Πίσω στο ευρετήριο

Ομογένεια Βρετανικής Κολομβίας

Τιμώντας την Μεγάλη Ημέρα του Έθνους

                                                            Του Δημήτρη Αγγελάτου

  Φωτογραφίες

Για χρόνια τώρα ο Δήμος του Βανκούβερ συμμετέχει στις πανηγυρικές εκδηλώσεις της ομογένειας για την επέτειο της μεγάλης γιορτής του Ελληνισμού της 25^ης του Μάρτη 1821.

Με την ευκαιρία αυτών των πανηγυρισμών ο Δήμος εκφράζει τη συμπαράσταση του με σχετική απόφαση ονομάζοντας την 25^η κάθε Μάρτη ως ημέρα της Ελληνικής ανεξαρτησίας. Παράλληλα και τιμής ένεκεν  τοποθετούν την ελληνική σημαία σε κάποιο κοντάρι του τρίτου ορόφου του δημαρχείου, το οποίο βλέπει στην 12 λεωφόρο.

Η σχετική τελετή, θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι είναι πολύ υποβαθμισμένη και συνήθως παραβρίσκεται σε αυτήν ένας μικρός αριθμός παραγόντων της ομογενειακής παροικίας, οι οποίοι έρχονται για να παραλάβουν την διακήρυξη του Δημάρχου και να του παραδώσουν το εθνικό σύμβολο των Ελλήνων.

Η φετινή τελετή πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της 23^ης του Μάρτη, συμμετείχαν δε σε αυτήν ο Δήμαρχος του Βανκούβερ, και ο υπεύθυνος του πρωτόκολλου, από ομογενειακής πλευράς συμμετείχε ο ιερέας του καθεδρικού ναού του Αγίου Γεωργίου, ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Πήτερ Κλήτας, ο πρόεδρος του επαρχιακού Κογκρέσου Γιώργος Μπόννης και δύο άλλα άτομα μεταξύ των οποίων και ο υποφαινόμενος ως εκπρόσωπος της επιθεώρησης Πατρίδες.

Με την ευκαιρία αυτής της τελετής ρώτησα τους υπεύθυνους της τοπικής αυτοδιοίκησης εάν θα ήταν δυνατόν η σημαία να μπορούσε να υψωθεί σε κάποιο κοντάρι μπροστά στο δημοτικό μέγαρο, έναντι του παράθυρου που συνηθίζεται μέχρι σήμερα. Απαντώντας ο διευθυντής πρωτόκολλου δήλωσε ότι οι προ του δημαρχείου ιστοί έχουν τοποθετηθεί δαπάνες ιδιωτικών οργανώσεων και χρησιμοποιούνται μόνον από αυτούς, πρόσθεσε όμως ότι σύντομα το δημαρχείο θα τοποθετήσει έναν ιστό τον οποίο θα διαθέτει για την εξυπηρέτηση παρόμοιων αναγκών.

Το ερωτηματικό που παραμένει, ωστόσο, από την όλη εκδήλωση είναι το γιατί μια τόσο σπουδαία εκδήλωση δημοσίων σχέσεων της οργανωμένης ομογένειας συνεχίζει να πραγματοποιείται σε ένα τόσο κλειστό περιβάλλον ενώ θα μπορούσε να προσελκύσει την παρουσία εκατοντάδων ομογενών και να τραβήξει έτσι και την προσοχή των αγγλόφωνων μέσων ενημέρωσης, δίνοντας δημοσιότητα τόσο στην εθνική μας εορτή, όσο και τις επιτεύξεις και τη σπουδαιότητα της ομογένειας σε αυτή την υπέροχη επαρχία του δυτικού Καναδά.    

Συγγραφέας της περιοχής βραβεύεται σε εκδήλωση προς τιμή του έμμετρου λόγου.

                               Γράφουν η Κατερίνα και ο Δημήτρης Αγγελάτος

    Φωτογραφίες

Η ομάδα της παγκόσμιας ποίησης, η οποία πραγματοποιεί μηνιαίες συναντήσεις στους χώρους της δημόσιας βιβλιοθήκης , είναι ένας οργανισμός ο οποίος συγκεντρώνει Καναδούς μετανάστες ποιητές και άλλους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, προσφέροντάς τους την δυνατότητα να επιδείξουν την πνευματική τους εργασία στην μητρική τους γλώσσα, καθώς επίσης και στην Αγγλική.

Την Παρασκευή 23 του Φλεβάρη, 2007, η ομάδα αυτή διοργάνωσε την 6^η ετήσια πανηγυρική της εκδήλωση στην οποία η ομογενής Βικτόρια Πασσά  (Βασιλική Πασχαλίδου), ήταν από τους αποδέκτες της τιμητικής διάκρισης για τις επιτεύξεις της κατά την διάρκεια της ζωής της στην ποίηση.

Η εκδήλωση περιελάμβανε την τελετή παρουσίασης των τιμητικών διακρίσεων , μουσικά διαλύματα, ποιητικές απαγγελίες, πολιτιστικά εκθέματα της Αφρικής και επιδείξεις ελληνικών εθνικοτοπικών χορών. Προσφέρθηκαν στους παρευρισκόμενους αναψυκτικά ποτά και ο πατήρ Δωρόθεος Τρυφωνόπουλος ευλόγησε την τράπεζα. Η μουσική ήταν προσφορά της φιλαρμονικής ορχήστρας του Βανκούβερ, επίσης των ομογενών Κώστα και Πέτρου Ρουμελιώτη και άλλων. Μεταξύ των ομιλητών της βραδιάς συμπεριλαμβάνονταν και ο δήμαρχος του Βανκούβερ Σαμ Σούλλιβαν.

Η Βικτόρια πέρασε την παιδική της ηλικία στην Ελλάδα και ήταν επόμενο να εμπνευσθεί από την ομορφιά της φύσης και την ενθάρρυνση της μητέρας της. Όταν η Βικτόρια μεγάλωσε και πήρε το δρόμο της μετανάστευσης για το Καναδά, στερήθηκε για ένα διάστημα την ευχαρίστηση του έμμετρου λόγου, καθώς ήταν τρομερά απασχολημένη με τις οικογενειακές της ευθύνες. Και αυτό βέβαια έως ότου μεγάλωσαν τα παιδιά της και έφυγαν από το σπίτι, οπότε η ίδια τελικά κατόρθωσε να βρει το χρόνο για να επιδοθεί στην αγαπημένη της ποίηση. Σε συνδυασμό δε παλαιότερων και πρόσφατων ποιημάτων της εξέδωσε ένα βιβλίο, με συνθέσεις της και στις δύο γλώσσες, Αγγλικά και Ελληνικά.

Η Βικτόρια υπήρξε ένα αξιόλογο και δραστήριο μέλος της ομάδας Παγκόσμιας ποίησης για πολλά χρόνια και πραγματικά ενθουσιάσθηκε με τη τιμή που της έγινε από την ομάδα.