Οι δήμιοι του λαού του Ιράν
Η Ζαχρά
Καζεμί ήταν μια υπέροχη προσωπικότητα,
ένα δυναμικό άτομο και μια εργάτρια της
ενημέρωσης της κοινής γνώμης, που
πίστευε στην κοινωνική δικαιοσύνη και
ελευθερία του ατόμου και πολίτη, και
μισούσε την αδικία και την καταπίεση.
Οπλισμένη
με μια φωτογραφική μηχανή η Ζαχρά
διέσχιζε ωκεανούς και ηπείρους,
προκειμένου να ενημερώσει την κοινή
γνώμη της διεθνούς κοινότητας για τα
μαρτύρια και παθήματα των λαών από
δικτάτορες σε κάθε πλάτος και μήκος της
γης.
Τον Ιούνιο
του 2003 η Ζαχρά Καζεμί βρέθηκε στην
Τεχεράνη, όπου προσπάθησε να
φωτογραφίσει κρατούμενους φοιτητές
στην κακόφημη και τρομοκρατική φυλακή
ΕΒΙΝ. Για το λόγο αυτόν η Καναδοϊρανή
συάδελφος συνελήφθη από τις αρχές
ασφαλείας του Ιράν, οι οποίες άρχισαν
μια πιεστική και χρονοβόρα ανάκριση σε
βάρος της. Δύο μέρες αργότερα η άτυχη
δημοσιογράφος έπεσε σε κώμα από τα
κτυπήματα, που δέχθηκε στο κεφάλι της,
από τους βάρβαρους δήμιους του
θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν. Στη
συνέχεια χαρακτηρίσθηκε ότι ο εγκέφαλός
της ήταν νεκρός εξαιτίας των κακώσεων,
και την επομένη δηλώθηκε ότι ήταν νεκρή.
Η
αγγελία του θανάτου της Ζαχρά Καζεμί
ξεσήκωσε κύματα θυμού και αγανάκτησης
μεταξύ των Καναδών δημοσιογράφων, οι
οποίοι άρχισαν μια εκστρατεία
διαμαρτυριών προς την πρεσβεία του Ιράν,
την καναδική κυβέρνηση και τα Ηνωμένα
λΕθνη.
Ο
αρχισυντάκτης της επιθεώρησης «Πατρίδες»,
ο οποίος προεδρεύει του Συμβουλίου της
Εθνικής Ένωσης Τύπου Εθνικοτήτων Καναδά,
έστειλε τη διαμαρτυρία της οργάνωσης
τόσο στην Τεχεράνη όσο και στα Ηνωμένα
Έθνη απαιτώντας την επιστροφή της σορού
της άτυχης δημοσιογράφου στον Καναδά.
Αρχικά
η κυβέρνηση της Τεχεράνης άφησε να
πιστευθεί ότι είχε την πρόθεση να
συμμορφωθεί με την απαίτηση του γιου του
θύματος, τελικά όμως άλλαξε γνώμη και
διέταξε τον ενταφιασμό της
δολοφονημένης δημοσιογράφου στην
ιδιαίτερη πατρίδα της. Ήταν μια πράξη
σκληρής απανθρωπιάς, προκειμένου να
αποκρυβεί από τη διεθνή κοινότητα η
αλήθεια: το ότι δηλαδή το βάρβαρο
καθεστώς των ισλαμιστών της Τεχεράνης
δεν δίνει καμιά σημασία ή σεβασμό στην
ανθρώπινη ζωή και τα βασικά, φυσικά κι
αναφαίρετα δικαιώματα του ανθρώπου και
πολίτη.
Κάτω
από αυτές τις εξελίξεις, πολύ σωστά η
ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά
υποχρεώθηκε να ανακαλέσει τον πρεσβευτή
της από την Τεχεράνη. Μια διπλωματική
ενέργεια, η οποία προδίδει την
αγανάκτηση της ίδιας της κυβέρνησης, ενώ
παράλληλα εκφράζει τα αισθήματα του
συνόλου των μελών της δημοσιογραφικής
οικογένειας της χώρας, και ιδιαίτερα του
τύπου των εθνοτήτων.
Τις
ημέρες αυτές επέστρεψε στον Καναδά,
ύστερα από σύντομη επίσκεψή του στην
Τεχεράνη, ο ομογενής βουλευτής του
ομοσπονδιακού κοινοβουλίου του Καναδά
Δημήτρης Καρύγιαννης. Σύμφωνα με τη
γνώμη του Καναδού βουλευτή, κανένας στο
Ιράν δεν επιθυμεί τη διακοπή των
διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δύο
χωρών. Αυτή φυσικά είναι η γνώμη των
μελών της διπλωματικής αποστολής του
Καναδά στο Ιράν. Παρ’ όλ’ αυτά, ο κ.
Καρύγιαννης ζωγραφίζει με τα πιο
σκοτεινά χρώματα την πολιτική
πραγματικότητα του Ιράν και αναφέρεται
στις μάζες των συγγενών των κρατουμένων,
οι οποίοι προσπαθούν να πληροφορηθούν
για την τύχη των δικών τους.
Αυτοί,
όμως, ακριβώς είναι και οι λόγοι που
διαφωνούμε απόλυτα με κάθε σκέψη
συνέχισης των διπλωματικών σχέσεων της
χώρας μας με ένα καθεστώς
αιματοβαμμένων δολοφόνων, οι οποίοι
καλυμμένοι κάτω από την περιβολή του
ιερωμένου επιτελούν καθημερινά
εγκλήματα ενάντια στο λαό τους και την
ανθρωπότητα. Και μέχρι που η κυβέρνηση
των θεοκρατών του Ιράν αποδείξει
έμπρακτα ότι σέβεται τη διεθνή τάξη και
τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη ζωή των
πολιτών της, δεν είναι δυνατό να
διαπραγματευθούμε το μαρτυρικό θάνατο
της Ζαχρά Καζεμί, προκειμένου να
διατηρήσουμε τις εμπορικές μας σχέσεις,
και ούτε είναι δυνατό να απλώσουμε χέρι
φιλίας στους δολοφόνους μιας συντρόφου
μας. Αυτή είναι η αποφασιστική μας θέση,
την οποία θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους
οι πολιτικοί μας.
Πατρίδες
