Μια
Αυταπάτη των Διοικούντων
Ενώ
ο αριθμός των ανέργων Αμερικάνων και
Καναδών καθημερινά συνεχίζει να
μεγαλώνει και οι τριγμοί των δημόσιων
ταμείων επιδόματος ανεργίας να
ακούγονται ποιό έντονοι και
τρομαχτικοί, οι τιμές των σπιτιών
συνεχίζουν την καθοδική τους πορεία, και
οι τραπεζικές κατασχέσεις
πολλαπλασιάζονται, ρίχνοντας στην
απογοήτευση εκατοντάδες χιλιάδες
πολιτών τόσο της Αμερικής, όσο και του
Καναδά. Είναι πραγματικά τραγικό για
τους πολίτες αυτούς να βλέπουν τα όνειρά
τους να σωριάζονται σε ερείπια, ενώ
αισθάνονται καθημερινά να τους
αγκαλιάζουν αισθήματα αβεβαιότητας και
τρόμου για το μέλλον των ιδίων και των
μελών της οικογένειας τους. Η κατάσταση
αυτή γίνεται ακόμα ποιό έντονη από τις
πραγματικότητες που δημιούργησε το
πρόγραμμα βοηθείας των αγοραστών
κατοικίας του προέδρου Ομπάμα. Η
συνεχιζόμενη πτώση της αγοραστικής
αξίας των σπιτιών σε συνδυασμό και από
κοινού με την αυξανόμενη ανεργία, είναι
βέβαιο ότι σύντομα πρόκειται να
παρουσιάσουν το δεύτερο κύμα
κατασχέσεων σπιτιών. Το άσχημο είναι ότι
δεν φαίνεται να υπάρχουν και πολλές
πιθανότητες για το ότι η Αμερικανική
διοίκηση θα μπορέσει, για άλλη μια φορά,
να θέσει υπό έλεγχο το κύμα αυτό,
κάνοντας χρήση της νομοθεσίας της περί
κατασχέσεων, προκειμένου να σταματήσει
το χειρότερο. Το σχέδιο αυτό, ως γνωστόν,
προσφέρει ένα ποσόν $ 75 δισεκατομμυρίων
δολαρίων προς τους δανειστές υπό την
προϋπόθεση ότι αυτοί θα δεχθούν να
μειώσουν την μηνιαία δόση που οφείλουν
να καταβάλουν οι οφειλέτες. Στατιστικά
στοιχεία αναφέρουν ότι από τον
περασμένο Μάρτιο που άρχισε να ισχύει το
πρόγραμμα, ένας αριθμός 100.000 ιδιοκτήτες
σπιτιών κατόρθωσαν μέσω αυτού να
πετύχουν την αλλαγή των ποσών που
υποχρεούνται να καταβάλουν στους
δανειστές.
Δεν
υπάρχει αμφιβολία ότι το γεγονός αυτό
αποτελεί ένα σημείο αργής εκκίνησης του
προγράμματος, δεδομένου ότι
υπολογίζεται η υποχρέωση της διοίκησης
για ενίσχυση των αγοραστών σπιτιών,
ανέρχεται στα τέσσερα εκατομμύρια
σπίτια, οι ιδιοκτήτες των οποίων
αντιμετωπίζουν την βεβαιότητα να τα
χάσουν στις τράπεζες που χρωστούν. Το
φαινόμενο αυτό περιπλέκεται ακόμη
περισσότερο, εάν κάποιος θελήσει να το
αναλύσει σε ολόκληρο το πραγματικό του
φάσμα, και την ταχύτητα με την οποία
ξαπλώνεται στην αγορά. Σύμφωνα με τα
στοιχεία της ένωσης Τραπεζικών
Δανειοδότησης τους πρώτους τρεις μήνες
του χρόνου ένας αριθμός 5.4 εκατομμύρια
δάνεια βρισκόταν καθυστερημένα στις
μηνιαίες δόσεις τους , ενώ άλλα
αντιμετώπιζαν το ενδεχόμενο τραπεζικών
κατασχέσεων.
Μολονότι
αρκετοί από τους ιδιοκτήτες, σε
τελευταία ανάλυση, θα κατορθώσουν να
ξεπεράσουν τις δυσκολίες με την
ανεύρεση χρημάτων μέσω φιλικών τους
προσώπων, οι υπόλοιποι θα είναι
υποχρεωμένοι να προσβλέπουν στην
δυνατότητα αλλαγής του ύψους των
μηνιαίων δόσεων τους σαν σανίδα
σωτηρίας της στέγης τους. Και πάλι όμως
καθώς οι δανειζόμενοι αισθάνονται την
κατάφωρη πίεση των δανειστών, οι οποίοι
προσπαθούν να βρουν κάποια αιτία που θα
τους επιτρέπει να ξεφύγουν από τις
υποχρεώσεις που επιβάλει πάνω τους το
σχέδιο της διοίκησης Ομπάμα, μια νέα
πραγματικότητα αρχίζει να
δημιουργείται η οποία δεν φαίνεται
αφήνει και πολλά περιθώρια ελπίδων προς
όφελος των αδυνάτων ιδιοκτητών σπιτιών,
οι οποίοι άνεργοι προσπαθούν να
επιζήσουν μια από τις μεγαλύτερες
οικονομικές κρίσεις της ζωής τους. Ένα
από τα μεγαλύτερα προβλήματα που
εμφανίζονται στην πορεία εφαρμογής του
προγράμματος είναι εκείνο το οποίο
αποβλέπει αποκλειστικά και μόνον στον
περιορισμό του μηνιαίου ποσού που ο
δανειζόμενος οφείλει να πληρώσει. Το
πρόγραμμα αυτό για έναν μικρό αριθμό
ιδιοκτητών σπιτιών εργάζεται θαυμάσια,
άπαξ και περιορίζεται στην δυνατότητα
τους να ανταποκριθούν σε τούτη την
υποχρέωση καταβολής του μηνιάτικου
ποσού. Για έναν μεγάλο αριθμό ωστόσο, οι
οποίοι ήδη έχουν δανειστεί μεγαλύτερα
ποσά από την σημερινή αξία του σπιτιού
τους, το δίλημμα γίνεται ακόμα ποιό
δύσκολο, καθώς αντιλαμβάνονται ότι δεν
έχουν την παραμικρή ελπίδα σωτηρίας σε
περίπτωση που αναγκασθούν από τα
γεγονότα να καθυστερήσουν τις μηνιαίες
δόσεις τους, ή και να ζητήσουν τον
περιορισμό του ύψους αυτών τους των
δόσεων. Η τύχη τους εξαρτάται τελείως
από την κατάσταση της υγείας τους, ή και
το χάσιμο της εργασίας τους.
Σήμερα
και καθώς ο αριθμός των αριθμών
συνεχίζει να ανέρχεται καθημερινά,
είναι βέβαιο ότι σύντομα οι μικρές
μηνιαίες δόσεις έναντι του δανείου σε
λίγο θα είναι αδύνατες από έναν μεγάλο
αριθμό Αμερικανών. Δεν θα πρέπει να
υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι στην
περίπτωση αυτή οι διοικήσεις του Καναδά
και της Αμερικής θα πρέπει να
προχωρήσουν στην δημιουργία σχεδίων
αντιμετώπισης του ενδεχόμενου πρόληψης
των τραπεζικών κατασχέσεων,
προσφέροντας ίσως την μοναδική δυνατή
βοήθεια στους ανέργους και τις
οικογένειές τους. Ένα προσωρινό
πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας ή και
μικρού δανεισμού για τη κάλυψη των
μηνιαίων αναγκών τους είναι βέβαιο ότι
θα τους βοηθήσει ενώ οι τελευταίοι θα
ψάχνουν για την εξεύρεση νέας εργασίας ή
απασχόλησης. Μολονότι οι δύο
κυβερνήσεις υποστηρίζουν ότι έχουν
καταβάλει κάθε προσπάθεια για την
δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, η
πραγματικότητα είναι ότι ένας μικρός
αριθμός εργασιών πρόκειται να
δημιουργηθούν από αυτά τα προγράμματα
και το χειρότερο σε συγκεκριμένους
μόνον τομείς. Δυστυχώς όμως και πάλι ο
μεγαλύτερος αριθμός των ανέργων Καναδών
και Αμερικανών θα διακατέχονται από την
απογοήτευση της ανεργίας και των
χαμένων ελπίδων.
Αυτός
είναι και ο λόγος που οι δύο διοικήσεις
οφείλουν να εργασθούν με μεγαλύτερη
διάθεση για την δημιουργία προγραμμάτων
τα οποία πραγματικά θα ανταποκρίνονται
στις ανάγκες των ημερών.
“Πατρίδες”
