«Μαθήματα
δημοκρατίας»
Με
βολές επιστολών διαμαρτυρίας οι «δημοκρατικά»
εκλεγμένοι «ηγέτες» δίνουν μαθήματα
δημοκρατικής δεοντολογίας στην ηγεσία
της αξιωματικής αντιπολίτευσης του
Οντάριο.
Του
Θωμά Στεφ. Σάρα
«Αντιλαμβάνομαι
από την αρθρογραφία διαφόρων μέσων
ενημέρωσης ότι προτίθεσθε να
παραβλέψετε την τοπική δημοκρατική
πρακτική, προκειμένου να διορίσετε έναν
ιδιώτη σαν προσωπική σας εκλογή στην
εκλογική περιφέρεια του Scarborough
Centre.
Αυτή η ενέργεια έρχεται σε τέλεια
αντίθεση με τις βασικές δημοκρατικές
αρχές»…
Κάπως έτσι προσπαθεί να διδάξει την
έννοια της δημοκρατικής δεοντολογίας
στον ηγέτη της αξιωματικής
αντιπολίτευσης του Οντάριο και αρχηγό
των Φιλελευθέρων ο αντιπρόεδρος για το
Οντάριο του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου.
Αιτία της αποστολής της επιστολής
υπήρξε η απόφαση της ηγεσίας του
Κόμματος των Φιλελευθέρων του Οντάριο
να τοποθετηθεί στην εκλογική περιφέρεια
του Κέντρου του Σκάρμπορο άτομο της
επιλογής και εμπιστοσύνης του
διοικητικού μηχανισμού του κόμματος. Το
δικαίωμα αυτό έχει ο εκάστοτε αρχηγός
του κόμματος, ο οποίος μπορεί με
παρεμβολή του να διορίσει μέχρι και
πέντε υποψηφίους. Για να γίνει όμως αυτό,
έπρεπε να ξεπεραστεί η διαδικασία της
επιλογής υποψηφίου από τα μέλη του
κόμματος στην εκλογική περιφέρεια.
Μεταξύ
εκείνων, που είχαν εκδηλωθεί σαν
υποψήφιοι για τη διεκδίκηση της έδρας
της περιοχής, ήταν και κάποιος εμογενής,
ο οποίος μάλιστα έχασε την έδρα στις
προηγούμενες εκλογές στην εντίπαλό του
των Συντηρητικών.
Εξαιτίας
του γεγονότος και μπροστά στον κίνδυνο
να χάσει την ευκαιρία ο ομογενής
πολιτευτής, στράφηκε στην ηγεσία των
παροικιακών οργανώσεων για βοήθεια, κι
έτσι άρχισε ένας χαρτοπόλεμος επιστολών.
Μια δεύτερη επιστολή ήταν εκείνη του
προέδρου της Ελληνοκαναδικής
Ομοσπονδίας του Οντάριο, στην οποία,
μεταξύ άλλων, ο αποστολέας κατηγορεί τον
ηγέτη των Φιλελευθέρων και αρχηγό της
αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι δεν
πιστεύει «στη δημοκρατική διαδικασία
του κόμματος ή οποιεσδήποτε
δημοκρατικές αναμορφώσεις» καθώς
επίσης και ότι «δεν πιστεύει στην πλατιά
συμμετοχή των πολιτών, στην πολιτική ζωή
της επαρχίας».
Φθάνει στο σημείο να κατηγορήσει
τους Φιλελεύθερους ότι δεν διαφέρουν
από τους Συντηρητικούς, που ασκούν την
εξουσία, και ότι η εσωκομματική
δημοκρατική διαδικασία σημαίνει
ελάχιστα γι’ αυτούς. «Αυτό,
όμως», συμπληρώνει η επιστολή, «μας
οδηγεί στο συμπέρασμα ότι υποψήφιοι από
την πολυπολιτιστική
κοινότητα δεν θα έχουν την ευκαιρία να
καταστούν υποψήφιοι του κόμματός σας».
Ακολούθως ο επιστολογράφος
κατηγορεί τον αποδέκτη ότι εξαιτίας του
η ελληνοκαναδική κοινότητα του Τορόντο
δεν θα μπορέσει να έχει τον αντιπρόσωπό
της στο επαρχιακό κοινοβούλιο στις
επερχόμενες εκλογές. Ζητάει να
αναθεωρηθεί η απόφαση (του διορισμού
υποψηφίου) και, τέλος, δηλώνει ότι «διαφορετικά,
το μήνυμά που δίνεται στην
ελληνοκαναδική κοινότητα και όλες τις
άλλες εθνικές κοινότητες είναι ότι η
δημοκρατική διαδικασία δεν ισχύει γι’
αυτές…».
Ο
Κώστας Μάνιος
Αιτία αυτής της ρίξης μεταξύ του
κόμματος των Φιλελευθέρων και της «ολιγαρχικής»
ηγεσίας» των αντιπροσωπευτικών
οργανώσεων της παροικίας είναι ο
πολιτευτής ομογενής Κώστας Μάνιος.
Ο Κώστας Μάνιος υπήρξε ο υποψήφιος
του Κόμματος των Φιλελευθέρων στην
εκλογική περιφέρεια του Κέντρου του
Σκάρμπορο, πλην όμως στις εκλογές
εκείνες νικήθηκε από την αντίπαλό του
των Συντηρητικών.
Σύμφωνα με πηγές του κόμματος, ο
Κώστας κέρδισε το δικαίωμα του
υποψηφίου, επειδή το κόμμα δεν επέτρεψε
σε άλλο μέλος του να διεκδικήσει τη θέση.
Αυτό συνέβη από συμπάθεια της ηγεσίας
του κόμματος προς την απαίτηση του Κώστα
να μην υπάρξει αντίπαλός του, καθώς
επίσης την υποστήριξη άλλων πολιτικών
του κόμματος, οι οποίοι τάχθηκαν ανοικτά
με το μέρος του.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το Κόμμα
των Φιλελευθέρων, αντί να ενθαρρύνει την
υποβολή και άλλων υποψηφιοτήτων,
επέτρεψε να λάβει το χρίσμα ο Κώστας
ελλείψει αντιπάλου. Οι ίδιες πηγές του
κόμματος, ωστόσο, με διαβεβαιώνουν ότι,
μολονότι την περίοδο εκείνη
ξεπεράσθηκαν οι δημοκρατικοί κανόνες
και αρχές, περιέργως ούτε ο Κώστας
Μάνιος ούτε οι φίλοι του θέλησαν να
διαμαρτυρηθούν.
Αμέσως μετά τις εκλογές, τις οποίες
έχασε ο Κώστας Μάνιος, ο αρχηγός της
αξιωματικής αντιπολίτευσης του
πρόσφερε εργασία στο γραφείο του σαν
σύμβουλο και σύνδεσμο με τα μέλη των
εθνικών κοινοτήτων του Οντάριο. Το προ
των εκλογών διάστημα και για χρόνια
ολόκληρα ο Κώστας εργαζόταν σαν
διευθυντής του πολιτικού γραφείου του
ομοσπονδιακού βουλευτή Γιάννη Κάννη.
Σύμφωνα, μάλιστα, με πληροφορίες μου από
την κομματική οργάνωση των Φιλελευθέρων
του Καναδά, προτού εργασθεί για τον
Κάννη, ο Κώστας Μάνιος είχε προσληφθεί
και εργαζόταν για το ομοσπονδιακό κόμμα
των Φιλελευθέρων στα κεντρικά του
γραφεία του Τορόντο.
Όλα αυτά τα χρόνια ο Κώστας Μάνιος
ήταν μισθωτός και αμοιβόταν για τις
υπηρεσίες του. Ουδέποτε – με
διαβεβαιώνουν στελέχη του κόμματος –
έκανε το παραμικρό σαν εθελοντής. Παρ’
όλ’ αυτά, οι επιστολογράφοι των
διαμαρτυριών αφήνουν να υπονοηθεί ότι
το Κόμμα των Φιλελευθέρων «είναι
υπόχρεο και χρωστά αυτή την εκδούλευση
στον Κώστα Μάνιο». Κάτι παρόμοιο είναι
τουλάχιστον εξωφρενικό, εάν όχι άδικο,
ισχυρίζονται τα στελέχη του κόμματος.
Όλες οι υποχρεώσεις του κόμματος
τέλειωναν κάθε φορά που ο Κώστας
πληρωνόταν για τις υπηρεσίες του.
Πέραν τούτου, όμως, το κόμμα άσκησε
πιέσεις και χρησιμοποίησε την επιρροή
του για να προωθήσει το διορισμό του
Γιώργου Μάνιου στην Επιτροπή Αδειών του
Τορόντο καθώς επίσης και στο Γραφείο
Αποζημίωσης Ανεργίας. Υέλος, τον Ιούνιο
ο Γιώργος Μάνιος διορίσθηκε στο
Συμβούλιο των Πολιτικών Φυγάδων του
Τμήματος της Μετανάστευσης. Σύμφωνα με
πληροφορίες μου, γι’ άλλη μια φορά το
Κόμμα των Φιλελευθέρων της επαρχίας
βοήθησε όσο μπορούσε.
Μια ιδιαίτερη λεπτομέρεια στην όλη
υπόθεση αποτελεί το γεγονός ότι ο
Γιώργος Μάνιος, ο οποίος είναι αδελφός
του Κώστα, είχε διορισθεί και υπηρέτησε
στην υπεύθυνη υπηρεσία διοργάνωσης των
εκλογών της επαρχίας. Στη θέση αυτή
διορίσθηκε ο Γιώργος κατά τη διάρκεια
άσκησης της εξουσίας από τους
σοσιαλιστές του NDP.
Σύμφωνα με τους κανονισμούς, η θέση, στην
οποία διορίσθηκε ο Γιώργος, ήταν μη
πολιτική, ως εκ τούτου ο ίδιος δεν
επιτρεπόταν να συμμετέχει στο παιχνίδι
της πολιτικής.
Παρ’ όλ’ αυτά, οι κανόνες του
κόμματος ξεπεράσθηκαν – κάτω από
πιέσεις – και ο Γιώργος Μάνιος, ο οποίος
πολιτικά έπρεπε να είναι ακομμάτιστος,
κατάφερε κάθε φορά να απολαμβάνει τα
ευεργετήματα αυτών των διορισμών.
Σύμφωνα με πληροφορίες μου, οι
οποίες έχουν διασταυρωθεί επίσης από
την ημερήσια αγγλόφωνη του Τορόντο “Toronto
Star”, ένας άλλος
νεαρός ομογενής, ο Γιώργος Χατζής, ο
οποίος – σύμφωνα με πληροφορίες της «Τορόντο
Σταρ» – είναι συγγενής του Κώστα Μάνιου,
χωρίς καμιά σχετική εμπειρία ή
ιδιαίτερες γνώσεις, προσελήφθη ως
διοικητικός βοηθός του Lorenzo Berardinetti,
υποψηφίου των Φιλελευθέρων για το
Νοτιοδυτικό Σκάρμπορο.
Ο
νεαρός Γιώργος Χατζής, ο οποίος, σύμφωνα
με τον ομιλητή μου, δεν έχει καμιά
απολύτως εμεπιρία ή και εκπαίδευση για
τη δουλειά, πληρώνεται με ένα μισθό 60.000
δολ. τον χρόνο. Σύμφωνα πάντοτε με τις
πληροφορίες μου, ο Γιώργος Χατζής, τον
οποίο η «Τορόντο Σταρ» χαρακτηρίζει
συγγενή του Κώστα Μάνιου, προσελήφθη στη
θέση αυτή με την επιρροή του Κώστα, ο
οποίος εργαζόταν στο γραφείο του
αρχηγού των Φιλελευθέρων της επαρχίας.
Πρόσφατη δημοσκόπιση των ψηφοφόρων
της περιοχής του Scarborough Centre,
η οποία έγινε για λογαριασμό των
Φιλελευθέρων, απέδειξε ότι, εάν στις
επερχόμενες εκλογές υποψήφιος των
Φιλελευθέρων είναι ο Κώστας Μάνιος, η
βουλευτής των Συντηρητικών, Marilyn
Mushinsky, θα
ξανακερδίσει την έδρα. Στην περίπτωση,
ωστόσο, που αντίπαλός της θα είναι ο Brad
Duguid, το οποίο
τελικά προωθεί το γραφείο του αρχηγού,
οι Συντηρητικοί πρόκειται να χάσουν την
έδρα προς όφελος των Φιλελευθέρων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της
δημοσκόπηση, ο Κώστας Μάνιος
συγκεντρώνει την εμπιστοσύνη του 2% του
εκλογικού σώματος. Οι ομογενείς
εκλογείς της περιοχής Κεντρικού
Σκάρμπορο υπολογίζονται σε 5% και είναι
αδύνατο να εκλέξουν τον Κώστα Μάνιο μόνο
με τη δική τους ψήφο.
Για όλους αυτούς τους λόγους το
κόμμα πρόσφερε στον Κώστα Μάνιο να τον
διορίσει σε μια άλλη εκλογική
περιφέρεια ως υποψήφιό του. Ο τελευταίος
αρνήθηκε κι άρχισε έναν πόλεμο, ο οποίος
δεν φαίνεται να οδηγεί πουθενά τον ίδιο
και τα συμφέροντά του.
Μεταξύ άλλων, ο Κώστας Μάνιος
στράφηκε στην «ολιγαρχική ηγεσία» των
αντιπροσωπευτικών ιδρυμάτων της
ομογένειας και ζήτησε τη συνδρομή τους.
Πρόσφατα, μάλιστα, κατόρθωσε να βρεθεί
στο στρατόπεδο του John Manley,
υποψηφίου για το αξίωμα του
πρωθυπουργού, τον οποίο έφερε σε επαφή
με την άνευ εκλογών διοικούσα ομάδα της
Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο. Ο
τελευταίος, σε αντάλλαγμα της «βοήθειας»
των μελών του οργανισμού, υποσχέθηκε
δωρεά ενός εκατομμυρίου δολαρίων! Το
άσχημο είναι ότι δεν υπάρχει η παραμικρή
δυνατότητα να εκλεγεί ο ίδιος
πρωθυπουργός.
Οι μόνοι, που ίσως αισθανθούν κάποια
ωφέλεια από αυτή την περιπέτεια, θα
είναι οι αδελφοί Κώστας και Γιώργος
Μάνιος. Ο τελευταίος μάλιστα ήδη έχει
λάβει την αμοιβή του με ένα διορισμό, ο
οποίος πληρώνει πλουσιοπάροχα.
Οι
Φιλελεύθεροι
Σχετικά με τα σχόλια και τους
ισχυρισμούς των επιστολογράφων, πηγές
προσκείμενες στο Κόμμα Φιλελευθέρων
ισχυρίζονται ότι ο Dalton McGuinty
εξελέγη αρχηγός του κόμματος από τα μέλη
του κόμματος και όχι από το σώμα των
ψηφοφόρων. Τα μέλη του κόμματος ήταν
εκείνα, τα οποία εμπιστεύθηκαν στην
κρίση του αρχηγού την εξουσία του
διορισμού υποψηφίων. Το δικαίωμα αυτό,
υποστηρίζουν, δόθηκε ύστερα από
δημοκρατική ψηφοφορία και αποδοχή της
πλειοψηφίας των μελών. Το γεγονός είναι
ότι επί τη βάσει αυτής της απόφασης ο
αρχηγός ασκεί αυτή του την εξουσία για
το καλό και προς το συμφέρον του
κόμματος και όχι για να εξυπηρετήσει
προσωπικά συμφέροντα ή ενδιαφέροντα.
Ακόμη, θα ήταν αστείο, εάν για κάθε
θέμα, που θα πρέπει να αποφασίσει ο
αρχηγός, θα έπρεπε να διοργανώνει
δημοψήφισμα, προκειμένου να μη δεχθεί
την κριτική κανενός. Ως εκ τούτου, τα
στελέχη του διοικητικού μηχανισμού του
κόμματος πιστεύουν ότι η δημοκρατική
πρακτική έχει τηρηθεί απόλυτα. Το δε
δικαίωμα του αρχηγού να διορίζει ένα
μικρό αριθμό υποψηφίων είναι απόλυτα
δικαιολογημένο.
Παρ’ όλ’ αυτά, από τη δική του
πλευρά, ο πρόεδρος της Ελληνοκαναδικής
Ομοσπονδίας του Οντάριο ισχυρίζεται ότι
ο Κώστας Μάνιος είναι αξιόλογο στέλεχος
της Κοινότητας και άλλων οργανισμών, και
ότι είναι βέβαιο ότι πρόκειται να τύχει
της εμπιστοσύνης του εκλογικού σώματος
στις επερχόμενες εκλογές. Ζητά δε από
τον αρχηγό των Φιλελευθέρων να
επιτρέψει να διεξαχθούν εκλογές. «Διαφορετικά»,
καταλήγει, «η απόφασή σου να στείλει ένα
μήνυμα ότι η δημοκρατική διαδικασία δεν
εφαρμόζεται στα μέλη των εθνικών
κοινοτήτων».
Από τη δική του πλευρά, ο πρόεδρος
της Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο γράφει:
«Η Ελληνική Κοινότητα γνωρίζει καλά την
αφοσίωση του Κώστα Μάνιου προς το κόμμα
των Φιλελευθέρων και την πεποίθησή του
σε δύσκολους καιρούς για τους
Φιλελευθέρους του Οντάριο, καθώς
αδιάκοπα εργαζόταν για την υποστήριξη
των Φιλελευθέρων για πολλά χρόνια».
Σύμφωνα με τον αποστολέα της
επιστολής, οι ομογενείς του Οντάριο
ανησυχούν πάρα πολύ ύστερα από το άρθρο
της «Τορόντο Σταρ» την 1η Φεβρουαρίου 2003.
Το άρθρο εκείνο, ως γνωστόν, για πρώτη
φορά έφερνε στο φως της δημοσιότητας την
πρόθεση της ηγεσίας του κόμματος να
παρουσιάσει κάποιον άλλο για τη θέση του
υποψηφίου στην εκλογική περιφέρεια του
Κεντρικού Σκάρμπορο.
Έκτοτε ο μεν Κώστας Μάνιος έχει
ασχπληθεί και πάλι με τα πολιτικά
προβλήματα των Φιλελευθέρων του
ομοσπονδιακού κοινοβουλίου και, όπως θα
περίμενε κανείς, δέθηκε με το «δυνατό
της ημέρας», John Manley,
υπουργό Οικονομικών και αντιπρόεδρο της
κυβέρνησης Κρετιέν, ο οποίος επίσης
είναι και υποψήφιος για την αρχηγία του
κόμματος.
Σύμφωνα με τον επιδοτούμενο μέσω
διαφημίσεων παροικιακό τύπο, ο Κώστας
Μάνιος έφερε τον Manley
σε επαφή με την ηγεσία της Κοινότητας, ο
πρόεδρος της οποίας ανοικτά πλέον
εμφανίστηκε οπαδός της υποψηφιότητας
του Manley.
Μέρες αργότερα, μιλώντας σε εκδήλωση
των κοινοτικών, ο υπουργός υποσχέθηκε
ένα μικρό δωράκι: μια δωρεά ενός
εκατομμυρίου δολαρίων για το νέο
κοινοτικό κέντρο. Το άσχημο στην όλη
υπόθεση είναι ότι οι πιθανότητες του
Τζον Μάνλι να κερδίσει τη θέση του
αρχηγού του κόμματος είναι ανύπαρκτες
και, ως εκ τούτου, περιορισμένες οι
πιθανότητες της δωρεάς προς την
Ελληνική Κοινότητα.
Εκείνο που είναι, ωστόσο, βέβαιο
είναι το γεγονός ότι ο αδελφός του Κώστα,
Γιώργος Μάνιος, κατάφερε να διορισυεί
στην Επιτροπή Μετανάστευσης και να
εξασφαλίσει κάποια άνετη μισθοδοσία.
Οι τρεις επιστολές: του προέδρου της
Ελληνικής Κοινότητας, του προέδρου της
Ελληνοκαναδικής Ομοσπονδίας Οντάριο
και του αντιπροέδρου για υποθέσεις του
Οντάριο του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου
παραδόξως έφθασαν στο γραφείο του
αρχηγού των Φιλελευθέρων την ίδια μέρα,
στις 10 Φεβρουαρίου. Η μία από αυτές φέρει
ημερομηνία σύνταξης την 4η Φεβρουαρίου,
οι δε υπόλοιπες δύο την 8η Φεβρουαρίου.
Δημοκρατική
δεοντολογία
Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι
οι τρεις επιστολές αποτελούν στην ουσία
πολιτική διακήρυξη, άπαξ και οι
αποστολείς προσπαθούν να παρεισφρήσουν
ή παρεμβληθούν σε μια καθαρά
εσωκομματική διαμάχη μεταξύ της ηγεσίας
του κόμματος και ενός υποψηφίου –
άσχετα με την καταγωγή του -, ο οποίος ήδη
έχει το προηγούμενο δύο εκλογικών
αποτυχιών (μία σε δημοτικό επίπεδο και
μία σε επαρχιακό) στην ίδια εκλογική
περιοχή, που θέλει να ξαναδιεκδικήσει.
Πέραν όμως των μαθημάτων
δημοκρατικής πρακτικής και
δεοντολογίας, που προσπαθούν να
επικαλεσθούν και διδάξουν οι
υπογράφοντες ως εκπρόσωποι των
ομογενειακών οργανισμών, για τον
πολιτικό παρατηρητή δημιουργείται το
ερώτημα, εάν και κατά πόσον οι επιστολές
αυτές διαβάστηκαν και έτυχαν της
εμπιστοσύνης και έγκρισης των μελών
τους, στο όνομα και για λογαριασμό των
οποίων έχουν αποσταλεί.
Διότι, κύριοι, δεν είναι δυνατό να
μιλάτε για δημοκρατική πρακτική και οι
ίδιοι να γράφετε στα παλαιά σας
υποδήματα κάθε έννοια και έκφρασή της.
Απ’ ό,τι τουλάχιστον μπορώ να γνωρίζω,
μέλη της διοίκησης δύο οργανισμών
εμφανίζονται να έχουν τέλεια άγνοια.
Πριν συνταχθούν και αποσταλούν
αυτές οι επιστολές, φρόντισε κάποιος των
υπογραφόντων «ηγετών» να έλθει σε επαφή
με τον ηγέτη των Φιλελευθέρων ή το
γραφείο του και να ζητήσει εξηγήσεις ή ν’
ακούσει επιτέλους και τη δική του πλευρά;
Στην περιοχή, που διεκδικεί ο Κώστας
Μάνιος, το ποσοστό των ομογενών εκλογέων
υπολογίζεται στα 5% του εκλογικού
σώματος. Ποιες πιθανότητες υπάρχουν να
εκλεγεί με αυτό το ποσοστό;
Σύμφωνα με προσωπικές μου
πληροφορίες, ο αρχηγός του κόμματος
πρότεινε στον Κώστα Μάνιο να τον
διορίσει και να τον ονομάσει αυτόματα
υποψήφιο των Φιλελευθέρων σε μια άλλη
εκλογική περιφέρεια, στην οποία θα είχε
μεγαλύτερες πιθανότητες εκλογής. Ο
ομογενής, ωστόσο, πολιτευτής αρνήθηκε
κατηγορηματικά να δεχθεί κάτι τέτοιο.
Στις επερχόμενες εκλογές του
Οντάριο, εάν οι δημοσκοπήσεις του
εκλογικού σώματος αποδειχθούν αληθείς,
υπάρχει η πιθανότητα εκλογικής νίκης
των Φιλελυθέρων με αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Σε μια τέτοια περίπτωση ο σημερινός
αρχηγός των Φιλελευθέρων πρόκειται να
σχηματίσει κυβέρνηση και να αναλάβει ο
ίδιος την πρωθυπουργία. Τί θα συμβεί
όμως με τους τρεις «αντιπροσωπευτικούς»
της ομογένειας οργανισμούς; Πώς θα
μπορέσουν να πλησιάσουν τη νέα
κυβέρνηση για να ζητήσουν βοήθεια ή
χρηματικές δωρεές;
Χωρίς να υπάρχει καμιά προκατάληψη
έναντι του Κώστα Μάνιου, με τον οποίο
συμπάσχουμε και αντιλαμβανόμαστε τα
αισθήματά του, οι ομογενειακές
παροικίες έχουν δικά τους συμφέροντα. Τα
δε συμφέροντα των πολλών, των παιδιών
μας, του μέλλοντος παίρνουν πρωταρχική
θέση και ξεπερνούν εκείνα του ενός – και
ο οποίος μάλιστα κατορθώνει κάθε φορά να
κάνει τη δική του τη ζωή και των συγγενών
του εύκολη, χρησιμοποιώντας την εθνική
και πολιτιστική του ταυτότητα.
Μήπως όμως κάνω λάθος; Πιθανόν. Θα
μπορούσε ίσως να με διαψεύσει ο ίδιος ο
ενδιαφερόμενος, εάν μου έλεγε πόσους
νέους ομογενείς βοήθησε, όλα αυτά τα
χρόνια, να διορισθούν σε παρόμοιες
θέσεις με εκείνες του αδελφού του ή και
του άλλου συγγενή του, σύμφωνα με το
δημοσίευμα της «Τορόντο Σταρ»;
Καιρός πλέον να αρχίσουν ορισμένοι
να σέβονται τους τίτλους και τα αξιώματα
που υπηρετούν, ακόμα κι αν έχουν
κατορθώσει να «εκλεγούν» σε αυτά κατά
τρόπους που γνωρίσαμε στο παρελθόν.