|
|
|
ΤΟ
ΑΝΤΙΚΑΠΝΙΣΜΑ ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΜΙΜΗΣΗ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;
Ανταπόκριση,
αναδημοσίευση από την Κολωνία Του
Κωνσταντίνου Σ. Ναλμπάντη,
Κολωνία
Όχι
μόνο στην Ιταλία με τους αυστηρούς
Νόμους και τα βαριά πρόστιμα και
πρόσφατα μάλιστα στην Ισπανία τέθηκαν
οι αυστηρότεροι και εκτενέστεροι
απαγορευτικοί Νόμοι καπνίσματος. Στα
Γραφεία, και τις Δημόσιες Υπηρεσίες,
απαγορεύονται και οι ζώνες καπνίσματος,
αλλά επίσης και στα σχολεία
πανεπιστήμια, και δημόσια μέσα
μεταφοράς, απαγορεύεται
το κάπνισμα. Ανταπόκριση
από την Κολωνία Ήδη
αυστηρά τιμωρείται σε ευρωπαϊκές χώρες
το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους, στην
Ιρλανδία ισχύει ολοκληρωτική
απαγόρευση του καπνίσματος και ακόμα
και στον τόπο εργασίας, μπαρ και
εστιατόρια και ακόμα και για τους ίδιους
βουλευτές απαγορεύτηκαν οι γωνιές
καπνιστών, ενώ και στην Ιταλία
τιμωρείται ο πελάτης με 275 Ευρώ και με 2.200
Ευρώ ο ιδιοκτήτης … Ενώ
οι επιχειρήσεις που διαμορφώνουν για
τους εργατοϋπαλλήλους χώρους
καπνίσματος, επαναφέρουν το σύστημα
κάρτας και οι ώρες των διακοπών για
τσιγάρο, αφαιρούνται από τις ώρες
εργασίας. Εμείς, όμως τι πράττουμε και τι
προληπτικά μέτρα λαβαίνουμε για την
υγεία του λαού μας; Διαβάστε το άρθρο του
Κωνσταντίνου Σ. Ναλμπάντη από την
Κολωνία, k-nalbantis@hotmail.de
, www.kn-megalexandros.gr
Οι
θλιβερές συνέπειες του παθητικού
καπνίσματος
Κωνσταντίνου Σ. Ναλμπάντη, Κολωνία
Βλέπε και: www.kn-megalexandros.gr
Μία
κοινωνιολογική τάξη που υλοποιεί
ιδεώδεις ιδανικά, αξίζει ακόμα
μεγαλύτερη αξιοσύνη-επιτηδειότητα να
αφυπνίσει ιδανικά.
Werner
Ehrenforth
ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ Εκεί,
όπου υπάρχουν στενοί χώροι καπνίζουν
σαν φουγάρα, εκεί, όπου υπάρχουν
απαγορευτικές πινακίδες, «απαγορεύεται
το κάπνισμα», καπνίζουν, ή
δημιουργούν δικούς τους κανονισμούς με
το έχετε αντίρρηση αν καπνίσω, ακόμα και
σε κλειστούς χώρους διαλέξεων, εκεί που
δεν καπνίζει το ακροατήριο, πρώτοι
καπνίζουν στο τραπέζι των εισηγητών,
εισηγητές, σύμβουλοι, προεδρείο κλπ. Ετούτο
το φαινόμενο κωμικοτραγικό φαινόμενο
παρατηρείται συχνά στην Ελλάδα και
αποτελεί μια απαίσια εικόνα σε σύγκριση
με τους ευρωπαίους εταίρους μας. Σε
πολλές υπηρεσίες της νομαρχιακής και
τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και στις
τράπεζες και υπηρεσίες εξυπηρέτησης
βλέπουμε το σλόγκαν: «Απαγορεύεται το
κάπνισμα» Και
υποθέτουμε ότι όλοι
οι Έλληνες είναι προ του Νόμου ίσοι και
έχουν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες
υποχρεώσεις.... Και
ενώ γνωρίζουμε ότι το παθητικό κάπνισμα
αυξάνει διάφορους δείκτες φλεγμονής,
που κάνουν να ισοδυναμεί με το
ενεργητικό κάπνισμα, καπνίζουν σε
κλειστούς χώρους σαν φουγάρα, και οι
περισσότεροι από αυτούς ανήκουν στην
πιο παραγωγική ηλικία της ζωής τους,
δηλαδή είναι από 30 ως 50 ετών. Και
ενώ το κάπνισμα είναι η πιο σοβαρή αιτία
νοσηρότητας και θνησιμότητας και
επιβαρύνει τον πνεύμονα, τον φάρυγγα,
τον λάρυγγα, την σωματική κοιλότητα, το
στομάχι, το πάγκρεας, την ουροδόχο κύστη
και τον μαστό και ειδικά στις γυναίκες
ευθύνεται για την σεξουαλική
δυσλειτουργία και επίσης γνωστό για την
γήρανση στις γυναίκες, που καπνίζουν σαν
φουγάρα. Και
ενώ 20.000 Έλληνες πεθαίνουν κάθε χρόνο από
νοσήματα που έχουν άμεση ή έμμεση σχέση
με το κάπνισμα, καπνίζουν ακόμα και σε
κλειστούς χώρους και υποπτευόμαστε «δολοφονούν»
ή αφήνουν να υποφέρουν και αυτούς τους
αναίτιους παθητικούς καπνιστές. Κάθε
χρόνο πεθαίνουν στην Ισπανία περίπου
50.000 άνθρωποι από ασθένειες καπνίσματος-
περισσότεροι ακόμα και από ατυχήματα. Aids
και αλκοόλ. Σχεδόν
σε καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν
παραβιάζεται η Συνταγματική ισοτιμία
και ισονομία τόσο κατάφορα και σε καμιά
άλλη χώρα δεν καπνίζουν σε Νομαρχιακές
και τοπικές Αυτοδιοικήσεις, που έπρεπε
να είναι το συνταγματικό υπόδειγμα της
πολιτικής τήρησης των Νόμων, επίσης το
ίδιο και σε τράπεζες, υπηρεσίες
εξυπηρετήσεως, εστιατόρια, καφετέριες,
τόσο, όσο στην Ελλάδα. Και
ενώ υπάρχει η επιγραφή «το κάπνισμα
απαγορεύεται». Κάνουν οι καπνιστές αυτόματα
δικούς τους Νόμους. Ποια
αξιόπιστη πολιτική και πρότυπα
εκπέμπουν και προωθούν, εγώ κάνω ο, τι
θέλω, εδώ Ελλάδα είναι, απέναντι στους
παθητικούς καπνιστές, στα ανήλικα παιδιά, τα μέλη της
οικογένειας, στους νέους και ξένους;
Προϊστάμενοι και υπάλληλοι
υπηρεσιών και τραπεζών υποπτεύομαι
δίνουν την αθλιότερη
και χειρότερη εξευτελιστική
εικόνα της Πατρίδας μας, ενώ μη
καπνιστές και ξένοι Τουρίστες
αποφεύγουν τράπεζες και εστιατόρια και
καφετέριες που καπνίζουν εκεί ακόμα και
σε κλειστούς χώρους. Πολλά
γραφεία βρωμοκοπούν ανυπόφορη
τσιγαρίλα. Στην
ημερησία διάταξη είναι επίσης το
υπερβολικό και ενοχλητικό κάπνισμα σε
κλειστούς χώρους των ελληνικών συλλόγων
κοινής ωφελείας, ακόμα
και στη Γερμανία. Εμείς,
οι Έλληνες, ένας περήφανος λαός,
δυστυχώς φαίνεται να έχουμε σε μεγάλο
βαθμό αναπτυγμένο το «εγώ» και τον
τσαμπουκά και δεν σηκώνουν καν
παρατηρήσεις οι μικροί «δικτατορίσκοι»
και οι αντιδράσεις
τους είναι κεραυνοβόλες και προκλητικές
σε σύγκριση με άλλες χώρες, γιατί η
απάντησή τους θα είναι, τότε γιατί δεν
πας να ζήσεις σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Ποια
συνταγματική αξίωση δημοκρατικών και
αλληλέγγυων ανταποκρίσεων μπορεί να
έχει ένας προϊστάμενος μιας Τράπεζας,
όταν σε κλειστούς χώρους καπνίζει ή όλοι
σχεδόν οι υπάλληλοί του μπροστά του
καπνίζουν, αλλά απαντά ότι έχει πολλή
εργασία και δεν μπορεί να δει αν
καπνίζουν, αλλά συνεχίζει να λεει,
καπνίζουν αλλά συγχρόνως εξυπηρετούν
τους «παθητικούς» πελάτες!!! Ποιος
δημοτικός και τοπικός άρχοντας μπορεί
να εκπέμψει εμπιστοσύνη, όταν κατά τις
συνεδριάσεις σε κλειστό χώρο καπνίζει
σαν φουγάρο ; Είναι
όμως και άλλοι καπνιστές υπάλληλοι
που αξιώνουν από τον εργοδότη ακόμα
και ειδικά
προνόμια, δηλαδή να τους δίνει ο
εργοδότης ενδιάμεσα ώρες διακοπής για
κάπνισμα για να μην καπνίζουνε σε
κλειστό χώρο. Αλλά και σε άλλες χώρες
επανέφεραν την κάρτα και οι διακοπές για
τσιγάρο αφαιρείται από τις ώρες
εργασίας. Ποιος
Έλληνας παθητικός καπνιστής όμως θα
τολμήσει να διαμαρτυρηθεί, να κάνει
παρατήρηση, να παρακαλέσει, χωρίς να
υποστεί τις
αρνητικές επιπτώσεις και συνέπειες; ΠΟΙΟΣ
ΦΤΑΙΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ
ΝΑ ΠΡΑΞΟΥΜΕ; Πάνω
από όλα φαίνεται να φταιει η παιδαγωγική
μας αγωγή και διαπαιδαγώγηση από τα
νεανικά μας χρόνια μέσα στο σχολείο,
στην οικογένεια και στην κοινωνία και
κυρίως στις ενδιάμεσες ανθρώπινες
σχέσεις μας. Αλλά
επίσης και η Πολιτεία με τα ελλιπή
καθοδηγητικά μέτρα
και την ελλιπή γνώση και θετική
αλληλεπίδραση όλων μας γύρω από τα
μοντέλα της κοινωνικής ολοκλήρωσης. Υπάρχουν
τρεις τρόποι αγωγής και διαπαιδαγώγησης,
ο δημοκρατικός ή κοινωνική ολοκλήρωση.(
ο αυταρχικός ή αυθεντικός και ο LAISSEZ-FAIRE
τρόπος χειρισμού διαπαιδαγώγησης. Ο
δημοκρατικός τρόπος χειρισμού της
διαπαιδαγώγησης ή αλλιώς κοινωνική
ολοκλήρωση χαρακτηρίζεται με τη
συνεργασία, συναίνεση
ανάμεσα στους μαθητές και δασκάλους
ως ισότιμα μέλη της συγκεκριμένης
ομάδας. Αλλά επίσης και στην οικογένεια
και σε όλους τους τομείς της κοινωνικής
ζωής στην κοινωνία. Εδώ
βλέπουμε πως διαφέρει απ΄ τον αυταρχικό
τρόπο χειρισμού διαπαιδαγώγησης, όπου εκεί υπάρχει η ανυπομονησία, οι
απειλές, οι τιμωρίες, η μεγάλη
επικράτηση του μιλώ και ρωτώ, του ορίζω
και καθορίζω και το θα και το πρέπει
και το πατριαρχικό σύστημα του Αγά
στο σπίτι. ΄0που εκεί υπάρχει περιορισμένη
εκτίμηση των επιθυμιών και αναγκών των
λεγομένων εξαρτημένων προσώπων, τα
βασικά δικαιώματα άνισα μεταξύ των
μελών της οικογένειας και
του διευθυντή της ομάδας
στο σχολείο , έτσι όπως του καπνιστή
και του παθητικού καπνιστή σε κλειστούς
χώρους υπηρεσιών
εξυπηρέτησης. κτλ. Συχνά
όμως παρατηρούμε στην
καθημερινή μας ζωή, την αυταρχική
συμπεριφορά απέναντι στα παιδιά μας και
στους συνανθρώπους μας,
παραβιάζοντας τους καθοδηγητικούς
κανόνες μιας δημοκρατικής και
κοινωνικής αλληλέγγυας ανταπόκρισης,
και ανάπτυξης της αλληλεπίδρασης
και εξέλιξης της προσωπικότητας του
ανθρώπου. Η
τρίτη παιδαγωγική αρχή είναι η LAISSEZ-FAIRE,
η αρχή άφησέ τους να κάνουν ο, τι
θέλουν, αυτό που βλέπουμε σήμερα στην
Πατρίδα μας, μικροί, μεγάλοι και ολίγοι
δικτατορίσκοι να κάνουν ο, τι θέλουν. Ετούτα
τα ύποπτα παιδαγωγικά
μοντέλα και συστήματα της αυταρχικής
αγωγής και διαπαιδαγώγησης και επίσης
της LAISSEZ-FAIRE
αγωγής και διαπαιδαγώγησης,
έλλειψη κατανόησης και αλληλοσεβασμού
για τους άλλους, και το
άφησέ τους να κάνουν ο, τι θέλουν,
έχουν όμως τα ίδια τραγικά αποτελέσματα,
μιας αυταρχικής αγωγής,
διότι και τα δύο μοντέλα παραβιάζουν
τα συνταγματικά δικαιώματα των άλλων
και εδώ πρέπει να επέμβουμε
καθοδηγητικά και ν΄ αρχίσουμε να ανοικοδομούμε
μια Ελλάδα της δημοκρατικής
ανταπόκρισης, αλληλεπίδρασης
και αλληλεγγύης για την ευημερία του
τόπου μας. Για
περισσότερα γύρω από τους τρεις τρόπους
αγωγής και διαπαιδαγώγησης, σύγκρινε το
μακροσκελές άρθρο μου στην ιστοσελίδα
μου: Κωνσταντίνος
Σ. Ναλμπάντης, Κολωνία www.kn-megalexandros.gr,
k-nalbantis@hotmail.de Παρατήρηση:
Το άρθρο μου επιτρέπεται να
αναδημοσιευτεί και γενικά η αναπαραγωγή
του, με οποιοδήποτε τρόπο, αρκεί να
αναφερθεί πηγή και LINK. |
|