Της σύνταξης

Η ηθική των Ολυμπιακών

            Το πνεύμα της διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων στην αρχαία Ελλάδα ξεπερνούσε κατά πολύ την ψυχολογία των κοινών αγώνων της καθημερινής εκπαίδευσης και έφθανε ύψη μεταφυσικά, άπαξ σε αυτούς πολλές φορές παίρνουν μέρος και οι ολύμπιοι θεοί. Αυτός, εξάλλου, ήταν και ο λόγος που οι ολυμπιονίκες αθλητές γίνονταν δεκτοί ως ήρωες από την πόλη της καταγωγής τους.

            Σύμφωνα με την παράδοση, οι δικαστές των Αγώνων ήταν σεβαστοί πολίτες, οι οποίοι έχαιραν του σεβασμού ολόκληρου του αρχαίου ελληνικού κόσμου.

            Ο χρόνος της διεξαγωγής των Αγώνων ήταν τόσο σεβαστός, ώστε κατά την περίοδο αυτή όλοι οι εμπόλεμοι αποδέχονταν εκεχειρία από κάθε είδους πολεμική σύγκρουση κι έστελναν τους άριστους των αθλητών τους να αναμετρηθούν με εκείνους των αντιπάλων. Αυτό, φυσικά, σε τέλεια αντίθεση με τη σημερινή πρακτική, από την οποία γίνεται αντιληπτό ότι το πνεύμα των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων έχει τόσο εμπορικοποιηθεί όσο και πολιτικοποιηθεί.

            Τα πρόσφατα γεγονότα γύρω από τους χειμερινούς αγώνες του Σολτ Λέικ Σίτι, με τα απαράδεκτα σκάνδαλα πολιτικών «συμμαχιών» των δικαστών, η απαράδεκτη μεθόδευση μιας ομάδας από αυτούς να «δημιουργήσει» δικούς της ολυμπιονίκες και η απειλή τέλος της Ρωσίας να απόσχει και να μη λάβει μέρος σε μελλοντικούς αγώνες, θα πρέπει να μας προβληματίσουν όλους, κυρίως όμως τους αθάνατους της ΔΟΕ, οι οποίοι φέρουν και την απόλυτη ευθύνη της ηθικής κρίσης, που φαίνεται ότι μαστίζει το όλο ολυμπιακό κίνημα.

            Είναι δε απαράδεκτο αυτοί οι ίδιοι, οι οποίοι κατηγορούν την επιτροπή της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα, ότι κινδυνεύει να ζημιώσει το κίνημα με την αργοπορία της εκτέλεσης των έργων για τη διεξαγωγή των αγώνων, να παραμένουν σιωπηλοί μάρτυρες αυτών των γεγονότων και να παριστάνουν ότι δεν ακούν, δεν βλέπουν, δεν καταλαβαίνουν.

Πατρίδες