«Ελληνική
Κοινότητα Τορόντο»:
Για
μια νέα αρχή...
Με
την νέα χρόνια, τα γεγονότα υπήρξαν
καταλυτικά για τις τύχες και τις
εξελίξεις της, άλλοτε ποτέ, μεγαλύτερης
ομογενειακής αστικής κοινότητας του
Τορόντο. Η κοινότητα αυτή στο παρελθόν
υπήρξε ένα είδος εργαστηρίου το οποίο
σφυρηλάτησε καρδιές και πνεύματα και
αναβάπτισε μέσα στα πολιτιστικά νάματα
των εκδηλώσεών του οράματα και ελπίδες
για τη δημιουργία εν΄ςο μέλλοντος για τα
παιδιά των ομογενών μεταναστών, τα οποία
μέσα από τα προγράμματά της διδάσκονταν
και αντρώνονταν με τα μυστήρια και την
αγάπη στις πατρογονικές τους
πολιτιστικές αξίες. Είναι δε γνωστόν ότι
κατά την χρονική διάρκεια των
τελευταίων πενήντα χρόνων το ίδρυμα
αυτό, κατά διαστήματα, ξεπέρασε και τον
ίδιο τον εαυτό του καθώς έδινε αγώνες
τιμής και προόδου των μελών του. Ήταν η
περίοδος που η μεγάλη μάζα των ομογενών
μεταναστών, το αγκάλιασε και το βοήθησε
να αναδειχθεί σε έναν πραγματικό ηγέτη
της παροικίας. Το ίδρυμα, την περίοδο
αυτή, ανέδειξε ηγέτες και κατόρθωσε να
επιβληθεί σαν ένας σπουδαίος οργανισμός,
μέσα στο πολυεθνικό Καναδικό μωσαϊκό.
Δυστυχώς, η προβολή και πρόοδος του αυτή
υπήρξε και η κυριότερη αιτία της
παρακμής του, καθώς η εκθαμβωτική λάμψη
της επιτυχίας του μαγνήτισε τις
προσωπικές φιλοδοξίες ατόμων που
πίστεψαν ότι κάτω από τον μανδύα του
ιδρύματος θα μπορούσαν να επιβληθούν
και να πραγματοποιήσουν άνετα τις
φιλοδοξίες τους. Έτσι λοιπόν η
θριαμβευτική πορεία του ιδρύματος
ξαφνικά παρουσίασε τάσεις κόπωσης και
ανακοπής.
Το
αποτέλεσμα είναι ότι την τελευταία
σχεδόν εικοσαετία η Ελληνική Κοινότητα
να παρουσιάσει έντονα τα σημάδια
κούρασης συνταυτισμένα με μια πρωτοφανή
παρακμή. Το αποτέλεσμα υπήρξε
καταστρεπτικό για το ίδρυμα, καθώς η
μεγάλη μάζα των ομογενών άφησε να
διαφανεί μια, μοναδική για τα
προηγούμενα του ιδρύματος, αδιαφορία, η
οποία παρουσιάστηκε με τη μορφή της
μείωσης του αριθμού των μελών του
οργανισμού. Το φαινόμενο αυτό, όπως ήταν
επόμενο, παρουσίασε οικονομικές
συνέπειες πάνω στο αδύναμο ταμείο του
οργανισμού, εξ αιτίας των οποίων και
άρχισε να παρουσιάζεται μια
καταστρεπτική άνοδος των υποχρεώσεων
του, λόγω των μεγάλων δανεισμών στους
οποίους προσέφυγαν οι τελευταίες
διοικήσεις, προκειμένου να
πραγματοποιήσουν έργα
τα οποία μήτε ήταν απαραίτητα, μα ούτε
και το ίδρυμα είχε τη δυνατότητα να
ανταποκριθεί οικονομικά στις
υποχρεώσεις ανοικοδόμησης τους. Είναι
γνωστή η απαράδεκτη και αντιδημοκρατική
πολιτική που ακολουθήθηκε όλα αυτά τα
χρόνια. Κατάλυση και τελεία αδιαφορία για τους δημοκρατικούς
θεσμούς και η έλλειψη οικονομικής
διαφάνειας, σε ένα ίδρυμα του οποίου τη
βάση αποτελούσε το πλατύ κοινό των
ομογενών και το οποίο δεν έπαυε να ζητά
την βοήθεια του Καναδικού
θησαυροφυλάκιου και εκείνου της
επαρχίας του Οντάριο. Έτσι, λοιπόν, και
με την πάροδο των χρόνων, καταργήθηκαν
οι εκλογές για την ανανέωση των μελών
της διοίκησης του ιδρύματος,
ομογενειακά έντυπα σύρθηκαν στα
δικαστήρια προκειμένου να φιμωθούν οι
εκδότες και να πάψει η άσκηση κριτικής
εναντίον τους, ενώ ταυτόχρονα φιλικά
προσκείμενα έντυπα χρηματοδοτήθηκαν
και το σπουδαιότερο ακόμα, βασικά
στελέχη των ομογενειακών αυτών μέσων
ενημέρωσης προσλήφθηκαν στην διοίκηση
του οργανισμού, παρά το γεγονός ότι οι
εταιρίες τους δεχόταν χρήματα από το
κεράκι του Αγίου, στερώντας έτσι τον
οργανισμό και από τα λιγοστά του έσοδα,
ενώ παράλληλα παραβιάζονταν ολοφάνερα
οι κανόνες “σύγκρουσης ενδιαφέροντος”.
Όπως ήταν επόμενο τα γεγονότα αυτά γίναν
αιτία να χαθεί η εμπιστοσύνη της
πλειοψηφία των μελών του οργανισμού, τα
οποία παρακολουθούσαν σιωπηλά, ανήμπορα
δε να αντιδράσουν διαφορετικά, απλώς
απέφευγαν να υποστηρίξουν τα έργα. Αυτός
ήταν και ο λόγος που το πολύ
τραγουδισμένο έργο του νέου
πολιτιστικού κέντρου κάποια στιγμή
οδηγήθηκε σε αδιέξοδο. Η έλλειψη
χρημάτων και η αδιαφορία της ομογένειας εξ
αιτίας της μη ύπαρξης διαφάνειας από
πλευράς διοίκησης, υπήρξαν τα κύρια
στοιχεία που υποχρέωσαν τους κρατούντες
να δηλώσουν ότι αποχωρούν για δικούς
τους λόγους. Έτσι λοιπόν το μοναδικό
αυτό ομογενειακό ίδρυμα, ξαφνικά
αισθάνεται απελεύθερο να εφαρμόσει τις
πολιτιστικές αξίες που εκπροσωπεί και
οι οποίες εκφράζονται με την μορφή των
ελεύθερων εκλογών και της διαφάνειας.
Δυστυχώς όμως, έστω και την τελευταία
στιγμή, και ακόμα και μετά την αποχώρηση
των πρωτεργατών από την εξουσία, εκείνοι
που τους στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια και
τους κράτησαν στην ηγεσία, αρνήθηκαν για
άλλη μια φορά να τιμήσουν την απαίτηση
των κανονισμών για πλήρη διαφάνεια προ
των γενικών εκλογών του οργανισμού. Αλλά
όμως θα μπορούσε να μου πει κάποιος ότι
ίδια περίπου είναι και κατάσταση στο
εθνικό κέντρο, το δε ψάρι, λέει ο λαός μας,
βρομάει από το κεφάλι. Ίσως κάπως έτσι να
έχει η πραγματικότητα καθώς
πληροφορούμε ότι ένας άλλος
κρατικοδίαιτος οργανισμός εκείνος του
ΣΑΕ, διέθεσε ποσόν δέκα χιλιάδων
δολαρίων σε εκδότη του οποίου το έντυπο
έχει σταματήσει να εκδίδεται εδώ και
αρκετό καιρό. Και να σκεφτεί ο
αναγνώστης ότι στο εθνικό κέντρο τα
αδέλφια μας δοκιμάζονται όσο ποτέ
άλλοτε, με προσωπικές και επαγγελματικές
θυσίες, προκειμένου να στηρίξουν το
κράτος που κινδυνεύει με πτώχευση.
Ευχόμαστε η πληροφορία μας αυτή να μην
είναι αληθής, να αποδειχθεί πλανερή,
ψεύτικη, εάν όμως πραγματικά αποτελεί
γεγονός τότε θα πρέπει να ομολογήσουμε
ότι αντιμετωπίζουμε σοβαρό πρόβλημα
διαφάνειας, οφείλει δε να ασχοληθεί η
Αθήνα για το πως διατίθενται τα χρήματα
του δημοσίου ταμείου σε μια περίοδο
αιματηρών θυσιών του Έλληνα πολίτη.
Όσο
για την Ελληνική Κοινότητα Τορόντο, οι
εκλογές έχουν καθορισθεί για τον Απρίλη.
Μια χρονική περίοδος η οποία κάθε άλλο
παρά είναι μεγάλη. Οι εκλογές αυτές,
ωστόσο, θα αποτελέσουν μια νέα αρχή
προόδου και ανάπτυξης του ιδρύματος. Για
να συμβεί όμως κάτι τέτοιο, είμαστε
υποχρεωμένοι να εργασθούμε όλοι μαζί
προς τη σωστή
κατεύθυνση. Το νέο ηγέτη θα πρέπει να
διακρίνει η αγάπη και εμπιστοσύνη των
πολλών, ώστε να μπορέσει αυτός να
ανταποκριθεί στις απαιτήσεις και
προκλήσεις των ημερών. Μέχρι την ώρα
αυτή όμως, δεν φαίνεται να υπάρχει καμία
κίνηση για την επιστράτευση ικανών και
άξιων ομογενών. Βέβαια υπάρχουν
πάντοτε οι εναλλακτικές λύσεις, και
μεταξύ αυτών υπάρχει και εκείνη της
ανάδειξης κάποιας γυναίκας στην θέση
του προέδρου. Ίσως ο συλλογισμός αυτός
να αποτελεί κάποια καινοτομία για τα
πολιτικά ήθη των αποδήμων, ίσως. Το
γεγονός πάντως της ανάγκης ανάδειξης
ατόμου που θα συγκεντρώνει το σεβασμό
και εμπιστοσύνη των πολλών, δεν αφήνει
καμία άλλη εναλλακτική λύση. Καιρός
λοιπόν να την αξιοποιήσουμε.
“Πατρίδες”
