Εκδήλωση
στο Κιλκίς για την παγκόσμια ημέρα της
γυναίκας αφιερωμένη στην Πόντια γυναίκα
Εκδήλωση
για τη θέση της γυναίκας
κατά τη διάρκεια της
γενοκτονίας των Ελλήνων
του Πόντου διοργανώθηκε
στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κιλκίς
το Σάββατο 10
Μαρτίου, από το Δημοτικό Συμβούλιο
Νεολαίας του Δήμου Κιλκίς, το
περιφερειακό Συμβούλιο
Νεολαίας Κεντρικής Μακεδονίας &
Θεσσαλίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας
Ελλάδας και την Ένωση Ποντίων
Νομού Κιλκίς «Οι Αργοναύτες».
Στην
εκδήλωση μίλησε ο
Φάνης Μαλκίδης, ο οποίος αναφέρθηκε στο
έγκλημα της γενοκτονίας του Ποντιακού
Ελληνισμού και στην ιδιαίτερη θέση που
είχε σ΄ αυτήν την περίοδο η Πόντια
γυναίκα. Γυναίκα η οποία αποτέλεσε
αφενός συγκεκριμένο στόχο του
προμελετημένου εγκλήματος,
λόγω του ειδικού της βάρους στην
κοινωνία και την οικογένεια, αφετέρου
ήταν αποδέκτρια όλων των επιπτώσεων της
γενοκτονίας (χηρεία, προσφυγιά, βιασμός,
κ.ά).
Ο
Φ. Μαλκίδης ανέφερε ότι «με την
στρατολόγηση, την εξορία, τα τάγματα
εργασίας, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης
και άλλες μεθόδους, οι νεοτουρκικές και
κεμαλικές ομάδες δολοφονούσαν τους
άνδρες. Πίσω στις εστίες έμεναν ως
στηρίγματα της οικογενειακής και
κοινωνικής ζωής οι γυναίκες, έχοντας να
προστατεύσουν παιδιά και ηλικιωμένους
και να διατηρήσουν ένα ελάχιστο επίπεδο
διαβίωσης-επιβίωσης. Μετά τη δολοφονία
των ανδρών, οι γυναίκες απετέλεσαν το
κομμάτι εκείνο του πληθυσμού, πάνω στο
οποίο κάθε χτύπημα θα επέφερε σημαντικό
πλήγμα συνολικά στην εθνική ομάδα. Η
γυναίκα είναι η πηγή της ζωής, κάθε
δολοφονία στερούσε από τον Ποντιακό
Ελληνισμό τη βιολογική του συνέχεια.
Όπου δεν μπορούσε να γίνει αυτό, υπήρχε ο
βιασμός και ο
καρπός της αγάπης, του έρωτα, των πιο
ωραίων ανθρώπινων συναισθημάτων, η
μητρότητα και η οικογένεια,
μετατρεπόταν σε ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη,
σε παντοτινή υπενθύμιση του εγκλήματος.
Παράλληλα υπήρχε ο βιασμός των εγκύων
και μετέπειτα η δολοφονία μητέρας και
εμβρύου, υπήρχε ο εγκλεισμός
χιλιάδων γυναικών σε τουρκικά
σπίτια. Άλλες γυναίκες αναγκάστηκαν να
παραδώσουν στους Πόντιους αντάρτες τα
βρέφη τους ώστε το κλάμα τους να μη τους
προδώσει στους διώκτες τους.
Μία τέτοια περίπτωση είναι στη Σάντα
το Σεπτέμβριο του 1921.
Παράλληλα
υπήρξε μία ομάδα γυναικών η οποία κάτω
από ιδιαίτερα πιεστικές συνθήκες, έχασε
τη θρησκευτική και εθνική της ταυτότητα
και οδηγήθηκε για πάντα στο σκοτάδι της
άγνοιας της καταγωγής και της
προέλευσης. Ενδεικτικές καταγραφές
Ελληνόφωνων, μουσουλμάνων ή /και
κρυπτοχριστιανών γυναικών υπάρχουν
μέχρι σήμερα.
Ο
επίλογος της μαζικής δολοφονίας,
εξευτελισμού, εξανδραποδισμού,
χειραγώγησης των γυναικών γράφτηκε στην
Ελλάδα και σε
άλλα μέρη της προσφυγιάς. Η Πόντια ήταν
πλέον μία μαύρη, ψυχή, σώματι και
εμφανίσει, φιγούρα, η οποία έψαχνε τους
αγνοούμενούς της στην Ελλάδα (αναζητήσεις
του Ερυθρού Σταυρού), τους
εναπομείναντες συγγενείς της στον Πόντο
(εξισλαμισμένοι) και θρηνούσε τους
νεκρούς της».
Η
εκδήλωση, πρωτότυπη όσον αφορά το θέμα
της, την οποία παρακολούθησαν πολίτες
της πόλης και της περιοχής του Κιλκίς, ο
Δήμαρχος της πόλης, δημοτικοί και
νομαρχιακοί σύμβουλοι, πρώην βουλευτές
και μέλη ποντιακών σωματείων, έκλεισε με
το θαυμάσιο χορευτικό της
Ένωσης Ποντίων Νομού
Κιλκίς «Οι Αργοναύτες».
