Εκδήλωση για τους επιτυχόντες σε ΑΕΙ - ΤΕΙ και αποφοιτήσαντες από τα πανεπιστήμια και τα τεχνολογικά ιδρύματα στο Σύλλογο Άνθειας - Αριστείνου Σπάρτακος

Εκδήλωση για τους επιτυχόντες σε ΑΕΙ - ΤΕΙ και αποφοιτήσαντες από τα πανεπιστήμια και τα τεχνολογικά ιδρύματα πραγματοποίησε ο Σύλλογος Άνθειας - Αριστείνου Σπάρτακος κατά τη διάρκεια των εορτών των Χριστουγέννων.

Είναι η τρίτη χρονιά που πραγματοποιείται η σχετική τελετή όπως τόνισε η πρόεδρος του Συλλόγου, Άννα Ντεφίδου, από ένα Σύλλογο που έγινε πανελληνίως και διεθνώς γνωστός από τη συνάντηση των παραδοσιακών χορών, που διοργανώνει κάθε Αύγουστο, όπως βέβαια και από άλλες δράσεις του. Στην τελετή εκτός από τους μαθητές που εισήχθηκαν στα ΑΕΙ και ΤΕΙ και τους  πτυχιούχους παραβρέθηκαν οι τοπικές αρχές καθώς και πολλοί συγγενείς, στους οποίους ανήκει μέρος της επιτυχίας των παιδιών. Στην εκδήλωση μίλησε ο Φάνης Μαλκίδης, διδάσκων στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης,  οποίος τόνισε τα εξής:

Η επιτυχία ενός νέου ανθρώπου σήμερα στην Ελλάδα στις εξετάσεις για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο και το ΤΕΙ σημαίνει πολλά περισσότερα απ΄ ό,τι  για  ένα παιδί της ηλικίας του που ζει στην Ευρώπη. Η δική σας η γενιά αλλά και οι προηγούμενες και, απ΄ ό,τι προβλέπεται, και των επόμενων δεν απόλαυσαν τα αγαθά της ανώτατης παιδείας,  της γνώσης, της εισαγωγής στο πανεπιστήμιο όπως συνέβη και συμβαίνει στην Ευρώπη και αλλού. Εδώ μέσα από ένα φασιστικό και γεμάτο αποκλεισμούς μηχανισμό, η νέα γενιά δεν σπουδάζει εκεί που επιθυμεί και τις περισσότερες φορές κατευθύνεται σε διαφορετικούς επιστημονικούς και γνωστικούς χώρους από αυτούς που πραγματικά ζητά. Το αποτέλεσμα είναι πολλοί νέοι να απογοητεύονται, να συνεχίζουν σπουδές που ποτέ δεν ήθελαν, και να αναζητούν τη γνώση και τη χαρά της ανώτατης εκπαίδευσης και του περιβάλλοντός της στο εξωτερικό, σε αμφιβόλου επιπέδου ιδρύματα. 

Την ίδια στιγμή το ελληνικό πανεπιστήμιο δεν μπόρεσε να είναι η διέξοδος αργότερα στα επαγγελματικά ενδιαφέροντα των νέων ανθρώπων, η ελληνική κοινωνία και οικονομία δεν δημιούργησαν τις σύγχρονες εκείνες δομές που θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν το σύγχρονο νέο και τις απαιτήσεις του, με αποτέλεσμα σήμερα να βιώνεται στη χώρα μια νέα σχιζοφρένεια. Οι πτυχιούχοι να αναζητούν καλύτερη τύχη και εργασία στο εξωτερικό, δηλαδή  τα καλύτερα μυαλά να φεύγουν όπως κάποτε ενδεχομένως οι γονείς και οι παππούδες σας, τα καλύτερα χέρια,  έφευγαν για τη Γερμανία και αλλού. Παράλληλα όσοι αποφασίζουν να παραμείνουν στην Ελλάδα, μέσα από το γνωστό μηχανισμό της πελατειακής δομής του κράτους και των παραφυάδων του, που το λυμαίνονται  χωρίς αξίες και αρχές άνθρωποι, ταπεινώνεστε προκειμένου να  διοριστείτε  στο δημόσιο - πολλοί πτυχιούχοι σήμερα είναι συνοριοφύλακες στον Έβρο αλλά και πενταετείς - ή για να μπείτε στη σειρά ενός σεμιναρίου,  στα γνωστά ΚΕΚ, από αυτά που γέμισε ολόκληρη η Ελλάδα από τους πόρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν άλλες χώρες τους μετέτρεψαν σε πανεπιστήμια, όπως συνέβη στην Πορτογαλία.

Ένας άλλος δρόμος για την πορεία σας στο πανεπιστήμιο αλλά και στη ζωή ως πτυχιούχων είναι η απαίτηση για περισσότερη σοβαρή γνώση, η αξιοπρέπεια στην εργασία και η διάνυση μιας άλλης πορείας για την παιδεία στη χώρα μας. Αγώνας και δρόμος που φαντάζει μακρύς και δύσκολος, αλλά αναδεικνύει προοπτικές που στην Ευρώπη και αλλού είναι προαπαιτούμενα για τη ζωή ενός νέου ανθρώπου. Για να γευτεί τη χαρά της εισαγωγής στο πανεπιστήμιο και ο νέος της περιφέρειας και ο νέος που επιθυμεί να σπουδάσει άλλα πράγματα από αυτά που του επιτάσσει ο συρμός και το υπάρχον σύστημα. Για να υπάρξουν πραγματικά πανεπιστήμια, γιατί οι επενδύσεις στην παιδεία είναι επενδύσεις κεφαλαίου που σημαίνει εργασία και όχι ταπείνωση στους διαδρόμους των «πολιτικών γραφείων», όχι ιδρύματα επιπέδου λυκείου που αυξάνουν την τοπική κατανάλωση, τα ενοίκια των σπιτιών και τις καφετέριες.