ΔΥΤΙΚΟΣ ΚΑΝΑΔΑΣ

Ώρα για το φραγγέλιο, σεβασμιότατε…

Του Θωμα Στεφ. Σαρα

Σύμφωνα με την ορολογία των αρχαίων Ελλήνων, εκκλησία είναι ο χώρος συγκέντρωσης όλων των πολιτών. Η «εκκλησία του δήμου» ήταν το ανώτατο νομοθετικό σώμα της Αθηναϊκής Δημοκρατίας και ο χώρος στον οποίο παίρνονταν όλες οι σπουδαίες αποφάσεις, που αφορούσαν τις υποθέσεις της Δημοκρατίας και του λαού.

Την ορολογία αυτή χρησιμοποίησε στα χριστιανικά χρόνια το ιερατείο, προκειμένου να τονίσει ότι στη νέα θρησκεία συμμετέχει ολόκληρος ο λαός της επικράτειας. Αυτό, βέβαια, σε αντίθεση με την ορολογία της «συναγωγής», την οποία επίσης δανείστηκε από την ελληνική ο ιουδαϊσμός, για να υποδηλώσει το χρόνο συνάντησης της λατρείας.

Από τους αρχαίους χρόνους, σύμφωνα με την ιστορία και τις παραδόσεις μας, οι ιεροί ναοί και βωμοί της αρχαιότητας αποτελούσαν ιερά και απαραβίαστα κέντρα καταφυγής και ασυλίας ατόμων που αντιμετώπιζαν την οργή του λαού ή και των αρχών. Οι ιδέες αυτές συνεχίσθηκαν μέχρι τις μέρες μας. Με εξαίρεση το Κόσοβο, οι αντιμαχόμενοι σεβάστηκαν την ιερότητα του χώρου και την ασυλία που προσφέρει αυτός.

Είναι επόμενο, λοιπόν, ότι σε μια κοινωνία με πλατιές δημοκρατικές ρίζες και παραδόσεις σεβασμού των δικαιωμάτων και της πνευματικότητας του πολίτη κάθε έκφραση πνευματικής σύναξης υπό τη μορφή της εκκλησίας να είναι το λιγότερο σεβαστό δικαίωμα για κάθε ιδιώτη ή πολίτη που μπαίνει μέσα στο χώρο.

Σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να ισχυρισθεί κανείς ότι οι διάφοροι ναοί, ναϊδρια ή χώροι προσευχής αποτελούν ή μπορούν να χαρακτηρισθούν «ιδιωτικές επιχειρήσεις» ή οργανωμένες ιδιωτικές λέσχες, μολονότι υπάρχουν σεβαστοί περιορισμοί πάνω στη συμμετοχή αλλοπίστων στις διάφορες μυστηριακές εκδηλώσεις. Αυτή, εξάλλου, υπήρξε και παραμένει η πάγια θέση της Μητρόπολης, το ότι δηλαδή οι διάφοροι ελληνορθόδοξοι ναοί, τους οποίους διοικούν εκκλησιαστικά συμβούλια, είναι ανοικτοί για τις πνευματικές ανάγκες όλων των Ελληνορθόδοξων και όχι μόνο. Κάτι, το οποίο επιβεβαιώνεται από τον τρόπο, με τον οποίο γίνονται οι διάφοροι έρανοι για τις ανάγκες κάποιου ναού προς ολόκληρη την κοινότητα, όλα τα μέλη της, καθώς επίσης και ετερόδοξους και όχι μόνο τους εκκλησιαζόμενους στο συγκεκριμένο ιερό. Αυτός είναι και ο λόγος της κατάπληξής μας από τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν πρόσφατα στο χώρο κάποιου «ιερού ναού», ο οποίος κατά διαστήματα χρησιμοποιείται και για χορευτικές εκδηλώσεις, και όχι μόνο, μη ομόδοξων ή και ομόθρησκων ομάδων πολιτών.

Με την ευκαιρία της επίσκεψης του μητροπολίτη Καναδά, Σωτηρίου, στην ομόδοξη ομογενειακή Κοινότητα του

Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας άτομα της διοικούσας ομάδας έκαναν ο,τιδήποτε δυνατό – θεμιτό ή αθέμιτο – προκειμένου να εμποδίσουν το διευθυντή του γραφείου μας στο δυτικό Καναδά. Έπεσαν μάλιστα τόσο χαμηλά, ώστε κάποια κυρία, που είναι μάρτυρας αυτής της βάρβαρης συμπεριφοράς τους, να πει: «Καλέ, δεν ντρέπεστε να φέρεστε έτσι μέσα στην εκκλησία; Ντροπή σας»! Τη φράση αυτή την επιβεβαίωε η ίδια η ομογενής στον αρχισυντάκτη μας.

Και, δυστυχώς, αυτή η πρωτοφανής ασχήμια ασέβειας της ιερότητας του χώρου και της παρουσίας του ιδίου του αρχηγού της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας του Καναδά συνεχίστηκε μέχρι το πέρας της Θείας Λειτουργίας.

Αξίζει να αναφερθεί ότι τα όργανα αυτά της βίας, τα οποία κακοποίησαν ηθικά και σωματικά τον εκπρόσωπό μας και στο πρόσωπό του την επιθεώρηση «Πατρίδες» είναι τα ίδια εκείνα άτομα, τα οποία είχαμε καταγγείλει ότι «νοίκιασαν» την αίθουσα σε οργανώσεις για την πραγματοποίηση οργιαστικών χορευτικών εκδηλώσεων.

Μένουμε κατάπληκτοι από αυτήν τη διαπίστωση. Εάν η μνήμη μας δεν μας απατά, αμέσως μετά το σχετικό δημοσίευμα ο σεβασμιότατος μητροπολίτης μας είχε διαβεβαιώσει ότι θα ζητούσε αμέσως την παραίτηση όλων τους «ή εν ανάγκη θα τους απέλυε ο ίδιος». Ένα χρόνο αργότερα, ωστόσο, οι ίδιοι εκείνοι ιερόσυλοι ξαναεμφανίστηκαν στο προσκήνιο με τη μορφή του τραμπούκου

Το πιο σπουδαίο είναι ότι τη φορά αυτή και ο ίδιος ο σεβασμιότατος, με την προσωπική του παρουσία, φαίνεται να επικροτεί έστω και σιωπηλά αυτή τους την απαράδεκτη νοοτροπία.

Χωρίς να θέλουμε να παρέμβουμε στις διοικητικές υποθέσεις του οργανισμού, που διοικεί ο μητροπολίτης, ας μας επιτραπεί να του θυμίσουμε ότι στη γειτονική κοινότητα του Αγίου Γεωργίου του Βανκούβερ έβαλε εμπίστους του να στραφούν στα δικαστήρια εναντίον της νόμιμης και δημοκρατικής διοίκησης, επειδή θέλησε να αλλάξει άρθρα του καταστατικού του κοινοτικού οργανισμού.

Εκείνους δε που πρόσβαλαν με το χειρότερο τρόπο την αγιότητα και σεμνότητα του χώρου προσευχής και των μυστηρίων της Εκκλησίας που προϊσταται, απλώς τους αγκαλιάζει και προσπαθεί να τους επιβάλει «ηγέτες» με το βάρος της αρχιερατικής του προσωπικής παρουσίας.

Λυπηρές καταστάσεις και γεγονότα που τρομάζουν. Όχι εκείνα της συμπροσευχής και της ένωσης των χριστιανικών εκκλησιών, τα οποία συμφωνούμε ότι είναι θέλημα Θεού και ανθρώπων, μα εκείνα του σεβασμού ορισμένων αξιών και συμβόλων, τη διαφύλαξη των οποίων έχει εμπιστευθεί η Μητέρα Εκκλησία στην αγιότητά του.

Υπάρχουν ορισμένες ηθικές αξίες, σεβασμιότατε, οι οποίες βαρύνουν πολύ περισσότερο από τις 27.000 δολάρια, που συγκεντρώσατε στο

Αντιλαμβανόμαστε τον αγώνα που διεξάγετε, σεβασμιότατε. Δεν παραβλέπουμε τις πιέσεις και τις δυσκολίες που συναντάτε καθημερινά. Είμαστε βέβαιοι ότι οικοδομείτε το μέλλον της Ελληνορθοδοξίας στον Καναδά. Βάζετε τα θεμέλια της επιβίωσης και διαιώνισής μας ως πολιτιστικής κοινότητας. Σας συγχαίρουμε και συμμεριζόμαστε αυτές σας τις ανησυχίες. Όχι, όμως, σεβασμιότατε, με οποιοδήποτε τίμημα. Υπάρχουν ορισμένες έννοιες και αξίες, η τήρηση των οποίων είναι πολύ πιο πολύτιμη από όλο τον πλούτο της γης.

Ίσως, όμως, είναι καιρός, σεβασμιότατε, να πάρετε στα ηγετικά σας χέρια το φραγγέλιο, για να καθαρίσετε επιτέλους τη σήψη, η οποία αρχίζει να απειλή το έργο σας, ένα έργο τόσο σπουδαίο και τόσο απαραίτητο. Και να είστε βέβαιος ότι όλοι εμείς, ο λαός, θα το εκτιμήσουμε δεόντως και θα σας συμπαρασταθούμε με οποιονδήποτε τρόπο είναι δυνατό.

Τούτο το αίτημα, σεβασμιότατε, δεν είναι δικό μας. Είναι των παιδιών μας, αυτών των παιδιών που αποτελούν το μέλλον της ομογένειας και της εκκλησίας. Και οφείλετε να ακούσετε τη δραματική τους έκκληση. Στο όνομα της Μητρός Εκκλησίας, ξεκαθαρίστε τη γάγγραινα της διαφθοράς και παρακμής από το κοντινό και μακρινό περιβάλλον σας.

Εσείς δεν είστε πολιτικός, σεβασμιότατε. Είστε πνευματικός ηγέτης. Πλούτος δε της εκκλησίας σας δεν είναι τα σουβλατζίδικα, ούτε και οι πωλητές γύρου, αλλά όλοι εμείς οι πιστοί, οι οποίοι αγωνίζονται για το μέλλον και την πρόοδο.