Health Care Crisis: The Harris government is failing the citizens of Ontario

By Dalton McGuilnty

Ontario Liberal Leader

“The system sucks all the way around.” – an Ottawa paramedic

“It is a top priority for the government to ensure Ontarians have access to emergency room services.” – a provincial government spokesman

So which one do you believe?

The paramedics on the front lines in Ottawa, Toronto and just about any other city you care to name?

Or the spin doctor in the Tory backrooms at Queen’s Park?

The choice is obvious because the reality is obvious to anyone who has been following the crisis in our hospitals.

The government blew it.

These quotes come from the flood of health care horror stories dominating our news media.

The stories make three things very clear.

1. The backlogs in our emergency rooms are worse than ever.
2. The government created this mess with budget cuts and hospital closures.
3. The government’s spin doctors would have you believe otherwise.

Let’s examine each of these points in more detail.

The backlog is the worst we’ve ever seen. Our hospitals are swamped like never before.

Ambulances are being turned away. Hospitals have had to turn patients away for up to ten hours a day. That never used to be the case.

Emergency patients that manage to get in the door aren’t getting beds. They wait several hours.

Once they do get a bed, they can end up bumping someone else. It may be a patient who is sent home too early, or someone who has scheduled to come in for surgery.

Surgeries are regularly cancelled.

All of this is the direct result of the government’s cuts, closures and nursing layoffs.

The government hasn’t been restructuring health care in Ontario. It has been reducing health care in Ontario.

In Ottawa, for example, where my riding is, the combined operating budget for all of our hospitals is $130 million less this year than it was in 1995-96 when the Tories took over – despite the fact our population is older and more reliant on health care.

Ottawa lost 100 beds when the Riverside Hospital was closed as a full service hospital last summer, and more beds when the Grace was closed.

Doctors at the Ottawa Civic and General sites say they can’t pick up the slack because it wasn’t slack in the first place. It was need.

As one doctor put it: “We still have the same population and people are still getting sick.”

Restructuring, as the government calls it, has been a huge mess.

How can you close down a full-service hospital before the remaining hospital sites are expanded and equipped to take on the patient load?

At times, the government has argued hospital beds should be replaced by new services in the community: long term care beds or home care programs.

But where are they?

Perhaps the government, obsessed with tax cuts long before our budget was even close to balanced, is worried about money.

After all, the so-called restructuring is costing more than the government’s own commission estimated and we haven’t seen any of the savings that commission anticipated.

Still, the government’s spin doctors would have you believe otherwise.

They say this is only a blip, caused by the flu. Yes, there has been a virus. But the people going to hospital don’t have the sniffles. The flu can exacerbate serious respiratory and cardiac conditions that need emergency care – and that care is simply not available.

They say they’re dealing with the problem. Yes, the government is throwing money at some emergency room renovations and expansions. But it is too little and too late.

We don’t need wider emergency room hallways in which we can stack more bodies. We need hospital beds, and beds are staffed by people.

The government has promised some money for “flex beds” that hospitals can open in times of peak demand. But few nurses will agree to casual on-call employment when they’ve already been burned by the government and burnt out by the system.

Instead of throwing money around here and there, the government should reverse the bad decisions and funding cuts that caused the crisis in the first place.

It should restore the base funding that has been cut so hospitals can open permanent beds and hire full-time staff.

The government has to start by admitting it blew it in the first place.

Instead, watch for the government to claim this is an old problem that nobody has been able to fix.

That way, they can get around to what they really have in mind: the restructuring – make that reduction – of medicare itself.

Κρίση στο σύστημα υγείας: Η κυβέρνηση

Του Ντάλτον Μακγκίντι

Αρχηγού του Κόμματος Φιλελευθέρων του Οντάριο

«Το σύστημα είναι χάλια ολόκληρο» – νοσοκομειακός βοηθός στην Οτάβα

«Είναι πρώτη προτεραιότητα για την κυβέρνηση να βεβαιωθεί ότι οι πολίτες του Οντάριο έχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες του τμήματος έκτακτης ανάγκης» - επαρχιακός κυβερνητικός εκπρόσωπος

Λοιπόν, ποιον πιστεύετε;

Τους νοσοκομειακούς βοηθούς στις πρώτες γραμμές στην Οτάβα, το Τορόντο και σχεδόν σε οποιαδήποτε άλλη πόλη θέλετε να ονομάσετε;

Ή τον ταχυδακτυλουργό πολιτικό των παρασκηνίων των Τόριδων στο επαρχιακό κοινοβούλιο;

Η επιλογή είναι ολοφάνερη διότι η πραγματικότητα είναι ολοφάνερη σε οποιονδήποτε έχει παρακολουθήσει την κρίση στα νοσοκομεία μας.

Η κυβέρνηση τα έχει κάνει μούσκεμα.

Τα παραπάνω αποσπάσματα προέρχονται από πλημμύρα ιστοριών φρίκης για την ιατρονοσοκομειακή περίθαλψη που έχουν κυρίαρχη θέση στα μέσα ενημέρωσης.

Οι ιστορίες θέτουν τρία πολύ ξεκάθαρα σημεία:

• Ο συνωστισμός στις αίθουσες έκτακτης ανάγκης είναι χειρότερος παρά ποτέ.

• Η κυβέρνηση δημιούργησε αυτή την αποδιοργάνωση με τις περικοπές του προϋπολογισμού και το κλείσιμο νοσοκομείων.

• Οι ταχυδακτυλουργοί της κυβέρνησης προσπαθούν να σας κάνουν να πιστέψετε κάτι άλλο.

Ας εξετάσουμε κάθε ένα από αυτά τα σημεία με μεγαλύτερη λεπτομέρεια.

Ο συνωστισμός είναι ο χειρότερος που έχουμε δει ποτέ. Τα νοσοκομεία μας έχουν κατακλυσθεί όσο ποτέ άλλοτε.

Διώχνονται ασθενοφόρα. Τα νοσοκομεία έχουν υποχρεωθεί να διώξουν ασθενείς μέχρι και δέκα ώρες την ημέρα. Κάτι τέτοιο δεν είχε συμβεί ποτέ.

Οι ασθενείς έκτακτης ανάγκης, που τα καταφέρνουν να περάσουν από την πόρτα, δεν μπορούν να βρουν κρεβάτι. Περιμένουν ώρες ολόκληρες.

Κι όταν βρουν κρεβάτι, τελικά πετάνε έξω κάποιον άλλο. Ίσως κάποιον ασθενή που στέλνεται σπίτι του πρόωρα ή κάποιον που θα έπρεπε να έρθει για εγχείριση.

Οι εγχειρίσεις ακυρώνονται σε τακτική βάση.

Όλα αυτά είναι το άμεσο αποτέλεσμα των κυβερνητικών περικοπών, κλεισίματος νοσοκομείων και απολύσεων νοσοκόμων.

Η κυβέρνηση δεν έχει επανοικοδομήσει το σύστημα υγείας στο Οντάριο. Αντιθέτως, έχει μειώσει την ιατρονοσοκομειακή φροντίδα στο Οντάριο.

Στην Οτάβα, για παράδειγμα, όπου βρίσκεται η εκλογική μου περιφέρεια, ο συνολικός προϋπολογισμός λειτουργίας όλων των νοσοκομείων είναι κατά 130 εκατομμύρια δολάρια χαμηλότερος φέτος απ’ ό,τι ήταν το 1995-96, όταν ανέλαβαν την εξουσία οι Τόριδες – παρά το γεγονός ότι ο πληθυσμός μας γεράζει και εξαρτάται περισσότερο από την ιατρονοσοκομειακή περίθαλψη.

Η Οτάβα έχασε 100 κρεβάτια, όταν το Νοκοσομείο Ρίβερσάιντ έκλεισε σαν πλήρους λειτουργίας νοσοκομείο πέρσι το καλοκαίρι, και περισσότερα κρεβάτια όταν έκλεισε το Γκρέις.

Οι γιατροί των νοσοκομείων Όταγουα Σίβικ και Τζένεραλ λένε ότι δεν μπορούν να αναλάβουν τη χαλαρότητα διότι δεν ήταν κατ’ αρχήν χαλαρότητα. Ήταν ανάγκη.

Όπως το έθεσε ένας γιατρός: «Εξακολουθούμε να έχουμε τον ίδιο πληθυσμό και ο κόσμος εξακολουθεί να αρρωσταίνει».

Η επαναδόμηση, όπως την ονομάζει η κυβέρνηση, είναι τεράστια ακαταστασία.

Πώς μπορείς να κλείσεις ένα πλήρες νοσοκομείο πριν επεκταθούν άλλα νοσοκομεία και αποκτήσουν τα κατάλληλα μηχανήματα, ώστε να αναλάβουν το φορτίο των ασθενών;

Κατά καιρούς η κυβέρνηση έχει ισχυρισθεί ότι τα νοσοκομειακά κρεβάτια θα αντικατασταθούν με νέες υπηρεσίες στην κοινότητα: κρεβάτια μακροχρόνιων ασθενειών ή κατ’ οίκον προγράμματα.

Αλλά πού είναι;

Ίσως η κυβέρνηση, παθιασμένη με τις φορολογικές περικοπές πολύ πριν πλησιάσει καν ο προϋπολογισμός σε σημείο ισοσκελισμού, ανησυχεί για τα χρήματα.

Άλλωστε, η λεγόμεη αναδόμηση κοστίζει περισσότερο απ’ ό,τι έχει εκτιμηθεί η εντολή της ίδιας της κυβέρνησης και δεν έχουμε δει κανένα από τα ποσά που ανέμενε η κυβέρνηση ότι θα εξοικονομούνταν.

Ωστόσο, οι ταχυδακτυλουργοί της κυβέρνησης προσπαθούν να σας πείσουν για το αντίθετο.

Λένε πως πρόκειται για κάτι προσωρινό, που προκλήθηκε από τη γρίπη. Ναι, υπήρξε ένας ιός. Αλλά ο κόσμος που πηγαίνει στο νοσοκομείο δεν έχει απλώς συνάχι. Η γρίπη μπορεί να επιδεινώσει σοβαρές αναπνευστικές και καρδιακές καταστάσεις που χρειάζονται έκτακτη φροντίδα – και η φροντίδα αυτή απλώς δεν διατίθεται.

Λένε πως χειρίζονται το πρόβλημα. Ναι, η κυβέρνηση ρίχνει χρήματα σε ανακαινίσεις και επεκτάσεις μερικών αιθουσών έκτακτης ανάγκης. Όμως αυτό που κάνει είναι πολύ λίγο και πολύ αργά.

Δεν χρειαζόμαστε ευρύτερους διαδρόμους στις αίθουσες έκτακτης ανάγκης, όπου θα μπορούμε να στηβιάσουμε περισσότερα σώματα. Χρειαζόμαστε νοσοκομειακά κρεβάτια, και τα κρεβάτια στελεχώνονται με ανθρώπους.

Η κυβέρνηση έχει υποσχεθεί μερικά χρήματα για «πτυσσόμενα κρεβάτια», τα οποία τα νοσοκομεία θα μπορούν να ανοίγουν σε καιρούς κορυφαίας ζήτησης. Αλλά λίγες νοσοκόμες θα συμφωνήσουν για περιστασιακή, ανάλογα με τις ανάγκες εργασία, όταν έχουν ήδη καεί από την κυβέρνηση και αποτεφρωθεί από το σύστημα.

Αντί να ρίχνει χρήματα εδώ κι εκεί, η κυβέρνηση θα πρέπει να ανακαλέσει τις κακές αποφάσεις και τις οικονομικές περικοπές που άλλωστε προκάλεσαν την κρίση.

Θα πρέπει να επαναφέρει τη βασική χρηματοδότηση που έχει περικοπεί, έτσι ώστε τα νοσοκομεία να μπορούν να ανοίξουν μόνιμα κρεβάτια και να προσλάβουν προσωπικό πλήρους απασχόλησης.

Η κυβέρνηση πρέπει ν’ αρχίσει με την παραδοχή ότι τα έχει κάνει μούσκεμα.

Αλλά το αντίθετο συμβαίνει. Προσέξτε ότι η κυβέρνηση θα ισχυριστεί ότι αυτό είναι παλιό πρόβλημα και κανένας δεν μπόρεσε να το διορθώσει.

Με τον τρόπο αυτό μπορούν φθάνουν σ’ εκείνο που πραγματικά έχουν στο μυαλό τους: την αναδόμηση – διάβαζε μείωση – της ίδιας της ιατρονοσοκομειακής περίθαλψης.