Χαιρετισμός στην ομογένεια Βίαιος και βιαστικός, ακολουθώντας την αέναη τροχιά του, δρασκέλισε το κατώφλι των πόθων και βρέθηκε μαζί μας ο νέος χρόνος, σκορπίζοντας στο διάβα του ελπίδες και όνειρα για καλύτερο μέλλον. Σε τούτη τη γη, που κάναμε δεύτερη πατρίδα μας, ζούμε, κοπιάζουμε και μοχθούμε στην προσπάθειά μας για προκοπή γύρω στα δύο εκατομμύρια ονειροπόλοι «Οδυσσείς», οι οποίοι, ψάχνοντας το «χρυσόμαλλο δέρας», σε τούτη τη γωνιά ρίξαμε τις άγκυρες των πόθων και ονείρων μας, θεμελιώσαμε το σπιτικό μας, στεριώσαμε τους προπατορικούς βωμούς των αγίων, και ακούραστοι συνεχίσαμε το δρόμο της προόδου για έναν ολάκερο αιώνα. Καθώς δε σήμερα η μάνα γη μπαίνει στο χορό του τελευταίου κύκλου της χιλιετηρίδας, απευθύνουμε αγωνιστικό χαιρετισμό προς κάθε ομογενή, από τα μεγάλα κοσμοπολιτικά, αστικά κέντρα των ΗΠΑ και του Καναδά μέχρι τις απομονωμένες μικρές κοινότητες των απέραντων εκτάσεων του βορειοαμερικανικού ημισφαιρίου. Με τη σημερινή μας έκδοση στέλνουμε ένα αγωνιστικό μήνυμα ελπίδας και επιτυχιών. Είναι ένα μήνυμα που διαμορφώνεται από το χαιρετισμό και την εκτίμηση, το σεβασμό και θαυμασμό των εκπροσώπων των δύο μεγάλων δημοκρατιών της βορειοαμερικανικής ηπείρου. Είναι ο χαιρετισμός και η αναγνώριση των ικανοτήτων μας ως μειονοτικής κοινότητας και η ομολογία της προοδευτικής μας σκέψης. Για εκείνους που θέλησαν ή προσπαθούν να μας υποβιβάσουν σαν πολιτιστική κοινότητα, τους προκαλούμε να μελετήσουν τη σημερινή μας αρθρογραφία και να θελήσουν να αναλύσουν το νόημα των χαιρετισμών ολόκληρου του πολιτικού κατεστημένου των δύο μεγάλων χωρών. Είναι μια πραγματικά δραματική μαρτυρία αγώνων μιας ζωής για την επιτυχία. Παρά δε το λυπηρό γεγονός της κακοήθειας, της μεμψιμοιρίας και των ανοιχτών παρεμβάσεων για τορπιλισμό από ορισμένους «ημέτερους», η ανά χείρας έκδοση είναι εκείνη που θα τους επιβεβαιώσει για το βάρος της γνώμης τους πάνω στο πολιτικό κατεστημένο. Η σημερινή έκδοση αφιερώνεται σε όλους τους ομογενείς μετανάστες του Καναδά και των ΗΠΑ. Πατρίδες Περιοδικό «Ενδοχώρα» Ένα μαχητικό έντυπο εθνικού προβληματισμού, το οποίο πραγματικά τιμά τους εκδότες του και την ακριτική Θράκη. Για χρόνια τώρα η θρακιώτικη μηνιαία έκδοση «Ενδοχώρα» παρουσιάζει τόσο έντονα την πνευματική ηγεσία της Θράκης σε έναν θαυμάσιο πίνακα χρωμάτων και λέξεων, με τους προβληματισμούς, τους πόθους, τις ελπίδες και τους φόβους της πιο απομακρυσμένης περιοχής του Εθνικού Κέντρου, της Θράκης. Στο πολυσέλιδο τεύχος του Ιανουαρίου 2000 το περιοδικό φιλοξενεί στις σελίδες του τη γνώμη και τις ιδέες των πνευματικών ανθρώπων της Θράκης που αντιστέκεται… Η «ενδοχώρα» κυκλοφορεί με έδρα την Αλεξανδρούπολη και διατίθεται σε βιβλιοπωλεία της Θράκης, ανατολικής Μακεδονίας, Θεσσαλονίκης, Αθήνας και με συνδρομές σε ολόκληρο τον κόσμο. Η διεύθυνση του περιοδικού είναι: Περιοδικό Ενδοχώρα Νικηταρά 23, 68100 Αλεξανδρούπολη Τηλ: 0551-31-329

Υγεία: Λογική του παραλόγου Για το μέσο πολίτη της επαρχίας του Οντάριο η υπόθεση των ατέλειωτων μεταρρυθμίσεων, που προσπαθεί να επιβάλει η κυβέρνηση του κ. Χάρις στο σύστημα νοσοκομειακής περίθαλψης, φαίνεται ότι αρχίζει να ξεπερνά πλέον τα όρια του σοβαρού και εισέρχεται στους επικίνδυνους χώρους του τραγικού. Το γεγονός του θανάτου του 18χρονου Joshua Fleuelling λόγω της άρνησης νοσοκομείου να δεχθεί το ασθενοφόρο που τον μετέφερε, επειδή «αντιμετώπιζε πληθώρα ασθενών», αποτελεί ένα γεγονός για το οποίο θα πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι. Πέραν τούτου όμως, είναι απαραίτητο για την κυβέρνηση του κ. Χάρις να αντιληφθεί ότι υπάρχουν ορισμένες αξίες, οι οποίες σε καμιά περίπτωση δεν είναι, και δεν πρέπει να είναι, διαπραγματεύσιμες με τις πολιτικές σκοπιμότητες και σχεδιασμούς και μια από αυτές αναμφισβήτητα είναι εκείνη της υγείας, πρώτιστα όμως της ζωής. Είναι γνωστές οι δυσκολίες που δημιούργησαν οι περικοπές στο σύστημα της υγείας των επαρχιών του Καναδά, τόσο των επαρχιακών όσο και της ομοσπονδιακών. Με το αιτιολογικό της αναμόρφωσης του συστήματος και της ανάγκης περιορισμού των εξόδων του δημοσίου ταμείου οι δύο μορφές της διοίκησης πίστεψαν ότι ο τομέας της υγείας θα μπορούσε να επιλύσει τα σοβαρά προβλήματα των ελλειμματικών προϋπολογισμών. Όπως ήταν επόμενο, η δράση της διοίκησης δημιούργησε αντίδραση από την πλευρά των εργαζομένων στο σύστημα. Το αποτέλεσμα ήταν να βρεθεί στη μέση της διαμάχης ο αδύναμος ασθενής μέσος Καναδός, ο οποίος έγινε και το θύμα της όλης πολιτικής. Έτσι μοιραία φθάσαμε στο σημείο να χάσει τη ζωή του ένας 18χρονος Καναδός, ο οποίος έπασχε από άσθμα, όπως οι περισσότεροι από μας λόγω προφανώς της μόλυνσης του ατμοσφαιρικού αέρα. Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση του Οντάριο πρόσφατα προέβη σε αρκετές αναγγελίες χρηματοδότησης τομέων της υγείας, η πραγματικότητα παραμένει η ίδια. Το ότι δηλαδή στην απροθυμία των εργαζομένων στο σύστημα να αποδεχθούν τις κυβερνητικές πιέσεις και υποδείξεις ο κάθε πολίτης της επαρχίας, που έχει την ανάγκη του συστήματος, ενδέχεται να ακολουθήσει την τύχη του Τζόσουα από τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού μεταξύ των δύο διαφωνούντων πλευρών, της κυβέρνησης και των γιατρών. Το τραγικό, ωστόσο, είναι ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά αποφάσισε να ενισχύσει με δωρεά 20 εκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο τους ιδιοκτήτες των μεγάλων επαγγελματικών ομάδων χόκεϋ - όλοι ανεξαιρέτως των οποίων είναι εκατομμυριούχοι - το ίδιο διάστημα που οι Καναδοί πεθαίνουν μέσα στα ασθενοφόρα, επειδή δεν υπάρχουν διαθέσιμα κρεβάτια στις πτέρυγες έκτακτης ανάγκης ή άλλοι υποχρεώνονται να περάσουν τη νύχτα τους στους καταπαγωμένους δρόμους, επειδή οι κυβερνήσεις μας ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμα χρήματα για τη δημιουργία νέων μονάδων οικισμού. Οι νέοι μας υποχρεώνονται να διακόψουν τις σπουδές τους λόγω υπέρογκων διδάκτρων, που απιτούν τα πανεπιστήμια εξαιτίας των περικοπών στις κυβερνητικές επιδοτήσεις. Τα περισσότερα έντυπα αντιμετωπίζουν την πιθανότητα διακοπής της κυκλοφορίας τους λόγω των υψηλών τελών των καναδικών ταχυδρομείων ύστερα από τις περικοπές των κυβερνητικών επιδοτήσεων προς αυτά σε βοήθεια των μελών της βιομηχανίας του τύπου. Κάτω, όμως, από αυτές τις συνθήκες δημιουργείται το εύλογο ερώτημα: Είναι άραγε δυνατόν οι πολιτικοί του 2000 να έχουν χάσει την επαφή τους με το κοινό σε τέτοιο βαθμό ώστε να θυμίζουν εποχές της Μαρίας Αντουανέτας ή μήπως ο μονοκομματισμός της εξουσίας έγινε αιτία για τη δημιουργία πολιτικών οι οποίοι, για να ικανοποιήσουν το πολιτικό τους εγώ, εκθέτουν ολόκληρο το κατεστημένο και το παρουσιάζουν ως αλαζονικό και διεφθαρμένο; Καιρός, λοιπόν, να προσέξουν και τις ανάγκες του εργαζόμενου Καναδού τόσο η Οτάβα όσο και η κυβέρνηση του Οντάριο. Πατρίδες