Κύπρος Κύπρος Ο έσχατος ξεπεσμός Του Θωμα Στεφ. Σαρα Το Κυπριακό. Μια σελίδα εθνικής περηφάνειας. Μια σελίδα αγώνων ελευθερίας και εθνικής καταξίωσης των άδουλων αγωνιστών της ΕΟΚΑ. Μια ιστορική σελίδα, η οποία άναψε τη σπίθα της αυτοπεποίθησης και ελπίδας στην ψυχή του Έθνους των Ελλήνων και δημιούργησε οραματισμούς και ιερές σκέψεις για τη δικαίωση των εθνικών θεμάτων του ελληνικού κέντρου. Μια σελίδα γραμμένη με πόνο και αίμα και τη ζωή των νεαρών αγωνιστών της ΕΟΚΑ, θυσία στο βωμό της λευτεριάς, μιας λευτεριάς ποτισμένης με το νέκταρ της ζωής τους, φυτρωμένης από τα ιερά κόκαλα της θυσίας τους και ανδρωμένης από τη θέληση, τους οραματισμούς και την αποφασιστικότητα εκείνων. Για τη γενιά μου το Κυπριακό υπήρξε η πιο περίλαμπρη σελίδα τηε νεότερης ιστορίας του ελληνικού έθνους. Ένα κάποιο αντιστάθμισμα και μια έκφραση ανάκτησης της συλλογικής αξιοπρέπειας, αυτοπεποίθησής μας ως λαού ύστερα από την οδυνηρή εμπειρία της Μικρασιατικής Καταστροφής, τις γενοκτονίες του Πόντου και της Σμύρνης και την πρόσφατη ακόμα επώδυνη ανάμνηση των βανδαλισμών της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης. Είναι δε λυπηρό το γεγονός ότι αυτή η πραγματικά περίλαμπρη σελίδα της νεότερης ιστορίας μας, με τη λαϊκή ανοχή της σύγχρονης κοινότητας των Ελληνοκυπρίων και ακόμα και την αμέλειά τους, περιήλθε στα χέρια δημοκόπων πολιτικών, φιλόδοξων κυνηγών της εξουσίας ως μέσου εύκολου προσωπικού τους πλουτισμού, αδίστακτων, οι οποίοι, προκειμένου να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των εντολοδόχων τους, το «έθαψαν» στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και άνοιξαν τους αέρηδες των πολιτικών σκοπιμοτήτων της Νέας Τάξης και της Ουάσιγκτον παραδίδοντας στην κυριολεξία το πανάρχαιο νησί της ομορφιάς και της Αφροδίτης στη σφαίρα επιρροής των Ισραηλινών. Για τους τακτικούς αναγνώστες της επιθεώρησης είμαι βέβαιος ότι οι εξελίξεις αυτές δεν προκαλούν καμιά έκπληξη, άπαξ και τις προείπαμε και αναφερθήκαμε σε αυτές κατ' επανάληψη. Η μόνη διαφορά σήμερα είναι το ότι οι εξελίξεις μας δικαιώνουν γι' άλλη μια φορά, οι δε κατήγοροί μας και εκφραστές των συμφερόντων της πολιτικής μερίδας της κυπριακής μειοδοσίας προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, προκειμένου να αλλοιώσουν τις εντυπώσεις των απόδημων Κυπρίων. Οι συνομιλίες Οι εκ του σύνεγγυς συνομιλίες της Νέας Υόρκης θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν με οποιοδήποτε άλλον τρόπο παρά σαν «συνομιλίες». Ο πρόεδρος της Κύπρου, Γλαύκος Κληρίδης, βρέθηκε στη θέση του «συνομιλητή» του Τουρκοκύπριου ηγέτη, Ραούφ Ντενκτάς, ο οποίος όμως από την πλευρά του βρισκόταν σε κάποια αίθουσα των Ηνωμένων Εθνών, στολισμένη με τα χρώματα του «κράτους» του. Επίσημα, βέβαια, κανένας από τους δύο ηγέτες δεν ήταν αρχηγός κράτους. Και οι δύο συνομιλούσαν με τους αξιωματούχους του ΟΗΕ ως «ηγέτες» των κοινοτήτων που εκφράζουν. Ανεπίσημα, ωστόσο, στους χώρους των δύο αντιπροσωπειών υπήρχαν αντίστοιχα τα σύμβολα των «διοικήσεων» που εκπροσωπούσε ο καθένας. Σύμφωνα, μάλιστα, με την έκφραση αξιωματούχου του διεθνούς οργανισμού, οι δύο ηγέτες «είχαν πλήρη και ίση μεταχείριση και αναγνώριση αρχηγών διοίκησης». Οι «διαπραγματεύσεις» της Νέας Υόρκης, ωστόσο, πέραν της δημοσιότητας που της έδωσαν διεθνώς, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα διπλωματικό θέατρο για την παραπλάνηση και παραπληροφόρηση των λαών της ελληνοκυπριακής κοινότητας και της Ελλάδας και την κάλυψη των υπευθύνων των δύο κυβερνήσεων από τυχόν πολιτικές επιπτώσεις από τους εξαγριωμένους ψηφοφόρους, που θα μπορούσε να δημιουργήσει η διαρροή πληροφοριών και ο εξαιτίας της σχηματισμός αρνητικών πληροφοριών. Είναι γνωστό ότι κάτω από το πέπλο της ομίχλης των πολιτικών σκοπιμοτήτων, που διεξήχθησαν αυτές οι «εκ του σύνεγγυς» συνομιλίες, η διοίκηση της Αθήνας, υπακούοντας στη ρητά εκφρασμένη θέληση της Ουάσιγκτον, «αποδέχθηκε» την υποψηφιότητα της Τουρκίας ως μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) χωρίς καμιά απολύτως δέσμευση της Άγκυρας για αλλαγή πολιτικής στην Κύπρο και το Αιγαίο. Παρά δε τις μεγαλόστομες διακηρύξεις των διοικήσεων της Αθήνας και της Λευκωσίας για δήθεν «περίτρανη νίκη» των ελληνικών συμφερόντων, η πραγματικότητα υπήρξε διαφορετική. Το γεγονός αυτό επεσήμανε και κατήγγειλε ο δεύτερος σην τάξη άνδρας του πολιτικού κατεστημένου της Κύπρου, κ. Κυπριανού, ο οποίος στις 10/12/99 δήλωσε ότι η Γενική Γραμματεία του ΟΗΕ «προχωρεί λίγο-πολύ σιγά και σταδιακά στην υιοθέτηση της θέσης για αποδοχή της ύπαρξης δύο χωριστών οντοτήτων στην Κύπρο». Παράλληλα στο Ελσίνκι, όπου παιζόταν το μεγάλο θέατρο της προσπάθειας να γίνει αποδεκτή η υποψηφιότητα της Τουρκίας, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο χαιρέτιζε την έναρξη των συνομιλιών και δήλωνε τη σθεναρή υποστήριξή του στις προσπάθειες του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ «να οδηγήσει τη διαδικασία σε επιτυχή κατάληξη». Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπογράμμιζε ότι μια πολιτική διευθέτηση θα «διευκολύνει την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ». Εάν δεν έχει επιτευχθεί, ωστόσο, διευθέτηση μέχρι την ολοκλήρωση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, «οι αποφάσεις του Συμβουλίου για την ένταξη θα ληφθούν χωρίς το ανωτέρω να αποτελεί προϋπόθεση. Κατ' αυτήν, το Συμβούλιο θα λάβει υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες». Θα πρέπει να ομολογήσω ότι πιο δελφική απάντηση δεν θα μπορούσε να αναμένει κανείς. Το κείμενο απλώς προσπαθούσε να καλύψει τις ευθύνες έναντι των λαών Ελλάδας και Κύπρου, της διεφθαρμένης κάστας των πολιτικών μειοδοσίας, οι οποίοι καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για την υλοποίηση των σχεδιασμών και προγραμμάτων της Νέας Τάξης για τις μελλοντικές δεκαετίες. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κυπριακή κυβέρνηση απέφυγε να σχολιάσει τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, έως ότου πληροφορηθεί τα επίσημα συμπεράσματα του Συμβουλίου. Αυτά σύμφωνα με την ειδησεογραφία του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων (ΚΥΠΕ). Αμέσως μετά το συμβούλιο του Ελσίνκι και την κατάπτυστη υποχωρητικότητα της ελληνικής διοίκησης έπαψε και η σπουδαιότητα των συζητήσεων - χωρίς κανένα αποτέλεσμα - στον πρώτο γύρο με την κοινή αποδοχή της Γενεύης για την πραγματοποίηση του δεύτερου γύρου. Αρχικά ο χρόνος των συνομιλιών καθορίσθηκε για τις 27 Ιανουαρίου, αργότερα έγινε αναφορά για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου. Το κύριο χαρακτηριστικό αυτών των συνομιλιών υπήρξε η τέλεια έλλειψη επίσημης πληροφόρησης από πλευράς ΟΗΕ, καθώς επίσης και των δύο διαπραγματευόμενων αντιπροσωπειών. Πληροφορίες, ωστόσο, από πηγές ζωγραφίζουν μια μελανή εικόνα για τον κυπριακό Ελληνισμό, καθώς ο Κληρίδης εμφανίζεται να αποδέχεται κάθε λογής υποχωρήσεις στις απαιτήσεις Ντενκτάς, μόνο και μόνο για να συνεχισθεί η διαδικασία των ατέλειωτων διαπραγματεύσεων του 20ού αιώνα. Σύμφωνα με το γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, η μείωση της έντασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας αποτελεί πρόοδο και χαρακτηρίσθηκε η εξέλιξη αυτή σαν μια «νέα δυναμική» στις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού. Σχολιάζοντας, ωστόσο, τα γεγονότα, ο κυπριακός τύπος έδινε μια τελείως διαφορετική εικόνα, καθώς κατήγγειλε «θρίλερ στον ΟΗΕ» με θύμα την κυριαρχία της Κύπρου και τις παραμέτρους λύσης του Κυπριακού («Σημερινή»). Ενώ η «Χαραυγή» κατήγγειλε ότι «ενταφιάσθηκε το Κυπριακό, αφού πετάχτηκαν στον κάλαθο των αχρήστων οι αποφάσεις για δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού (15/12/99). Σύμφωνα, εξάλλου, με τον κ. Κυπριανού «οι εκ του σύνεγγυς συνομιλίες δεν απέδωσαν» και «η Κύπρος πλήρωσε» για να αναγορευθεί η Τουρκία υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ. Η πραγματικότητα πάντως είναι ότι στη Νέα Υόρκη επεκράτησε η αμερικανική γραμμή για εκπροσώπηση δύο ομόσπονδων «κρατών» με ίση πολιτική εκπροσώπηση, στα πλαίσια της συνύπαρξης των καντονίων της Ελβετίας, την εναλλασσόμενη προεδρία της Δημοκρατίας, τη δημιουργία πρωθυπουργού, βουλής και ισομερούς των δύο κοινοτήτων γερουσίας. Την ασθενή και ανελλιπή ικανότητα του προέδρου Κληρίδη να υπερασπισθεί τα δικαιώματα του κυπριακού Ελληνισμού ήρθε να ολοκληρώσει το «σολομώντιο» ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας, το οποίο αφήνει ανοικτές τις πιθανότητες συνομοσπονδίας. Ντενκτάς - Τουρκοκύπριοι Εκ διαμέτρου αντίθετες υπήρξαν οι εκτιμήσεις του Τουρκοκύπριου ηγέτη, Ραούφ Ντενκτάς, ο οποίος χαρακτήρισε τις συνομιλίες ως «ωφέλιμες» και πρόσθεσε ότι για «πρώτη φορά τέθηκε ενώπιον των Ηνωμένων Εθνών» η πρόταση και η μορφή της συνομοσπονδίας που επιθυμεί η τουρκική πλευρά. Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας, Μπουλέντ Ετζεβίτ, η τελική ανακοίνωση του ψηφίσματος του Ελσίνκι, που αναφέρει πως «θα ληφθούν υπόψη όλοι οι ενδιαφερόμενοι παράγοντες» αναφέρεται στην «Τουρκία και τους Τουρκοκύπριους» (ΚΠΕ/Ανατ. 16/12/99). Με αφορμή αυτές τις εξελίξεις ο κομματικός μηχανισμός του ΑΚΕΛ απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς την κυβέρνηση ότι «δεν έχει κανένα δικαίωμα και δεν πρέπει να υποχωρήσει από τις θέσεις για μια και μόνη κυριαρχία, διεθνή προσωπικότητα και ιθαγένεια». Όπως ήταν επόμενο, όλα τα παραπάνω διέψευσε ο Κληρίδης, ο γνωστός ηγέτης της Κύπρου και εντολοδόχος των αποφάσεων των ξένων κέντρων για την Κύπρο. Αξίζει να τονισθεί ότι με ειδική ανακοίνωση του λεγόμενου υπουργείου Εξωτερικών του μη αναγνωρισμένου «κράτους» του Ντενκτάς εκφράζεται η ικανοποίηση της τουρκοκυπριακής πλευράς για το ψήφισμα και γίνεται η διαπίστωση ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας έχει αρχίσει να δημιουργεί μια κατάσταση ικανοποίησης των Τουρκοκυπρίων (18/12/99/48/99) Στην τελική σύνταξη του κειμένου του ψηφίσματος γίνεται αναφορά στην ανάγκη διεξαγωγής συνεννοήσεων με τις λεγόμενες «αρχές» του «κράτους» του Ντενκτάς για την ανάπτυξη της ειρηνευτικής δύναμης. Η αναφορά αυτή στην τουρκοκυπριακή πλευρά, είναι αλήθεια, γίνεται για πρώτη φορά σε παγκόσμιο ψήφισμα. Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών χαιρέτισε το ψήφισμα ως μια μεγάλη νίκη, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Γιαννάκης Κασουλίδης, διαμαρτυρήθηκε στο βοηθό του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ για την παράγραφο. Η κυβέρνηση του κ. Κληρίδη δήλωσε ότι η προσθήκη αυτή «καθόλου δεν αλλάζει» την κατάσταση και «τίποτα το κακό» δεν βλέπει σε αυτό (ΚΥΠΕ 18/12/99). Με δηλώσεις του στην «Καθημερινή» των Αθηνών ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Γιώργος Παπανδρέου, τόνισε ότι «με το Ελσίνκι δεν ανοίξαμε την πόρτα του παραδείσου αλλά μια πόρτα ευκαιρίας» και συμπλήρωσε ότι θα προωθήσει επίσης επαφές μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Παρόμοιες θέσεις έκφρασε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου μιλώντας στους δημοσιογράφους στη Λευκωσία στις 21/12/99. «Έχουμε κάθε υποχρέωση και καθήκον να ενισχύσουμε τις δυνάμεις της Τουρκίας που πιέζουν προς την κατεύθυνση ενός έντιμου συμβιβασμού» δήλωσε και πρόσθεσε: «για να αλλάξουν τα ισοζύγια μέσα στην Τουρκία». Με δικές του δηλώσεις, ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ, Σπύρος Κυπριανού, τόνισε ότι «προωθείται ραγδαία» η ιδέα της αποδοχής «δύο οντοτήτων» στην Κύπρο. Ακόμη, ο κ. Κυπριανού κατήγγειλε ότι ο πρόεδρος της Κύπρου και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας ήταν προσυνεννοημένοι για τη στάση, που θα τηρούσε η Αθήνα στο Ελσίνκι. Σε νέες εξελίξεις ο πρωθυπουργός της Φιλλανδίας και πρόεδρος της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, με επιστολή του στον Τούρκο πρωθυπουργό Ετζεβίτ δηλώνει ότι «αναφορικά με την ένταξη της Κύπρου, όλοι οι σχετικοί παράγοντες θα ληφθούν υπόψη, όταν το Συμβούλιο θα πάρει την απόφαση». Απαντώντας, ο πρωθυπουργός της Τουρκίας καλωσορίζει «τις διευκρινίσεις» του κ. Λιπόνεν, με τις οποίες «διαλύονται οι όποιες παραξηγήσεις» και προσθέτει ότι η επιστολή «αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του κοινοτικού κεκτημένου». Παρ' όλ' αυτά, σε σχόλια του, ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι «τα δεδομένα έχουν διαφοροποιηθεί εξ αντικειμένου με την απόφαση του Ελσίνκι» και πρόσθεσε ότι είναι πολύ νωρίς να διαπιστωθεί ο βαθμός διαφοροποίησης της τουρκικής πολιτικής. Σύμφωνα με τον ομιλητή, «εάν δεν υπήρχε το Ελσίνκι, δεν θα ξεκινούσαν οι συνομιλίες για το Κυπριακό». Δημοσιογραφικές πληροφορίες του ΚΥΠΕ αναφέρουν ότι ο αντιπρόσωπος της Βρετανίας για το Κυπριακό, Σερ Ντέιβιντ Χάνεϊ, χαρακτήρισε τη διαδικασία των συνομιλιών «ρεαλιστική» και δήλωσε ότι «ετικέτες» όπως «ομοσπονδία» ή «συνομοσπονδία» δεν έχουν μεγάλη σημασία, αλλά μείζονος σημασίας είναι οι εξουσίες που θα ασκούν τα δύο κρατίδια και η κυβέρνηση που θα συμφωνήσουν τα μέρη. Στημένο σενάριο Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετική με τις ερμηνείες στην αναφορά του κειμένου στην Κύπρο, ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ, Δημήτρης Χριστόφιας, αναφέρθηκε σε «στημένο σενάριο» από τις ΗΠΑ, για να βοηθηθεί η Τουρκία να πάρει το χρίσμα της υποψηφιότητας, ενώ η ελληνοτουρκική πλευρά έπαιξε το ρόλο του «κομπάρσου». Ειδησεογραφία του πρακτορείου Ανατόλια (27/12/99) αναφέρει ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας, Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, δήλωσε ότι «η ελληνική πλευρά της νότιας κύπρου δεν έχει καμιά δικαιοδοσία πάνω στη βόρεια Κύπρο. Εάν αυτή η πραγματικότητα της βόρειας Κύπρου δεν γίνει αποδεκτή, θα υπάρξουν πολλά ανοίγματα στο δρόμο για τη λύση». Στις 28/12/99 ο πρόεδρος Κληρίδης κάλεσε τηλεφωνικά τον Ντενκτάς, για να τον ευχηθεί για τον καινούργιο χρόνο. Επίθεση εναντίον του αντιπολιτευόμενου την πολιτική του προέδρου Κληρίδη ΑΚΕΛ έκανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου, ο οποίος κατηγόρησε το κόμμα ότι προσπαθεί «να αποπροσανατολίσει τον κυπριακό λαό και να δημιουργήσει τεχνητούς τόνους με μια ισοπεδωτική, στείρα και αρνητική προσέγγιση για ο,τιδήποτε εμπορεύεται από την κυβέρνηση». Κατά τον ομιλητή «πρέπει να γίνει συνείδηση ότι η πολεμική του ΑΚΕΛ για τους χειρισμούς του Κυπριακού στην πραγματικότητα αποτελεί πολεμική ενάντια στην ελληνική κυβέρνηση…». Απαντώντας στις κυβερνητικές καταγγελίες, ο εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ μίλησε για την ανάγκη απαλλαγής του τόπου από την παρούσα κυβέρνηση της ακροδεξιάς και αναφέρθηκε σε «όργιο δημαγωγίας που έγινε στα θέματα άμυνας». Μίλησε, τέλος, για παλινωδίες στο Κυπριακό και κατηγόρησε την κυβέρνηση για αδράνεια και αναμονή από την Αθήνα να κάνει όλη τη δουλειά. Νέα προβλήματα εμφανίστηκαν ξαφνικά, καθώς το ολλανδικό κοινοβούλιο με ψήφισμά του τοποθετήθηκε κατά της ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ, εάν δεν επιλυθεί πρώτα το Κυπριακό. Με δηλώσεις του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ζήτησε «αυτή την εξέλιξη δεν πρέπει να την υπερβάλλουμε, διότι κατά καιρούς διάφορα κοινοβούλια έχουν τραγουδήσει παράφωνα», όπως είπε. Μιλώντας στον παράνομο τουρκοκυπριακό σταθμό Μπαϊράκ, ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Ντενκτάς δήλωσε ότι είναι απαραίτητο να γίνουν συμβιβασμοί, προκειμένου να λυθεί το Κυπριακό και συμπλήρωσε ότι «η απόφαση του Ελσίνκι αναφέρει ότι, εάν δεν υπάρξει συμβιβασμός έως το 2004, η ΕΕ θα ξαναμελετήσει τους λόγους», και πρόσθεσε ότι η Ευρώπη δίνει ένα μήνυμα στους Ελληνοκύπριους, ότι θα πρέπει να δεχθούν συμβιβασμό έως το 2004. Από τώρα και στο εξής, δήλωσε ο ομιλητής,, έχουμε την απαίτηση να συζητάμε σαν «κράτος με κράτος». Πληροφορίες από τα αρχεία της Αγγλίας σχετικές με το Κυπριακό αναφέρουν ότι οι διακοινοτικές συζητήσεις μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων των Γλαύκου Κληρίδη και Ραούφ Ντενκτάς τον Ιούνιο του 1968 απέβλεπαν στη δημιουργία δύο διαφορετικών, ανεξάρτητων κρατών. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες γίνεται επίσημα γνωστό ότι στις συνομιλίες ης Νέας Υόρκης έγινε συζήτηση για αλλαγή της μορφής του πολιτεύματος, την εκ περιτροπής προεδρία και τη δημιουργία θέσης Έλληνα πρωθυπουργού («Μάχη» 4/1/00). Την πληροφορία έσπευσε να διαψεύσει εγγράφως ο πρόεδρος Κληρίδης! Με δηλώσεις του, ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Ντενκτάς τόνισε ότι στόχος του είναι πρώτα η αναγνώριση της κυριαρχίας του «κράτους» των Τουρκοκυπρίων και μετά το εδαφικό. Πεμπτοφαλαγγιτισμός Με ενυπόγραφο άρθρο του στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», ο Γιώργος Πανταλιάς, σύμβουλος του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, τάχθηκε ανοικτά υπέρ της αποδοχής συνομοσπονδίας στο Κυπριακό. Η κυπριακή κυβέρνηση έσπευσε να δηλώσει ότι απορρίπτει παρόμοια λύση. Σε κύρια αρθρογραφία της, η εφημερίδα «Σημερινή» αναφέρει ότι η Άγκυρα μετατρέπει την ανατολική Μεσόγειο σε τουρκική λίμνη, με σκοπό να κυριαρχήσει στρατιωτικά και οικονομικά στην περιοχή. Παράλληλα έγινε γνωστό ότι η κυβέρνηση της Γερμανίας κάλεσε τον Ντενκτάς επίσημα στο Βερολίνο. Είναι η πρώτη πρόσκληση που παίρνει ο Ντενκτάς ως «αρχηγός κράτους». Την Κύπρο επισκέφθηκε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Παπανδρέου, για να καθησυχάσει και ηρεμήσει τα πολιτικά πνεύματα του νησιού. Σύμφωνα με τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών, η θέση Ελλάδας-Κύπρου παραμένει αταλάντευτη για διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία. Νέους ανέμους ξεσήκωσε ο Σπύρος Κυπριανού, πρόεδρος του ΔΗΚΟ, ο οποίος χαρακτήρισε ως «επικίνδυνη» την πολιτική που ακολουθούν η ελληνική και κυπριακή κυβέρνηση. Τις καταγγελίες προσπάθησε να διασκεδάσει ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης Σημίτη χαρακτηρίζοντάς τες ως «ατεκμηρίωτες». Μοντέλο Ελβετίας Το ότι η κυπριακή κυβέρνηση είναι έτοιμη να συζητήσει ένα σύνταγμα όπως αυτό της Ελβετίας, χωρίς όμως τα τρία άρθρα που αναφέρονται σην κυριαρχία των καντονίων αυτής της χώρας, την εκ περιτροπής προεδρία και την ίση αριθμητική αντιπροσώπευση των καντονίων, επιβεβαίωσε ο κυβερνητικός επίτροπος, Μιχάλης Παπαπέτρου. Με γραπτή δήλωσή του, ο Σπ. Κυπριανού διαψεύδει τον Ρέπα και καλεί όσους επικαλούνται με κάποιες γενικές αναφορές τα ψηφίσματα και τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών να δηλώσουν ευθέως ότι επιμένουν στην αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και των εποίκων, στην εφαρμογή στην πράξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών… Με παράλληλη ανακοίνωσή τους, οι «Νέοι Ορίζοντες» (ΝΕΟ) καταγγέλλουν ότι τις πολιτικές εξελίξεις «καθορίζει η ομάδα Βασιλείου, η οποία αποτελεί τον προπομπό της συνομοσπονδιακής διολίσθησης…». Πριν από ένα χρόνο, συνεχίζει η ανακοίνωση, η κυβέρνηση χαρακτήριζε τις περί ελβετικού μοντέλου θέσεις ως «τουρκικές θέσεις», ένα χρόνο μετά δηλώνουν ότι «η κυβέρνηση είναι έτοιμη να δεχθεί το σύνταγμα της Ελβετίας». Οι δηλώσεις του κ. Κυπριανού και οι καταγγελίες του εναντίον της κυβέρνησης Σημίτη ξαφνικά άρχισαν να δημιουργούν πραγματικό πρόβλημα. Ακολούθησε η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Ελλάδας, Γιώργου Παπανδρέου, στην Άγκυρα και οι συζητήσεις για το Κυπριακό. Όλες οι ελπίδες του Κληρίδη είχαν στηριχθεί πάνω σε κάποια δήλωση ή αναγγελία καλής θέλησης από την Τουρκία. Δυστυχώς, τα γεγονότα τον διέψευσαν. Αυτό περίπου υπονοεί η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου της Κύπρου ότι «η κυβέρνηση εκτιμά πως η τουρκική πολιτική στο Κυπριακό δεν έχει αλλάξει, αλλά πιστεύει ότι θα ήταν λάθος να διατηρηθεί η πολιτική έντασης, η οποία ουσιαστικά δεν οδήγησε ούτε ένα βήμα μπροστά…». Σύμφωνα με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών, το ψευτοκράτος του Ντενκτάς και όχι η Τουρκία αποφασίζει για το Κυπριακό… Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο της Κύπρου, η κυβέρνηση θα συνεχίσει το διάλογο με στόχο να σπάσει το αδιέξοδο… Είναι τα λόγια του εκπροσώπου μιας ανυπόληπτης διοίκησης, μιας ομάδας πολιτικών τσαρλατάνων, οι οποίοι πίστεψαν ότι έχουν κληρονομικό τους δικαίωμα το ξευτέλισμα του έθνους, ώστε να επιτευχθεί η άλωση του περήφανου φρονήματος των όπου γης Ελλήνων. Οι σαλτιπάγκοι…