The strong voice of a great community

Δεκέμβριος 2004

Πίσω στο ευρετήριο

Το δεύτερο ΟΧΙ του Κυπριακού λαού;

Στέλιος Γεωργιάδης

(Νοέμβριος 2004)

Γιατί το τελευταίο και επίσημο Σχέδιο Ανάν ήταν χειρότερο από τα προηγούμενα; Γιατί έπρεπε να γίνει Δημοψήφισμα για το Σχέδιο Ανάν μια εβδομάδα πριν από την ένταξη της Κύπρου στην Ευρώπη; Γιατί μέσα σε 6 μήνες ήρθαν τα πάνω κάτω για τον Κυπριακό λαό και από θύματα της Τουρκικής βαρβαρότητας βρεθήκαμε να επιδιώκουμε την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από τον εισβολέα;

Για τους Αγγλοαμερικάνους, η ένταξη της Τουρκίας στην Ευρώπη έχει πολύ πιο μεγάλη σημασία (και προτεραιότητα) από μια δίκαιη επίλυση του Κυπριακού. Ταυτόχρονα όμως, χωρίς την επίλυση του Κυπριακού, η Κύπρος, κατά πάσα πιθανότητα, θα εξασκούσε το δημοκρατικό δικαίωμα του ΒΕΤΟ στην απόφαση για ορισμό ημερομηνίας ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 17 Δεκεμβρίου 2004. Για να αποφευχθεί λοιπόν το πιθανό ΒΕΤΟ της Κυπριακής Δημοκρατίας θα έπρεπε: α) να λυθεί το Κυπριακό, ή β) να βρεθεί η Κυπριακή Δημοκρατία σε μια θέση από τη οποία δεν θα τολμήσει να εξασκήσει το δημοκρατικό δικαίωμα του ΒΕΤΟ.

Το πρώτο σενάριο όπως όλοι γνωρίζουμε δεν βγήκε αληθινό αφού οι Αγγλοαμερικάνοι θα προσπαθήσουν να συνδέσουν την λύση του Κυπριακού με πιθανή ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε 10-15 χρόνια. Βρισκόμαστε όμως παγιδευμένοι στο βυθό του δεύτερου σεναρίου.  Η ηγεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας βρίσκεται σε μια πάρα πολύ δυσμενή θέση: α) βαρύνεται με την ευθύνη «καθοδήγησης» του Κυπριακού λαού στο ΟΧΙ της 24^ης Απριλίου 2004, β) δεν θέλει να φέρει σε δύσκολη θέση την Ελληνική ηγεσία η οποία δήλωσε ξεκάθαρα ότι δεν θα προβάλει ΒΕΤΟ στις 17 Δεκεμβρίου 2004 και γ) δεν τολμά να θέσει το όλο θέμα σε Δημοψήφισμα στον Κυπριακό λαό γιατί  έχει «πικρή εμπειρία» από την αντίδραση της Διεθνούς Κοινότητας μετά το ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα του περασμένου Απριλίου.  Παράλληλα, η πλειοψηφία του Κυπριακού λαού, έχει βρει στο πρόσωπο του Προέδρου Παπαδόπουλου ένα πραγματικό ηγέτη που δεν υποκύπτει στις υποδείξεις των ξένων αλλά έχει ως γνώμονα του το συμφέρων της Κύπρου.  Επομένως, είναι κοινά αποδεκτό, ότι δεν υπάρχει λόγος να τεθεί το θέμα σε Δημοψήφισμα αφού ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος  μπορεί να χειριστεί το θέμα και να πάρει τις ανάλογες αποφάσεις με σωστή κρίση.

Εδώ είναι το πρόβλημα. Γιατί να ρίξουμε όλο το βάρος της ιστορικής αυτής απόφασης στους ώμους του Προέδρου Παπαδόπουλου; Γιατί να μην τεθεί το θέμα σε Δημοψήφισμα ενώπιον του Κυπριακού λαού; Μήπως ορισμένοι φοβούνται ότι θα υπάρξει ένα δεύτερο ΟΧΙ; Ένα ΟΧΙ που από ότι φαίνεται, εκτός απροόπτου, θα αντικατασταθεί από την «μη άσκηση ΒΕΤΟ» (που ισοδυναμεί με ΝΑΙ) εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας στην απόφαση για ορισμό ημερομηνίας ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 17 Δεκεμβρίου 2004. 

Το «Επείγον Σχέδιο» των Αγγλοαμερικάνων βρίσκεται υπό εξέλιξη με την διαφορά ότι αυτό δεν το στέλνουν σε Δημοψήφισμα (όπως έκαναν με το Σχέδιο Ανάν) γιατί απλά σε αυτό το θέμα (ορισμός ημερομηνίας για την έναρξη διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση) δεν έχουν την πολυτέλεια ενός ΟΧΙ.