Η
ατιμωρησία καλλιεργεί στο λαό ποικίλους
θρύλους…
Γράφει:
Βασίλειος Κόκκινος
Η ατιμωρησία των εγκλημάτων συνιστά
αδικία. Ασφαλής και ευτυχισμένη
Πολιτεία είναι εκείνη στην οποία όχι
μόνο οι αδικούμενοι πολίτες, αλλά και
εκείνοι που δεν αδικούνται,
ενδιαφέρονται να τιμωρούνται οι
αδικούντες, είτε είναι ολίγοι, είτε
πολλοί. Διότι δεν παύει να είναι έγκλημα
μια παράνομη και ποινικώς τιμωρητέα
πράξη και όταν διαπράττεται από πολλούς.
Αλλά η χώρα μας έχει παύσει να είναι
υπόδειγμα ευνομουμένης Πολιτείας. Έχει
καταστεί ή -στην επιεικέστερη περίπτωση-
τείνει να καταστεί άσυλο των
εγκληματιών.
Τα
υπό των πολιτικών διαπραττόμενα
εγκλήματα, με την κείμενη νομοθεσία
είναι σχεδόν αδύνατο να διωχθούν και
τιμωρηθούν. Ατιμώρητα παραμένουν και τα
εγκλήματα της προκλητικής
αισχροκέρδειας σε βάρος του λαού, εφόσον
η διάταξη του άρθρου 405 του Ποινικού
Κώδικα δεν εφαρμόζεται από τους
Εισαγγελείς, παρά τις διαμαρτυρίες του
Τύπου, με αποτέλεσμα την ασυδοσία των
κερδοσκόπων, που συχνά πραγματοποιούν
κέρδη έως και 300% της αξίας των
πωλουμένων ειδών.
Πολλοί
υπότροποι και σεσημασμένοι εγκληματίες
τιμωρούνται επιεικώς. Ορισμένες
ανεξήγητες αποφάσεις συμπίπτουν με
κάποιες περίεργες και πάντως ύποπτες
παραλείψεις αρμοδίων υπαλλήλων, που
επηρεάζουν την κρίση των Δικαστών και
ουδέποτε ελέγχονται. Έτσι, η Δικαιοσύνη
εμφανίζεται αντιφατική. Κακουργήματα
υποτρόπων εγκληματιών, τιμωρούνται με
ελαφρές ποινές, ενώ ορισμένοι
κατηγορούμενοι, ακόμη και για απόπειρα
εγκλήματος, τιμωρούνται με βαρύτατες.
Απʼ
την άλλη, πρώην Υπουργοί, κατηγορηθέντες
για παράνομες πράξεις, επιζήμιες για το
Ελληνικό Δημόσιο, ή ενοχοποιηθέντες από
στοιχεία ξένων ανακριτικών αρχών, όχι
μόνο δεν ελογοδότησαν στη Δικαιοσύνη,
αλλά και τιμήθηκαν και εξακολουθούν να
τιμώνται από τους διαδόχους τους
Υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας, για την
όλη δράση τους.
Η
ατιμωρησία αυτή καλλιεγεί στο λαό
ποικίλους θρύλους, περί ξεπλύματος
μαύρου χρήματος σε διάφορες επώνυμες
επιχειρήσεις της Ελλάδος. Ούτε οι
κατηγορηθέντες πρώην Υπουργοί, ούτε
στενοί συνεργάτες τους, κλήθηκαν ποτέ να
δηλώσουν πώς απέκτησαν περιουσιακά
στοιχεία μεγάλης αξίας ή ξενοδοχειακές
μονάδες ή άλλες κερδοφόρες επιχειρήσεις
στο όνομά τους ή στο όνομα οικείων τους ή
άλλων παρενθέτων προσώπων. Ήδη ο λαός
πληροφορείται από τον Τύπο, ότι Υπουργός
Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, με πρωτεύοντα
ρόλο στην κύρωση και εφαρμογή των
προγραμμάτων του ΟΤΕ, έλαβε από τη Siemens
το 1998, δέκα εκατομμύρια μάρκων, διά μέσου
προσώπου, που αυτός είχε υποδείξει.
Η
πληροφορία, βέβαια, στερείται σημασίας,
τόσο ποινικής, διότι η πράξη έχει
παραγραφεί, όσο και πολιτικής, αφού ο
Υπουργός εκείνος δεν πολιτεύεται πλέον.
Από την εξέλιξη αυτή ενισχύεται η
πεποίθηση του λαού, ότι οι νόμοι δεν
εφαρμόζονται στους ισχυρούς, αλλά μόνο
στους αδυνάτους. Όταν η Πολιτεία
ανέχεται, συγχωρεί και δεν διώκει τους
παρανομούντες, δίδει κακό παράδειγμα
και ενθαρρύνει τους αδικούντες, να
συνεχίζουν τη δράση τους, με τη
βεβαιότητα, πως δεν θα υποστούν ποτέ
κυρώσεις για τις παρανομίες τους.
Για
να παταχθούν οι τελευταίες και όλες οι
μορφές της φαυλότητος, απαιτείται
καθολική αντίδραση, διοικούντων και
διοικουμένων. Δεν είναι συγχωρητέο να
παραμένουν εκκρεμείς, για απροσδιόριστο
χρόνο, πειθαρχικές δικογραφίες κατά
δημοσίων λειτουργών και υπαλλήλων. Όπως
και δεν επιτρέπεται Υπουργοί να
αρκούνται σε ατέρμονες διοικητικές
εξετάσεις (ΕΔΕ), για να αποφύγουν
πειθαρχικές διώξεις και διαβίβαση
κρισίμων στοιχείων στον αρμόδιο
Εισαγγελέα.
Εξάλλου
οι Εισαγγελείς έχουν χρέος: Να διώκουν
τα εγκλήματα και όχι να εθελοτυφλούν.
Και να εφαρμόζουν τις διατάξεις του
Ποινικού Κώδικα για τους υποτρόπους, να
μην ανέχονται δε απόκρυψη των στοιχείων
της υποτροπής. Είναι απαράδεκτο, για
παράδειγμα, να τιμωρείται υπότροπος
εγκληματίας για απάτη σε βαθμό
κακουργήματος, με φυλάκιση μόνο δύο ετών
και έξι μηνών, διότι στο Πρωτόδικο
Δικαστήριο είχε επισυναφθεί ανακριβές
αντίγραφο ποινικού του μητρώου, που
ενεφάνιζε μία μόνο καταδίκη για
σωματική βλάβη, ενώ ο κατηγορούμενος
είχε εξήντα οκτώ καταδίκες για
κακουργηματικές απάτες και
πλαστογραφίες! Συνέβη και αυτό σε
δικάσιμο πενταμελούς Εφετείου Αθηνών
της 6-6-2008. Παρόμοιες παραλείψεις σε
ποινικά μητρώα, κινούν την υποψία
ορισμένων παρατηρητικών Δικαστών.
Καλούνται
οι αρμόδιοι Εισαγγελείς να ερευνούν την
ακρίβεια των επισυναπτομένων
αντιγράφων ποινικών μητρώων σε σοβαρές
δικογραφίες, προς διασφάλιση του κύρους
του θεσμού της Δικαιοσύνης. Διότι
παραλείψεις υπαλλήλων, όπως η παραπάνω,
μπορούν να σημαίνουν, ότι η «κάθαρση»
στην Δικαιοσύνη ίσως δεν εξουδετέρωσε
κάποιες παράνομες μεθοδεύσεις υπέρ των
εγκληματιών!
Αναδημοσίευση
