Ελληνική
Κοινότητα Μητροπολιτικού Τορόντο (ΕΚΜΤ)
Ήταν
ένας πραγματικά μεγάλος οργανισμός, ο
οποίος επάξια εκπροσώπησε, σε διάφορες
εποχές και περιόδους, τη μεγάλη
ομογενειακή παροικία του Τορόντο.
Δυστυχώς
τα τελευταία χρόνια έχει πέσει σε «χειμερία
νάρκη», καθώς μια ομάδα εθελοντών, οι
οποίοι επιμένουν με το «έτσι θέλω» να
μας «σώσουν», κατέλαβαν τη διοίκηση, την
οποία και χρησιμοποιούν για να
προωθήσουν τα σχέδιά τους. Είναι δε
λυπηρό το γεγονός ότι, για δεύτερη κατά
σειρά φορά, η διοίκηση του οργανισμού «αυτοδιορίστηκε»,
άπαξ και δεν υπήρχε το σχετικό
ενδιαφέρον υποψηφίων συμβούλων για τη
διεξαγωγή εκλογών. Εάν ρωτήσετε πάντως
τα στελέχη της παρούσας διοίκησης, θα
σας διαβεβαιώσουν ότι είναι βέβαιοι για
το ότι θα «σώσουν τον οργανισμό».
Παρά
το γεγονός ότι τα μέλη του έχουν
περιορισθεί σημαντικά, οι μαθητές των
ελληνικών τάξεων έχουν μειωθεί σε
ανησυχητικό βαθμό, τα έσοδα του
οργανισμού από το «κεράκι του αγίου»
πέφτουν καθημερινά, οι δωρητές
πεθαίνουν καθώς περνάει ο χρόνος, οι «λαοπρόβλητοι»,
χωρίς δημοκρατικές εκλογές, διορισμένοι
«ηγέτες» προσπαθούν να μας πείσουν ότι
σε λίγο θα οικοδομήσουν για τις γενιές
των Ελληνοκαναδών τον «Παρθενώνα» στο
Τορόντο.
Και
καθώς τα στατιστικά στοιχεία της
σχετικής υπηρεσίας του Καναδά μας
διαβεβαιώνουν ότι λιγότεροι από 18.000
συμπατριώτες υπάρχουν ακόμη και σήμερα
στο Τορόντο, δίκαια διερωτάται ο
παρατηρητής, πού άραγε μας οδηγούν οι
άγριες φιλοδοξίες ορισμένων, η φαντασία
των οποίων δεν φαίνεται να γνωρίζει
σύνορα.
Άλλες
εθνικές μειονότητες διοργανώθηκαν τα
τελευταία χρόνια και κατάφεραν να
προωθήσουν τα συμφέροντά τους σαν «οργανωμένο
σύνολο πολιτών». Το ίδιο διάστημα μια
από τις πιο δυναμικές κοινότητες του
Τορόντο γνώρισε μια πρωτοφανή παρακμή,
που κινδυνεύει να την αφανίσει. Παρ’ όλ’
αυτά, προσπαθούν να μας πείσουν ότι όλα
πάνε καλά και ότι οι ίδιοι θα μας σώσουν.
Χιλιάδες
δολάρια από το αναιμικό ταμείο του
οργανισμού σπαταλήθηκαν τη χρονιά που
μας πέρασε για να χρηματοδοτηθεί η
προβολή τους από τα φιλικά τους έντυπα
και ανάτυπα της παροικίας, προκειμένου
να δημιουργηθεί το φωτοστέφανο του «σωτήρα»
πάνω τους.
Κρίμα!
Πραγματικά είναι άδικη μια τέτοια μοίρα
για έναν οργανισμό, ο οποίος έχει να
καυχηθεί για τόσες επιτυχίες στο
ιστορικό του παρελθόν.
