Κάτω
από την Πίεση των Κυβερνητικών Ευθυνών.
Του Γιάννη
Στεφ. Σαραϊδάρη
Καθώς
συγκεντρώνονταν στην πρωτεύουσα του
έθνους την Ottawa,
οι Φιλελεύθεροι του Οντάριο για την
χρονιάτικη πολιτική τους σύναξη στα
μέσα του Ιούνη 2005, ένα ήταν το κύριο
χαρακτηριστικό στοιχείο στις
συζητήσεις όλων, τα αποτελέσματα των
τελευταίων δημοσκοπήσεων της κοινής
γνώμης των ψηφοφόρων της επαρχίας οι
οποίες δίδουν
στο κυβερνών κόμμα προβάδισμα επτά
εκατοστιαίων μονάδων, έναντι εκείνου
της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Για
τον πρώτο Υπουργό της επαρχιακής
κυβέρνησης και το επιτελείο των
κλειστών συνεργατών και συμβούλων του,
ήταν το επισφράγισμα μιας δύσκολης
περιόδου πολιτικών μαχών,
μερικών πολιτικών σκανδάλων και
φυσικά των επιθέσεων της αντιπολίτευσης
για την όλη πολιτική του κόμματος.
Και
ενώ η επαρχιακή βουλή ετοιμάζεται να
διακόψει τις εργασίες της για τις
θερινές διακοπές ο Dalton
McGuinty,
εμφανίζεται ο μεγάλος νικητής του
πολιτικού παιγνιδιού και εκείνος που
κατόρθωσε να εντυπωσιάσει τις μάζες των
ψηφοφόρων, ύστερα από μια περίοδο
αμηχανίας και σφαλμάτων τα οποία
οφειλόταν κυρίως στην έλλειψη εμπειρίας
κυβερνητικής στη ομάδα των στελεχών της
κυβέρνησης McGuinty.
Από
αυτή τη πλευρά είναι βέβαιο ότι ο πρώτος
υπουργός της επαρχιακής κυβέρνησης του
Οντάριο, κατόρθωσε τους τελευταίους
μήνες να εντυπωσιάσει και να πείσει τους
ψηφοφόρους για την αποφασιστικότητά του
να διαφυλάξει και διασφαλίσει απόλυτα
τα δικαιώματα των πολιτών της επαρχίας.
Μια
σύγκρουσή του μα τον ομοσπονδιακό
συνάδελφό του και επίσης αρχηγό των
Φιλελευθέρων του Καναδά η οποία του
έδωσε μια περίτρανη νίκη, βοήθησε τον
νεαρό ηγέτη του
Οντάριο να επιβληθεί στην συνείδηση των
ψηφοφόρων για τα ηγετικά του προσόντα.
Παρά
δε το γεγονός ότι η κοινοβουλευτική
περίοδος που τέλειωσε την εβδομάδα αυτή,
δεν έχει να
επιδείξει κάτι το εξαιρετικό από
πλευράς αριθμών στη νομοθεσία, αφήνει
ωστόσο να διαφανεί ότι η κυβέρνηση
εργάσθηκε συστηματικά και μέσα σε
περιορισμένα χρονικά περιθώρια για την
δημιουργία νομοθεσίας η οποία θα
βοηθούσε την εκπλήρωση των προεκλογικών
υποσχέσεων των Φιλελευθέρων.
Μεταξύ
εκείνων που πραγματικά θα πρέπει να
μνημονευθούν είναι το νομοσχέδιο 164, το
οποίο ψηφίσθηκε σε νόμο και το οποίο
απαγορεύει το κάπνισμα στο εσωτερικό
των δημοσίων κτιρίων του Οντάριο.
Ένας
δεύτερος, πραγματικά σημαντικός νόμος
είναι εκείνος του οποίου οι προβλέψεις
αποσκοπούν στη βοήθεια πολιτών με
αναπηρίες.
Ο
νόμος 118, έχει διαμορφωθεί κατά τέτοιο
τρόπο ώστε να διευκολύνει την πρόσβαση
στα κτίρια του δημοσίου και εκείνα που
είναι στη διάθεση του κοινού ενώ
παράλληλα για πρώτη φορά στη τελευταία
δεκαετία ξεπέρασε την φιλοσοφία των
προηγούμενων κυβερνήσεων των
Συντηρητικών και έδωσε ορισμένες
επιπρόσθετες παροχές στους ποιό
αδύνατους πολίτες της επαρχίας.
Ένας
πραγματικά σημαντικός νόμος είναι
εκείνος που προβλέπει την επιβολή
μεγάλων προστίμων σε βιομηχανίες και
επιχειρηματίες οι οποίοι δεν παίρνουν
τα απαραίτητα μέτρα για τη προστασία του
φυσικού περιβάλλοντος με αποτέλεσμα την
μόλυνση του.
Ο
νόμος 133, υποχρεώνει τις βιομηχανίες οι
οποίες μολύνουν το φυσικό περιβάλλον να
καταβάλλουν μεγάλα ποσά ως πρόστιμα,
μεγαλύτερα των εκατό χιλιάδων δολαρίων
την φορά, και το κυριότερο τα πρόστιμα
αυτά είναι υποχρεωτικά πριν υποκινηθούν
οι σχετικές δικαστικές διαδικασίες
εναντίον τους. Δεν υπάρχει δε καμία
αμφιβολία ότι ο νόμος αυτός βοηθάει να
γίνει το Οντάριο μια από τις διοικητικές
περιοχές της Βόρειας Αμερικής που
πιστεύουν στην ανάγκη της διαφύλαξης
του φυσικού περιβάλλοντος.
Πέραν
τούτου, είναι πλέον γνωστό ότι η επαρχία
αρχίζει να διαμορφώνει μια νέα
πολιτιστική πολιτική πραγματικότητα
καθώς κάτω από τις συνεχείς προσπάθειες
της κυβέρνησης αρχίζουν να
αναφαίνονται οι αλλαγές στη
πολιτική της σκηνή.
Για
πρώτη φορά στη τελευταία δεκαετία ο
αριθμός των μαθητών στις τάξεις
διδασκαλίας των δημόσιων σχολείων
έφτασε τους είκοσι. Τα δίδακτρα της
ανωτάτης παιδείας πάγωσαν, οι
επιδοτήσεις της κυβέρνησης προς τα
Πανεπιστημιακά ιδρύματα σχεδόν
διπλασιάσθηκαν, οι χρηματικές
επιχορηγήσεις σε αδύναμους οικονομικά
σπουδαστές και φοιτητές αυξήθηκαν σε
βαθμό φανταστικό. Τα κεφάλαια για
υποτροφίες των φοιτητών έχουν ξεπεράσει
κάθε ιστορικό προηγούμενο. Είναι η πρώτη
φορά ύστερα από την δεκαετία των
Συντηρητικών του Μάϊκ Χάρρης, που η
επαρχία αρχίζει να
αισθάνεται ένα νέο άνεμο αισιοδοξίας να
πνέει μέσα στα διοικητικά της σύνορα.
Από
την σκοπιά των σχέσεών του με την
Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση του Καναδά ο
επαρχιακός πρωθυπουργός του Οντάριο,
έδωσε μια πραγματικά δυναμική μάχη
σχετικά με τα δικαιώματα των παροχών της
επαρχίας για κάθε νέο μετανάστη που
μετοικεί σε αυτήν και τελικά κέρδισε,
καθώς ο κ. Μάρτιν αναγκάσθηκε να
παραδεχθεί ότι πράγματι υπάρχει
πρόβλημα στα μεταξύ του Κεμπέκ και
Οντάριο ποσά που διατίθενται για την
υποδοχή νέων μεταναστών.
Παρ’
όλα αυτά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η
επαρχιακή Κυβέρνηση των Φιλελευθέρων
του Dalton
McGuinty, κατά
διαστήματα συνεχίζει να βρίσκεται στο
επίκεντρο της δημοσιότητας εξ αιτίας
πολιτικών σφαλμάτων των συνεργατών του,
τα οποία, χάρις στις προσπάθειες και την
πολιτική εκμετάλλευση της
αντιπολίτευσης , κατορθώνουν να
καλύπτουν τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων.
Και
όμως από την ημέρα που ανάλαβαν την
διακυβέρνηση της επαρχίας οι
Φιλελεύθεροι του κ. McGuinty,
συνεχίζουν να επιβάλλουν το πολιτικό
τους πρόγραμμα με θάρρος και
αποφασιστικότητα, όπως ακριβώς
υποσχέθηκαν προεκλογικά.
Το
στοιχείο αυτό διαφαίνεται ακριβώς από
τα τελευταία αποτελέσματα των
δημοσκοπήσεων της επαρχίας, οι οποίες
δίδουν στους φιλελευθέρους του Dalton
McGuinty, ένα
άνετο προβάδισμα οκτώ εκατοστιαίων
μονάδων έναντι του δημοφιλούς αρχηγού
της αξιωματικής αντιπολίτευσης John
Tory.
Σύμφωνα
με τον αρχηγό της αξιωματικής
αντιπολίτευσης, οι Φιλελεύθεροι του κ. McGuinty,
μάλλον φαίνεται να κοροϊδεύουν τους
εαυτούς τους εάν πιστεύουν ότι οι
ψηφοφόροι της επαρχίας ξέχασαν τον
κύκλο των σπασμένων προεκλογικών τους
υποσχέσεων.
Παρόμοιοι
σχεδόν είναι και οι ισχυρισμοί του
αρχηγού των σοσιαλιστών του NDP
Χάουαρντ Χάμπτον, ο οποίος επιμένει
ότι οι Φιλελεύθεροι δεν έχουν την ηθική
στάθμη για να αντιμετωπίσουν τους
εκλογείς.
Όπως
όμως και να συνεχισθεί το πολιτικό
παιγνίδι, το βέβαιο είναι ότι ύστερα από
μια πραγματικά δύσκολη αρχή και κάτω από
το βάρος επικίνδυνων αντιλαϊκών
αποφάσεων και πολιτικής, οι
Φιλελεύθεροι του Dalton McGuinty,
εμφανίζονται ως οι πραγματικοί νικητές
της μεγάλης κούρσας για τις επόμενες
εκλογές του 2007.
