαν σκοπό την απομόνωση των πολιτικών κρατουμένων από τους υπόλοιπους και την αλλοίωση της προσωπικότητάς τους.
Το κίνημα στις τουρκικές φυλακές συγκίνησε εδώ και χρόνια πολίτες από όλον τον κόσμο καθώς και την Ελλάδα, οι οποίοι συμπαραστάθηκαν στους Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές, που με τίμημα την ίδια τους τη ζωή αντιστάθηκαν στον φασισμό, ενώ μία μεγάλη κινητοποίηση αλληλεγγύης στους φυλακισμένους- απεργούς πείνας γίνεται και στην ίδια την Τουρκία. Ιατροί στην περίπτωση που αρνούνται να υποβάλλουν τους απεργούς σε βασανιστήρια, φακελώνονται και εκδιώκονται από τους χώρους εργασίας τους. Πολλοί είναι οι γιατροί που κατεβαίνουν σε απεργίες συμπαράστασης στους αγωνιστές κατά των λευκών κελιών με τα ασθενοφόρα τους έχοντας σαν προορισμό τα δικαστήρια. Επίσης και μια σειρά δικηγόροι δείχνουν έμπρακτα τη συμπαράστασή τους, ενώ αρκετοί από αυτούς, έχουν πραγματοποιήσει απεργίες διότι το καθεστώς τους απαγορεύει να βλέπουν τους κρατουμένους. Ακόμη αρκετοί φίλοι, συναγωνιστές, συγγενείς των πολιτικών κρατουμένων έχουν αυτοπυρποληθεί, ενώ επί τέσσερα χρόνια οι γονείς των κρατουμένων, μέρα και νύχτα πραγματοποιούσαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας σε κεντρική πλατεία της Άγκυρας
Από την άλλη ενώ οι μηχανισμοί του καθεστώτος εκφοβίζουν τους συγγενείς των αγωνιστών. Οι επιθέσεις από τις δυνάμεις ασφαλείας και τους Γκρίζους Λύκους είναι καθημερινές, στο διάστημα 19-22 Δεκεμβρίου του 2000 ο στρατός μπήκε στις φυλακές όπου ήταν φυλακισμένοι πολιτικοί κρατούμενοι, τις γκρέμισαν, δολοφόνησαν και έκαψαν 28 από αυτούς, ενώ η απαγόρευση της οργάνωσης TAYAD (Σύλλογος των οικογενειών των πολιτικών κρατουμένων για τη συμπαράσταση και αλληλοβοήθεια), έδωσε τη χαριστική βολή στα ψήγματα «αλλαγών» που προωθούνται από την Τουρκία.
Το βιβλίο αποτελεί πραγματικά μία μαρτυρία για τα «λευκά κελιά» αφού μέσα σ΄ αυτό, διατηρείται ζωντανή η μνήμη των αγωνιστών και γίνεται γνωστή η κατάσταση που επικρατεί στις τουρκικές φυλακές. Οι μαρτυρίες των ίδιων των κρατουμένων που ζουν στην απομόνωση και κατάφεραν να συγκεντρώσουν με κόπο, καταγράφουν την κατάσταση στις φυλακές και αναδεικνύουν το πρόβλημα που έχει ευαισθητοποιήσει χιλιάδες ανθρώπους σε όλον τον πλανήτη. Η παγκόσμια ιστορία και η ιστορία της Τουρκίας, δεν γνώρισαν άλλη φορά μια παρόμοια μορφή αντίστασης.
Το βιβλίο καταγράφει τη ζωή στα «λευκά κελιά», τις επιδράσεις τους, σωματικές και ψυχολογικές, στους κρατούμενους, τις δολοφονίες και τους θανάτους των κρατουμένων και δίνει στη δημοσιότητα για πρώτη φορά τις μαρτυρίες πολλών κρατουμένων.
Το βιβλίο εξιστορεί με αληθινό τρόπο τον αγώνα των κρατούμενων στα «λευκά κελιά», τον αγώνα για μία χώρα δημοκρατική, ανεξάρτητη, δίχως καταπίεση και εκμετάλλευση και αποτελεί σημαντικότατη συμβολή στην τεκμηρίωση των αγώνων των Τούρκων και Κούρδων δημοκρατών για ελευθερία.
Φάνης
Μαλκίδης
