Βία:
Καιρός
να ληφθούν μέτρα.
Του Θωμά
Στεφ. Σάρα
Για
άλλη μια φορά ξανακτύπησε στο Τορόντο η
βία με τη ποιό αποκρουστική της μορφή
στο κέντρο της πόλης, σκορπίζοντας το
θάνατο σε νέα παιδιά και σπέρνοντας το
φόβο στους φιλειρηνικούς κατοίκους και
τους τουρίστες της.
Επτά
άτομα ο απολογισμός αυτής της χωρίς
λογική ερμηνεία πράξης μιας ομάδας
νεαρών, οι οποίοι με τη χρήση πυροβόλων
όπλων έσπειραν το θάνατο σε περαστικούς
και διαβάτες μια μέρα μετά τα
Χριστούγεννα. Μια 15χρονη μαθήτρια έχασε
τη ζωή της, ενώ οι υπόλοιποι ίσως πιο
τυχεροί απλώς τραυματίσθηκαν από τις
σφαίρες. Την πράξη έσπευσαν αμέσως να
καταδικάσουν ο αρχηγός της
αστυνομίας του Τορόντο, ο Δήμαρχος της
πόλης David
Miller, ο
πρωθυπουργός της επαρχίας του Οντάριο Dalton
McGuinty, ο
ομοσπονδιακός πρωθυπουργός του Καναδά Paul
Martin, και
όπως είναι επόμενο ολόκληρη η ηγεσία του
πολιτικού κατεστημένου
της χώρας.
Το
κακό, ωστόσο, είναι ότι για άλλη μια φορά
ένας πολίτης χάνει τη ζωή του, θύμα
πυροβολισμών μεταξύ αντιμαχόμενων
συμμοριών και εμπόρων ναρκωτικών, στο
εμπορικό και τουριστικό κέντρο της
πόλης, στην ποιό κεντρική οδική αρτηρία
της καρδιάς του Τορόντο, μέρα μεσημέρι,
παρουσία εκατοντάδων πολιτών οι οποίοι
βρισκόταν εκεί για να χαρούν την αργία
των εορτών. Δυστυχώς και πάλι οι δράστες
κατόρθωσαν να ξεφύγουν ανενόχλητοι,
άπαξ και δεν υπήρχε ούτε ένας
αστυνομικός.
Δίκαια
λοιπόν δημιουργείται ο προβληματισμός
για το τι πραγματικά συμβαίνει με τις
δυνάμεις αστυνόμευσης της πόλης ;
Είναι
κοινό μυστικό ότι εάν κάποιος πολίτης
τολμήσει να αφήσει το αυτοκίνητό του για
τρία δευτερόλεπτα στην περιοχή, θα λάβει
αμέσως πρόστιμο παράνομης στάθμευσης
από τα υπεύθυνα όργανα της πόλης για την
παράνομη στάθμευση των αυτοκινήτων. Εάν
όμως πέσει θύμα πυροβολισμών κακοποιών
στοιχείων, οι δράστες έχουν την
δυνατότητα να διαφύγουν άνετα και να
παραμείνουν ατιμώρητοι επειδή δεν
βρίσκεται στη περιοχή αστυνομικός. Το
μόνο που τελικά θα δεχθεί η οικογένεια
του θύματος είναι η έκφραση λύπης και
λόγια καταδίκης της πράξης από την
υπεύθυνη ηγεσία των δυνάμεων ασφάλειας
των πολιτών, των δημοτικών αρχόντων,
εκείνων της επαρχίας και φυσικά της
ομοσπονδιακής διοίκησης του Καναδά.
Ο
προβληματισμός, ωστόσο, παραμένει ένας,
πως είναι δυνατόν η πόλη να έχει τη
δυνατότητα να προσλάβει χιλιάδες
ειδικών υπαλλήλων οι οποίοι τόσο
γρήγορα βάζουν πρόστιμα στους παραβάτες
της οδικής κυκλοφορίας ή των κανόνων
στάθμευσης, αδυνατεί δε, λόγω
οικονομικής αδυναμίας να προσλάβει
αστυνομικούς οι οποίοι σε τελευταία
ανάλυση θα υπερασπισθούν και θα
προστατέψουν τη ζωή των πολιτών και
κυρίως των νέων. Όταν μάλιστα αυτές οι
επιθέσεις πραγματοποιούνται
μέρα μεσημέρι στο εμπορικό και
τουριστικό κέντρο της πόλης, δεν υπάρχει
καμιά αμφιβολία ότι υπάρχει ευθύνη για
καθέναν εκλεγμένο ή όχι, για το θάνατο
και το τραυματισμό αθώων πολιτών, τους
οποίους έχουν ορκισθεί
να προστατέψουν.
Το
γεγονός ότι ο μεν Δήμαρχος εκφράζει τη
λύπη του από τις Μαζόρκες και ο
πρωθυπουργός της επαρχίας από το σπίτι
του, δεν πρόκειται να βοηθήσει τους
πανικόβλητους κατοίκους να ξεπεράσουν
τα αισθήματα φόβου που καθημερινά
γίνονται μεγαλύτερα σε ολόκληρη τη πόλη.
Τα καθημερινά κρούσματα σε κάθε γωνιά
του Τορόντο, οι τραυματισμοί αθώων, οι
θάνατοι πολιτών από πυροβολισμούς και η
βία που ασυγκράτητη έχει αγκαλιάσει
ολόκληρη τη πόλη, δεν αφήνουν και πολλά
περιθώρια για πολιτική
εκμετάλλευση αυτής της απαράδεκτης
πραγματικότητας, μιας πραγματικότητας
την ευθύνη της οποίας έχουν ο Δήμαρχος, Ο
Πρωθυπουργός της επαρχίας και ο Αρχηγός
της Αστυνομίας του Τορόντο, του οποίου
υποχρέωση αποτελεί η επιβολή της τάξης
και η ασφάλεια των πολιτών.
Καιρός
λοιπόν να βάλλουμε κάποια τάξη στην αυλή
του σπιτιού μας, και εάν μεν την ευθύνη
φέρει η πόλη του Τορόντο θα πρέπει να
καταλογισθούν ευθύνες και αδυναμία στην
τοπική ηγεσία και τις αρχές
αστυνόμευσης, εάν δε το πρόβλημα έχει
τις βάσεις του στη επαρχία, καιρός οι
έρευνες να στραφούν προς αυτό το τομέα.
Τα μηνύματα λύπης και έκφρασης
αποτροπιασμού είναι καλά για τη
δημιουργία εντυπώσεων, πλην όμως δεν
επαναφέρουν στη ζωή τα αθώα σε πολλές
περιπτώσεις θύματα. Καιρός πλέον να
υπάρξει ευθύνη κάποιου για αυτή τη
τρομερή λαίλαπα η οποία μαστίζει το
πάλαι ποτέ ειρηνικό και πανήσυχο
Τορόντο.
Ο
Θωμάς Στεφ. Σάρας είναι πρόεδρος του
Συμβουλίου Συντακτών του Ξενόγλωσσου
Τύπου του Καναδά.
