Αγαπητή
Σύνταξη:
Η
ΜΑΝΑ ΦΥΣΗ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
ΤΟΡΟΝΤΟ ΚΑΙ ΤΑ… ΣΥΝΝΕΦΑ
Μέχρι τώρα ο μητροπολίτης Τορόντο-Καναδά,
Σωτήριος, μας ζητούσε να γυρίσουμε τη
πλάτη στο παράδεισο της μάνας Γης, και να
συγκεντρώσουμε τη προσοχή μας στον…
ουράνιο παράδεισο. Ο γήινος παράδεισος,
μας έλεγε, ανήκει στον Καίσαρα – όπως
και στους Βυζαντινούς αυτοκράτορες –
και ο παράδεισος των απλών ανθρώπων
βρίσκεται στα σύννεφα, μαζί με τους
αγγέλους και το… θεό τους. Κατά λέξι μας
έλεγε: «Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα
του Θεού τω Θεώ.» Επίσης
μας μιλούσε για τον άφρονα πλούσιο ο
οποίος θησαύρισε μαζεύοντας της Γης τα
υλικά αγαθά και απώλεσε την άυλη και…
ουράνια ψυχή του. Δηλαδή,
αποστροφή από τα εγκόσμια και
αγκάλιασμα των… ουρανίων σύννεφων –
ακριβώς όπως κάμνουν οι καλόγηροι στα
μοναστήρια.
Τώρα τελευταία, όμως, φαίνεται πως
σημειώθηκε κάποια αλλαγή στη φιλοσοφία
του εν λόγω μητροπολίτη – λες και
κατέβηκε από τα σύννεφα και αγκάλιασε τη
Γη του… Καίσαρα. Σε
άρθρα του στο δημοσιογραφικό όργανο της
Ορθόδοξης Μητρόπολης Καναδά, Ορθόδοξη
Πορεία, γράφει για τη «πικρή»
πραγματικότητα της Ελληνικής
οικονομίας, και συμβουλεύει σκληρή
δουλειά και… επίγειους θησαυρούς: «Ναι
στην οικονομία, γιατί μόνο η οικονομία
ενίκησε την φτώχεια.» (βλέπε «ΟΧΙ και
ΘΥΣΙΑ εν καιρώ ειρήνης,» Ορθόδοξη Πορεία,
Οκτώβριος 2011, σελ. 1).
Δηλαδή, ο μητροπολίτης παραδέχεται
επί τέλους ότι ο άνθρωπος είναι επίσης
ύλη και όχι μόνο… πνεύμα.
Αυτή, όμως, η «αλλαγή» δεν διαρκεί
για πολύ. Εκεί
πού πάει να πατήσει στέρεο έδαφος, βάζει
πάλι τα φτερά του και κατευθύνεται προς
τα σύννεφα.
Το καινούριο συννεφοπερπάτημα του
μητροπολίτη αρχίζει με τη λαθεμένη
ανάλυση πού κάμνει για την Ελληνική
οικονομία – και την… ευτράπελη
διάγνωση της νόσου πού την μαστίζει.
Ούτε λίγο, ούτε πολύ, διακηρύσσει,
μεταξύ άλλων, ότι η Ελληνική οικονομία
υποφέρει «Γιατί ξεχάσαμε την πίστη μας
στον αληθινό Θεό. Γιατί μερικοί θέλουν
να επιστρέψουν στους Θεούς του Ολύμπου.»
Δηλαδή, ο μητροπολίτης αποκαλεί «αληθινό
Θεό» τον αιθέριο και στοιχειωμένο θεό
των σύννεφων, και επιδεικνύει ασέβεια
προς τους αληθινούς – τους γήινους και
τους φυσιολογικούς – θεούς του Ολύμπου.
Ναι! Τι είναι περισσότερο αληθινό
από τον κεραυνό του Δία, τον ήλιο του
Απόλλωνα, την θάλασσα του Ποσειδώνα, την
σοφία της Αθηνάς, τον έρωτα της
Αφροδίτης, τα δημητριακά της Δήμητρας,
τα ηφαίστεια του Ήφαιστου, κλπ.
Αυτές οι θεότητες εκπροσωπούν την
αληθινή μάνα μας Φύση, η οποία άλλοτε μας
αγκαλιάζει με τις ζεστές αχτίδες του
ήλιου και άλλοτε μας κάμνει στάχτη με τη
λάβα των ηφαιστείων. Και είναι αυτές οι
αληθινές θεότητες που βοήθησαν τους προ-χριστιανούς
πρόγονους μας να φτάσουν σε αξιοζήλευτα
πνευματικά και υλικά ύψη – και να
γεννήσουν τον ανώτατο, ανθρώπινο
πολιτισμό και τις αξίες της Δύσης.
Είναι επίσης στη μάνα φύση – όπως
και στις δυνάμεις/πνεύματα που την
εκπροσωπούν – που γυρνούμε σήμερα,
γιατί καταλάβαμε πως οι σύγχρονοι θεοί
μας οδήγησαν σε αδιέξοδο, και πως ο ήλιος
του Απόλλωνα άρχισε να μετατρέπει τη Γή
σε καζάνι, για να μας εκδικηθεί.
(Να σημειώσουμε εδώ πως εάν ο
μητροπολίτης Τορόντο ήταν περισσότερο
προσεκτικός, θα έβλεπε πως ακόμα και ο
Οικουμενικός πατριάρχης Βαρθολομαίος,
άρχισε να λατρεύει τη φύση, και πως «Το
ενδιαφέρον του για το περιβάλλον τον
καθιστά ξεχωριστό.»
Ορθόδοξη Πορεία, Οκτώβριος 2011, σελ. 1).
Σε αντίθεση με τους γήινους και
φυσιολογικούς θεούς του Ολύμπου, ο θεός
των Εβραίων και των Βυζαντινών έχει για
παλάτι τα σύννεφα και για ποίμνιο τους…
αγγέλους. Όχι, δεν θέλω να πω ότι είναι…
παραμύθια για μικρά παιδιά. Αυτό που
θέλω να πω είναι πως η ύπαρξη ενός
φιλεύσπλαχνου, παντογνώστη και
παντοδύναμου θεού, ο οποίος καμαρώνει
δίπλα από τα αθώα παιδάκια που πεθαίνουν
από την πείνα, τους πολέμους και τις
φυσικές καταστροφές, είναι μάλλον
παράλογη, ειδωλολατρική και… ανύπαρκτη.
Και είναι σε αυτή την ανυπαρξία που
θέλει να μας κρατήσει αλυσοδεμένους ο
μητροπολίτης Τορόντο, Σωτήριος.
Δύο χιλιάδες χρόνια με τον
χριστιανισμό να στραγγαλίζει τον
Ελληνισμό δεν του είναι αρκετά.
Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας
από τον μητροπολίτη Τορόντο, δεν αφορά
μόνο την αληθινή πίστη των Ελλήνων
προγόνων μας, σε σύγκριση με την
ειδωλολατρία των χριστιανών – οι οποίοι
πιστεύουν σε παράδεισο στα σύννεφα του
ουρανού! Η
διαστρέβλωση συνεχίζεται με τη δήθεν
στενή σχέση μεταξύ της χειμαζόμενης
Ελληνικής οικονομίας, την αύξηση των
διαζυγίων και την… έλλειψη πολυτεκνίας.
Γράφει, λοιπόν, μεταξύ άλλων, ο
μητροπολίτης Τορόντο: «Η διάλυση της
οικογένειας είναι κατάρρευση της
οικονομίας.» Επίσης,
καυτηριάζει την Κίνα για την νομοθεσία
του ενός παιδιού, κατά οικογένεια, και
συμπεραίνει: «Είναι δυστυχία να μην
έχεις κανένα παιδί ή να έχεις ένα παιδί
και είναι ευτυχία να έχεις πολλά παιδιά.»
(βλέπε, «Διάλυση οικογενείας, κατάρρευση
οικονομίας,» Ορθόδοξη
Πορεία, Νοέμβριος 2011, σελ. 1). Βέβαια, η
απτή πραγματικότητα είναι εντελώς
διαφορετική από τις ανεδαφικές ρήσεις
του μητροπολίτη. Όλοι
γνωρίζουμε πώς στις χώρες των Ορθόδοξων
και των Καθολικών (Ελλάδα, Ιρλανδία,
Πορτογαλία, Ιταλία, Ισπανία,) ενώ τα
διαζύγια είναι λιγότερα και οι
οικογένειες πολύτεκνες, η οικονομία
τους νοσεί τα μέγιστα. Εν αντιθέσει, στις
χώρες των Διαμαρτυρόμενων, όπου
αναβίωσε ο Ελληνικός πολιτισμός – όπως
η ευγενής άμιλλα, η δημοκρατία, οι
επιστήμες, οι τέχνες, η φιλοσοφία, ο
αθλητισμός – (χώρες όπως η Γερμανία, η
Αγγλία, οι Σκανδιναβικές χώρες, η
Αμερική,) τα διαζύγια είναι περισσότερα,
οι οικογένειες ολιγότεκνες και η
οικονομία… πιότερο ανθηρή.
Επιπρόσθετα, με την νομοθεσία του
ενός παιδιού για κάθε οικογένεια, κατά
τα τελευταία εικοσιπέντε, περίπου,
χρόνια, η οικονομία της
Κίνας ανέβηκε από το… τίποτα, στη
θέση της δεύτερης – σε μέγεθος –
οικονομίας στον κόσμο, και στη πρώτη
θέση σε εξαγωγές προϊόντων.
Ναι, αυτό συμβαίνει όταν βάζουμε τη
πίστη σε μια θρησκεία πιο ψηλά από τη
λογική. Δηλαδή, διαστρεβλώνουμε την
αντικειμενική πραγματικότητα – είτε
συνειδητά, είτε υποσυνείδητα – με
τέτοιο τρόπο, ώστε να χωρέσει στα
καλούπια των αξιών που πιστεύουμε.
Επίσης βλέπουμε φανταστικούς
παράδεισους στα σύννεφα, και αγνοούμε
τον αληθινό παράδεισο της μάνας Γής.
Και μετά έρχεται η… οικονομία να μας
κτυπήσει κατακέφαλα!
Τώρα, με τον καινούριο χρόνο που
μπήκε, εύχομαι στον αγαπητό μου
μητροπολίτη Τορόντο, Σωτήριο, να δει με
καθαρότερο βλέμμα τους δύο αντίθετους
πόλους του Ελληνισμού και του
χριστιανισμού. Καιρός,
δηλαδή, να βάλουμε στην άκρη την
ειδωλολατρία του χριστιανισμού, και να
αγκαλιάσουμε την αλήθεια – την
φυσιολογία και φυσιολατρία – του
μεγαλόπρεπου και πανένδοξου Ελληνισμού!
Καλή χρονιά.
Ανδρέας
Κωνσταντινίδης, B.A, M.A.
