“Φιλοσοφικές
και λογοτεχνικές κουκουνάρες”
“Πρωτοχρονιά”
Κάθε
χρόνο με τις ευχές τους πάρα πολλοί στη
σημερινή εποχή που ζούμε, μας προβάρουν
την ευαισθησία τους ενδεδυμένοι με τον
μανδύα του φιλάνθρωπου, του φίλου και
του φιλάσπλαχνου (?), που θέλουν να
δείξουν καλωσύνη. Παλιό κόλπο των
μπαγαμπόντηδων (?).
Στα
ράδια και στη τηλεόραση συνεχώς ακούμε
και βλέπουμε τα ίδια πρόσωπα να
πρωτοστατούν στα φιλανθρωπικά γεύματα,
και σε ό,τι αφορά τη συλλογή χρημάτων για
τους φτωχούς, τους άστεγους και τους
ανθρώπους που έχουν ανάγκη βοήθειας. Και
αυτά τα πρόσωπα, με ευχές και καλωσύνη,
την οποίαν προωθούν και
αναζητούν άλλοθι για την
καθημερινότητά τους, διαλαλούν το “αγαπάτε
αλλήλους”, με κάθε τρόπο, με ευχές, με
κάρτες, και από το τηλέφωνο, μέσα από ένα
φαινομενικά υπαρκτό ενδιαφέρον, την
ανύπαρκτη ευαισθησία τους. Και το θέμα
είναι ότι εμείς το εισπράττουμε και για
λόγους καθώς πρέπει, ανεχόμαστε την
υποκρισία τους. Όλοι αυτοί που νοητικά
μας εποπτεύουν και διαλαλούν την αρετή
τους, με το φανφαρώδες (?) ύφος και τα
ζωώδη ένστικτα, στέκονται πλάι μας και
μας κρύβουν το φως. Πίσω από τις ευχές, το
ψεύτικο ενδιαφέρον. Αυτή η σαβούρα είναι
που εμποδίζει τα πραγματικά αστέρια να
λάμψουν. Εκείνα τα πολύτιμα και σπάνια
πρόσωπα που άδολα, αθόρυβα και μελωδικά
μας συμπαραστέκονται στον πόνο....στην
αγάπη που τόσο μας είναι απαραίτητη αυτή
την εποχή. Μακριά λοιπόν από τους
υποκριτές των Χριστουγέννων και της
Πρωτοχρονιάς. Στη σημερινή εποχή η ζωή
τρέχει, όπως ο χρόνος, τόσο γρήγορα και,
τα γεγονότα ακολουθούν το ένα το άλλο με
τέτοια ταχύτητα, που πολλές φορές, δεν
προφθαίνουμε να τα ζήσουμε ή να τα
αντιληφθούμε. Η αγάπη κάνει τον άνθρωπο
να βλέπει όλα φωτεινά και όμορφα γύρω
του. Και η αγάπη είναι ένας τρόπος να
προσφαίρουμε εμείς πρώτοι στον
συνάνθρωπό μας καλωσύνη, σεβασμό και
ανθρωπιά.
Η
ανθρωπιά είναι το πιο ανεκτίμητο αγαθό
στη ζωή και στην κοινωνία. Την ανθρωπιά
δεν μπορεί κανείς να την αγοράσει, ούτε
και ο πιο πλούσιος. Η αξία της έχει
ξεφύγει από τα γήινα και τα υλικά, γι’
αυτό και υπάρχει μόνο σε ελάχιστες
καρδιές, οι οποίες ομορφαίνουν τη ζωή
όλων μας. Οσο λίγες και να είναι αυτές οι
καρδιές έχουν δύναμη να αγκαλιάσουν
ολόκληρη την κοινωνία μας.
Με
μια απλή ευχή ευχόμαστε σε όλους με τον
καινούργιο χρόνο να προσπαθήσουμε να
γίνουμε “άνθρωποι”.
Το
κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στην
ομογενειακή έκδοση του Βανκούβερ “Γνώμη”,
και σαν συντάκτη του αναφέρει τον εκδότη
Κώστα Καρατσίκη, “δημοσιογράφο” και
προφανώς και φιλόσοφο και λογοτέχνη και
εκφραστή της ελληνικής αφηρημένης
λογοτεχνίας. Το κείμενο για λόγους
σεβασμού προς το συντάκτη και τις ιδέες
του φιλοξενούμε σήμερα στην επιθεώρηση
“Πατρίδες” όπως ακριβώς παρουσιάζεται
στην έκδοση “Γνώμη”. Ο συντάκτης του
είναι φίλος και σύμβουλος του εκεί
προξένου της Ελλάδας, ο οποίος φαίνεται
να προστατεύει τους ανθρώπους του
πνεύματος και τους ομογενείς λογοτέχνες.
Όποιος
των ομογενών βρει το νόημα αυτού του “θαυμάσιου”
πνευματικού δημιουργήματος του
συντάκτη, θα κερδίσει πενήντα δολάρια
από την επιθεώρηση και ακόμα υποθέτουμε
την εκτίμηση του προξένου της Ελλάδας
στο Βανβούκερ.
Προσωπικά
νομίζουμε ότι ο τίτλος
“ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ”,
στην ουσία αδικεί το κείμενο σαν σύνθεση
ιδεών, θα προτείναμε δε την
αναδημοσίευσή του με εκείνον του
“ΑΡΕΣ,
ΜΑΡΕΣ, ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΕΣ”.
Απλά λέμε τη γνώμη μας.
Δ.
Α.
