Χάπι
για τον καρκίνο του προστάτη
Ελπίδα
για εκατομμύρια άνδρες από φάρμακο που
συρρικνώνει τους όγκους
TΗΕ
ΙΝDΕΡΕΝDΕΝΤ
Του Jeremy Laurance
http://assets.in.gr/AssetService/Image.ashx?
c=7948059&r=0&p=0&t=0&q=85&w=800&v=1
Την
παρασκευή ενός νέου φαρμάκου για τον
καρκίνο του προστάτη ανακοίνωσαν χθες
επιστήμονες, οι οποίοι θεωρούν πλέον ότι
μπορούν να βοηθήσουν το 80% των ασθενών με
την επιθετική, και έως σήμερα ανίατη,
μορφή αυτής της ασθένειας.
O
καρκίνος του προστάτη είναι η πιο
συνηθισμένη μορφή καρκίνου μεταξύ
ανδρών και περίπου 10.000 υπολογίζεται ότι
χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους από αυτή
την ασθένεια. Αντίθετα με ό,τι συμβαίνει
με τον καρκίνο του μαστού, δεν έχει
σημειωθεί σημαντική πρόοδος στα φάρμακα
για την αντιμετώπισή του τα τελευταία
χρόνια.
Το νέο φάρμακο, που ονομάζεται
αμπιρατερόνη, επιδρά με διαφορετικό
τρόπο απ΄ ό,τι τα φάρμακα που
χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα και
μπορεί να συρρικνώνει τους όγκους ακόμα
και ασθενών που έχουν προχωρημένη μορφή
της ασθένειας. Λαμβάνεται σε χάπι,
προκαλεί λίγες παρενέργειες και οδηγεί
σε εντυπωσιακή μείωση του αντιγόνου του
καρκίνου του προστάτη. Βέβαια, οι
ερευνητές προειδοποιούν ότι η έρευνα
βρίσκεται ακόμα σε αρχικό στάδιο και δεν
έχει αποδειχθεί ότι το φάρμακο
συμβάλλει στην αύξηση του χρόνου
επιβίωσης.
Η χθεσινή ανακοίνωση έγινε λόγω της
δημοσιοποίησης των αποτελεσμάτων της
πρώτης κλινικής έρευνας της
αμπιρατερόνης σε 21 ασθενείς με καρκίνο
του προστάτη σε προχωρημένη μορφή. Η
έρευνα διεξήχθη από το Ινστιτούτο
Έρευνας για τον Καρκίνο και το
Νοσοκομείο Royal
Μarsden του
Λονδίνου. Η περιορισμένη αυτή δοκιμή,
γνωστή ως φάση 1 της έρευνας, έγινε
προκειμένου να εξεταστεί η ασφάλεια του
φαρμάκου, αλλά τα αποτελέσματα έδειξαν
ότι ήταν «εντυπωσιακά ενεργό», σύμφωνα
με τον Γιόχαν ντε Μπόνο, επικεφαλής της
έρευνας που δημοσιεύτηκε στην
Επιθεώρηση Κλινικής Ογκολογίας. «Αυτό
το φάρμακο είναι πολύ αποτελεσματικό»,
δήλωσε. «Οι όγκοι συρρικνώθηκαν, ο πόνος
έφυγε και τα επίπεδα του αντιγόνου
έπεσαν. Κάποιοι ασθενείς του
νοσοκομείου λαμβάνουν το φάρμακο 2
χρόνια και 8 μήνες, και ακόμα είναι καλά
στην υγεία τους».
Όλοι οι άνδρες που συμμετείχαν στην
έρευνα είχαν πολύ επιθετική μορφή
καρκίνου του προστάτη «που είναι
ιδιαίτερα δύσκολο να θεραπευθεί» και οι
γιατροί τούς είχαν δώσει ένα χρόνο ζωής.
Είχαν υποβληθεί σε χειρουργικές
επεμβάσεις, ακτινοβολία ή
χημειοθεραπεία, που όμως είχαν αποτύχει,
δήλωσε ο ντε Μπόνο. Συνολικά το φάρμακο
έχει δοθεί σε 250 ασθενείς σε όλο τον
κόσμο και το ποσοστό επιτυχίας φθάνει
παντού το 70% με 80%.
«Ελπίζουμε ότι το φάρμακο αυτό θα
εγκριθεί σε 2 με 3 χρόνια», πρόσθεσε ο ντε
Μπονο.
ΣΑΪΜΟΝ
ΜΠΟΥΣ, 50 ΕΤΩΝ, ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ
«Τα
συμπτώματά μου εξαφανίστηκαν»
Ο
ΣΑΪΜΟΝ διαγνώσθηκε με προχωρημένο
καρκίνο του προστάτη τον Αύγουστο του
2005. Έκανε ακτινοβολίες κι ενέσεις με
φάρμακο για τον περιορισμό της
τεστοστερόνης. Έναν χρόνο αργότερα τα
νέα ήταν άσχημα. Ο καρκίνος είχε κάνει
μετάσταση στα οστά και εκδηλώθηκαν
αφόρητοι πόνοι. Η εξάμηνη
χημειοθεραπεία δεν κατόρθωσε να
σταματήσει την εξάπλωση. Του είπαν ότι
είχε δύο χρόνια ζωής. Τον Απρίλιο του 2007
άρχισε τη λήψη αμπιρατερόνης. «Μέσα σε
μια εβδομάδα το αντιγόνο του καρκίνου
του προστάτη μειώθηκε. Σε έναν μήνα
σταμάτησα να παίρνω παυσίπονα. Τα
συμπτώματά μου εξαφανίστηκαν. Τον
Αύγουστο του 2006 μου είπαν ότι έχω 24 μήνες
ζωής. Ε, λοιπόν, οι 24 μήνες μου θα
συμπληρωθούν σε τρεις εβδομάδες κι εγώ
αισθάνομαι μια χαρά. Τους τελευταίους 15
μήνες μάλιστα ζω μια σχεδόν φυσιολογική
ζωή. Είναι
απίστευτο».
Μπλοκάρει
την τεστοστερόνη
http://assets.in.gr/AssetService/Image.ashx?c=7948091&r=0&p=0&t=0&q=85&w=800&v=1
Η
ΑΜΠΙΡΑΤΕΡΟΝΗ λειτουργεί εμποδίζοντας
ένα ένζυμο που είναι κρίσιμο για την
παραγωγή της ανδρικής ορμόνης
τεστοστερόνης. Η πρόκληση καρκίνου του
προστάτη βασίζεται στην τεστοστερόνη
και η συνήθης θεραπεία στόχευε στο να
εμποδιστεί η παραγωγή του στους όρχεις.
Παρ΄ όλα αυτά κάποιοι άνδρες έχουν
καρκίνο που αντιστέκεται στην ορμόνη,
δηλαδή που συνεχίζει να αναπτύσσεται. Η
αποκάλυψηκλειδί ήταν ότι ο
συγκεκριμένος καρκίνος εξαρτάται από
την τεστοστερόνη που παράγεται στον
ίδιο τον όγκο και όχι στους όρχεις. Η
αμπιρατερόνη μπλοκάρει τη διαδικασία, «σβήνοντας»
ένα ογκογονίδιο που ονομάζεται ΕRG.
