ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ
«Μεσαιωνικός σκοταδισμός»
Διάβασα στην επιθεώρηση «Πατρίδες» του Ιανουαρίου το άρθρο σας και θα ήθελα να προσθέσω κι εγώ τη δική μου φωνή στις θέσεις σας πάνω σ’ αυτό το επίκαιρο θέμα, που μας απασχολεί ως Έλληνες χριστιανούς.
Επειδή ήμουν παρών στα γεγονότα και τα είδα με τα μάτια μου και τα άκουσα με τ’ αυτιά μου, θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι, από εκείνους που φώναζαν, ένας σοβαρός αριθμός φαινόταν να φώναζε για κάτι σαν ημερομίσθιο μάλλον – θα ήθελα να το χαρακτηρίσω «παχυλό μπαξίσι», ίσως από την πρεσβεία της Τουρκίας, ίσως από κάποια άλλη πηγή που εργάζεται για τα συμφέροντα των Τούρκων αγάδων, οι οποίοι θέλουν την Ελλάδα
απομονωμένη και αδύναμη, εύκολη λεία για να την κατασπαράξουν με τα δόντια τους. Θα μπορούσα να είμαι πιο σκληρός στους χαρακτηρισμούς μου εξαιτίας του πάθους και του μίσους που τους διέκρινε.Ορκίζομαι ότι τα άτομα αυτά δεν είναι δυνατό να έχουν οποιαδήποτε σχέση με την ειρηνική φιλοσοφία του χριστιανισμού. Αντίθετα, μάλιστα, το πάθος και ο φανατισμός τους μπορεί να αναζητηθεί μόνο σε νεοφώτιστους κρυπτοτούρκους ή κρυπτομουσουλμάνους, που ζητούσαν την κήρυξη «ιερού πολέμου».
Μου θύμιζαν τους γνωστούς και πανόμοιους «Εφιάλτες» της φυλής μας, εκείνους που άνοιξαν τις κερκόπορτες της πανώριας βαιλεύουσας, για να μπουν μέσα οι Οθωμανοί το 1453, παρά να δεχθούν την έκκληση του αυτοκράτορα για βοήθεια από τη Δύση. Θυσίασαν το καύχημα του πολιτισμού μας και μια
αυτοκρατορία χιλίων διακοσίων χρόνων, για να ικανοποιήσουν το φανατισμό, την αρχομανία και το πάθος τους.Μου θύμισαν εκείνους που έγιναν αιτία και μας οδήγησαν στη μεγαλύτερη σύγχρονη εθνική τραγωδία, τη Μικρασιατική Καταστροφή, η οποία μας κόστισε δύο εκατομμύρια αδικοσφαγμένους ομογενείς της Μικρασίας και ίσως για πάντα τη Σμύρνη και την Ιωνία, όπου πρόκοψε και άνθισε το αρχαίο ελληνικό πνεύμα.
Τέλος, είναι οι ίδιοι που προσκάλεσαν με το θράσος τους τις τουρκικές ορδές στην Κύπρο.
Θα τολμούσα να τους χαρακτηρίσω ως «μόνιμους χαφιέδες» των Τούρκων και των τουρκικών συμφερόντων για τη διατήρηση και διαφύλαξη των πολιτιστικών και θρησκευτικών αξιών των εβραίων πάνω μας.
Ίσως κάποιους παρόμοιους τους εννοούσε ο Γέρος του Μωριά, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, όταν έλεγε «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους», διότι απλούστατα όλοι τους συνεχίζουν να διακατέχονται ακόμα και σήμερα εδώ στον πανελεύθεο Καναδά από το ψυχολογικό σύνδρομο του ραγιαδισμού.
Να γιατί πιστεύω ότι την επόμενη φορά, που τολμήσουν να ξαναεμφανιστούν αδιάντροπα μπροστά στο δρόμο της τιμής, της αξιοπρέπειας και της προόδου μας ως λαού και ως έθνους, θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι να τους υποδεχθούμε με τα ίδια μέτρα πάθους και μη ανοχής.
Αρκετά πλέον. Δεν είναι δυνατό μια χούφτα φανατικών να εκθέτει έναν ωραίο και περήφανο λαό, ο οποίος οικοδόμησε έναν Παρθενώνα και ο οποίος είχε τη μεγαλοψυχία και τον οραματισμό της ψυχής να στήσει ιερό κέντρο της Αθήνας προς τιμή του «άγνωστου θεού». Αυτός είναι ο πολιτισμός και αυτές οι πραγματικές
μας παραδόσεις, οι οποίες δεν έχουν τίποτα το κοινό με τα θρησκευτικά πάθη και μίση των πολιτισμών της Μέσης Ανατολής, είτε αυτοί είναι εβραϊκοί είτε μουσουλμανικοί είτε έχουν τις ρίζες τους σε αυτούς.Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
Τορόντο