ΓΡΑΜΜΑ
ΣΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ
Αθήνα,
10 Μαρτίου 2007
Αγαπητέ μου Θωμά,
Φαύλο
δυστυχώς το …στημένο, εγκατεστημένο,
κατεστημένο καθεστώς στη Πατρίδα μας.
Ιδιαίτερα όσον
αφορά στην Γραφειοκρατία. Περί της
οποίας όλες οι κυβερνήσεις, δήθεν,
κόπτονται, αλλά διακόπτονται στην κοπή
της. Όχι δια αμφιστόμου καλώς
ηκονισμένης χασαπομαχαίρας
ώσπερ θα έδει, αλλά ούτε δια θωπείας
ή έστω αγγίγματος μετά βελούδινου
χειροκτίου. Και μας αδικεί κατάφωρα η
ετήσια Παγκόσμια Έκθεση
του Υπουργείου των εξωτερικών των ΗΠΑ,
που άλλα αντ’ άλλων μας καταλογίζει για
δήθεν παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων
σε αλλοδαπούς και περί άλλων τυρβάζει..
Να την πάω εγώ την Επιτροπή, στη Δημόσια
Διοίκηση να ψάξει – ας αφήσουμε την
Πολιτική μια και εκεί έχει λόγους να
μην ανακατεύεται – να βρει
παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που
ούτε επί τουρκοκρατίας δεν θα έβρισκε. (Αν
και τώρα μαθαίνουμε και θα μαθαίνουμε
πως επί τουρκοκρατίας ήμασταν άρχοντες
και δεν το ξέραμε). Και ξέρω καλά τι γράφω.
Άσχετα αν η ατολμία μου δεν μου
επιτρέπει να τα λέω με το όνομά τους.
Μήπως
δεν είναι, καλοστημένη μάλιστα,
παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων το
γεγονός ότι τα Ελληνόπουλα στερούνται
μόρφωσης από την πρώτη Δημοτικού μέχρι
την τελευταία των Πανεπιστημίων;
Μήπως
δεν είναι παραβίαση ανθρωπίνων
δικαιωμάτων όταν μπορεί να χτίσει ένας
πολίτης ένα σπίτι χωρίς νόμιμη άδεια και
δεν μπορεί να το χτίσει με νόμιμη; Αυτά
για να τα διαβάζει ο πρωθυπουργός κ.
Καραμανλής που υποσχόταν επανίδρυση του
Κράτους και ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ.
Σουφλιάς που έλεγε θα αλλάξει την
νοοτροπία στις Πολεοδομίες. Κι αν δεν
ξέρουν τι γίνεται γύρω τους και
προσωπικά είμαι στη διάθεσή τους. Για να
κοκκινίσει λιγάκι το μάγουλό τους. Γιατί
πιστεύω ότι έχουν μια στάλα ανθρώπινο
αίμα μέσα τους. Τέρμα τα…υπονοούμενα
έστω και ως μη ευκόλως εννοούμενα.
Δεν
είναι παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων
όταν 100 ή 200 άνθρωποι,
οι περιβόητοι γνωστοί άγνωστοι
ανέγγικτοι κουκουλοφόροι,
, στερούν το δικαίωμα σε χιλιάδες
αθηναίους, Θεσσαλονικείς και άλλων
πόλεων, σχεδόν καθημερινά, να πάνε
απρόσκοπτα, ήρεμα και ορεξάτοι στη
δουλειά τους;
Αλλά
ας μην επεκταθώ στην παραβίαση των
ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη πατρίδα μας
γιατί δεν θα μείνει χώρος να μπορέσω να
θίξω κανένα άλλο θέμα. Και έχουμε πολλά
σήμερα, που θεωρώ και χρήσιμα. Όπως αυτό
που πρέπει να μην ξεχάσει κανένας
Έλληνας ή και αλλοδαπός που έχει
περιουσιακά στοιχεία στην Ελλάδα. Ότι
δηλαδή πρέπει
να τα προστατεύει. Με την υποβολή των
νομίμων δικαιολογητικών και δηλώσεων,
στην Εφορία, το Κτηματολόγιο, στο να
παρακολουθεί μήπως του τα καταπατούν
και τα καταλαμβάνουν οι γείτονες και οι
ξένοι, ακόμη και οι συγγενείς. Και οι
πονηροί κρατικάς θέσεις κατέχοντες. Και
ό,τι άλλο οι προξενικές Αρχές σας
πληροφορούν πως απαιτείται.
Να
πληροφορηθούν όσοι έχουν παιδιά που
έχουν χαρακτηρισθεί
ανυπότακτοι από το υπουργείο
Εθνικής Αμύνης, ποιες υποχρεώσεις έχουν.
Τώρα μάλιστα με την ενδεχόμενη αλλαγή
του Νόμου. Ποια «διευκολυντικά»
δικαιώματα τους παρέχει η νομοθεσία μας.
Ώστε αν μπορούν να έρχονται έστω και για
ένα μήνα στην Ελλάδα μας, χωρίς να
κινδυνεύουν να κρατηθούν και να
υποχρεωθούν να υπηρετήσουν βιαίως. Θα έπρεπε και
θα πρέπει να αγωνισθούμε να πείσουμε το
Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, να καθιερώσει
και να στείλει σε κάθε Προξενείο και ένα
Στρατολόγο. Και η προσφορά του θα έχει και πολλές άλλες εθνικές (αν
δεν ενοχλεί η λέξη) προεκτάσεις και
παραμέτρους. Ο στρατολόγος, είναι
ειδικότητα, είναι απόλυτη γνώση του
αντικειμένου, είναι απαραίτητος, είναι
νομικός, είναι Αξιωματικός. Και δεν το
λέω για να μειώσω την αξία του υπαλλήλου
σε σύγκριση με τον αξιωματικό. Έτσι θα
απαλλάσσουμε τον υπάλληλο από τις ποικίλες αρμοδιότητες. Θα του
δώσουμε χρόνο να μην απασχολείται σε
θέματα που δεν μπορεί να κατέχει όσο
ένας ειδικός. Έτσι η Πατρίδα θα
προσφέρει πραγματική, άμεση και
υπεύθυνη υπηρεσία στον Ομογενή ή
μετανάστη. Συον Έλληνα φοιτητή που
εξαναγκάστηκε να πάει να σπουδάσει ή να
μετεκπαιδευθεί στο εξωτερικό. Που βρήκε
εργασία εκεί, που δεν θα εύρισκε στην
Ελλάδα μας, που η πραγματική κατάσταση
τον υποχρέωσε να παραμείνει και να
παραβιάσει ακόμη και τις στρατιωτικές
του υποχρεώσεις. Θα το καλλιεργήσουμε το
θέμα. Σήμερα αναλαμβάνει και ο νέος
στρατηγός στην αρμόδια Νομική Υπηρεσία
του ΓΕΕΘΑ. Έχει αρίστους συνεργάτες,
ελπίζω ότι θα αρχίσουμε μια καλή
συνεργασία για την σωστή και πλήρη
πληροφόρηση των Ομογενών.
Για
δεύτερη φορά στην Αθήνα,
πραγματοποιήθηκε η φημισμένη πια Έκθεση
Ομογενειακού Τύπου και Βιβλίων Ομογενών
Συγγραφέων. Την οργανώνει
πάντα το Αριστοτέλειον Ίδρυμα, με έδρα
την Κύπρο. Πρόεδρος είναι ο εκ Κορινθίας
συμπατριώτης μου, (τυχερός που
παντρεύτηκε Κυπριωτοπούλα), ο Μιχάλης
Λυμπερόπουλος, που προσφέρει τα μάλα
στον Ελληνισμό. Εγώ μάλιστα, δεν δίστασα
να στείλω και προσωπική επιστολή για την
Έκθεση μέχρι και στον
Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Γιατί να την κρύψωμεν άλλωστε
….Γράφω:
Αθήνα,
7 Μαρτίου 2007
Προς:Τον
Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, κ.
Τάσσο Παπαδόπουλο
Υπουργό
εξωτερικών κ. Γιώργο Λιλλήκα
Πρέσβη
της Κύπρου στην Αθήνα κ. Γιώργο Γιωργή
Πρόεδρο
Απόδημου Ελληνισμού κ. Στέφανο Ταμβάκη
Με
ιδιαίτερη προσοχή για χρόνια τώρα
παρακολουθούμε και προβάλλουμε τις
δραστηριότητες του Αριστοτελείου
Ιδρύματος (που εδρεύει στη Κύπρο) σε
περισσότερα από
250 ΜΜΕ σε ολόκληρο τον κόσμο.
Εξέχουσα
και ιδιαίτερης σημασίας είναι η Έκθεση
Ομογενειακού Τύπου & Βιβλίου, που με
την άρτια οργάνωση της
έχει καταστεί η υπ αριθμόν ένα
εκδήλωση για τον Απόδημο Ελληνισμό. Η
Έκθεση έχει φέρει στην επιφάνεια το
ανεκτίμητο έργο που επιτελεί ο
δημοσιογραφικός και
πνευματικός κόσμος της Ομογένειας,
ένα έργο που για χρόνια τώρα παρέμενε
άγνωστο.
Η
πρόσφατη Έκθεση στην Αθήνα
από 7-28 Φεβρουαρίου, εμπλουτισμένη
και με πρωτοσέλιδα Κυπριακών εφημερίδων και άλλο έντυπο υλικό
πρωταρχικής σημασίας για το Κυπριακό
πρόβλημα προξένησαν εξαιρετική
εντύπωση στους χιλιάδες επισκέπτες
αυτής της μοναδικής Έκθεσης.
Ιδιαίτερη
ικανοποίηση εξέφρασε και ο νεοεκλεγείς
Πρόεδρος του Απόδημου Ελληνισμού κ.
Στέφανος Ταμβάκης ο οποίος σε δηλώσεις
αλλά και κατά την ομιλία του στα
εγκαίνια της
Έκθεσης συνεχάρη
πολλές φορές το Αριστοτέλειο Ίδρυμα για
το τεράστιο Εθνικό Πολιτιστικό και
Κοινωνικό του έργο
Ο
κ. Ταμβάκης ανέφερε
ότι «τέτοιες πρωτοβουλίες
όπως αυτή του Αριστοτελείου αξίζουν
ιδιαίτερης προσοχής και εκτίμησης, και
θα βοηθήσουμε αυτή η Έκθεση να
παρουσιασθεί σε ολόκληρο τον Κόσμο . Με
εντυπωσίασαν ιδιαίτερα τα πρωτοσέλιδα
από τον Κυπριακό Τύπο, γιατί
γνώρισα πράγματα που μου ήταν
εντελώς άγνωστα».
Την
Έκθεση την επαίνεσαν συγγραφείς
δημοσιογράφοι πολιτικοί, αλλά και οι
επισκέπτες της που έμεναν έκπληκτοι από
τον πλούτο των εντύπων.
Αναμφίβολα
την παράσταση έκλεψαν τα Κυπριακά
έντυπα που
έδωσαν την ευκαιρία στο Ελλαδικό κοινό
να γνωρίσει άγνωστες
πτυχές από
την προσφορά του Κυπριακού Ελληνισμού,
προς την Ελλάδα.
Η
προσφορά του Αριστοτελείου προς τον
Απόδημο Ελληνισμό είναι τεράστια
όπως εξίσου τεράστια είναι και για
την Κύπρο που τις γίνεται μια εξαιρετικά
ιδιαίτερη προβολή.
ΗΛΙΑΣ
ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ Δημοσιογράφος Ιδρυτής –Ιδιοκτήτης
-Διευθυντής του
Ομογενειακού
Πρακτορείου Ειδήσεων Ελλάδος
Θωμά,
σου ξαναστέλνω το «Μας χρειάζεται ένας
Παπαδόπουλος», το αρθράκι που έγραψα την
ώρα που «καιγόταν το Σύνταγμα, το
θεμέλιο του Κοινοβουλίου μας και το
Μνημείο του Αγνώστου στρατιώτου
εγκατελείπετο από την Φρουρά του». :Αυτό
το αρθράκι σε διάστημα 48 ωρών,
δημοσιεύθηκε σε περισσότερα από 200 ΜΜΕ,
Εφημερίδες και sites
σε όλο τον Κόσμο. Και παίρνω συνέχεια
τηλεφωνήματα, fax
και e-mails
και νοιώθω κι εγώ «ευζωνάκι
γοργό». Επειδή οι αναγνώστες σου είναι
πιστοί στην Εφημερίδα σου και μπορεί να
μην προλαβαίνουν να πολυδιαβάζουν και
άλλα ελληνικά έντυπα, ίσως τους
ενδιαφέρει.
Αθήνα,
8 Μαρτίου 2007
ΜΑΣ
ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Ηλία
Ηλιόπουλου
Ιδρυτή
-Ιδιοκτήτη-Διευθυντή του Ομογενειακού
Πρακτορείου Ειδήσεων Ελλάδος
Αυτό
που δεν κατάφερε, ΟΧΙ ποτέ δεν το
κατάφερε, στην Ελληνοαλβανική μεθόριο, ο
ισχυρός Ιταλός δικτάτωρ Μουσολίνι, με
τους επτά εκατομμύρια φημισμένους και
χορτάτους λογχοφόρους στρατιώτες του,
ουρλιάζοντας επί πέντε μήνες, το
κατάφεραν σε μισή ώρα 100 «γνωστοί
άγνωστοι» κουκουλοφόροι στην πλατεία Συντάγματος. Στην καρδιά της
Ελλάδος μας. Επί πέντε μήνες από 28
Οκτωβρίου 1940 μέχρι 6 Απριλίου 1941, οπότε
και παραιτήθηκε της φιλοδοξίας του ο
Μουσολίνι, το νηστικό « Εν-δυο, Ευζωνάκι
γοργό», με έστω και ένα δικτατορικό
λαοκραύγατο ΟΧΙ έμβλημά του, στεκόταν
βράχος, ακοίμητος φρουρός στα παγωμένα
σύνορα, της Ελλάδος-Πατρίδος. ΟΧΙ, δεν
απαγορευόταν να τραγουδάς ΕΛΛΑΔΑ-ΠΑΤΡΙΔΑ
τότε. Κατάφορτο, το «Εν-δυο, Ευζωνάκι
γοργό» με ακατανίκητο εξοπλισμό τον
Πατριωτισμό, την Πίστη και την Ανδρεία.
Από τη ματιά, μέχρι την καρδιά και μέχρι
τις φούντες των τσαλακωμένων τσαρουχιών
του. Λασπωμένων μεν,
γυαλισμένων δε, από το καθάρειο
σκοπό του. Κι όταν αγνάντευε,
τους Ιταλούς αλαζόνες,
που διακήρυσσαν ότι σε 15 ημέρες θα
έφταναν από τη Ρώμη στην Αθήνα, όχι μόνον
το νηστικό «Εν-δυο Ευζωνάκι
γοργό» τους έτρεπε σε άτακτη φυγή με
ένα φύσημά του, αλλά τους γελοιοποιούσε
φωνάζοντας Αέραααα και τραγουδώντας :«Κορόϊδο
Μουσολίνι, κανένας δεν θα μείνει…ακόμη
και στη Ρώμη θα υψώσουμε σημαία Ελληνική…».
Κι αντιλαλούσαν τα βουνά και οι ψυχές
του λαού μας και δοξολογούσαν οι
Τσώρτσιλ κι οι Στάλιν, ακόμη κι ο Χίτλερ..
«Κορόϊδο Μουσολίνι», μια πετυχημένη
παρωδία γραμμένη από τον βιαίως
λησμονηθέντα αείμνηστο μεγάλο Γιώργο
Οικονομίδη, στο ιταλικό τραγουδάκι της
εποχής «Μικρή χωριατοπούλα». ΟΧΙ, τότε η
λέξη Πατριωτισμός δεν ήταν επικηρυγμένη,
αποκηρυγμένη και απαγορευμένη. Σήμερα, 8
Μαρτίου 2007, ώρα έξι το απόγευμα. Οι
εκατοντάδες χορτάτοι,
«πάνοπλοι» με την αφθονία όλων των
αγαθών, Έλληνες της δημοκρατικής
Ελλάδας δεν κατάφεραν να προστατεύσουν
το χορτάτο «γοργό Ευζωνάκι». Ούτε από
την Ιστορία του, ούτε από τη Φήμη του,
ούτε από το Μέλλον του. Ούτε καν τη
Σκοπιά του, στο Μνημείο του Αγνώστου
Στρατιώτου». Που βρίσκεται και αποτελεί
τα θεμέλια του Κοινοβουλίου μας. Και του
βάλανε φωτιά στα θεμέλιά του. Όχι στου
Κοινοβουλίου. Αλλά στα τσαρούχια του.
Και το «Ευζωνάκι γοργό», με βήμα βουβό,
θλιβερό, στην καρδιά του σκυφτό,
ντροπιασμένο και νικημένο, με την
υπερηφάνειά του σκεπασμένη από τους
μαύρους καπνούς της απόγνωσης, το
ανάγκασαν με συνοδεία, να εγκαταλείψει
τη φρούρησή του στο ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ
ΣΤΡΑΤΙΩΤΟΥ. Δηλαδή το συμβολικά σύνολον
των Ηρωϊσμών ,(άλλη απαγορευμένη λέξη)
της Ιστορίας και του δείξανε το δρόμο
του Μέλλοντος της ΕΛΛΑΔΟΣ μας. Μα
κανένας δεν βρέθηκε να βροντοφωνάξει:
ΟΧΙ, μην το κάνετε αυτό. ΟΧΙ είναι το
τέλος μας. ΟΧΙ ξεθεμελιώνετε την ΕΛΛΑΔΑ.
Μας χρειάζεται ένας σημερινός που να
γράψει Ιστορία με ένα βροντερό ΟΧΙ που
να ακουσθεί Ελπίδα στην Οικουμένη μέχρι
και μέσα στον ΟΗΕ. Μας χρειάζεται ένας
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ( Ο Τάσσος, ο Πρόεδρος της
Κυπριακής Δημοκρατίας).
Διακηρύσσουμε
ότι δαπανούμε εκατομμύρια Ευρώ για την
τουριστική προβολή της Ελλάδος μας.
Ορθώς. Μόνον που δεν τα δίνουν
δε ελληνικά ΜΜΕ, έντυπα και sites.
Σας θεωρούν δεδομένους και δεμένους.
Άντε να δούμε πότε θα λυθείτε. Κι
αλοίμονό τους. Αλλά πόσα χρήματα
ξοδεύουμε εθνικώς για τη διεθνή
δυσφήμιση του Τουρισμού μας; Ούτε ο Θεός,
ούτε ο …μακαριστός Ξένιος Δίας το ξέρει.
Μας παραπέμπει να δούμε ποιοι κρύβονται
κάτω από τις κουκούλες, πόσα παίρνουν,
από ποιους τα παίρνουν, γιατί κανείς δεν
τους πειράζει, για ποιους λόγους κάνουν
αυτά που κάνουν, για να τα αναμεταδίδουν
τα ανά τη Γην ΜΜΕ. Και δυσφημούν και την
τουριστική Ελλάδα μας. Άντε τώρα να
έρθει η γυμνόστηθη και μινιφορούσα
Σουηδέζα - περί της οποίας πολύ
χαιρόμεθα που μας προτιμάει - να
φωτογραφηθεί χαμογελούσα και
υπερηφάνως με τον Εύζωνο στον «Άγνωστο
Στρατιώτη», όταν τον είδε στην Τηλεόραση
να τον οδηγούν ταπεινωτικά «ώσπερ κύων
με την ουράν υπό τα σκέλη» μακριά από το
Φυλάκιό του για μην λαμπαδιάσουν οι
φούντες των τσαρουχιών του και η
φουστανέλα του. Και να κοιτάει δεξιά -
αριστερά - μπρος - πίσω μην της έρθει
καμμιά (το σωστό με δύο μμ) βόμβα μολότωφ
και πάρουν τα…. μαλλιά της φωτιά. Επειδή
δήθεν η Γιαννάκου θέλει μεταρρύθμιση
στην Παιδεία και «παίζει τα παιδία και
μάλιστα σε πολλά πεδία». Οπότε το θέμα
καταντάει αηδία και κάποιοι για να
ολοκληρωθούν οι αγώνες αδημονούν πότε
θα έχουμε και καμμιά κηδεία. Για να
έχουμε θέμα να κάνουμε μνημόσυνα και
συλλαλητήρια τα επόμενα 30 τριάντα χρόνια.
Τώρα θα μου πεις, εμείς δεν κάνουμε
ούτε κιχ που μας αλλάζουν την Ιστορία
μας! Την Πίστη μας και τα …φώτα μας! Εδώ
βγαίνουν καθηγητές (και καθηγήτριες)
Πανεπιστημίων μας και μας
λένε ότι πρέπει να ξεχάσουμε ό,τι μας
έλεγαν μέχρι χθες. «Μα κυρία μου, δεν μας
λέγατε ότι με τους παπάδες είχαμε κρυφά
σχολειά επί τουρκοκρατiας»;
«Ναι, αυτά σας τα λέγαμε πριν είκοσι
χρόνια. Σήμερα έχουμε άλλες…αμοιβές». «Κι
επειδή κυρία μου σεις έχετε άλλες
αμοιβές και σας
αμείβουν ποικιλοτρόπως, θα πρέπει να
μολύνετε με αμοιβάδες το σώμα και το
μυαλό του
ελληνικού λαού»;
Λοιπόν
« ήρθε η ώρα σας», που λέει και η Πιπιλή,
γιατί η ΕΛΛΑΔΑ μας είναι και ΕΛΛΑΔΑ ΣΑΣ.
ΗΛΙΑΣ
ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ
