Υγεία

Διαβήτης

«Η νίκη εναντίον του διαβήτη είναι δυνατή με φυσικά μέσα»

Dr. J. Whitaker

Του δρος. Θεοδώρου Κανάκη

Δρος. της φυσιοθεραπευτικής ιατρικής

Το παρακάτω κείμενο είναι καθαρά πληροφοριακό και σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως θεραπευτική ιατρική συνταγή ή ότι συνιστά αντικατάσταση του θεράποντος γιατρού και των υποδείξεών του. Η απόφαση για τη σπουδαιότητα των συμβουλών είναι προσωπικά και απόλυτα δική σας. Σε καμιά δε περίπτωση δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι η ευθύνη βαρύνει το συντάκτη ή και την επιθεώρηση «Πατρίδες», η οποία φιλοξενεί τη στήλη.

            Ο διαβήτης είναι γενικά μια πολύ γνωστή αρρώστια σαν θέμα γενικού ενδιαφέροντος. Το πραγματικό της πρόσωπο όμως κρύβεται συνήθως έως ότου προξενήσει αρκετή ζημιά στην υγεία του ασθενή, οπόταν και γίνεται αντιληπτή. Λέγεται μάλιστα πως οι μισοί άνθρωποι με διαβήτη αγνούν ότι έχουν την αρρώστια. Οι πληροφορίες, όμως, από τους ειδικούς, που ασχολούνται με την αρρώστια, μας γνωστοποιούν ότι στην πρώτη δεκαετία του καινούργιου αιώνα ο διαβήτης θα φθάσει τα όρια της επιδημίας.

            Υπάρχει τρόπος να προφυλαχθείτε από την αρρώστια; Ναι, λέει ο δρ. Julian Whitaker, M.D., ο οποίος ασχολείται επί 25 ολόκληρα χρόνια χρησιμοποιώντας τα μέσα της εναλλακτικής ιατρικής – πράγμα που σημαίνει φυσικά μέσα στην καταπολέμηση της αρρώστιας εκτός από τις περιπτώσεις, στις οποίες ο κίνδυνος είναι άμεσος και η χρήση φαρμάκων είναι απαραίτητη.

            Ο διαβήτης είναι αρρώστια του πολιτισμού μας. Η σύγχρονη διατροφή με έτοιμες, στιγμιαίες τροφές και με ιδιαίτερη έμφαση στην κρεατοφαγία, τροφές φορτωμένες με άσπρη ζάχαρη και ραφιναρισμένο άμυλο, τροφές που συν τοις άλλοις είναι ελλιπείς σε ουσιώδη βιολογικά στοιχεία (junk food) είναι ένας από τους κύριους λόγους για την αρρώστια. Κι αν προσθέσουμε την έλλειψη σωματικής εργασίας, ευκολίες που μας προσφέρει το αυτοκίνητο, η καθιστική εργασία και η ευκολία της σύγχρονης ζωής, πράγματα που συνήθως οδηγούν σε αφύσικο σωματικό πάχος, τότε έχουμε τις απαραίτητες συνθήκες όχι μόνο για τη γέννηση αλλά και τη διατήρηση του διαβήτη.

            Ο διάσημος Γερμανός διαιτολόγος Paavo Airola προσθέτει ένα τέταρτο παράγοντα στη δημιουργία του διαβήτη, ο οποίος είναι γνωστός ως συστηματική πολυφαγία. Η πολυφαγία επιβάλλει μεγάλες απαιτήσεις στο πάγκρεας και με τον καιρό αυτό το τόσο απαραίτητο όργανο χάνει την ικανότητά του να παράγει τα τόσο απαραίτητα ένζυμα και ορμόνες, χωρίς τα οποία η όλη λειτουργία του ανθρώπινου μεταβολισμού γίνεται ένα μεγάλο ερωτηματικό.

            Ο ίδιος διαιτολόγος προτείνει μια δίαιτα, που να αποτελείται κυρίως από αλκαλικές τροφές όπως άψητα λαχανικά, φρούτα, γαλακτοειδή και ψημένα σιτηρά, όπως buckwheat και millet. Από τις πιο σπουδαίες βιταμίνες, που προτείνει, είναι η βιταμίνη Β (B-complex), chromium 2 mg. την ημέρα, βιταμίνη C 1000-3000 mg., σκόρδο, Kelp, βιταμίνη Ε 400-1200 i.u. Για περισσότερες πληροφορίες διαβάστε το βιβλίο του “How to get well”.

            Για ευκολία αναγνώρισης ο διαβήτης κατατάσσεται σε τύπο 1 και τύπο 2. Ο τύπος 1 παρουσιάζεται συνήθως στην παιδική ηλικία, χωρίς αυτό να αποκλείει την εμφάνισή του και αργότερα. Αυτό το είδος διαβήτη είναι το αποτέλεσμα της ανικανότητας του παγκρέατος να παράγει την απαιτούμενη ινσουλίνη, που χρειάζεται το σώμα. Η ινσουλίνη είναι ορμόνη κλειδί, που ανοίγει την «πόρτα», ώστε να μπορέσουν τα κύτταρα να δεχθούν την τροφή τους σε γλυκόζη ή άλλες ουσίες.

            Εάν δεν υπάρχει αρκετή ινσουλίνη, για να ανοίξει τις «πόρτες», τα κύτταρα απλώς θα πεθάνουν και μαζί τους και ολόκληρο το σώμα. Δείγματα για το διαβήτη είναι ότι ο ασθενής είναι συνεχώς πεινασμένος και διψασμένος, χάνει βάρος σε ταχύ ρυθμό και χρειάζεται να ουρεί πολύ συχνά, διότι όπως η τροφή μένει αχρησιμοποίητη, το ίδιο γίνεται και με το νερό. Και ο λόγος διότι οι απορροφητήριες, ας τις πούμε, «πόρτες» των κυττάρων είναι κλειστές λόγω έλλειψης ινσουλίνης.

            Τα φυσιολογικά όρια για τη ζάχαρη, που κυκλοφορεί στο αίμα, είναι 80 με 110 mg/dl. Στον ασθενή με τύπο 1 διαβήτη συχνά φθάνει τα 350-750 mg/dl, αν δεν ληφθούν τα απαιτούμενα μέτρα. Τέτοιες περιπτώσεις είναι φυσικό να καταλήγουν στις πρώτες βοήθειες με τον ασθενή σε κωματώδη κατάσταση.

Για το διαβήτη τύπου 1 υπάρχει μια γενετική προδιάθεση συν τοις άλλοις, αλλά η αρρώστια αριθμεί μόνο 10% στον ολικό αριθμό των διαβητικών. Οι υπόλποιποι 90% υποφέρουν από διαβήτη τύπου 2, οι οποίοι, όπως λέει ο δρ. Julian Whitaker, μπορούν να νικήσουν ή προλάβουν αρρώστια με φυσικά μέσα.

            Η πλειονότητα των διαβητικών τύπου 2 πρέπει να οφείλουν την αρρώστια στον τρόπο ζωής που διάγουν, εξαιτίας των ακατάλληλων τροφών, που διαλέγουν στη διατροφή τους, στην ανεπάρκεια σωματικής εξάσκησης και το υπερβολικό σωματικό βάρος, ιδιαίτερα το πάχος στον κοιλιακό χώρο.

            Και στους δύο τύπους διαβήτη η ιατρική εξέταση θα βρει ανεβασμένο το ποσοστό ζάχαρης στο αίμα. Η αιτία στον τύπο 1 οφείλεται στην έλλειψη ινσουλίνης, όπως ήδη αναφέραμε παραπάνω. Στο διαβήτη τύπου 2 συμβαίνει το αντίθετο. Ο διαβητικός παράγει αρκετή ή και περισσότερη ινσουλίνη απ’ ό,τι χρειάζεται. Το πρόβλημα αρχίζει όταν οι «θύρες» των κυττάρων του σώματος, οι οποίες πρέπει ν’ ανοίξουν, για να εισέλθει η τροφή, παραμένουν κλειστές παρά το γεγονός ότι υπάρχει αρκετή ινσουλίνη απ’ έξω, που «χτυπάει» στις «πόρτες» για ν’ ανοίξουν. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται αντίσταση ινσουλίνης ή ευαισθησία ινσουλίνης και είναι η πηγή του προβλήματος για τα 90% των διαβητικών. Με τον καιρό, όσο προχωρεί η ηλικία, το πάγκρεας εξαντλείται από τη συνεχή και υπερβολική εργασία. Η παραγωγή ινσουλίνης ελαττώνεται και είναι δυνατό να σταματήσει εντελώς, οπότε ο διαβητικός χρειάζεται για να επιβιώσει συνθετική ορμόνη υπό τη φροντίδα του θεράποντος ιατρού.

            Το κοινό χαρακτηριστικό και στους δύο τύπους του διαβήτη είναι η ζημιά που μπορεί να προκαλέσει στη γενική υγεία του διαβητικού, ιδιαίτερα στα μάτια, νεφρά και νεύρα. Είναι σε θέσει να βλάψει τα κύτταρα και ν’ αλλάξει την πηκτικότητα του αίματος. Με την επιπλέον ζάχαρη το αίμα γίνεται πιο πηκτό και κολλάει στις αρτηρίες. Έχει παρατηρηθεί ότι από τους διαβητικούς λείπει το μαγνήσιο, ο ψευδάργυρος, οι βιταμίνες Β-6, C και άλλα σοβαρά ιχνοστοιχεία. Ως εκ τούτου μεγαλώνει κατά πολύ ο κίνδυνος για αρτηριοσκλήρωση και καρδιακά νοσήματα.

            Η αντιμετώπιση του διαβήτη με φυσικά μέσα έχει ως ακολούθως: Για το διαβήτη τύπου 1 η αρρώστια πιθανώς θα ακολουθήσει τον ασθενή ως το τέλος της ζωής του. Το ποσοστό, όμως, αυτών των ανθρώπων είναι μόνο 10%, αν και αυτοί μπορούν να καλυτερεύσουν τη ζωή τους και να μειώσουν το ποσοστό της ινσουλίνης και άλλων φαρμάκων, τα οποία, όπως λέει ο δρ. Whitaker, συνδέονται με ανεπιθύμητο πάχος, στομαχικές διαταραχές και, το πιο σοβαρό, προβλήματα με το συκώτι. Επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι το ιχνοστπιχείο βανάδιο σε συνδυασμό με ειδικές βιταμίνες και ορυκτά στοιχεία δύνανται να ελαττώσουν το ποσοστό της ινσουλίνης, που θεωρείται απαραίτητη στο διαβήτη τύπου 1.

            Για τα 90% των διαβητικών τύπου 2 ο δρ. Whitaker προτείνει το εξής πρόγραμμα, με το οποίο οι διαβητικοί δύνανται να σταματήσουν ή ακόμη και να αντιστρέψουν την αρρώστια. Πρώτον, έρχονται τα θρεπτικά υποκατάστατα, όπως αντιοξειδωτικά Β-complex, βιταμίνες, μαγνήσιο, lipolic acid και evening primrose oil. Ταυτόχρονα είναι απαραίτητο να εφαρμόσετε ένα σύστημα διατροφής απαλλαγμένο από προπαρασκευασμένες και ραφιναρισμένες τροφές, όπως άσπρο αλεύρι, άσπρη ζάχαρη κι όλες τις τροφές γενικά, των οποίων έχει αλλοιωθεί η φυσική τους μορφή. Τη θέση τους πρέπει να πάρει μια διατροφή με φρέσκα φρούτα και λαχανικά, φρέσκες σαλάτες, όσπρια, σιτηρά, ως επίσης αμύγδαλα, καρύδια και σπορίδια. Ο Paavo Airolo θεωρεί απαραίτητη τη γαλακτοφυτική δίαιτα, που σημαίνει γάλα και γιαούρτι αλλά απαλλαγμένη από κρέατα όλων των ειδών.

            Ο τρίτος εξίσου σοβαρός παράγοντας στο σύστημα υγείας του δρος. Whitaker, M.D. είναι οι σωματικές ασκήσεις τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. Σύμφωνες σ’ αυτό το σημείο είναι και οι έρευνες στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ της Καλιφόρνια, όπου 6.000 άνδρες προσφέρθηκαν εθελοντές για παρακολούθηση για 14 ολόκληρα χρόνια. Οι έρευνες απέδειξαν ότι οι σωματικές ασκήσεις ήταν ο κύριος παράγοντας για την πρόληψη του διαβήτη.

            Τέλος, υπάρχουν πολλά βοτανολογικά βιβλία για τα βότανα και φυτά που βοηθούν το σώμα για την καλύτερη χρήση της ζάχαρης (γλυκόζης) στον οργανισμό. Τα πιο ωφέλιμα, όμως, σύμφωνα με το δρα. Whitaker, είναι τα ορυκτά στοιχεία χρώμιο και βανάδιο. Αυτά τα ορυκτά πρέπει να είναι μέρος μια καλής δίαιτας μαζί με μια πολυβιταμίνη, που μπορείτε να βρείτε στα καταστήματα υγιεινών τροφών.