Πίσω στο ευρετήριο

Μπροστά στις ευθύνες μας…

Δεν είναι δυνατό να υπάρξει αδιαφορία από κανέναν υπεύθυνο πολίτη, στις γενικές εκλογές της 23^ης του Γενάρη 2006, κάτω από το φως των πρόσφατων πολιτικών εξελίξεων στη χώρα.

 Ύστερα από δύο χρόνια πισώπλατων μαχαιρωμάτων μεταξύ των στελεχών των Φιλελευθέρων, εξ αιτίας των οποίων αποδεκατίσθηκαν τα ποιό δοκιμασμένα στελέχη του κόμματος. Ύστερα από το ξέσπασμα του μεγαλύτερου σκανδάλου διαφθοράς και ηθικής διάβρωσης της  ομοσπονδιακής διοίκησης του Καναδά. Ύστερα από ενάμιση χρόνο άσκησης της εξουσίας με τρόπο εγωστροφικό, προσβλητικό, απαράδεκτο και χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα για τη πλειοψηφία των Καναδών πολιτών και ψηφοφόρων. Ύστερα από διακυβέρνηση δύο ετών, χωρίς προγραμματισμό και οραματισμούς από την ομάδα του πρωθυπουργού Πολ  Μάρτην. Ύστερα από υποσχέσεις για την εφαρμογή μιας ποιό ανθρώπινης κοινωνικής πολιτικής και τη προστασία του υγειονομικού συστήματος της χώρας από κάθε κίνδυνο κακοποίησης από τα ιδιωτικά συμφέροντα, και την απροθυμία της κυβέρνησης να τηρήσει αυτές της τις υποσχέσεις, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Καναδοί ψηφοφόροι βρίσκονται μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα αποφάσεων σχετικά με το μέλλον του τόπου, των ιδίων και των οικογενειών τους.

Εάν μάλιστα αναλογισθεί κανείς τη σπουδαιότητα και το νόημα αυτών των εκλογών, δεν αργεί να αντιληφθεί τους λόγους της έντασης που προκαλεί καθημερινά ο πολιτικός διάλογος μεταξύ των αντίπαλων πολιτικών κομμάτων τα οποία διεκδικούν την εμπιστοσύνη της ψήφου των Καναδών, καθώς, οι μεν Φιλελεύθεροι προσπαθούν να πείσουν ότι αποτελούν τη μοναδική πολιτική δύναμη που εργάζεται για τα συμφέροντα της ομοσπονδίας και τη διατήρηση της κοινωνικής μορφολογίας της χώρας. Οι δε Συντηρητικοί του κ. Χάρπερ επιμένουν ότι εκείνοι πρόκειται να εφαρμόσουν μια ποιό κοινωνική και περισσότερο αποδεκτή σε ολόκληρη τη χώρα πολιτική, προκειμένου να ικανοποιηθούν οι αντιρρήσεις και διαφωνίες του γαλλόφωνου Καναδά. Ακόμα οι Συντηρητικοί του κ. Χάρπερ, παρουσίασαν ένα οικονομικό πρόγραμμα παροχών προς τους Καναδούς ψηφοφόρους το οποίο αποδέχθηκε και το οικονομικό συμβούλιο του Καναδά για το ό,τι όχι μόνον είναι εφαρμόσιμο, μα ακόμα περισσότερο έχει τη δυνατότητα διατήρησης ελέγχου πάνω στις εξελίξεις της Καναδικής Οικονομίας. Το πρόγραμμα των Συντηρητικών, όπως ήταν επόμενο, απέρριψαν οι Φιλελεύθεροι του κ. Μάρτην. Από τη δική τους πλευρά οι σοσιαλιστές του NDP του κ. Λέητον, με τις δικές τους πολιτικές διακηρύξεις έρχονται να διαβεβαιώσουν τους Καναδούς ψηφοφόρους ότι μόνον εκείνοι έχουν τη δυνατότητα και τη πολιτική θέληση να εφαρμόσουν κοινωνικά προγράμματα τα οποία θα βοηθήσουν και θα προσφέρουν ευκαιρίες οικονομικής ευημερίας σε όλους τους Καναδούς, ενώ παράλληλα θα διασφαλίσουν το μέλλον και την ενότητα της Καναδικής ομοσπονδίας. Αυτοί είναι και οι λόγοι  που καθώς οι δείκτες του χρόνου πλησιάζουν καθημερινά και περισσότερο στην 23 του Γενάρη, οι Καναδοί προσπαθούν να σχηματίσουν τη δική τους γνώμη, γύρω από την αντιμετώπιση των μεγάλων κοινωνικών προβλημάτων τα οποία μας αγκαλιάζουν καθημερινά και περισσότερο.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι την ώρα αυτή κανείς μας δεν έχει την πολυτέλεια της αδιαφορίας. Ο λόγος απλώς, η αδιαφορία όχι μόνο δεν βοηθά μα και οδηγεί στο γιγάντωμα και το μεγάλωμά τους, ένα από αυτά η εγκληματικότητα των τελευταίων μηνών στο Τορόντο, εξ αιτίας της οποίας θρηνήσαμε τόσους νέους νεκρούς. Οι δε ρίζες αυτής της επιδημίας δολοφονιών ο κοινωνικός αποκλεισμός και η αμέλεια της πολιτείας να φροντίσει να απαλύνει τις ανάγκες των οικονομικά ασθενέστερων και καταπιεσμένων πολιτών. Τα περισσότερα από εκατομμύριο παιδιά του Καναδά, τα οποία ζουν και μεγαλώνουν κάτω από απαράδεκτες συνθήκες φτώχιας και ανέχειας. Μια πραγματικότητα η οποία οδηγεί στα ναρκωτικά και τη παρανομία σαν είδος αντικοινωνικής αντίδρασης για τις προσωπικές τους εμπειρίες.

Είναι ένα πρόβλημα το οποίο μολονότι το γνωρίζουν όλοι, ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού κατεστημένου της χώρας φαίνεται να το παραβλέπει, πιστεύοντας ότι με το καιρό θα ξεπεραστεί. Τα γεγονότα, ωστόσο, έρχονται να μας διαβεβαιώσουν ότι σήμερα ακόμα θα έχουμε σαν κοινωνικό σύνολο την ευκαιρία να προλάβουμε την υποβάθμιση αυτής της υπέροχης πολιτείας, με την εφαρμογή σκληρής νομοθεσίας και τη λήψη μέτρων κοινωνικής πρόνοιας και δικαιοσύνης τα οποία θα βοηθήσουν να ξεπεραστούν τα τρομερά προβλήματα ανισότητας και αδικίας που μας ταλαιπορούν.

Αυτοί είναι και οι λόγοι που σήμερα η επιθεώρηση “Πατρίδες”, στρέφεται στο μεγάλο αναγνωστικό της κοινό και ζητά από την ομογενειακή παροικία του Καναδά να μην θελήσει να παραβλέψει τις ευθύνες της. Είναι “ιερή” η υποχρέωση όλων να αναλάβουμε τις ευθύνες μας ως πολιτών και θαρραλέα να ψηφίσουμε εκείνους που ευαγγελίζονται την αλλαγή. Ύστερα από δύο σχεδόν δεκαετίες στην εξουσία οι κουρασμένοι από τις εσωτερικές ενδοκομματικές πολιτικές βεντέτες και φαγωμάρες  Φιλελεύθεροι, αποδεικνύεται ότι αδυνατούν να παρουσιάσουν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για το σχηματισμό μιας κυβέρνησης ικανής να ασχοληθεί με τα σοβαρά προβλήματα που καθημερινά μας αγκαλιάζουν και περισσότερο.

Το γεγονός αυτό μας υποχρεώνει να στρέψουμε τη προσοχή μας σε αναζήτηση εναλλακτικής λύσης. Λύσης η οποία μας προσφέρεται με τη μορφή της προτίμησής μας στους Συντηρητικούς της αξιωματικής αντιπολίτευσης ή και τους Σοσιαλιστές του κ. Λέητον.

Βέβαια σε μια μερίδα ψηφοφόρων, μια παρόμοια λύση φαίνεται να προκαλεί ενδοιασμούς και να προβληματίζει η πιθανότητα εφαρμογής νεοσυντηρητικής πολιτικής από τους Συντηρητικούς. Το βέβαιο είναι πάντως ότι όλες οι δημοσκοπήσεις της κοινής γνώμης μιλούν για σχηματισμό μη αυτοδύναμης κυβέρνησης, η οποία οφείλει να δείξει ανοχή και διάθεση συνεργασίας με τα υπόλοιπα κόμματα. Σε μια παρόμοια  περίπτωση δε η έντονη παρουσία των σοσιαλιστών θα αποτελέσει το δυνατό μοχλό πάνω στον οποίο θα στηριχθεί η νέα κυβέρνηση για να τιμήσει τις υποσχέσεις της και να οδηγήσει τη χώρα στο μέλλον.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τόσο ο κ. Χάρπερ των Συντηρητικών, όσο και  ο Τζάκ Λέητον, των σοσιαλιστών, είναι δοκιμασμένοι και ικανοί πολιτικοί, γνωρίζουν δε ότι οποιαδήποτε προσπάθεια ανατροπής ή και αλλοίωσης του κοινωνικού μας κατεστημένου θα αποτελέσει και τη “ταφόπετρα” της πολιτικής τους σταδιοδρομίας. Η πιθανότητα, ωστόσο, πολιτικής νίκης τους στις εκλογές, θα αποτελέσει το μεγαλύτερο μάθημα δημοκρατικής ηθικής στους “πνιγμένους” μέσα στα σκάνδαλα Φιλελεύθερους και θα ξεκαθαρίσει την “κόπρο του Αυγείου” η οποία έχει αγκαλιάσει τη χώρα και απειλή ακόμα και αυτή την ενότητά της ως ομοσπονδίας.

Σήμερα είναι η ώρα των δικών μας αποφάσεων, και είμαστε υποχρεωμένοι να ανταποκριθούμε. Δεν είναι δυνατό να αδιαφορήσουμε εάν πράγματι μας προβληματίζει το μέλλον της κοινωνίας και των παιδιών μας.

“Πατρίδες”