ΔΥΤΙΚΟΣ ΚΑΝΑΔΑΣ

Στόχοι και ελπίδες για το μέλλον

Του Κωνσταντινου Παπαλουκα

Ανταποκριτη

Παρά το γεγονός της από θέση απομόνωσης της παροικιακής μας Κοινότητας από τον υπόλοιπο Καναδά και παρά τον πολύ περιορισμένο αριθμό των μελών της, εντούτοις τίποτα δεν φαίνεται να επηρεάζει τους οραματισμούς και τους πόθους των ομογενών για την ανέγερση των ιερών βωμών της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας και την οικοδόμηση πολιτιστικού κέντρου, το οποίο θα βοηθήσει στην επιβίωση της εθνοπολιτιστικής μας ταυτότητας ως λαού και ως εθνοπολιτιστικής κοινότητας.

Αυτός είναι και ο λόγος που το επίκεντρο της κοινωνικής και πνευματικής ζωής της παροικίας μας το τελευταίο διάστημα επισκιάζεται και κυριαρχείται από τις δραστηριότητες των παροικιακών οργανώσεων με στόχο τη συλλογή χρημάτων για την ανέγερση κάποιου ιερού ναού ως πνευματικού κέντρου μιας ζωντανής και δυναμικής γλωσσικής και πολιτιστικής κοινότητας της πρωτεύουσας της επαρχίας της Βρετανικής Κολομβίας, της μεγαλύτερης και πιο πολυάνθρωπης επαρχίας του δυτικού Καναδά.

Η πρώτη αυτών των εκδηλώσεων πραγματοποιήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1999. Είχε διοργανωθεί από τα μέλη των τοπικών τμημάτων της ΑΗΕΡΑ και του γυναικείου τμήματος «Κόρες της Πηνελόπης». Η εκδήλωση, με τη μορφή χοροεσπερίδας με φαγητό, πραγματοποιήθηκε στο ομογενειακής ιδιοκτησίας εστιατόριο «Περικλής» της πόλης.

Ήταν μια εκδήλωση πραγματικά πετυχημένη, που δικαίωσε απόλυτα τη μακρόχρονη ιστορία επιτυχιών αυτής της μεγάλης ομογενειακής μας οργάνωσης στο χώρο της Βόρειας Αμερικής. Θα πρέπει να ομολογήσω ότι με τη φροντίδα του ακούραστου προέδρου της ΑΗΕΡΑ, Κώστα Νικήτα, και την ιδιαίτερη, εξεζητημένη επιτήδευση της διεύθυνσης του εστιατορίου «Περικλής» η όλη εκδήλωση υπήρξε – σε ένα μοναδικό σύνολο επιτυχιών – ευχάριστη, και διακρίθηκε για το κέφι και τη διασκέδαση των παρισταμένων. Ήταν μια πραγματική επιτυχία, η οποία επιβράβευσε τον πρόεδρο και τους συνεργάτες του, που δούλεψαν γι’ αυτήν.

Επίσκεψη προξένου

Ένα άλλο σημαντικό γεγονός για τη μικρή μας παρουσία υπήρξε η επίσκεψη της κ. Ελένης Λιανίδου, προξένου της Ελλάδας στη διπλωματική αποστολή του Βανκούβερ.

Η κ. Λιανίδου, η οποία διορίσθηκε πρόσφατα στο Βανκούβερ της Βρετανικής Κολομβίας, επισκέφθηκε την κοινότητά μας στις 22 Ιανουαρίου σε μια προσπάθεια πρώτης επαφής και γνωριμίας με τις ομογενειακές παροικίες και κοινότητες της περιοχής, και να διαβεβαιώσει την ομογένεια για την απόφαση και θέλησή της να κάνει τα αδύνατα δυνατά προκειμένου να εξυπηρετήσει τις ανάγκες και τα προβλήματα των ομογενών της Βικτώρια.

Την Ελληνίδα διπλωμάτη φιλοξένησε και παρέθεσε γεύμα προς τιμή της ο πρόεδρος της ελληνικής Κοινότητας της πόλης, Κώστας Μαυρίκος, στο εστιατόριο «

Μετά το πέρας της εκδήλωσης τόσο οι δύο πρόεδροι όσο και οι παρευρεθέντες σε αυτήν έκφρασαν την ικανοποίησή τους για ό,τι άκουσαν και για την προσωπικότητα της κ. προξένου.

Ανταπαντώντας στην προσφώνηση εκείνης αρκετοί ομογενείς της ευχήθηκαν ευχάριστη παραμονή, επιτυχία στους στόχους της αποστολής της και δύναμη και κουράγιο για το καλό της ομογένειας και τα συμφέροντα του Εθνικού Κέντρου.

Ανέγερση ναού

Στις 23 Ιανουαρίου δόθηκε στην αίθουσα δεξιώσεων του εστιατορίου

Οφείλω να ομολογήσω ότι η εκδήλωση αυτή γνώρισε πρωτοφανή επιτυχία, δεδομένου ότι οι δωρεές των παρισταμένων ξεπέρασαν συνολικά το ποσό των 100.000 δολαρίων, που υπερέβη και τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις και τον ενθουσιασμό των μελών της διοίκησης της Κοινότητας.

Το αποτέλεσμα είναι ότι κάτω από το φως αυτών των εξελίξεων η διοίκηση του κοινοτικού μας οργανισμού μπορεί πλέον να αναλάβει πρωτοβουλίες για την πραγματοποίηση των σχεδίων της. Αυτά, βέβαια, υπό την προϋπόθεση της συνδρομής και βοήθειας και των υπολοίπων μελών της παροικίας, που θα πρέπει να αντιληφθούν την ανάγκη και της δικής τους εισφοράς, προκειμένου να συγκεντρωθεί το απαιτούμενο ποσό για την έναρξη του υπέροχου αυτού έργου, το οποίο θα κάνει αισθητή την πολιτιστική

Μετά από αυτά τα γεγονότα ο πρόεδρος με τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Κοινότητας, σε ειδική συνεδρίαση στις 25 Ιανουαρίου, αποφάσισαν τη λήψη μέτρων για την εφαρμογή των σχεδίων ανέγερσης ιερού ναού. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης η διοίκηση θα προχωρήσει στην εφαρμογή των αποφάσεών της χωρίς καμιά αναβολή για συζητήσεις ή και επιπρόσθετες προτάσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης για την αγορά ή και την ανταλλαγή του οικοπεδικού χώρου ιδιοκτησίας της Κοινότητάς μας. Ομολογώ δε ότι είναι η πρώτη φορά σήμερα που αισθήματα αισιοδοξίας κυριαρχούν στη σκέψη των συμπαροίκων για το μέλλον της Κοινότητας, και αποτελεί κοινή πεποίθηση όλων ότι τώρα η παροικία έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει επιτέλους ένα όραμα αρκετών γενεών μεταναστών, το όραμα της ελληνορθόδοξης εκκλησίας.

Θάνατοι

Τα μέχρι στιγμής γεγονότα, ωστόσο, θα πρέπει να χαρακτηρισθούν ως ευχάριστα. Αποτελούν την προϋπόθεση της διαχρονικής επιβίωσής μας για το μέλλον. Το ίδιο διάστημα, όμως, η φυσική φθορά και οι σκληροί νόμοι της φύσης μας στέρησαν την παρουσία καλών ομογενών και υπέροχων ατόμων. Τους χάσαμε στον αγώνα με το θάνατο. Μεταξύ αυτών η Ελευθερία Ι. Μαυρίκου, η Χαριτίνη Κουλελή, η Μαρία Α. Μαραβέου και μόλις πρόσφατα, ενώ γράφονταν αυτές οι γραμμές, ένας υπέροχος άνθρωπος και πατριώτης, ο Ηρακλής Γεωργιάδης, από τους θεμελιωτές της ελληνικής Κοινότητας και πρώτος πρόεδρος του οργανισμού. Κατ’ επιθυμία του η σορός του μεταφέρθηκε στην αγαπημένη γενέτειρά του Κύπρο για να ενταφιασθεί. Ας είναι αιώνια η μνήμη όλων τους. Καλοί Έλληνες, οικογενειάρχες, μάνες και συμπάροικοι.

Καθώς, ωστόσο, ο χρόνος φαίνεται να κερδίζει μερικούς από μας, είναι βέβαιο ότι οι υπόλοιποι με πείσμα αγωνιζόμαστε για να δικαιώσουμε τα όνειρα και τους πόθους εκείνων. Από τα βάθη της καρδιάς μου εκφράζω τα συλλυπητήριά μου στις οικογένειές τους.